Alle inzendingen over eeuwig

6348 resultaten.

Sorteren op:

Jij...

hartenkreet
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.763
Met je blonde haren Betoverde jij mij…, Maar boven alles hield ik van jou om wat je tegen mij zei, Als Klaas Vaak maar slaapzand in mijn ogen zou sprenklen Maar ja, ik lig toch eeuwig aan jou te denken, Te denken aan jou, Omdat ik zoveel van je hou, En bij de wandeling op ’t strand Aan de horizon, Wilde jij mij kussen: De brandweer kon mijn…

Benno Barnard

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
Jouw hart ontkomt niet aan zijn dichterschap, het trilt vanuit de eeuwigheid ver boven het onhoorbaar aardse. Jij ként het woord dat doden tot leven wekt, dat woord komt niet uit jouw mond, maar uit jouw ogen, vuurspuwend met licht.…

Zee

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 978
Zee drinkt mij schuurt me aan haar huid eeuwige beweging heen en weer ergens doemt iets op en niemand ziet het gaan een enkele meeuw Voor dit ben ik gebouwd onthoudt dat meer is er niet oneindigheid Gewiegd word ik in droom en slaap In armen van Zee Zij murmelt ik kreun Op drift zijn wij niets openbaart zich dag en nacht gehuld…
Karin19 januari 2009Lees meer >

Wit geteerd

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
Nog rijgen zich de dagen aaneen tot een mistige wereld, en geen duidelijke zon verscheen in onze onverbiddelijke vragen spreken we de verwachting uit om de lente te vertragen, de winter floot zich door het leven heen, de hoop wordt in stilte gedragen op de vleugels van voorjaarwinden in het eeuwig spoor van versmaden en onze teer beminden…
pama1 maart 2009Lees meer >

Aan Vrouwe Pietra degli Scrovigni

poëzie
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.114
Ik vloek de vijl van mijn kunstvaardigheid, die blank sleep al dier schone woorden logen, die ’k voor u vond en heb in rijm gerijd, opdat men eeuwig u zoude eren mogen.…

Zomersproetjes

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.291
hangen - net zo lang de zon haar zienderogen sloot We liepen verder in de schemer waar de tijd viel ongelegen met de weemoed die zich meester maakte van het avondrood toen ik mijn lief een antwoord bood in zuchten die de tijd omschreven als de wolken die we zagen sterven in een mooie dood De tijd liep harder dan de nacht als je haar eeuwigheid…

plekje uit mijn jeugd, Diemen 1960

netgedicht
2.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.236
aandachtig het glas geheven stilte angstig op de lippen de minuten haasten zich de eeuwen uit even terug even thuis vergeelde plakboeken omkrulde foto’s van ons bij het hek voor een onbewoonbaar verklaarde woning waar wij de vakantiegasten waren warme koeienlijven als troost de hond aan de lijn eeuwig waaks mysterieuze tekens op de…

Van dorp naar kleine stad

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 716
Al lang geen kleine stad meer knip ik mijn nagels met de pijn van de verloren gewaande stier gewond op de televisie van het weggelopen zwarte zwijntje het eeuwige gezeur over de plaatselijke gewoonten de doorsnee humor van mijn reisgenoot en ik die nog steeds geniet van iedere seconde achter de slapeloze branding die door gaat tot in mijn…
mobar2 augustus 2009Lees meer >

Hoe stralend zijn de rozen weer herboren!

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.342
Wij leven in een eeuwig heden, En ik ben durend waar gij zijt. 't Al hullend en doordringend licht Verbergt u niet voor mijn gezicht, Ik streeft tot u door glans en luister. En als gij naar beneden ziet, Uw blik de nevelen doorschiet, Bespeurt gij mij in 't diepste duister.…

Kapel in hout

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 758
onze lieve zoete het botsend licht beschijnt de naakt uitgebeelde stammen in hun stille dood de ziel van verre jaagt mij hijgend op terwijl een resterend geraamte de voeten kleurt met striemende schrammen de ouderdom geraakt haast uit het menselijk lood op weg naar de plek van onze lieve zoete ik waan mij nu in de eeuwigheid…

Rijzende historie

netgedicht
3.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 987
kleine waarheid of grote leugen veel is naar een gistend onbewuste gebracht de toren draagt een kroon van ronde randen laag op laag uitgedijd tot een hemels dak bovenop ligt de verstilde tijd aan banden wijzers lijken geklonken aan een Romeins rond vlak het lage altaar draagt de verbeelde mens die het verleden voor de toekomst bewaart eeuwig…

BREDASE BOMENTAAL

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 614
naar deze stad roept om er te toeven vol bezadigd rijk gemoed de zachtgroene top met goudblinkende weerhaan blikt naar de noordzij van Breda waar de omheinde kastanjeboom gezegende bescherming geniet een kluizenaar onder zich wenste zittende wijsgeer in wijde mantel met lange sneeuwwitte baard bladerkrans om zijn hoofd peinzend over 't eeuwige…

De sterfling zoekt

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.368
De sterfling zoekt—in 't eenzaam-zoekend zwerven Naar 't licht, dat hel uit min'lijke ogen schiet, De zilv'ren toon, die van twee lippen vliet,— Een schijn der eeuwige schoonheid te verwerven.…
Willem Kloos15 februari 2023Lees meer >

