Alle inzendingen over berg,wind,stap

14833 resultaten.

Sorteren op:

Afzien

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
Oude kerk in Enkhuizen Het dak moet vernieuwd daarvoor is geld nodig Twee euro kost een tekst schrijven op een leisteen ten bate van het dak daar op lees 'k bijbelteksten weet er zelf zo gauw geeneen Dan op een tafel waarop kringloop boeken kijk ik naar het Europese dak, van het land vol bergen De liften, hellingen steil, glooiingen…
Ralameimaar13 augustus 2022Lees meer >

Plek

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
Schilderij van straatje, waar in de verte man uitloopt Een vaag eigen druksel van iemand die me tegemoet, als om te corrigeren foto's die vergeelden: Ik, alleen, stoer op een berg van rotsen niets te duchten Een blauwe schaal met vruchten Boeddhaatje aan de wand twee leermeesters, spiegel met rand van stukjes wingerd Vrienden, die…
Ralameimaar19 oktober 2022Lees meer >

Enige weg

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 278
Die weg gaat over bergen en door dalen een weg waar ik geen mens ontwaar waar ik zonder steun zou verdwalen maar U gaat met mij zolang ik geloof bewaar. Leid mij ook niet over wegen door woestijnen waar ik omkom door honger en door dorst wijs mij daar op oases met heldere fonteinen laat mij U danken voor slechts schamele korst.…

geen happy end

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 294
Geen gevoel kan tegen zulke bergen op, misschien dan, als kennis dat handje schept. Maar men zou ook gewoon door de dalen kunnen gaan, om hun voeten heen, en toch aankomen waar men niets ontvangt wat men niet verdient.…
Stoker12 maart 2026Lees meer >

noodzakelijke tovenaars

netgedicht
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 304
Ik leef niet in een land van bergen van tergende dalen zonder einde tussen bomen donderende draken noodzakelijke tovenaars of -essen door hekserij brandende pruttelbrij.…
Stoker19 maart 2026Lees meer >

De sprookjesjager

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 324
Hij jaagt op sprookjes langs steile bergen, dwaalt over stranden van blinkend goud. Langs ruwe rotsen die draken verbergen, terwijl elk ravijn een diep geheim ontvouwt. Hij ziet frivole elfen in nevels dansen, hun prinses wachtend op haar troon. De maan werpt zilver over stille kansen, als een belofte, stralend en schoon.…

natte sokken

netgedicht
4.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 147
heen en weer stuiter ik tussen de tijden door tot ik niet meer weet waar ik wat destijds deed en het is de vraag of ik het nog voordragen wil op het moment dat de golven hoger willen dan de opgestapelde basaltblokken die ik ruggelings meegesjouwd heb over die verdomde bergen waar elk nieuwste pad steevast een dwarsdoorsnede van goden doorklieven…
R.E.N.S.9 september 2026Lees meer >

de vrije uitloop

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 83
omwonden doekjes of zoetigheid als ijsbreker los van elke wetmatigheid dat vogels niet spreken dat eindeloze pijnigen met grote metaforen - als zij van klei blijkt, wordt er gelijk geschoten Zij zingt niet hoog over gouden einders, doch roekoekoet om de kromme tenen waar de platte kruimels, opgestapeld, de pikorde lijken te begraven onder bergen…

Middernachtzon

snelsonnet
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 552
Ik zit met mijn gezin op de Lofoten. Nou ja gezin is wel een heel groot woord. We zijn slechts met zijn tweeën. Ongestoord genieten van de zee en vissersboten. Is er dan niets waarvan je misschien baalt. Eén ding: de stokvis wordt hier duur betaald.…

Winteravond

hartenkreet
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 821
M'n gedachten zijn als de wind, wat ik voel, merk en vind, kan soms net zo stormachtig zijn, als regen, wind of zonneschijn. 't Kan loeien en tekeergaan, ook kan 't zachtjes, teder en langzaamaan, komt er rust en kalmte over me heen. Soms echter, is m'n hart van steen. Wapen ik me tegen alles wat me pijn kan doen.…
an terlouw12 januari 2003Lees meer >

Lokroep achter tralies

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.223
Als een vogel, gevangen in wrede onderdrukking, snak ik naar de zon, de wind en de wolken, mijn vleugels zijn verlamd van niet-begrijpen, mijn geest gebiedt te vluchten: sla je vleugels uit en snik je doodskreet langs de vredig-blauwe lucht, opdat de zon haar voedt tot storm en de wind haar uitstort over de slapend in niet-willen-weten…
Lena6 september 2004Lees meer >

Het aarzelen van liefde

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.976
Over onze liefde, wind en water: Heb je het dralen gezien dat de kust nadert: zal ik eb zal ik vloed? en de maan en de stand van de aarde die bepalen het aangaan het afgaan het over en weer Heb je gehoord het dilemma zal ik, zegt het, moet ik dan altijd het turkoois dat zweemt naar groen en aarzelt tussen blauw.…

De Wandeling

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 942
Blauwe lucht met witte wolken Doorboord door zonnestralen Loop ik in de wind Gedachten door elkaar te halen Het zand vindt haar weg De wind voert ze mee naar zee Golven klinken dreigend Ik loop gewoon maar mee Voetafdrukken van weleer Door het water uitgewist Zie ik voor me in gedachten Verzanden in dikke mist De wijdsheid van de…
Arbro25 oktober 2005Lees meer >

