Alle inzendingen over broos

539 resultaten.

Sorteren op:

Ook dit is Kerstmis...

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 525
Zo breekbaar en zo broos is 't leven... En dan dit pasgeboren Kind in de kribbe. Wat heeft dit alles toch te betekenen? Venite adoremus.…
Adeleyd25 december 2013Lees meer >

Als een vlinder

netgedicht
2.5 met 50 stemmen aantal keer bekeken 1.839
Wat leven ons leert genieten van het moment zoals een vlinder Zo licht als een veertje en zo broos als glas komt er een eenzame vlinder voorbij in de tuin waar haar glinsterende vleugels dansen met een zachte wind Zwenkend langs de zon houdt ze halt bij een bloem om het zoet te proeven.…
CB19 juli 2024Lees meer >

Als het bloesemt

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 699
Zo vluchtig, zo broos, haar ongeëvenaarde pracht blijft diep in mijn hart. Liefde raakt de snaren die trillen van rust en vrede. Haar bestaan is een herinnering, helder als een onmiskenbaar lied. Hoe dan ook, de lente, met al haar wonderen en tekenen, verwarmt mijn ziel en leven.…
CB14 maart 2025Lees meer >

Stil de tijd

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 277
redder, voor de poort der hel werd ik naar drempels van het licht geleid jouw empathie is vele malen groter dan simpelweg medemenselijkheid O lyubov an elim inetalona felicia amean malenkochana laat ons nog eenmaal op de naakte vleugels genieten op de scherven van geluk en dansen in het ritme van de roos vol zin betekenis - teder en broos…

Afscheid

gedicht
2.3 met 193 stemmen aantal keer bekeken 94.028
Ledematen die in steen verstomden- de vingertoppen broos, in kringen heeft de tijd korstmossen, algen afgezet op schouderblad, een borstbeen dat, nog niet gebarsten, lijkt te spreken- nee, alles is stil nu. Je staat in de post van de deur. Geen negatief ontwaakt.…

lichtpunt

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.029
Het ijsvlak smelt tot een broos vlies. De boer gelooft nu al in de vette oogst, verslikt zich in rekensommen vergaart het maaisel en drijft de kudde naar een malser veld. Hoor hem vloeken in de kraag. wijkend voor de wurgende hitte of de zondvloed, waanramp die zijn dampende stallen meesleurt.…
Wimper23 juni 2003Lees meer >

Smelten en samen bloeien

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 815
De temperatuur van deze wintertijd Heeft zwoel mijn bloemetjes verleid Zo kwam het klokje veel te laat en broos Omdat het liever eerst wat sneeuw verkoos De hyacint was dit jaar wel erg gezwind Hoe heb ik die als eerste in mijn tuin bemind Narcissen voegden zich met ongekende kracht Bij deze ongewone simultane bloemenpracht Dit natuurgebeuren…

- Dementie -

netgedicht
4.3 met 106 stemmen aantal keer bekeken 5.135
Een lege wezenloze blik daar waar eerder stralen was een afgronddiep zwijgen broos en teer als breekbaar glas. Met geduldiger liefde, warmte en een starre achtergrond wacht het anders zo kostbare gedachtegoed in zich angstig af. Ben ik dood in mij, hoe overleef ik de eerste ochtendstond?…
Sabrina Bielac24 september 2009Lees meer >

herfst

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 809
als de ouderdom komt met gebreken en de herfst kruipt in je hart duik dan niet onzichtbaar de winter in daar is de kou met smart het leven is vaak boos oh, ik weet het wel en de kracht van mijn lichaam wordt al broos want de tijd gaat super snel maar ik zag vanmorgen een spinnenweb nog helemaal nat van de dauw en de zon die scheen toverde…
Gerjo Gerrits14 december 2011Lees meer >

Geportretteerd

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
Vier woorden die jij fluisterde broos in mijn oor als porselein. Ging als een deining van de zee met een golf tegen de kustlijn. Hoe mooi ik ook jouw woorden vond en de kracht van jouw zin koester Verwarm ik mij door mijn dromen van de glinstering aan de oever. Besloten deelde wij het beeld de muren als glazen kassen.…

vanaf het eerste moment

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 715
vanaf het moment van geboorte huilen tranen het geluk om de onmiddellijke verbinding die ons de ogen opent weer voor wat liefde brengen kan zoals ooit de eerste en de tweede zul jij ons mama en papa noemen onbeschrijfelijk is de vreugde die ons jou koesteren laten nu jij klein broos en roze nog in onze armen schuilen wil omdat sneller…

ORGAANDONOR.

hartenkreet
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.681
Op Uw hoofdhuid bloeit de roos, en Uw kunstgebit is broos. Donor zijn, het luistert nauw, U bent bedankt beste mevrouw, want wat ik verder zo bemerk, 't is allemaal versleten werk.…

Een eenzaam avontuur

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 104
De donkerblonde jongeheer uit het zomerzand is een bijzonder aantrekkelijke vreemde geworden, een broos verhaal dat in de avondzon verbleekt. Het leven is een harde, veeleisende minnaar, die wel belooft, maar nooit de harde eenzaamheid doorbreekt.…

Illusie van de nacht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.072
De blonde jongeman van het strand verdwijnt; hij is een vreemde nu, alleen, alleen, een broos verhaal waarop de avond schijnt. Het leven belooft veel, een rijke stroom, maar breekt de harde eenzaamheid nooit open. Toch tilt hij zijn voeten, vrij van schroom, om clean de open leegte in te lopen. Geen spijt.…

