15034 resultaten.
samen koning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.395 wat eens onze Prinsessendag was
klein en koninklijk van aard
groeide uit tot het feest van vorsten
een dag die volk en vaderland verbindt
van Wilhelmina tot Juliana
Beatrix en Willem-Alexander
vierden en vieren wij de vorst
om elkaar samen te binden
Oranje kleurt het land die dag
op pleinen, straten, in de lucht
de vrijmarkt vol oude schatten…
de tuin in mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
442 er ligt een tuin in mij verborgen
van klei en hoop en ochtendlicht
waar dromen zaden mogen worden
en elke wortel waarheid zoekt
een stukje land, ooit met liefde bewerkt
waar prei en passie samen groeiden
waar ik met aarde werd versterkt
en groenten stille namen droegen
toen viel het stil, mijn lijf, mijn land
de schep stond werkloos in…
Jij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
514 Ik leg de toppen van mijn vingers
langzaam
in de palm van mijn andere hand
Ik raak me aan
Ik voel me
Een stille bevestiging
van mijn bestaan
Ik heb je lief
besef ik nu
zoals je bent
De manier waarop jij altijd neuriet
is de manier
waarop jij de wereld kent.…
Waar liefde stil ademt
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
679 Adem raakt adem
in zachte stilte samen
fluistert liefde
In de stilte tussen je adem en
de mijne voel ik het trillen van de wereld, zacht
en onzichtbaar, alsof elke aanraking een echo is van iets wat
nooit helemaal valt, maar blijft hangen — warm en breekbaar in mijn huid.
Je bent het licht dat niet verblindt,
maar zachtjes verwarmt, een…
Wat als
netgedicht
2.0 met 23 stemmen
386 Ik voel wat jij voelt
een niet-zichtbare taal spreekt
hart vindt zijn haven
Wat als stilte geen leegte
was, maar een zachte bedding waarin
alles eindelijk mag zijn — waar elke trilling, elke blik, elk
onuitgesproken woord langzaam neerdaalt in een hart dat niets vergeet?…
Omdat ik bij jou altijd mezelf mag zijn
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
519 Bij jou ontspan ik
een zachte ademhaling
ik ben helemaal
Bij jou hoef ik geen
glimlach te dragen die wringt, geen
stem op te zetten die boven mezelf uitstijgt. Je
bijzijn legt geen druk op mij, maar nodigt me uit te zijn wie ik ben.
Je hoort de diepe stilte
achter mijn woorden en vult die niet
op met haastige geruststelling. Je laat me…
In het hart van mijn stilte
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
450 Zachte adem stroomt
binnen fluistert het licht zacht
stilte draagt mijn stem
Ik voel het licht in mij als
een zachte adem die door eeuwen heen
fluistert en blijft stromen. In de diepte ontvouwt zich
een stille ruimte, waar kwetsbaarheid en kracht samensmelten in rust.
Zoals golven de eeuwige
kust steeds weer omhelzen, draagt een
kalme…
Kapotte telefoon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
259 De reparateur probeert:
extra stroom, nieuwe onderdelen,
maar telkens breekt de verbinding weer.
Ik blijf achter, een eiland van glas,
glijdend naar de rand.
Tot er iemand komt
met warmte in plaats van soldeer,
met geduld in plaats van haast.
Langzaam gloeit er leven terug,
contacten lichten op,
foto’s keren terug uit de schaduw.…
Wanneer de hemel ademt
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
404 Gedachten wiegen
wolken glijden door de lucht
ik adem rustig
De hemel strekt zich uit,
wolken ontvouwen zich en lossen op in
eindeloos blauw, hun vormen glijden mee met de adem
van de wereld, en ik voel hoe mijn gedachten meedeinen, licht en open.
Zon breekt door zilvergrijze
sluierlagen, licht streelt mijn huid, dringt
diep door in mijn…
Medemenselijkheid
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
531 Ogen ontmoeten
stilte weeft een zachte band
handen vinden thuis
In gezichten lees
ik verhalen van tederheid en
terughoudend verlangen. Elke blik onthult
iets breekbaars, een glimp van wat niet durft te worden gezegd.
Stemmen horen die aar-
zelen, woorden die zoeken naar evenwicht.
In hun trilling leeft menselijkheid — de poging om elkaar…
Het ritme van de aarde
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
545 Boom wacht op de wind
lucht kleurt in voorbijgaan blauw
de aarde luistert
Hoe geruststellend het
is de adem van de aarde te voelen
stijgen, haar toon onder mijn voeten als belofte
dat alles wat leeft gedragen wordt in een bedding van vertrouwen.
Ochtend ontvouwt zich
zonder haast, het licht beweegt als
een zachte stroom over bladeren…
Liefdesradar
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
280 Je staat op mijn radar
jouw signaal is onderweg
De wielen tollen naar mij toe
Ik zit in jouw hoofd
en jij in het mijne
De weg is vrij, je bent snel
je hebt mijn verlangen gevoeld
Dat is onze band
onze liefdesradar
die altijd aanstaat
/So Far Away/ in jouw oren
dan /Miss You/ en
/Get Here/ na de afrit
zo rijd jij de nacht uit
Je gaat…
Naast jou
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
376 Je stille nabij
laat mijn adem weer zakken
tot een zachte kern
Hoe ik naast jou besta,
alsof elke ademhaling een fijne trilling
opvangt die door de ruimte beweegt en mij uitnodigt
om aandachtiger te luisteren dan woorden ooit kunnen vragen.
