Alle inzendingen over vermoeidheid

758 resultaten.

Sorteren op:

Juni

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 662
voor bezoekers openstaan straalt de zon tegen een blauwe hemel aan gaan wij ons aan een open tuinfeestje wagen terwijl de vogels nestjes bouwen in de hagen trekken geurende kamperfolies de vlinders aan juni de maand met de lange en warme dagen laat mooie tuinen voor bezoekers openstaan jong en oud gaan stilaan om vakantie vragen de vermoeidheid…

Stoel met houtworm

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
De cultuur bloeit het lichaam open Maar het hart dat is gesloten Body glinstert als in goud gegoten Webben rond vermolmend hout Roerloos tot de dood vermoeid Waar de tuinheer niet kan snoeien Kan geen lelie open bloeien Waar geheid de tijd de pijn van voelt Het bloed gekoeld woede innerlijk woelt Hangt in een mist van tranen Rotte…

JUNI

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 773
bezoekers openstaan straalt de zon tegen een blauwe hemel aan gaan wij ons aan een open tuinfeestje wagen terwijl de vogels nestjes bouwen in de hagen trekken geurende kamperfolies de vlinders aan juni de maand met de lange en warme dagen laat mooie tuinen voor bezoekers openstaan jong en oud gaan stilaan om vakantie vragen de vermoeidheid…

Tranen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Tranen van onmacht, vermoeidheid, verdriet. Wil zo graag verder weer stapjes vooruit, maar steeds weer die muur waar ik telkens op stuit. Ied'reen wil helpen doet moeite voor mij en toch op het laatst doe 'k een stapje opzij. Vlucht in het denken, want dat is bekend. Kan alleen voelen in een eenzaam moment.…
LJW15 april 2023Lees meer >

Film

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
over baby, liefde guillotine, te erg Was blij er niemand opgezadeld mee Film leek te willen waarschuwen waar te schuwen ‘k Had oude tijdschriften waarin gewaarschuwd had die ergens neer willen leggen ze bleven in mijn tas want overal mensen Nadien maakte ik foto's van roeiers in de grachten scheve oude panden, en de vermoeide…
Ralameimaar15 december 2024Lees meer >

AVONDGENOT

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 393
De geur van kale, beregende takken zweeft al stijgend en dalend door donker bos, raakt vermoeid, hangt tenslotte geheel los, laat zich naar verlichte ramen zakken. Fijne spijzen, dampend, vers gebakken, vatten reuk van nat hout en verlopen mos: woud- en keukenlucht zijn één strijdbaar ros, dat zorgt voor zaalvrede en -gemakken.…
Han Messie5 december 2025Lees meer >

Observerend gedrag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 304
In gezichten leest hij vermoeidheid die geen naam mag hebben. In handen: spanning die normaal heet. Niemand leeft hardop. Hij telt vertrekken zonder afscheid. Relaties die bleven uit gewoonte. Beloften die netjes verdampten. Ze noemen hem koud omdat hij niets terug zegt. Omdat hij niet meedoet aan hoop als gesprek.…
Nathan9 januari 2026Lees meer >

The Awakening

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 234
Maar die avond toen ik in slaap viel, vermoeid na weer een andere dag, heb ik -hoe vreemd 't ook lijkt- een stukje waarheid gezien en er werd mij verteld dat het leven een grote leugen is en god misschien een oude blinde of zelfs een verrader.…

tranen

netgedicht
3.6 met 32 stemmen aantal keer bekeken 2.697
tranen bevestigen meer dan eens het houden van tenzij je je verdriet steeds verder laat verzanden jouw tranen vertellen mij in eenvoudige zinnen tenzij je je woorden niet meer wilt laten verstaan jouw tranen zijn het einde van steeds opnieuw beginnen tenzij je niet verder dan het einde meer wilt gaan jouw tranen wassen de pijn uit je vermoeide…
Jeroen Swaan21 november 2002Lees meer >

