6829 resultaten.
Proberen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
338 Je was er altijd als ik dagdroomde
op een bank in het park bij de zee
vanochtend verzon je er een donkere nacht
achter het sombere silhouet van een dode boom
je schreef gedichten over oorlogen en armoede
en ik slechts gekleed in dunne onderbroek
dronk uit de macht van mijn gewoonte
een glas koude melk bij een boterkoek
op een terras…
Iconen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 Waarom verraden we
onszelf door donker te zijn
naasten niet lief te hebben
en niet te weten wie we zijn?…
17 oktober "Dag van de armoede"
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
862 Her en der
zie je geknoopte uithangende
lakens
symbool vandaag
in de dag van de armoede
Kerstverhalen van een stal
in de nu donkerende dagen
Wereldwijd op vele plaatsen
honger en leed
mensen uitgesloten
Geen dekens die hen verwarmen
ongehoord zijn de armen
Uitgebuit arm-moe
Armoede heeft geen kleur
je weet inmiddels wel
dat…
De schaduw van de bomen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
585 Nu in het donker niemand op iemand wacht
oefeningen in geduld bedolven raken
onder de hemel Atlas’ schouders breken
iemand in de verte Handels’ Largo zingt
welt een stille traan in ons op.…
De tranen die niemand ziet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
353 Ik ben meteen een stuk minder koud en ouder,
Het donker verdwijnt door jou zomaar in het niet.…
SEGREGATIE
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
603 Ooit had Land of the Free een droom
Je kon er toekomstplannen stallen
Rijk worden, maar dat is vervallen
Het goud bleek schroot bedekt met chroom
Er is een top van welgesteld
Zich wijdend aan vergalopperen
De leider lijkt te dementeren
Is grof daagt uit en liegt en kwelt
Zijn stokpaardje; een kwade zaak
Hij hekelt donkere soldaten
Die…
DE AANGENAME HITTE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
376 Zonnestralen zullen je vinden
Ook al zit je in het duister
In je donkere wereld
Waar niets goed voelt
Ze zullen je vinden en omhelzen
Nemen je mee naar helder licht
Laten je zien wat vreugde is
Maken van je kou een warme plek
Wees niet bang voor zonnestralen
Ze zijn er voor jou plezier
Binnenkort zal je weer lachen
En je wereld anders…
DE VLIEREN SCHOUWT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 Verfbeugel en kwast wachten ergens, stil,
mogen in beschermend donker wonen,
hebben verlangende, toch kalme wil.
Wellicht zullen ze sterke arbeid tonen,
kleuren laten glijden onder zachte ril,
muren met verjongde pracht bekronen.…
PIMPAMJETTEN, HET POLITIEK SPEL VOOR DE JAREN 2026 EN 2027
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
524 Pimpamjetten maar dan met cijfers
duurt het nog 66 dagen tot het bordes
zitten ze dan 66 dagen of 660 dagen
ik gok op 2027 de donkere dagen voor Kerst
dan spat het Kabinet Jetten als een vallende kerstbal uit elkaar
alhoewel zijne excellentie de Minister President Rob Jetten
is een mannenman en dan werken de hersenen anders
dus ik zou mij mogen…
Liprozen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
296 niet onverholen vreugde
niet per se al te zwaar gevallen
ze misdeelden geenszins
een gevoel van verzet
maar hoe 't een verband
met het ander hield
al sla je me dood,
ik kwam er niet achter
hoe het een refereert
aan het ander
's anderendaags haakte
ik af van de draad
van de content die ook
qua vorm terugboog
naar het donkere…
Alsof míj...
netgedicht
1.9 met 14 stemmen
393 Een impuls van aangeboren felheid
waarvan ik mij
de genetische oorsprong
niet herinner,
noch ervoor voel
in die donkere poel
te duiken
en te zeggen:
‘zie dat kind!,
Ecce puer!’
