5638 resultaten.
Van Petten naar Groet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 onder aan de trap
je gehoor al verloor
Maar bovenop met zicht
in ‘t noorden haar eindeloze bocht
naar ‘t zuiden een strandtent
en puur zand
oostwaarts gestreept bollenveld
Ik zag de glooiende zandduinen,
de plooien
trillende schuimkoppen
die in propjes verwoeien
Het gebulder van golven hoorde ik
en de voortdurend
veranderende wolken…
Als de morgen komt
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
447 Al met al is het hartverwarmend om
dit van dichtbij te beleven daar evenals haar stem
wordt gehoord in de lucht die als een oneindig uitgestrekt moois
met hier en daar wolken me bevangt en mijn adem inneemt; mindful momentje nabij.…
Levenszee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
554 Een zeilboot glijdt
op zee, voortgestuwd door de wind
een met het water
Het is eindeloos fascinerend hoe in
de vroegte van de morgen de prille zon glinstert
in de golven van de zee tegelijk laten voorbij komende wolken
zich meedrijven met hun verschillende stromingen, een nieuwe dag is geboren.…
Als de zomer ons verlaat
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
505 Regen op ramen
kou kondigt weer gevoel aan
van einde zomer
Wanneer tijd is gekomen dat
het prachtige hemelsblauw vermindert waar
de zon gezelschap krijgt van steeds meer verbeeldingsrijke
wolken gelijktijdig zorgt een opkomende wind voor aandacht en verstrooiing.…
De kleurrijke esdoorn
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
497 Herfstige kleuren
gedragen door boom en struik
een tweede lente
Hoe mijn aandacht wordt gevestigd
op brede waaier van kleuren bij een ahorn aan de
waterkant waar ze licht en warmte uitstraalt in adembenemend
decor van hemelsblauw, stralende zon en enige witte voorbij drijvende wolken.…
Als de herfst voorbij is
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
681 Op bladloze tak
strijkt neer en pauzeert een kauw
einde van de herfst
Wanneer de tijd is gekomen dat de
grijswitte wolken steeds meer op voorgrond treden
en samenkomen tot een ongekend geheel waarachter zachte zon
vervaagt tot een vaal lichtpunt terwijl een opkomende wind zorgt voor enige kilte.…
Echo van eb
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
477 De lucht weeft tranen in wolken van grijs
en ik kraak, ik wacht op mijn liefste, op een hand.
De horizon zakt, verzonken in slapend zand.
De zee trekt zich terug, grijpt gulzig haar golven,
legt ze neer als een sluier op winderig glas
bewegingloos stil, klinkt zijn concerto van troost.
De zee trekt zich terug, grijpt gulzig haar golven.…
Dichter bij de polder
netgedicht
2.5 met 41 stemmen
857 Wolken drijven traag
molenwieken slaan de tijd
stilte in het groen
De polder strekt zich uit onder
een hemel van vloeibaar licht, waar beekjes
meanderen door het uitgestrekte grasland. Windmolens
spreiden hun armen terwijl koeien grazen in de adem van de eeuwige bries.…
Stukjes schepping blauw
netgedicht
3.5 met 111 stemmen
355 omdat de fluctuaties
harmonischer in
elkaar leken op
te gaan in plaats
van elkaar
te contrasteren
in versterken
om zo te
ontsnappen
aan de dwingende
grillen van de
decibelkillers en
zoekend naar de
akkoorden harmonie
die extremen in hun
overheersende rol
decimeren en hun
matrix hebben in de
betere toonsoorten
met witte wolken…
De Avonturen van Oek; De verlossende woorden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
420 Hij staarde in de eindeloosheid,
zuchtte twee keer diep
en riep: ‘Met zand
kun je kastelen maken,
met water wolken;
we gaan dit land bevolken!’…
De oude boom
netgedicht
2.4 met 28 stemmen
443 Dagen schuiven als wolken
over de kruin, elk voorbijgaand seizoen laat
een ander licht op zijn fluisterende bladeren vallen. Wat hij
verliest, laat hij zonder moeite gaan, wat terugkomt, vangt hij op zonder te vragen.