Roosmarijn

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.512
de buurt grijze triestheid vervlogen de gulle lach en blije ogen blijken van harte welkom speelgoed van de vliering oude tijden keren weerom verruimd het leefgebied fietsend naar het zwembad het water zie je glimmen is deze dag uniék nat Play Mobil over de vloer als vanouds handstand tegen de muur van de schuur dan slaat de vermoeidheid…

'Een lege postbode verdrinkt op de landweg'

poëzie
3.7 met 47 stemmen aantal keer bekeken 14.805
Morriën) het is verdomd al weer haast herfst en mijn vermoeid lichaam dat geen honing kent lichaam zwak boven mate en gespleten het is een oud huis als in Greenwich Village de bomen staan haastig in te pakken hun bladeren gaan in de koffers van de grond de wind is een gezwinde sleutel en over het deksel legt zij een kleed van wolken de…

Dode woorden

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 753
Zonder afscheid schuifelen mijn vermoeide voeten naar de lege achterkamer. Ik sta stil en twijfel of ik samen met de duisternis wil verhuizen. Met langzame ogen staar ik in het schemerdonker en hoor enkel verre, vergeten geluiden. Herinneringen overspoelen de meedogenloze stilte, oneindig traag draai ik me om.…

Dode woorden

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.222
Zonder afscheid schuifelen mijn vermoeide voeten naar de lege achterkamer. Ik sta stil en twijfel of ik samen met de duisternis wil verhuizen. Met langzame ogen staar ik in het schemerdonker en hoor enkel verre, vergeten geluiden. Herinneringen overspoelen de meedogenloze stilte, oneindig traag draai ik me om.…

Theedoek

hartenkreet
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.349
vriendinnetje van ieder, ideale opportunist en bijdehandje zij vroeg zich af, hoe het zou zijn om een rug te hebben, of rechtop in je schoenen te staan als de tafel en stoelen en niemand die het wist was dat uit zelfhaat of verdriet dat zij lag, in stil verzet, en liet de vlekken aan haar draden bijten geen lust voor het leven, haar vermoeide…

Verloren ooit

hartenkreet
4.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.849
Gesloten mijn ogen, dodelijk vermoeid tot het eind van de pijn.…
eli stater27 januari 2005Lees meer >

Herfstwind

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
Wild en onbesuisd jaagt ze wolken de leegte in voortrazend over stranden en velden eindelijk verlost van lome zomersluimer blaast ze ongetemd en ongeremd met bolle wangen herfstblaadjes als luchtpost verspreidend over het land Limousines aanschouwen gelaten haar geweld, lodderig en lui met een knipoog wachtend tot ze eindelijk vermoeid haar…
Magali1 oktober 2008Lees meer >

Adagio

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.558
naderen dwarrelen neer als herfstige bladeren hobo en fagot slaken de laatste zucht wijl cello's vertrekken voor hun ultieme vlucht de harp streelt zich in weemoed en tranen ten afscheid aan wenende melomanen de paukenist vertrekt met stille trom in het spoor van de uitgedanste bandoneon jachthoorns hoort men echoënd nazinderen en vermoeide…
Aramis14 juli 2006Lees meer >

Nachtdienst (zomer 1972)

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.907
Een nieuwe dag is weer geboren - vermoeidheid tekent mijn gezicht. Aarz’lend komt de natuur tot leven tussen het asfalt en ’t beton. De merels zingen: ''wacht nog even, nog even maar, dan komt de zon''. In deze prille ochtenduren draai ik m’n sleutel in het slot.…
Günter Schulz26 september 2006Lees meer >

Herstel

netgedicht
4.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.345
buren hebben hoeven Met grote ogen kijken ze mij aan Hun hoofden grazen in een stille cadans De herfst krijgt met hun hulp een buitenkans Intussen is mijn heg gans kaal gegeten tussen de bomen gloort thans de horizon in de verte kauwen hooglanders op de bosrand mijn huis staat nu in psychisch vaderland rust valt versterkend in mijn vermoeide…
Rikus Kiers14 november 2006Lees meer >

de achtste plaag

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 785
o nee, niet weer, een nare geur, nog vaag verdringt de goede bui, in alle staten aanschouw ik de onthutsende plakkaten ik trapte in zo’n hondse hinderlaag ik grijp m’n schoen, ontwaar het volle pond waarmee een diep profiel is overladen m’n maag is zich op actie aan ’t beraden een vloek verlaat gemeend en luid mijn mond God schiep, vermoeid…

