6197 resultaten.
Schuilplaats ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 Te wonen in voetsporen van de
herfstviolen en hun muziek spint
draden in een zilver mozaïek tot
de stilte zich weer boven ons sluit.
En onder de glazen stolp van de maan
ontbrandt een geweldloos gevecht
tussen verwachting en vernieuwing
rechter in een tijdloos niemandsland.…
Gesprek met de dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
860 Laten we vriendschap sluiten,
omdat het leven eeuwig doorgaan zal.…
Zijn
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
708 Wachtende lagen heb je aangetrokken,
fluwelen leeuw de dagen voor de jacht
Je kijkt en ziet
niets van jouw gading
Of niet iets van wat je mist
Je houdt de koude buiten en laat de warmte niet toe
Je sluit de luifels, koestert je verlangen
Jouw binnenzijde is je huid geworden,
schurende schubben tegen ruwe bast
Afgeschaafde korsten,
wonden…
Avondrood
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
703 Als ik in het avondrood je gezicht sta te begluren
Als jij je ogen sluit,
alsof het eigenlijk niet mag
En als je dan opkijkt
om mij te zien blozen
Maar dat zie je niet
want het zachtroze licht mengt alle kleuren tot liefde
en ik pak je hand
in de ziel van je stap
op de vederlichte herfstbladeren
Zachtjes zitten we
over het weiland uit…
Hoe doof is de wereld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 waarin zielen niet gehoord worden
ook al schreeuwen ze nog zo hard
zelfs zij die zwijgen zijn overgeleverd
aan de rechteloosheid die hoogtij viert
daar waar vrede geen grondrecht is
maar een woord op een stuk papier
waarvan de waarde allang verstreek
hoe blind zijn wij, die onze ogen sluiten
voor een hele generatie wiens leven
voor altijd…
Het vele klatergoud (ode aan Elze)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
421 ik heb je gereedschappen gezien
de werktuigen waarmee jij
je bijzondere constructies maakt
waar drie dimensionaal de basis is
maar logica de grondslagen mist
om je in oordeel te gaan volgen
jij schroeft moeiteloos zonder draad
toch sluiten moeren de wegen die jij gaat
in de jou passende verbindingen
geeft staal geheugen mee
om de zee…
Nacht gebrek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Er stapelt ballast op in verschillende compartimenten
Het drukt de slapen haast naar buiten
Roest aan de fundamenten
De luiken willen maar niet sluiten
Zelfs in het duister, helder door de nacht
Doktoren mengen zich in het gefluister
De kennis stijgt boven het hoofd, niet buitenkennis zoals verwacht
Ernstig verdoofd, niets looft, dromen waar…
Café Onze Hemel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
669 Vaker zakte Nel in de bodem af
om een volle fust aan te sluiten.
Nu komt ze nooit meer boven,
laat daarmee mooi een lege na.
Was tóch moeder der verdrukten,
herdenkt Kees, uit respect zijn stuk
in de kraag gesteven, 'n verwelkte
paardenbloem woest in de knuist.
Schonk ál begrip en ouwe klare.…
Gedragen door de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 de tempowisselingen van het hart, verwachting
op de schaduwloze getijden die ik naar hartenlust
nog wil berijden om de visioenen te vermijden
in de rimpels van water door de warmte
van de huid ingebed , haar geur houdt me in
haar greep en raakt mij met haar adem als
ik de mildste woorden op mijn netvlies lees
als het levensnet zich sluit…
Honingzoete pit?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
389 Die zal rotten als je het juiste
woord niet vindt, maar opnieuw
zal botten, wanneer een dwingende
wind mijn kust zal geselen, in het
decor van neerbuigende cipressen hun
harige benen sluiten in Homerus dicht.…
Fantasie en werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 voetstuk plaatsen
Tenzij we het samen kunnen delen
We zullen ballen terug kaatsen
Daar we anders zijn dan zovelen
Er is verdomd weinig dat me kan schelen
Zolang we maar samen het leven kunnen delen
Ik wil je niet overhaasten
Maar in mijn ogen ben je meer dan mijn naasten
Wijk van mijn zij en voel je vrij
Wanneer ik je in mijn armen sluit…
Nu we hier toch zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Ga daarom nooit na twaalven naar een avondwinkel,
waar je tussen beschonken klanten een afzakkertje
en wat te roken wilt halen,
om een lange dag mee af te sluiten.
Gestresst snauwen ze je af terwijl je je buit binnenhaalt.
Probeer er dan nog maar eens van te genieten.…
Corona in China
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
462 En evenmin voor
keizerlijke zaten
achter de hoge
rode muren
der Verboden Stad
Minuscule luizen
kruipen met hun
monsterlijke ziekten
als parasieten
door wijde poriën
van pauwen
Als levende have
van erf tot markt
vernietigend
inwendige lucht-
en andere wegen
Om ernstiger tijding
dezer rampspoed
te voorkomen
sluit…
Beltane
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 Ik ga liggen op het koele gras,
koester me aan de warme zon,
genietend sluit ik mijn ogen,
denk aan de ‘Grote Rite’, de levensbron.