Onder zijn beschutte takken
heerst een trage vrede, de lucht lijkt stiller,
de voorbijtrekkende tijd minder hard.…
Door het venster schijnt naar binnen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
379 Door de wolken klinkt het geroffel;
wat ons nog boven de hoofden hangt
laat onduidbaar op zich wachten,
daar kan geen verleden tegenop,
of dat bergop of afwaarts ging,
tegen je zin iedere klim geklommen:
de som is voor iedereen hetzelfde.…
Radler voor Boeren
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
282 Ook mij kan het gebeuren,
dat ene moment
in de zon, die lach
waardoor de wolk
voor onze ogen breken kon;
struikelen door de realiteit,
feiten schudden als kaarten,
mijn kalme aard door de wind
op hol laten slaan en losgaan
op nadelige scenario’s;
mijn bureau bij wijze van,
maar alleen als voorbeeld voor zo’n raar geval dan,
leeggeruimd…
Waar het herfstbos ademt
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
427 Onze kruinen vangen het licht
in zachte golven; wolken glijden langs vogels,
sterren wiegen in de avondstilte. Schaduw valt als zegen over
wie durft te blijven, en het geheim van bestaan rust tussen onze bladeren.
Wanneer schemerige nacht zich
vleit tegen onze stammen en schors, houden
we de wereld in zachte, eindeloze armen.…
voor een breder publiek
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
251 dooie donder
door niemand eronder te krijgen
voor wie men dreigend op wil
staan van ‘luie stoelen’ met stom
klapperende ongepoetste tanden
maar daar gaat het hem niet om
hij wil meer dan dom vermaak
verder boven bonenstaken uit-
steken naar onhaalbare kronen
als één der zonen van Narcissus
de kus van de dood overlevend
de overdreven wolken…
Het ritme van holbooggewas
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
387 mens
in zijn eenmaal en andermaal
immer veranderend
cameraspiegelend
perpectiefwisselend
interactief tot de
verbeelding sprekend denkraamverhelderend
'noli me tangere'
zieltjes confronterend
GROTEMENSENVERHAAL
de mens die zichzelf zoekt
zonder vergrijzen
zich te verliezen
door tot vervelens toe
voor adem van lucht
in de wolken…
Als de regenboog ademt
netgedicht
2.5 met 55 stemmen
808 Als een brug van kleuren
die het oog streelt, een zachte melodie
die tussen wolken zweeft, een wonder dat de wereld
even stil laat staan, waar elke straal het hart teder beroert en verwarmt.…
Mien Dobbelsteen
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
448 1 is wel weinig, staat vast voor 'bladstil'
muisje in doodsnood - geen kick of gegil
2 staat voor weeïg, zoet teder en zacht
3 voor gezemel gefleem met de poes
4 is gefluister van ruisende ringen
5 zandgebak leuterkoek, fluisteringen
6 is je favoriet: wolken en hemel
Hoe vaak heb je nou weer gegooid,
O ZeeBee
als zwevende wentelteef…
TERUGVLUCHT MALAGA-AMSTERDAM
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
648 neen want je vliegt boven de wolken
11 kilometer boven land in de lucht
en je oordoppen houden toch de eentonigheid
van het zoemgeluid niet tegen
of je oren klikken dicht door de ijle hoogte
en ook moeilijk slikken wordt je deel
je neus slik ook nog vol en je moet niezen, proesten
dat onderonsje van
'ga maar lekker slapen'
is als een…
Sporendiertje
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.161 Hun stemmen
Stil spreken
Gedaante
Verliezen
Hun stemmen
Luider gaan
Wanneer ze
Staan liegen
Hun zinnen
Zelfs roepen
Hier zijn wij
En blijven
Nacht na nacht
Slag na slag
Duurt de duur
Macht onguur
Dan terug
Het station
Op het spoor
Trein na trein
Zoek de zin
Woorden brij
Razend spoort
Stad voorbij
Geen wolken…
Ons lijkt voortaan ik alleen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
316 voorbeelden
die al het leed in de wereld
weer even aan elkaar breien
voor voetballende
mooie, donkere jongetjes
Totdat we onszelf
weer in de spiegel zien
onze diepe rimpels en bakkebaarden
onze uitgezakte wangen
die onbeleefde onderkinnen
wanneer we niet meer bedenken
of hij bestaat, in het echt twijfelt
die grote man daar op de wolk…
REGENBOOG
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
550 Ik danste niet meer, liep niet eens in een ritme,
Wolken vulden zich niet zodat droogte heerste
en er niets meer bloeide op mijn balkon.
