539 resultaten.
Ook dit is Kerstmis...
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
525 Zo breekbaar en zo broos is 't leven...
En dan dit pasgeboren Kind in de kribbe.
Wat heeft dit alles toch te betekenen?
Venite adoremus.…
Als een vlinder
netgedicht
2.5 met 50 stemmen
1.839 Wat leven ons leert
genieten van het moment
zoals een vlinder
Zo licht als een veertje en zo broos als
glas komt er een eenzame vlinder voorbij in de tuin
waar haar glinsterende vleugels dansen met een zachte wind
Zwenkend langs de zon houdt ze halt bij een bloem om het zoet te proeven.…
Als het bloesemt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
699 Zo vluchtig, zo broos, haar ongeëvenaarde pracht
blijft diep in mijn hart. Liefde raakt de snaren die trillen van rust
en vrede. Haar bestaan is een herinnering, helder als een onmiskenbaar lied.
Hoe dan ook, de lente, met al haar wonderen en tekenen, verwarmt mijn ziel en leven.…
Stil de tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
277 redder, voor de poort der hel
werd ik naar drempels van het licht geleid
jouw empathie is vele malen groter
dan simpelweg medemenselijkheid
O lyubov an elim inetalona
felicia amean malenkochana
laat ons nog eenmaal op de naakte vleugels
genieten op de scherven van geluk
en dansen in het ritme van de roos
vol zin betekenis - teder en broos…
Afscheid
gedicht
2.3 met 193 stemmen
94.028 Ledematen
die in steen verstomden- de vingertoppen broos, in kringen
heeft de tijd korstmossen, algen afgezet op schouderblad, een
borstbeen dat, nog niet gebarsten, lijkt te spreken-
nee, alles is stil nu. Je staat in de post van de
deur. Geen negatief ontwaakt.…
lichtpunt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.029 Het ijsvlak smelt tot een broos vlies.
De boer gelooft nu al in de vette oogst,
verslikt zich in rekensommen
vergaart het maaisel
en drijft de kudde naar een malser veld.
Hoor hem vloeken in de kraag.
wijkend voor de wurgende hitte
of de zondvloed, waanramp
die zijn dampende stallen meesleurt.…
Smelten en samen bloeien
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
815 De temperatuur van deze wintertijd
Heeft zwoel mijn bloemetjes verleid
Zo kwam het klokje veel te laat en broos
Omdat het liever eerst wat sneeuw verkoos
De hyacint was dit jaar wel erg gezwind
Hoe heb ik die als eerste in mijn tuin bemind
Narcissen voegden zich met ongekende kracht
Bij deze ongewone simultane bloemenpracht
Dit natuurgebeuren…
- Dementie -
netgedicht
4.3 met 106 stemmen
5.135 Een lege wezenloze blik daar waar eerder stralen was
een afgronddiep zwijgen broos en teer als breekbaar glas.
Met geduldiger liefde, warmte en een starre achtergrond
wacht het anders zo kostbare gedachtegoed in zich angstig af.
Ben ik dood in mij, hoe overleef ik de eerste ochtendstond?…
herfst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
809 als de ouderdom komt met gebreken
en de herfst kruipt in je hart
duik dan niet onzichtbaar de winter in
daar is de kou met smart
het leven is vaak boos
oh, ik weet het wel
en de kracht van mijn lichaam wordt al broos
want de tijd gaat super snel
maar ik zag vanmorgen een spinnenweb
nog helemaal nat van de dauw
en de zon die scheen
toverde…
Geportretteerd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
522 Vier woorden die jij fluisterde
broos in mijn oor als porselein.
Ging als een deining van de zee
met een golf tegen de kustlijn.
Hoe mooi ik ook jouw woorden vond
en de kracht van jouw zin koester
Verwarm ik mij door mijn dromen
van de glinstering aan de oever.
Besloten deelde wij het beeld
de muren als glazen kassen.…
vanaf het eerste moment
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
715 vanaf het moment van geboorte
huilen tranen het geluk
om de onmiddellijke verbinding
die ons de ogen opent weer
voor wat liefde brengen kan
zoals ooit de eerste en de tweede
zul jij ons mama en papa noemen
onbeschrijfelijk is de vreugde
die ons jou koesteren laten
nu jij klein broos en roze nog
in onze armen schuilen wil
omdat sneller…
ORGAANDONOR.
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.681 Op Uw hoofdhuid bloeit de roos,
en Uw kunstgebit is broos.
Donor zijn, het luistert nauw,
U bent bedankt beste mevrouw,
want wat ik verder zo bemerk,
't is allemaal versleten werk.…
Een eenzaam avontuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
104 De donkerblonde jongeheer uit het zomerzand
is een bijzonder aantrekkelijke vreemde geworden,
een broos verhaal dat in de avondzon verbleekt.
Het leven is een harde, veeleisende minnaar,
die wel belooft, maar nooit de harde eenzaamheid doorbreekt.…
Illusie van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.072 De blonde jongeman van het strand verdwijnt;
hij is een vreemde nu, alleen, alleen,
een broos verhaal waarop de avond schijnt.
Het leven belooft veel, een rijke stroom,
maar breekt de harde eenzaamheid nooit open.
Toch tilt hij zijn voeten, vrij van schroom,
om clean de open leegte in te lopen.
Geen spijt.…
Een droom uit het zuiden
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.772 Zij was een room-bleek beeldje,
Haar zoet gebaar ging broos
Als een beminnend streeltje
Rondom de rijpste roos.
Die legde ze in een bedje
Van blaadjes, wit en kuis,
Toen zweefde 't luchtig tredje
Weer naar haar lichte huis.
