6348 resultaten.
Jij...
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.763 Met je blonde haren
Betoverde jij mij…,
Maar boven alles hield ik van jou om wat je tegen mij zei,
Als Klaas Vaak maar slaapzand in mijn ogen zou sprenklen
Maar ja, ik lig toch eeuwig aan jou te denken,
Te denken aan jou,
Omdat ik zoveel van je hou,
En bij de wandeling op ’t strand
Aan de horizon,
Wilde jij mij kussen:
De brandweer kon mijn…
Benno Barnard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 Jouw hart ontkomt niet
aan zijn dichterschap, het trilt
vanuit de eeuwigheid ver boven het onhoorbaar aardse.
Jij ként het woord dat doden tot leven wekt,
dat woord komt niet uit jouw mond, maar uit
jouw ogen, vuurspuwend met licht.…
Zee
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
978 Zee
drinkt mij
schuurt me aan haar huid
eeuwige beweging
heen en weer
ergens doemt iets op
en niemand ziet het gaan
een enkele meeuw
Voor dit ben ik gebouwd
onthoudt dat
meer is er niet
oneindigheid
Gewiegd
word ik in droom en slaap
In armen van
Zee
Zij murmelt ik kreun
Op drift zijn wij
niets openbaart zich
dag en nacht
gehuld…
Wit geteerd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 Nog rijgen zich de dagen
aaneen tot een mistige wereld,
en geen duidelijke zon verscheen
in onze onverbiddelijke vragen
spreken we de verwachting uit om
de lente te vertragen, de winter
floot zich door het leven heen,
de hoop wordt in stilte gedragen
op de vleugels van voorjaarwinden
in het eeuwig spoor van versmaden en
onze teer beminden…
Aan Vrouwe Pietra degli Scrovigni
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.114 Ik vloek de vijl van mijn kunstvaardigheid,
die blank sleep al dier schone woorden logen,
die ’k voor u vond en heb in rijm gerijd,
opdat men eeuwig u zoude eren mogen.…
Zomersproetjes
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.291 hangen - net zo lang
de zon haar zienderogen sloot
We liepen verder in de schemer
waar de tijd viel ongelegen
met de weemoed die zich meester maakte
van het avondrood
toen ik mijn lief een antwoord bood
in zuchten die de tijd omschreven
als de wolken die we zagen sterven
in een mooie dood
De tijd liep harder dan de nacht
als je haar eeuwigheid…
plekje uit mijn jeugd, Diemen 1960
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.236 aandachtig het glas geheven
stilte angstig op de lippen
de minuten haasten zich
de eeuwen uit
even terug
even thuis
vergeelde plakboeken
omkrulde foto’s van ons bij het hek
voor een onbewoonbaar verklaarde woning
waar wij de vakantiegasten waren
warme koeienlijven als troost
de hond aan de lijn eeuwig waaks
mysterieuze tekens
op de…
Van dorp naar kleine stad
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
716 Al lang geen kleine stad meer
knip ik mijn nagels met de pijn
van de verloren gewaande stier
gewond op de televisie
van het weggelopen zwarte zwijntje
het eeuwige gezeur over de plaatselijke gewoonten
de doorsnee humor van mijn reisgenoot
en ik die nog steeds geniet
van iedere seconde achter de slapeloze branding
die door gaat tot in mijn…
De avond is gekomen
poëzie
3.7 met 3 stemmen
5.137 Wat scha voor de eeuwigheid?…
Hoe stralend zijn de rozen weer herboren!
poëzie
3.0 met 7 stemmen
2.342 Wij leven in een eeuwig heden,
En ik ben durend waar gij zijt.
't Al hullend en doordringend licht
Verbergt u niet voor mijn gezicht,
Ik streeft tot u door glans en luister.
En als gij naar beneden ziet,
Uw blik de nevelen doorschiet,
Bespeurt gij mij in 't diepste duister.…
Kapel in hout
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
758 onze lieve zoete
het botsend licht beschijnt
de naakt uitgebeelde stammen
in hun stille dood
de ziel van verre
jaagt mij hijgend op
terwijl een resterend geraamte
de voeten kleurt met
striemende schrammen
de ouderdom geraakt
haast uit het menselijk lood
op weg naar de plek
van onze lieve zoete
ik waan mij nu
in de eeuwigheid…
Rijzende historie
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
987 kleine waarheid of grote leugen
veel is naar een gistend onbewuste gebracht
de toren draagt een kroon van ronde randen
laag op laag uitgedijd tot een hemels dak
bovenop ligt de verstilde tijd aan banden
wijzers lijken geklonken aan een Romeins rond vlak
het lage altaar draagt de verbeelde mens
die het verleden voor de toekomst bewaart
eeuwig…
BREDASE BOMENTAAL
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
614 naar deze stad roept om er te toeven
vol bezadigd rijk gemoed
de zachtgroene top
met goudblinkende weerhaan
blikt naar de noordzij van Breda
waar de omheinde kastanjeboom
gezegende bescherming geniet
een kluizenaar onder zich wenste
zittende wijsgeer in wijde mantel
met lange sneeuwwitte baard
bladerkrans om zijn hoofd
peinzend over 't eeuwige…
De sterfling zoekt
poëzie
3.2 met 9 stemmen
3.368 De sterfling zoekt—in 't eenzaam-zoekend zwerven
Naar 't licht, dat hel uit min'lijke ogen schiet,
De zilv'ren toon, die van twee lippen vliet,—
Een schijn der eeuwige schoonheid te verwerven.…
VERTELLEN
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
731 in kleur
gevoel en techniek
fascinerende fantasie
landschap in wording
de zon breekt door
de dauw glinstert
druppel in een bloemkelk
gedachten weerkaatsen op het doek
vormen ontstaan en vullen
sprekende gelijkenis in de natuur
scheppende mens
de heerlijke eenzaamheid
tekent zich af in lichtgeel
overheersende indrukken
aan de eeuwigheid…
Het Vergezicht
poëzie
3.0 met 2 stemmen
2.056 De nacht met zijn verzonkene uren
gaat hun verwachting tegemoet,
zijn stilten, die voor eeuwig duren. -
Mijn God, wat is het leven goed,
Hoe zuiver staat over de landen,
waarin 't aangolvende geluid
der vesperklok met volle handen
geworpen wordt, de nadag uit.