Ik schrijf zelf wel
het water vol woorden,
laat elke zin doorgolven
in dromen
zoals ik ze wil.…
Blauwe Morgen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
297 Haar donkere haar valt over het kussen,
als de nacht die aarzelend vertrekt,
en in de rust van die kleine kamer
lijkt ze een levend kunstwerk.
Geen woorden verstoren de fragiele stilte,
alleen het licht op haar gezicht –
een moment gevangen tussen twee ademhalingen,
een stille, moeiteloze gratie.…
Lijfspreuk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
329 Mijn donker lijf, geoliede machine
Is op een zekere leeftijd, bijna oud.
Vraagt nu bovengemiddeld onderhoud.
Mijn voorkomen neigt naar het androgyne.
Dit alles maakt mij vaak tot de beziene.
Mijn huid is hoog gevoelig maar vertrouwd.
Mijn lijf doet wat ik wil, doet niet veel fout.
Ik denk weleens, hoe zou ik dit verdienen?…
horizondimmer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
328 Daar hing hij dan
het edele wijsje
twinkelend in de zon
geen grijsaard
waar hij afstandelijk aan vasthouden kon
slechts de aarde
die haar tanden wilde laten zien;
kiezel voor kiezel
zag de man de diepte verdwijnen
de berg werd kleiner
zijn pupillen verwijdden
het donker trad in
onvermijdbaar
klaar voor deze
uitgevlakte wachtnacht…
De dans van een verloren zwaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
277 Onder mijn veren sliep het donker
dat ik slechts lezen kon.
Sinds jij zonk in de diepte
Spreek ik met rimpels,
alsof het water je stem vasthoudt.
Mijn vleugels slaan nog,
maar dragen mij nergens heen.
Ik draai,
kringen van herinnering rond mij,
een sierlijke val
die nooit naar overleven smaakt.…
Muizenvallen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
218 zette muizenvallen
langs de plinten
van mijn huis, niet
uit wreedheid,
maar omdat iets bleef
knagen
in de nacht
hoorde ik geritsel
achter de muren, kleine
haastige gedachten
die nergens vandaan
kwamen en overal
tegelijk waren
ik legde lokaas neer,
een geur van zekerheid
een stukje toekomst,
een antwoord
dat glom in het donker…
Aarzelend schijnsel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
293 Het donker onttrok zich. Het schijnsel bleef bestaan. Het dreef als bleke adem achter de maan. Het rustte op de grassen en het veld, als licht dat zich aan geen verstommen meldt.
In haar zwijgende en verstilde kring lag het gras in weerloze ontvouwing. Het licht reikte verder dan de tijd vermocht en zweeg waar het waarom vergeefs om zocht.…
Een geslaagd gedicht
gedicht
3.0 met 3 stemmen
359 De regels kwamen als vanzelf
en stonden spoedig als kleine,
lichtende brandinggolfjes in
harmonieus gelid tegen het
donkere plafond te kabbelen.
Ik zag het al bijna op papier
in cohorten van vier maal vier.
Het was een volmaakt gedicht dat
weergaf waarop ik al weken broedde.…
Smidse
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
153 Het schuurt, vonkt en vliegt
in een grot te groot en te donker
om te zien, te diep om te peilen
Signalen
....schieten rond
........in een paradoxaal evenwicht
Lichtjaren suizen voorbij
In de witte ruis slaat een hamer
Het knettert
....nieuwe stelsels
........oneindigheid
Sterren borrelen op, diep uit de pan
fonkelen ze naar een plaats…
WOUDJUWEEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
131 Het bosven, schertsend Boerenbedrog genaamd,
blinkt vrolijk tussen donker en licht groen;
daarin schuilt geheim gebeuren en doen,
dat klein krioelend leven hoogst betaamt.