VERTELLEN

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 731
in kleur gevoel en techniek fascinerende fantasie landschap in wording de zon breekt door de dauw glinstert druppel in een bloemkelk gedachten weerkaatsen op het doek vormen ontstaan en vullen sprekende gelijkenis in de natuur scheppende mens de heerlijke eenzaamheid tekent zich af in lichtgeel overheersende indrukken aan de eeuwigheid…

Het Vergezicht

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.056
De nacht met zijn verzonkene uren gaat hun verwachting tegemoet, zijn stilten, die voor eeuwig duren. - Mijn God, wat is het leven goed, Hoe zuiver staat over de landen, waarin 't aangolvende geluid der vesperklok met volle handen geworpen wordt, de nadag uit. De schemer valt, de wolken gloeien...…

Compassie

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 768
En de mens, de mooie mens in jezelf, opnieuw een kans geven, eeuwige vreugde voor jou, lieve Marga Minco!…

ES IST EINE ALTE GESCHICHTE.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.572
eeuwig oude en zelfde lied! Ha! noodlot! vorm der straf die over 't wroetelend mensdom giert tot aan het kille graf! Aanbiddelik rijst die Enigste in gulden dageraad, maar 't gaapt een afgrond tussen — of O wee! men komt te laat!…

Adri Frigge : schilder / etser

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 668
inkleuren tracht een Messiaense grootsheid stilaan op te wekken om in het atelier te velde, de baarmoeder van zijn kunst, door de getijden heen in het vergankelijke mee te trekken daar, buitenaf verbeeldt hij als minimalist het wezen van de schepping in eeuwige…

Defensief

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 697
Het leven is een droom, het glijdt voorbij, het is een ademtocht en al dat soort gejeremieer tracht ons te kleineren, maar ik vind in één seconde al een eeuwigheid aan vreugde, bijvoorbeeld als ik een glas ouzo achterover sla of een meeuw zie fladderen. Of mijn voordeur dichtsla.…

Drie verzen voor een dode I

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.321
schuw dus dit lied, vergeef het, blijf mij wachten; bid voor mij al de dagen uwer eeuwigheid, opdat mijn boot bij 't zwichten mijner krachten niet nog in 't zicht der kust te pletter splijt.…

nieuw hartje

hartenkreet
2.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.155
het hartje zo maagdelijk schoon, als het toen was zo verwilderd leek het nu mijn gedachten vochten in een mist hoe koortsachtig ik ook naar de waarheid zocht ik kon.... of wilde niet begrijpen achteloos streelde mijn hand 't hartje een vervlogen herinnering op mijn netvlies gebrand, een langzaam groeiende leegte het leek een eeuwigheid…
JJ3 januari 2011Lees meer >

Laf en inhumaan

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 910
Daarom rouw ik diep in stilte, want waar mannen vrouwen zodanig behandelen, kots ik over hun slappe penissen, ruk ik hun ballen van hun wanstaltige lijven, snij ik hun gedrochten eraf en werp ik hun stuwkrachten in de eeuwige verdoemenis. Lieve Zahra, ze hebben mij met jou opgehangen!…

Christusicoon

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
Ik strand in diepe boetedoening, schaam mij zielsdiep en ga vol tranen de eeuwige vraagtekens tegemoet. Het enige wat mij nog kan troosten, is de Christusicoon, die mijn Vriend zelf geschilderd heeft.…

Afscheidsgedicht: Kalm drijvend

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.845
Het licht tilt op, laat gewichtloos zweven door haar eeuwigheid geen dag en geen nacht, alleen rust en stilte van ademloze heerlijkheid voel het zweven, hoog en laag regelend op eigen kracht langs glanzende planeten die stralend welkom heten fluisterend; je had het moeten weten je wil voert langs je eigen tijd nergens meer je aan…

tot gruis geleefd

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 420
Innemend ontluisterend vergiffenis verdervend zoekt zijn gedachten af langs hoofdpijn om puzzelcontracten die nooit komen eeuwig vragende stukken die passen zoals een steen het gladde water ontmaagd het toch weer zonder rimpel laat de tijd als was het soms de zijne slaat in stukken op de muur waar de klok nog steeds de dienst uitmaakt tot…

Tijd zat

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 998
Sommige dingen blijven een lange tijd, sommige dingen blijven erg kort en sommige dingen blijven zoals ze zijn Leeftijd, dat is slechts een getal Het gevoel, dat is voor eeuwig…

SCHADUW VAN HET LICHT

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.506
eerlijke zon betaamt Warmte, alom in de hartgebieden daar een zon ’t leven belichaamt Van verre schijnt een koude zon mij onverhoeds recht in het gelaat Ik herken in haar het eindstation; de schaduw van ’t wereld kwaad Ik ben op weg naar ’t echte licht naar warmte van het al vergeven Mijn ogen zijn naar boven gericht naar waar het eeuwige…

BIJ SPINOZA’S PORTRET

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.274
Die vol van liefde vóór u staat, vergeet Uw tijdelijkheid, en ziet in uw gezicht Het hoog gezicht van ’t Eeuwige, onze God. ------------------------------- fanal - vuurtoren, lichtbaak…

DE NOORDZEE

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.618
Maar dan komt, o Natuur, langs alle straten, Uw kracht, uw groei, uw dreiging, uw beloven - Hoe klopt mijn hart van nieuw, van eeuwig leven.…