6250 resultaten.
gevriede vriend - van harte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
722 uniek mooi in zijn soort
die hand op de schouder
om bezorgdheid en begrip
dat diepgaand gesprek
over onbegrepen dingen
die heerlijk droge humor
in jou vier ik de vreugde
van luisteren met je hart
dat overloopt van liefde
voor mensen om jou heen
die jou zoveel betekenen
ik feest de gestrooide lach
die jij in golven rollen laat
door vrij…
Winterse verstilling
hartenkreet
2.6 met 19 stemmen
511 De ziel van het geluid loopt verdwaald rond
Een nacht waarin de lichtpuntjes gefilterd worden
Levendig en vrij, maar ook ieder op zijn of haar manier
Enkel de flarden van herinneringen vangen om over te blijven.…
Gebrij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Nu ik weer even kan dichten
Als ware ik een mens in de vrije natuur
En de eenvoud beheers openlijk
In aanschouw van u mijn hemd te lichten
En zowaar thans ergens binnen in mij
Een vuurtje wordt opgestookt
(Ik sta bekend als ene mens, zo warm)
Daar, ja aldaar, groeit een waanzinnig poezie-gebrij
Vormloos doch opstijgend
Blazen luchtbellen…
lief
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
486 mijn lief, er ontgaat
mij vanwaar ons oorsprong
uit de lente is ontsproten, madeliefjes
en sombere vergeet-mij-nietjes krioelen
als jonge vaarsen voor ‘t eerst in vrije
veld door de verse aarde kuieren
het dak van zon en maan; vandaag
slechts licht gesluierd laat de meeuwen
dansen en ganzen door het luchtruim
in een grote V van moedeloos…
De boom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
565 Ik heb er genoeg van, zei de boom
Ik wil geen kerstboom meer zijn
Ik wil niet dat ze me versieren
Ik vind het niet meer fijn
Ik hoor in het bos
In de vrije natuur
Men kan daar van mij genieten
Elke dag en elk uur
Door al die slingers
Buigen mijn takken door
En die piek daar bovenin
Die hoort daar echt niet, hoor
En dan die haakjes…
Dolende gedachte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
574 De klank van woorden neerpennen
vrijen met wat mijn ogen zien:
-voorjaarse witte en zacht gekleurde bloesems
-diamanten hagel
-1000 kleuren groen
-bruine akkers
-kindersnoeten en blinkende oogjes
-oud wandelen, gemoedelijk hand in hand
-gele zonnestralen
-volle maan
-geluk op reis in witte wolkenzeilen
-het leven als wonder...…
grensverkeer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
515 scheppen orde waar dat moet
vriendschap sluiten mensen grens'loos
daar zijn alle kanten goed
laat ons vinden en verbinden
met de beste wensen aan elkaar
door geen grenspost te verblinden
alle dagen van het jaar
afstand overbruggen
over elke grenspaal heen en weer
met aan beide zijden borden
hier twee richtingen verkeer
als wij vliegen vrij…
5 mei 2022
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
611 transformatie tegen
van de mens als moordenaar
Ouders, school, noch cultuur
beletten hem van het openen van vuur
op de medemens, of het nu hier is of daar
Benjamin en Mollie nemen er dus nog een
net als velen met en rondom mij
en zuipen zich 5 mei een stuk in de kraag
om laveloos kotsend in de haag
te lallen:
"Oh, ik voel me toch zo vrij…
Verboden avondwandeling
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
547 De heer van Meegen,
had even tegen de avondval
Een wandeling willen plegen
Die van rechtswege
niet plaatsvinden kon
De heer van Meegen, vrij verlegen
"Ja zeg hoort u toch eens even,
Wat zullen we nu gaan beleven,
Het recht is me als mens gegeven,
te wand'len waar ik lopen wil"
De heer van Meegen
Had even tegen avondval
een wandeling…
Stof genoeg
snelsonnet
4.6 met 11 stemmen
661 Vrijheid en democratie
U zoekt een democratische partij
waar niet alleen de leider wordt aanbeden,
maar het beleid bepaald wordt door de leden,
en 'vrijheid' inhoudt: ook míjn vraag staat vrij?