Mijn vriendin in het Louvre

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 906
wereld, dwars door eeuwen Heden ontmoet het verleden, tijdsprong veroorzaakt een spagaat in m'n geest een elektrische storm waart door mij vloek zacht, 'n non naast me kijkt kwaad Hand in hand lopen we over scherven van de tijd, waarin 't verleden schittert wandelen door zestiende-eeuws Florence mannen kijken om met lustige blik Vermoeidheid…

Bovenaards?

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
Het aardse van de dingen wordt onderaards gevoed, doordat mensen elkaar verdringen, naar het leven staan als het moet, een werelds gekrijs van culturen die elkaar de weg versperren, zuigt het bloed uit de levensgrond, en brengt ons verder van het paradijs, vermoeid van het niet meer weten in het spoor van een gebroken voedselketen, de magere…
pama8 juni 2009Lees meer >

- Duizend jaren -

netgedicht
4.4 met 47 stemmen aantal keer bekeken 610
Alles is mij toevertrouwd voel vermoeid de wake van een nacht gebukt gaan duizend lasten heen draven verder door mijn hoofd als jaren eindeloze historische kracht zachtmoedig en nederig langst de kunstwerken des levens klinkt de stem gezet in vrijheid als koningen willen heersen met richtlijn in mijn hart de wijzen verstandig gebogen…

Gij hebt uw Geest

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 712
Wij zijn vermoeid door zoveel zorgen - geblust, getemd, uiteengegaan, wij wachten op een nieuwe morgen waar Gij ons weer rechtop doet staan. Laat nu uw licht ons weer doorvaren en leg uw woorden in ons hart, Dat we ze trouw en warm bewaren en spreken over vreugd en smart.…

Ouder

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 606
Zo worstel ik door de mensenmassa heen, verlies al wat vaker de blik op de einder en zie soms in de spiegel een vermoeide mond, matte ogen, en gedachten bespeur ik, die van bittere oude koffiedrinkende mensen, en ik slorp de einder met steeds meer moeite, met slik- en vooruitkijk problemen, maar steviger en stroever als een ouder wordende…
c. paris3 augustus 2010Lees meer >

Im Abendrot

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 566
De dag heeft mij al vroeg vermoeid met kralensnoer van licht en luid. Zo pas nog liep ik ongeschoeid door landen van gespannen huid, gestolde mist en sterrenwolk, en om mijn haar, licht als een kosmos, de nimbus van het vuurvliegvolk.…

De dagen verdragen.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 748
Tussen twee rumoerige dagen een lange lege stille nacht, in mijn vermoeide kop de vragen die ik in stilte overdacht. Hoe anders is het toch gelopen vreemd kan toch het leven gaan, wat is er stil uit weggeslopen waarom met lege handen staan?…

DE JONGGESTORVENE

poëzie
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.258
.' Gij wist: - wij zwerven door dit vreemde leven Bij vreugdes dag, bij droefheids duistre nacht, Zoekend het woud waar liefdes klanken beven; Maar eens vermoeid van aller dingen pracht Vinden wij wat ons streven is gebléven: Stiltes vallei daar 't vredig is en zacht.…

De zusjes en de antilopen

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 8.447
'Het zijn antilopen'. voegt hij eraan toe Hoewel precies op dat moment overvallen door een soort vermoeidheid - alsof het zacht en geruststellend begint te sneeuwen aan mijn binnenkant - maak ik me klaar (het moet, denk ik grimmig) voor de jacht. ------------------------------------ uit: 'De zieken breken', 2008.…

nachtzee

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
ogenblikken geduldig uitlopend in dunne zomen de zee kwam met diepe kalmte van overtolligheid naar het strand toe lijden geen teken werd in de nacht gegeven dan het licht van de mast van het schip geen vorm was diep genoeg om het geheel te omvatten dan de donkere romp van de nacht alleen golven schoven naar de kust klopten op zijn vermoeide…