Ik zal je omarmen

hartenkreet
3.2 met 41 stemmen aantal keer bekeken 5.594
Dus laat de wind je gezicht strelen en de zon je huid verwarmen, zodat wanneer ook jij je ogen sluit je voelt hoe ik je zal omarmen.…
JannekeR29 maart 2007Lees meer >

engels gras

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 718
(engels gras, engels gras hoe groen ik was, engels gras geeft mijn leven kleur eens was alles grauw en besloten maar mijn hart is nu een open deur) Mijn kleren verwaaien los in de wind. Naakt als die wind -weet ik- dat niemand mij vind. Hooguit een merel of een mus in de heg. Er was ooit iemand maar ik sluimer al weg.…

Op zoek

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.037
Ik ben als een vlinder in de ogen van een kind, als een bloemblad van een roos sterf ik in de wenende wind.…

De onmacht van Michelangelo

gedicht
4.6 met 52 stemmen aantal keer bekeken 12.708
De wind neemt happen van het gras. Iemand legt bloemen op een onbemand graf. Een wit kind wuift met een wijde arm en begint stil te zingen. Een reepje stof hangt omlaag van de stomp van een tak. De wind haalt zijn hand door het gras. Tandeloze kam. Een bij harpoeneert mijn arm en verliest lijf en leven.…

Pluk de dag

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 583
wilde ze de dag gaan plukken toen voelde ze de bedauwde grassprietjes kriebelen aan haar blote voeten ze danste in de wind met de zonneschijn strelend op haar huid in haar hart bloeide een "ikvergeetjenietje" juist alleen voor hem…
windwhisper3 augustus 2009Lees meer >

huwelijksrequiem

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.118
zon - zee - wind - vuur - rotsen zij werden man & vrouw in memoriam van verlichtende zon en verzengende vuurbal tot fletse noorderzon van verkwikkende zee en verwoestende springvloed tot verraderlijk brakmoeras van verkoelende wind en geselende stormen tot verstikkende windstilte van verwarmend vuur en uitslaande branden tot smeulend koudvuur…
jom9 maart 2010Lees meer >

tot in de morgen

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 761
mijn ziel bloot langs mijn wangen, tussen jou en de duinen die ik draag stijgen onbenaderbaar in mijn stem omdat ze willen weten van de pijn wind waait, de golf houdt aan ik wil naar zee…

Verfrissend

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 441
rozenvingerigs aan de dageraad iets vaags en onbekend als een sluimerend idee dat begon te groeien de zee dempte zijn golven het was niet nodig dat ik mijn plannen te water liet in een oceaan van wachten de wind zou mijn woorden wel weven…
Nadine14 april 2010Lees meer >

Stemming

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 517
temidden van wollig groengebied vlinders fladderen sierlijk boven het weelderige goudgelaat der boterbloemen (dat kijkt zo wijs) ik lief het zo de winde wind vlecht een zomerzacht genoegen in het licht van mijn zeeblauwe ogen waarover rust zich heeft neergelegd de jonge dag is nog maar net begonnen langs hemelsblauwe wolken een vogel…

deprioëzie

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 774
van een meteoor en, tergend traag als een vrouw zonder benen trekt de waanzin uit mij terug ik fluit naar een boom en de uiteen gewaaide wind terwijl stilte zich herstelt of zou het gewoon het opvliegen van jaren zijn ?…

Spel

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
Het zand en de wind wilden wat, wilden spelen met ‘t water, de zee spelen met ‘t strand haar herinnering golvend verinneren, alles wilde het doen met elkaar: de wind ‘t verschuiven en stuiven van stuifsel, de zon achter elk schelpje een schaduw verschijnen, de keitjes kuilden al kuilend een kuiltje, de steentjes kiezelden keutels, ’t geweken…

sneeuw

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
de wisselende wind die eigenlijk ook maar wat waait en wij die dat kleumend zagen buiten de kroeg met een sigaret terwijl we daar over kletsten beetje gloeiend van alcohol en vriendschap en die sneeuw die maar bleef vallen…

Met donkere schrik

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 462
zo werden fronten geboren tussen weeën van zonneschijn en droog tij wind is gaan liggen keek met een lach naar zijn kunstenares en dacht diep van binnen zij is de godin die ik altijd zal beminnen…

oud strijder

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.287
alle dingen die ik aan jou lief heb maar voor iedere wolk waar ik jou in zie, krijg ik een schaduw terug... ...waarin ik verdwijn Hard en toegewijd bestorm ik iedere berg, waarop ik hoop jou te vinden.…
Alternia16 oktober 2007Lees meer >

Het stille later (2)

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.386
De kusten veranderen, de bergen en dalen veranderen en de volkeren veranderen die in hem of haar wonen. Niets is het gelijke van zichzelf.…
Wim Niesten30 december 2007Lees meer >

Gaia (2)

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 714
de bergen zijn de borsten van Moeder Aarde die we willen bedwingen door ze te beklimmen een vlag erop zetten hun eigendom claimen maar die bergen zijn van niemand anders dan van Moeder Aarde de rivieren zijn de vulva van Moeder Aarde die we bevaren vervuilen verkrachten met onze rotzooi die we erin lozen via riolen…

veranderlijk

hartenkreet
2.3 met 35 stemmen aantal keer bekeken 9.733
op aaibare dagen kan ze vrolijk zijn doch dikwijls stormt het 's morgens bij het opstaan tegen de voorspelling van de Bilt in heeft een depressie het voor 't zeggen en dan soms zomaar bij opstekende wind drijft het weer over…