Ach, vraag het nu hij druk is met campaigning:
wil Geert alleen uw stem of ook uw mening?
3.…
HET SCHUURT STEEDS VAKER MET LEDEN VAN KONINKLIJK HUIS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 RijksDichter reageert:
De Monarchie, geestelijk
'gebed' in GOD, KONING EN VADERLAND
doch politiek gebed in onze
Parlementaire Democratie
is een vorm van
uitsluiting
of insluiting
opgesloten worden
in een p(r)otsierlijke penitiaire inrichting
Huis den Bosch met levenslang TBS
Verhef u meneer Omtzigt en meneer Wilders:
"Laat ze maar vrij…
ONTHULLING
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 Warrig haar in vroege wind,
vingers kammen ogen vrij,
een gezicht komt naderbij:
gevoel doortast oppervlakte.
Wat geweest is even ervaren,
nieuw dat komt en achterlaat,
koesterend naakt des nachts.
Toch een jas in de morgen.…
SCHETSEND ZWIJGEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
408 tarten hun verbeelding
rijen tekeningen vullen
meer dan twintig boeken
geven de vertelkunst
onnoemelijke kracht
toch kunnen
drie verspreide plaatjes
zonder aanpak en gebeuren
naar ieders willekeur
tot in ´t oneindige
vragen scheppen
de wereldvorser
ligt stil in een scheepskooi
terwijl de ruwe zee
hem lieflijk in slaap wiegt
vrij…
lieve kleine ik
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 lieve kleine ik, ik zie je staan
vol vuur, vol kracht, maar soms zo klein
je schreeuwde, trapte, vocht en viel
op zoek naar warmte, een liefdevol sein
men zag de storm, de wilde zee
maar niet het kind dat vroeg: "blijf bij mij"
je vond je troost bij dier en droom
terwijl je hart riep, zacht en vrij
je lichtje straalde, fel en puur
een danser…
De breekbaarheid van vrijheid
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
493 Achter het gordijn
adem ik heel zachtjes vrij
alsof het breekt dan
Vrijheid schuilt
niet in het hoogste woord, maar
in de ruimte om te zijn wie ik ben zonder uitleg, zonder
verantwoording, waar stilte veilig voelt en grenzen niet afstand scheppen.…
Waar de stilte spreekt
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
634 Ze hoeft geen ruimte te
veroveren met volume, ze schrijft zich
stil vrij in ononderbroken regels, en elke letter is een thuis-
komen in mezelf, een ademtocht van waarheid, ongehinderd door verwachting.…
wel/geen ongerijmdheden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
197 werkelijkheid
waarheidsgetrouw in
alle zwart-wit-tinten
ik schilder met klei, zand
leem, veen en als ‘t moet
zavel, want ik weet goed
wat ik niet missen kan
[voor míj timmeren voorgaande
subjecten en enkele
persoonsvormen ‘t dicht]
vóór mij ligt ‘t leven
nog even onbeschreven
als toen jij plots
mijn kleuren omschreef
als te vrij…
Sieraad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
304 schuin tourneren
van rechts naar links zigzagbaan
pas op, daar komen ongelukken van
kijk uit, links is gaan, rechts is staan
middenin zwaailichten zo nu en dan
alsof er niets aan de hand is
graaien als kraaien in de poep
tussen vuilnis en inventaris
vluchtig, een groep op de stoep
vertrouwde vreemde gewone
stadgenoten waar we wonen
vrij…
Wind in den Ouden Boom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
343 In t duistre der nacht waar de wind wild waait
En takken kraken in kille klacht
Daar wortelt de ziel in aardes rust
Gelijk een boom die t licht begroet met lust
O vleugels wijd in hemels adem zwevend
Waar wolkjes walsen in de zonneschijn
De stilte streelt de bladeren beven
En t hart herleeft in t vrije vaste zijn
Geen muil…
Anabasis
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
391 Niks mijn lief, we moeten niks
laat dat die slaven maar doen
en anders wel die slavinnen
Wij hoeven niks, wij mogen alles
wij zijn vrij om te gaan en staan
waar wij willen
want onze reis is niet te betalen, mijn schat
onze reis is een zoektocht