Tot ik boos werd en in een genadeloze uitbarsting
de spuiten en pillen weigerde zonder gesprek.
De muziek hoor ik nu van ver
als een fanfare om de hoek.…
Wat bleef
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
127 Kijk omhoog, op een avond
zonder wolken, zonder licht van steden —
de sterren staan er nog,
onaangeraakt door alles
wat we sindsdien deden.
Zij herinneren zich niets van onze val,
zij blijven gewoon branden,
geduldig en van ver.…
Verlangen van de zwerver
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
64 Daar gaat de zwerver, die geen spiegel kent,
gedreven door de drang diep vanbinnen,
hij zoekt de luwte waar het hart aan wenst,
als witte wolken boven ’t zengend land.…
DE REGEL
poëzie
2.0 met 2 stemmen
1.124 En als wolken wolken jagen
Zo is nooit een ding gebleven,
Maar ook nooit een ding verzonken
Dat niet elders weer zou rijzen
Van eenzelfde adem dronken
Eender op oneindge wijzen.…
Jo Hollander
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 Ik loop nog in het gindse, het anderszinse
Van weggelopen dagen
In een zoekend verlangend vragen
En een bangend klagende gloed van zonden
Bloedend aan mijn ziel die wondde
Voorbij achten, de dag gaat heen
Zinkt langzaam onder een dak van wolken
Die het gegane azuur bevolken en de kleur van dagen molken
Niemand weet waar ze wieken
En portieken…
De zon...belicht
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.030 Uit een hete streek
Vloeit de straling
Een lange golflente
Een voorteken van zonnestorm
Verborgen details moeten gemeten
De vlam bereikt een hoogtepunt
Barst hard en heftig uit
In klonten gas dat broeit
Als wolken boven een bevlekt oppervlak
Wisselend van klaarte en vorm
In de corona zitten gaten van bijna schaduw
Een lijnenspel dat schoof…
Langs het pad van vergetelheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.052 hangen treurig als vergetende in de
storm van het leven en blazen allemaal mee aan
de melodieën die een rouwstoet ooit speelde toen
men zich nog heilig op liet gaan aan de klanken
van ware vriendschap en het echte stille verdriet
de stenen tonen lijdzaam het einde van de strijd
vanwaar een bliksem door de heldere hemel slaat
donder wolken…
Golven van karmijn
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
5.756 Slanke vingers strelen zware oogleden zacht tot wimpersluimer
verweven droombeelden met wolken paarse wentelingen
tot witte wattenbollen verkleven; in een diepe slaap verstillen
de kolkende ziel weekt van zijn om zich bevrijd te verheffen
Deinend in een glooiende zee van vernevelde glinsterende slierten
die bundels maanstralen plooien tot…
Wat maakt het uit om vrede (alleen de crimineel en de gek...)
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
973 Dat we leven en sterven, dat wolken verdwijnen.
Alleen de crimineel en de gek zullen oorlog willen,
omdat hun honger naar de macht niet valt te stillen.
De honger om de macht waarover vaak is geschreven,
is de spil van hun spil, is de bittere pil van hun leven.…