Haar kleine fluiteliedjes
Vergat zij gans en al,
Haar lachen en verdrietjes
In morge' en avondval.…
Vervulling
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.139 En ook dit voorhoofd, als haar geur de roos,
Zijn vroom vermoeden koestrend diep-verhúld,
Die mond, zo veel-begerend en zo broos,
Het beiden liefstbeloofde is hier vervuld.…
Dwaaltuin
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
311 hemelse hiert
daar zweeft de moerasruiter mild met monologen mollig mooi en mild
op oranjerode vleugels van vuur die gloeiend glijden door de ogen heen
hij vangt de paradijsvlucht innig vast in palm en pols zo innig innig verbonden
en zingt de liedekens licht en lief die lustig luwen loom en laarden lang
o wonder van het wakkere woud waar bomen broos…
Pa
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
2.045 Toon het me nu
Dat broos en huiverend naakt van jou
Nu we de jaren nog oogsten
Adem in. Laat je borst zwellen
Tot het hemd scheurt
Tot de knopen wegrollen over de vergeten straat
Naar het raster van de riool
Pronk met jouw deinende buik
Kijk naar me
De wijzers van de klok vermalen me
Wanneer is me het moment ontglipt?…
nachtboot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 de schroef maalt in diepte
het eender koude donkere water
dat zwaar en onverschillig woelt
meegaand of log malend
er valt geen staat op te maken
de motoren stampen hard
tot ze zich schikken in
de lange trilling die de
hulk van het schip verheft
tot een goedmoedig besef
onder de stenen van de kade
zoekt het brosse schuim
lange slikkige…
Jaargetijde
poëzie
4.0 met 2 stemmen
4.834 o Kruis, daar Christi bloed aan was,
de mens is licht en broos als glas:
hij valt, hij breekt; gij staat en houdt
omhoog, die op uw stam betrouwt.
Daar liggen ze aan uw voet, o Kruis,
onz' liefste neer, in stof en gruis:
herleve 't stof en worde 't wat
Gods hand het eens geschapen had.…
Laban vlaggen in Libanon
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
847 ooit onneembaar voor Nebukadnezar
wel slim met dammen door Alexander
Werelderfgoed van duizenden jaren
wonderlijk dicht op elkaar tezamen
Kanaäniten leven nu als maronieten
tussen druzen soennieten sjiieten
Neutraal vrij banquair levend als in Zwitserland
leken scheidslijnen lang geloofsroering bestand
na heftig vonken bleek plots hoe broos…
Een handvol zand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
778 Zoals het fragiele weefsel van leven, broos en teer,
de kleuren op het schilderspalet gaven nog niets weer.
Soms fladderde ze als een vlinder,
ze voelde zich dan vrij en ongehinderd.
Je zag aan haar, het leven lachte toe,
keerzijde waren dagen vol duister.…
Het lege nest
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
142 toen zagen wij het duivenpaar
hij de ochtend, zij de nacht
(ze wisselden de wacht)
op hun eitjes broedden
- dat is althans wat wij vermoedden -
want een ei zagen wij niet
(ieder zingt zijn eigen lied)
gebukt, vanuit ons raam
spotten wij hun kopjes
hun ogen speldenknopjes
een puntje staart, een plukje veren
grijs tussen het bruin
broos…
Op een pauw-oog vlinder
poëzie
5.0 met 4 stemmen
4.129 Zo ben ik; mijn feestelijk zwerven
Leeft in de sfeer van staag sterven;
Al mijn geluk, mijn rood,
Zweemt naar het blauw van mijn dood,
En zwijmt op mijn blaadjes broos
Als 'k klep bedoelingloos.…
Gebed, uitgestort tot God, over mijn gedurig kwijnende ziekte
poëzie
4.0 met 23 stemmen
5.011 Gij weet en ik beken,
dat ik een aarden vat en broos van stoffe ben.
Aanziet de zwakheid dan van uwen arme dichter,
mijn rauwe wonden zalft en maakt mijn kwalen lichter.…
epilepsie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
835 Elastisch val ik op de grond,
als een broos poppetje met een wit gezicht
waar haast alle leven is weggesijpeld.
Alleen het hart klopt nog.
De toevoer van lucht wordt niet onderbroken,
heeft het soms moeilijk
maar de luchtfilter doet zijn werk naar behoren.
Het hoopje mensenvlees wordt in de goede zijdelinkse houding gelegd.…
Dorpsbegrafenis
poëzie
4.3 met 6 stemmen
2.070 O 't dof gebons der vallende aarde,
Weerschokkend in het broos gemoed!...
O 't hooploos huilen van de kleinen,
Dat aller tranen vloeien doet!...
De laatste bede wordt gesproken,
Een kruis op de effen terp gedrukt,
De moedloos neergezonken kindren
Van vaders grafsteê weggerukt.…
LOFZANG DER GEESTELIJKE MAAGDEN.
poëzie
3.0 met 12 stemmen
4.291 Te bros en wispelturig
Is ’s werelds schijngeluk;
Dees bruiloft juicht gedurig
Getroost in nood en druk,
En hoopt op ’s Hemels feesten
Bij Gods geesten.
Daar zet de Heer der heren
De bruid omhoog te prijk,
Opdat Hij haar mag eren
In ’t eeuwigdurend rijk,
En krone Zijn getrouwe,
Vrij van rouwe.
Aº. 1658…
Orion.
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.275 U, die, uit nietig stof geteeld,
Het broos genot van 't vluchtig leven
Met vlieg en mier en made deelt!
Zijt gij op de aarde zo gering;
Die aarde, trotse sterveling!
Is een dier duizendduizend bollen
Die om dezelfde grote zon
In afgeperkte banen rollen,
Licht scheppen uit dezelfde bron.
Elk, elk gevoelt haar heerschappij.…