Een droom uit het zuiden

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.772
Zij was een room-bleek beeldje, Haar zoet gebaar ging broos Als een beminnend streeltje Rondom de rijpste roos. Die legde ze in een bedje Van blaadjes, wit en kuis, Toen zweefde 't luchtig tredje Weer naar haar lichte huis. Haar kleine fluiteliedjes Vergat zij gans en al, Haar lachen en verdrietjes In morge' en avondval.…

Vervulling

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.139
En ook dit voorhoofd, als haar geur de roos, Zijn vroom vermoeden koestrend diep-verhúld, Die mond, zo veel-begerend en zo broos, Het beiden liefstbeloofde is hier vervuld.…

Dwaaltuin

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 311
hemelse hiert daar zweeft de moerasruiter mild met monologen mollig mooi en mild op oranjerode vleugels van vuur die gloeiend glijden door de ogen heen hij vangt de paradijsvlucht innig vast in palm en pols zo innig innig verbonden en zingt de liedekens licht en lief die lustig luwen loom en laarden lang o wonder van het wakkere woud waar bomen broos…

Pa

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.045
Toon het me nu Dat broos en huiverend naakt van jou Nu we de jaren nog oogsten Adem in. Laat je borst zwellen Tot het hemd scheurt Tot de knopen wegrollen over de vergeten straat Naar het raster van de riool Pronk met jouw deinende buik Kijk naar me De wijzers van de klok vermalen me Wanneer is me het moment ontglipt?…
Wim Veen9 januari 2005Lees meer >

nachtboot

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
de schroef maalt in diepte het eender koude donkere water dat zwaar en onverschillig woelt meegaand of log malend er valt geen staat op te maken de motoren stampen hard tot ze zich schikken in de lange trilling die de hulk van het schip verheft tot een goedmoedig besef onder de stenen van de kade zoekt het brosse schuim lange slikkige…

Jaargetijde

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.834
o Kruis, daar Christi bloed aan was, de mens is licht en broos als glas: hij valt, hij breekt; gij staat en houdt omhoog, die op uw stam betrouwt. Daar liggen ze aan uw voet, o Kruis, onz' liefste neer, in stof en gruis: herleve 't stof en worde 't wat Gods hand het eens geschapen had.…

Laban vlaggen in Libanon

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 847
ooit onneembaar voor Nebukadnezar wel slim met dammen door Alexander Werelderfgoed van duizenden jaren wonderlijk dicht op elkaar tezamen Kanaäniten leven nu als maronieten tussen druzen soennieten sjiieten Neutraal vrij banquair levend als in Zwitserland leken scheidslijnen lang geloofsroering bestand na heftig vonken bleek plots hoe broos…

Een handvol zand

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 778
Zoals het fragiele weefsel van leven, broos en teer, de kleuren op het schilderspalet gaven nog niets weer. Soms fladderde ze als een vlinder, ze voelde zich dan vrij en ongehinderd. Je zag aan haar, het leven lachte toe, keerzijde waren dagen vol duister.…
J van Dijck11 december 2023Lees meer >

Het lege nest

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 142
toen zagen wij het duivenpaar hij de ochtend, zij de nacht (ze wisselden de wacht) op hun eitjes broedden - dat is althans wat wij vermoedden - want een ei zagen wij niet (ieder zingt zijn eigen lied) gebukt, vanuit ons raam spotten wij hun kopjes hun ogen speldenknopjes een puntje staart, een plukje veren grijs tussen het bruin broos…
Hedianne5 augustus 2026Lees meer >

Op een pauw-oog vlinder

poëzie
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.129
Zo ben ik; mijn feestelijk zwerven Leeft in de sfeer van staag sterven; Al mijn geluk, mijn rood, Zweemt naar het blauw van mijn dood, En zwijmt op mijn blaadjes broos Als 'k klep bedoelingloos.…

Gebed, uitgestort tot God, over mijn gedurig kwijnende ziekte

poëzie
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 5.011
Gij weet en ik beken, dat ik een aarden vat en broos van stoffe ben. Aanziet de zwakheid dan van uwen arme dichter, mijn rauwe wonden zalft en maakt mijn kwalen lichter.…

epilepsie

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 835
Elastisch val ik op de grond, als een broos poppetje met een wit gezicht waar haast alle leven is weggesijpeld. Alleen het hart klopt nog. De toevoer van lucht wordt niet onderbroken, heeft het soms moeilijk maar de luchtfilter doet zijn werk naar behoren. Het hoopje mensenvlees wordt in de goede zijdelinkse houding gelegd.…

Dorpsbegrafenis

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.070
O 't dof gebons der vallende aarde, Weerschokkend in het broos gemoed!... O 't hooploos huilen van de kleinen, Dat aller tranen vloeien doet!... De laatste bede wordt gesproken, Een kruis op de effen terp gedrukt, De moedloos neergezonken kindren Van vaders grafsteê weggerukt.…

LOFZANG DER GEESTELIJKE MAAGDEN.

poëzie
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.291
Te bros en wispelturig Is ’s werelds schijngeluk; Dees bruiloft juicht gedurig Getroost in nood en druk, En hoopt op ’s Hemels feesten Bij Gods geesten. Daar zet de Heer der heren De bruid omhoog te prijk, Opdat Hij haar mag eren In ’t eeuwigdurend rijk, En krone Zijn getrouwe, Vrij van rouwe. Aº. 1658…

Orion.

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.275
U, die, uit nietig stof geteeld, Het broos genot van 't vluchtig leven Met vlieg en mier en made deelt! Zijt gij op de aarde zo gering; Die aarde, trotse sterveling! Is een dier duizendduizend bollen Die om dezelfde grote zon In afgeperkte banen rollen, Licht scheppen uit dezelfde bron. Elk, elk gevoelt haar heerschappij.…