Het meertje, half verscholen toch befaamd,
noodt met een frisse waterleliezoen
hier een uur vrij en ledig te verdoen,
ervaren wat het tijdloze betaamt.…
je mag het zijn
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
302 maar in het donker uit het zicht
dat was de wet van toen
dat eist men nu weer in het licht
van Istanboel tot Amsterdam
de grens verschuift de angst regeert
men noemt de jeugd te luid
omdat men van hun vrijheid leert
ze noemen het te opdringerig
zijn ze dan nooit zelf jong geweest
het is dezelfde kille stem
die destijds Gerard Reve vreesde…
geschakeerd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
106 nu het kouder wordt, de herfst meer
kleurt, de wind gaat wervelen, de regen
sombert tegen de ruiten is alles vreemder
dan al die jaren hiervoor
het donker kent geen vergelijk, het dient
zich aan - hoe vreemd toch - telkens als de
zon zich zuid-westelijker gaat gedragen gaan
schaduwen verdwijnen en trekt de rook
van de houtkachels slome sporen…
Contact verbod
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 Waar in het donker
Het bord brak
Dat met een stopteken
Was verankert
Los, op weg naar
Mijn verbeelding
Waarna de veer
Kan knappen
Ik wil het laken zijn
Waar je zo dadelijk inrolt
Wanneer je gaat slapen
Zo dicht mogelijk
Bij jou zijn
Tot dat je van mij
Bent bekomen
Want ik bent klaar
Voor jouw nieuwe dromen…
de zwarte tovenaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 de donkere tovenaar dompelt het woud in een roes voor de verdoofd
windende lianen en de roze vogels in een diep gehechte groene schemer
zonder enige dierenkreten.…
Sterrenstof .....
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
830 Het dakraam straalt licht
in deze donkere nacht
ik tel de sterren een
voor een en doe stil
een wens, onbereikbaar
maar toch grijp ik naar
die ene ster, stralend
knipoogt ze naar mij en
laat wat stof dwarrelen
langs ijzige zinnen,
letters ontdooien langzaam,
ik puzzel wat en vorm zo
maar wat kleine woordjes,
ik voel dat een zachte…
Nachtmerrie
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.802 Scherp spuwt de wind
naar vreemde geuren,
ruw beukt de dood
rond een donkere zerk.
Stemmen klinken dof onder
dorre bladeren, vluchtende
voetjes ontwijken het
versteende gekerf.
Het kind zinkt krijsend
in mijn armen neer,
ik kijk naar haar ziel door
haar nooit sluitende ogen.…
bananendorp
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.132 zo'n dorp als Katwijk, daar is weinig aan
geen drank of voetbal op de dag des Heren
dus moet je zaterdags je keel maar smeren
je koopt een kratje bier en een banaan
de pisang smijt je naar de man met fluit
je staat voor aap, hij houdt niet zo van fruit
-----------------------------------------------------------
Een donkere scheidsrechter…
Vrede
poëzie
4.0 met 30 stemmen
5.436 Vrede, spreid gij uw zachte vleugels
Over de donkere aarde heen -
Over de moeden en de gewonden,
Over de duizenden, die verzwonden,
Over al de snikkende monden,
Die verbleekt zijn van geween!…
Ik heb u lief
poëzie
3.5 met 16 stemmen
3.998 De meisjes zingen 't in de maneschijn
Met brede slingers wandlend langs de wegen,
Zij roepen 't iedre donkere jongen tegen:
Ik heb u lief! gij zult gelukkig zijn!
Door de open ramen luwt de lindengeur,
Zo loom en zoetjes als bemind getreur,
Dat men vertroetelt om niet te genezen.…
O droom, die in een slapeloze nacht
poëzie
4.1 met 12 stemmen
2.690 Eindelijk zie ik, bang, de late pracht
Van uw gelaat, o zoon, mij toegebogen:
Trillende wimpers over tintlende ogen,
Zo warm en diep en donker als de nacht.
Er moet veel eenzaamheid en lijden komen,
Eer wij ons troosten mogen met de dromen,
Die als een lichten uit ons molm ontstaan.…