En dan verschijnt zij, de godin
met de amberketting en het valkenkleed,
ze neemt me totaal tot zich
met een teder wrede liefdesbeet.…
zorgeloze zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 open”
er staat een lange rij
anderhalve meter zij aan zij
de hulpeloze troosteloze
de “ goddeloze” boze
een verloren zaak en handel
er is geen voorrang
wachten duurt lang
iedereen is even bang
dat de zomer in de rij verstrijkt
waar het toch op lijkt
blijft dan geduld en mededogen
langzaam wordt vooruit bewogen
schuifelend sluit…
Tijd illusie
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
552 Ze staat op de drempel om op stap te gaan
maar blijft besluiteloos staan en sluit haar ogen,
raakt met haar hand een onzichtbare poort aan.
Balancerend op een Koord tussen nu en wat komt
hangt een fractie van tijd.…
Annunciatie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Lavagna in het voorseizoen: zie
de haven
boten nog in ruste
buigen naar elkaar
groeten
het voorjaar
schraapt hoeven en sluit
af en toe de ogen tegen
zonlicht dat al wit wordt
timmergeluiden
klinken op van boten
en rijken komen van verre
met geschenken want
de Oriënt is niet ver
koks rakelen sluimerende vuren op
ratelen keukengerei…
Herinnering aan tenerife
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 tot wolken dronk
Brutaal kroop een herinnering
Vanachter ongeziene ogen
En kraste door de horizon
Een vroeger onvermogen
En heel het wijdse toverland
Begon naar al die as te smaken
De vrucht verrotte in mijn hand
Het onverteerde moest ik braken
Nu ver verwijderd van die plek
Verwonderd en bewogen
Herinner ik herinnering
En sluit…
(omdat de versneller stilstond ofzo)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
377 de ochtend wreekt zich met ijselijk vogelgetetter
’t licht doorbreekt de nasleep van de nacht
waar aan ’t oppervlak de stilte heerste
de woorden waren uit de lucht
sommigen veilig geland in af te sluiten kooien
de meesten gestrand
in onnavolgbare ophopingen
van ogenschijnlijk nietszeggende deeltjes
die samenklonterden
de dag knikt
als…
Lezer
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
457 Tot je het boek sluit,
de bladzijde kust met je duim,
en langzaam terugkeert
naar jezelf—veranderd,
rijker,
vol verhalen
die alleen jij hebt gelezen.…
De ziel van een boom
netgedicht
2.5 met 27 stemmen
391 Wanneer de nacht zich om
hem heen sluit, blijft er enkel de trilling van
aanwezigheid, een weten dat niets werkelijk verdwijnt,
alleen van vorm verandert, als adem die zich mengt met het oneindige.…
Op de hielen getrapt
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
319 Onrustig sluit ik me op
in mijn sterrenhemel van gedachten
gevangen tussen twee oren
achter een gapend gat.
Gevangen in verstilde beelden
resten slechts lege woorden
verloren in een waas
van reukloze mist.
Rusteloos levend
verzadigd, maar koortsig
uit plichtsbesef
nader tot het uiterste.…
Huisbezoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
290 In de gang sluit ik mijn ogen.
Daar ben je weer.
Er gebeurt niets.
Ik blijf staan.…
Hoofdlettergevoelig
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
305 draden doch vast
aan niets wordt voldaan
Polyphemus kijkt,
één oog, genoeg om te
zien
Poseidon schuift onder
zinnen-
hoeken zoek ,cirkel
stil en misschien
donkerste van het donker
kreeg tien gezichten
vóór
zij noemt zich niemand
en houdt iets terug
Circe vertraagt alles
kring rond,zonder brug
Sirenen fluisteren
kennis die sluit…
De grens van het genoeg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
171 De honing op de tong wordt bitter,
het warme licht schroeit de ogen blind,
en de overvloed die moest beschermen
sluit de vensters naar de buitenlucht.
Niets behoudt zijn glans in de storm
van het eeuwige méér.
Zelfs de liefde, te strak omarmd,
verandert in een kooi.
Het is de kunst van het loslaten
vlak voor de beker overstroomt.…
Voetafdruk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
143 Ik sluit mijn ogen en laat het rennen los;
als de menselijke voetafdruk vervaagt,
wint de natuur haar eigen adem terug.…
Avondregenboog
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
385 Ik voel hoe de avond zich
rond ons sluit, niet als een grens maar
als een zachte mantel die draagt wat niet gezegd hoeft
te worden en luistert naar de diepe stilte die tussen ons blijft ademen.…
Pinacotheek
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
597 Ravel herschreef
Moussorgski's expositie
Als een tentoonstelling van schilderijen
Waarin zijn eígen klankkleur
kon gedijen
't Werd een pinacotheek
als compositie
Van Promenades langs
de Tuilerieën,
Door Catacomben en
de Poort van Kiev…
Verwoestende carrière
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
662 Maakt het uit als ik een mooie carrière heb kunnen behalen
Als ik geen vrienden heb om erover te praten?
Als ik geen partner kan krijgen in mijn leven?
Als ik met niemand dit blije gevoel kan delen?…
pubers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
563 zij rolt met haar ogen, haar blik op standje stil
woorden stormen als wolken wild door de lucht
ze woont met schuilend hart in haar kamer
een wereld apart, vol dromen en geheimen
een muur vol posters, een kast vol chaos
de playlist een mix van verdriet en applaus
de regels zijn rekbaar, de grenzen hun strijd
en in die chaos zoeken ze ook veiligheid…