naar het prille begin
waar jij vandaan kwam,
dat van je pa heeft
niet veel zin het gaat…
Joie de vivre
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
282 dageraad,
dartelt zij door geurig gras
In velden van oneindig groen,
waar zij met bedreven souplesse
en een flamboyante finesse
zich van alle zorgen lijkt te ontdoen
Met regale allure
en een sierlijke gratie
die zij, als ware het een mantel,
om zichzelf heen weeft
Om een rebelse knipoog te werpen,
ondeugendheid verpakt in een lach
vrij…
Windkracht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
316 niet jij,niet zij
maar zij moet wijken
haar eigen zien
wordt vreemd en klein
ze durft haar voelen
niet te lijken
alsof ze niet meer
mag zijn
en toch onder breken
dragen
iets dat niet bezwijkt of valt
een stille kern voorbij
het vragen
waar iets zichzelf hervat
daar mag het wantrouwen verstillen
niet opgelost maar
zacht en vrij…
AI en mijn EI
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
392 Ik werk samen met AI
ja, ja met AI
AI is mijn collega
nooit fysiek op de zaak
nooit ziek, zwak of misselijk
nooit op vakantie of een dag vrij
AI werkt prettig mee
werkt niet tegen
nog niet
zo ja, dan ga ik slaan
met het accent op ontslaan
d'r uit, over en uit
heb altijd nog mijn eigen ik
mijn eigen intelligentie
waar AI niet tegen…
Wat nog geen woorden heeft
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
267 In de zachte ruimte achter mijn
vrije gedachten, waar stilte als een dun vlies
om mijn broos hart ligt, blijft een woordloos weten tegen
mij aan leunen, alsof het wacht tot ik klaar ben het te ontvangen.…
HEM: JEZUS en hem: Herman Koestveld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
200 De Here Jezus de Zoon van God
De Schepper van Hemel en Aarde
niet in de absolute geloofszin
maar wel in de zin van het welzijn
vooral het goede naar je naasten en
de liefde voor natuur en cultuur, zelfs cult
ik heb me met 'hem' zeker ook
zeer verbonden gevoeld
hij Herman Koetsveld
Dominee van de Westerkerk
vertolker van het vrije…
weerstand
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
164 het snijdt de ruimte in
twee haast twee belegen schaduwen
oplopend naar zwart
de piano vangt een lichte glans
alleen, als die vrij van stof is
hij is elektrostatisch. een bestaan op zich
en ademt tegen de muur, ook bij klanken
als zij het auditorium vullen
.…
Heb mij zo lief
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
123 Dus heb mij lief, wees dicht bij mij,
geen koude ruimte meer tussen ons tweeën vrij.
Wij horen samen, huid aan huid,
en niets wist onze liefde uit.…
Onder het zachte sterrenlicht
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
1.010 Nacht spreidt zich uit zonder haast of verlangen;
ik vind er ruimte waar mijn adem weer vrij kan stromen.
Het licht dat ik vang is stil, zonder scherpte of pijn,
een zachte aanraking die mij vasthoudt zonder woorden.
Wat leeg lijkt voor anderen, is voor mij een schuilplaats,
een plek om te vallen zonder bang te zijn te breken.…
Droomde dat hij een dichter was
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
216 Samen in de schaduw, vrijen tot de ochtend komt
Zij speelde de actrice, ze wist precies wat een man nodig had
in deze teringzooi van een bestaan.
We liepen door de zeikregen naar de kade.
Richting die rotte boot, weg van dit land,
om nooit meer om te kijken.
Doek valt, klote toneelstuk voorbij.…
Klare horizon
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
75 geweest
het denken streeft niet eenzaam luid
en wist het oude zeer en twijfels uit
De klok verliest haar dwingend ritme nu
de storm bedaart en maakt de ziel compleet
wat vastzat in een veel te strak verband
vloeit als getijde weg in zacht en warm zand
En in die bleke zachte nacht
kiemt heel sereen een nieuwe kracht
niet langer trots maar vrij…