De schemer valt, de wolken gloeien...…
Compassie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
768 En de
mens, de mooie mens in jezelf, opnieuw een kans geven,
eeuwige vreugde voor jou, lieve Marga Minco!…
ES IST EINE ALTE GESCHICHTE.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.572 eeuwig oude en zelfde lied!
Ha! noodlot! vorm der straf
die over 't wroetelend mensdom giert
tot aan het kille graf!
Aanbiddelik rijst die Enigste
in gulden dageraad,
maar 't gaapt een afgrond tussen — of
O wee! men komt te laat!…
Adri Frigge : schilder / etser
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
668 inkleuren
tracht een Messiaense grootsheid
stilaan op te wekken
om in het atelier te velde,
de baarmoeder van zijn kunst,
door de getijden heen
in het vergankelijke mee te trekken
daar, buitenaf
verbeeldt hij als minimalist
het wezen van de schepping
in eeuwige…
Defensief
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
697 Het leven is een droom, het glijdt voorbij,
het is een ademtocht en al dat soort gejeremieer
tracht ons te kleineren, maar ik vind in één
seconde al een eeuwigheid aan vreugde, bijvoorbeeld
als ik een glas ouzo achterover sla of een meeuw
zie fladderen. Of mijn voordeur dichtsla.…
Drie verzen voor een dode I
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.321 schuw dus dit lied, vergeef het, blijf mij wachten;
bid voor mij al de dagen uwer eeuwigheid,
opdat mijn boot bij 't zwichten mijner krachten
niet nog in 't zicht der kust te pletter splijt.…
nieuw hartje
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
1.155 het hartje
zo maagdelijk schoon, als het toen was
zo verwilderd leek het nu
mijn gedachten vochten in een mist
hoe koortsachtig ik ook
naar de waarheid zocht
ik kon.... of wilde niet begrijpen
achteloos streelde mijn hand 't hartje
een vervlogen herinnering
op mijn netvlies gebrand,
een langzaam groeiende leegte
het leek een eeuwigheid…
Laf en inhumaan
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
910 Daarom rouw ik diep in stilte, want waar mannen
vrouwen zodanig behandelen, kots ik over hun slappe
penissen, ruk ik hun ballen van hun wanstaltige
lijven, snij ik hun gedrochten eraf en werp ik
hun stuwkrachten in de eeuwige verdoemenis.
Lieve Zahra, ze hebben mij met jou opgehangen!…
Christusicoon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 Ik strand in diepe boetedoening, schaam
mij zielsdiep en ga vol tranen de eeuwige
vraagtekens tegemoet. Het enige wat mij nog
kan troosten, is de Christusicoon, die
mijn Vriend zelf geschilderd heeft.…
Afscheidsgedicht: Kalm drijvend
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.845 Het licht tilt op,
laat gewichtloos zweven
door haar eeuwigheid
geen dag en geen nacht,
alleen rust en stilte
van ademloze heerlijkheid
voel het zweven, hoog en laag
regelend op eigen kracht
langs glanzende planeten
die stralend welkom heten
fluisterend;
je had het moeten weten
je wil voert langs je eigen tijd
nergens meer je aan…
tot gruis geleefd
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
420 Innemend ontluisterend vergiffenis verdervend
zoekt zijn gedachten af langs hoofdpijn
om puzzelcontracten die nooit komen
eeuwig vragende stukken
die passen zoals een steen het gladde water ontmaagd
het toch weer zonder rimpel laat
de tijd als was het soms de zijne
slaat in stukken op de muur
waar de klok nog steeds de dienst uitmaakt
tot…
Tijd zat
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
998 Sommige dingen blijven een lange tijd,
sommige dingen blijven erg kort en
sommige dingen blijven zoals ze zijn
Leeftijd, dat is slechts een getal
Het gevoel, dat is voor eeuwig…
SCHADUW VAN HET LICHT
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.506 eerlijke zon betaamt
Warmte, alom in de hartgebieden
daar een zon ’t leven belichaamt
Van verre schijnt een koude zon
mij onverhoeds recht in het gelaat
Ik herken in haar het eindstation;
de schaduw van ’t wereld kwaad
Ik ben op weg naar ’t echte licht
naar warmte van het al vergeven
Mijn ogen zijn naar boven gericht
naar waar het eeuwige…
BIJ SPINOZA’S PORTRET
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.274 Die vol van liefde vóór u staat, vergeet
Uw tijdelijkheid, en ziet in uw gezicht
Het hoog gezicht van ’t Eeuwige, onze God.
-------------------------------
fanal - vuurtoren, lichtbaak…
DE NOORDZEE
poëzie
4.5 met 2 stemmen
4.618 Maar dan komt, o Natuur, langs alle straten,
Uw kracht, uw groei, uw dreiging, uw beloven -
Hoe klopt mijn hart van nieuw, van eeuwig leven.…