In mij ontstaat een kalm
landschap dat zich opent wanneer
je dichtbij bent, een veld van tedere…
Samenleven
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
405 Steen in de ochtend
kleine planten zonder naam
stilte in de lucht
In de zachte ruimte tussen
ons in waar mijn aandacht zich opent
zonder haast voel ik hoe je aanwezigheid mijn
binnen raakt en iets in mij herkent dat al lang wilde ademen.
Wanneer je in mijn rustige
nabijheid beweegt wordt de stille ruimte
in mij helderder alsof mijn zintuigen…
Gunst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
244 Laat hen maar schitteren
in het licht van anderen.
Titels dragen,
namen verzamelen
alsof herinnerd worden
bestaan verlengt.
Macht houdt van gezichten
tot ze ouder worden.
Vandaag opent men deuren voor hen,
later herkent niemand hen nog.
Roem is een bloem
die bloeit uit aandacht
en sterft aan stilte.
Zelfs de man
die alles overleeft…
De stille beuk
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
258 Ik ben een eenzame beuk,
In een woud dat nooit zwijgt.
Omringd door stammen die fluisteren,
Groen van hoop, goud van tijd.
Mijn wortels raken anderen,
Zoekend naar warmte in de grond,
Maar als het stormt,
Stop ik met praten,
En houd ik mijn mond.
Ik ben een kale beuk,
Die haar bladeren,
Vol warme tinten,
Heeft losgelaten.
Kleuren die…
In de adem van de natuur
netgedicht
2.2 met 14 stemmen
1.335 Wind in hoog gras
onder zwervende wolken
ademt de aarde
Wandelen door een veld
van hoog gras, de dauw hangt als lichte
lantaarns aan de halmen. Een libel beweegt over het
water van een plas, en mijn adem volgt het ritme van iets groter dan ik.
Langs de bosrand strekt
de mist zich uit, als een fluweelachtige
deken over mos en varens. Geur…
Onzichtbaar maar onlosmakelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
205 Soms verschijnt die verbinding
in vormen die we niet begrijpen:
in gedrag dat schuurt,
in keuzes die pijn doen,
in een stille poging om te zeggen:
zie mij,
ik hoor ergens bij.
En wij,
wij noemen het probleem,
terwijl het vaak een antwoord is.…
Wanneer de tijd vertraagt
hartenkreet
2.0 met 10 stemmen
181 Oranje vlinder
de zomer vertraagt even
blad draagt de schaduw
Wanneer het oranje
zandoogje neerstrijkt, brengt zijn
vlucht een verschuiving in mijn aandacht, alsof
de tijd zich even voegt naar de ruimte van het moment.
Zijn warme vleugels
vangen het zonlicht zonder het vast
te houden, en ook in mij opent zich een ruimte
waarin elke indruk…
Open voor de wereld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
199 Wij zijn geen eilanden
geen losse kusten in een stille zee,
maar lichamen die trillen op elkaars nabijheid,
stemmen die antwoorden zoeken in het geluid van de ander.
Wij worden gevormd
in de aanraking van de wereld,
in het zachte duwen en trekken van wat ons bereikt.
Wie zich afsluit,
verliest niet alleen de ander -
maar ook…
SsMm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
195 Ik zie mensen uit dwang
en gemakzucht vervallen
in oude, simpele patronen
waarin ze klem lijken te zitten
en ik vraag me af of ikzelf vrij ben
- geen afhankelijke meester
van drogidealen
geen bedillende slaaf
van eigenbelang
en ook geen buitenstaander
die moeilijke mogelijkheden bedenkt
- schemas en patronen
die alles klem zetten…
Voorbij de ruis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
166 Waar belangen hun eigen taal spreken,
waar stilte soms harder klinkt
dan wat er gezegd wordt,
waar een vraag nog geen antwoord duldt.
We werken samen
omdat geen enkele grens
de wereld werkelijk tegenhoudt.…
De fijnste draden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
133 Dauwdruppel aan halm
de ochtend draagt heel even
het eerste zonlicht
Waar anderen voorbijgaan aan een aarzeling in een stem,
blijft die nog lang bewegen onder de huid van de dag,
als een kring die zich uitspreidt over stilstaand water
en langzaam vervaagt, maar nooit helemaal verdwijnt.
In de ruimte tussen een glimlach en een neergeslagen…
Temperatus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
43 de droogkap draait op volle toeren
buiten trekt de vorst zich terug
op het porselein van transparantie schijnt een gletsjer ongemoeid
een scheur loopt door het oude ijs
de winter staat op losse groeven
de dooi zet vroeg in,
het seizoen kent geen vaste
grenzen
buiten schuift een zwaluw voorbij,
binnen wordt de wereld opnieuw
ingetekend…
Jongleren ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
628 De taal als betaalmiddel is beperkt
om dit verhaal te kunnen spreken,
de woorden zijn wat leeg, missen
het gevoel van richting en wat in de
geest verdwaald, slaan bruggen te ver
en te vrij vertaald, voor alle geplengde
tranen die ik heb opgehaald.…
door een andere bril bekeken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
573 in het anatomisch theater
betreden chirurgijns in
koelen bloede de arena
met de precisie van een
horlogemaker inciseren
zij de menselijke huid
het bloed kruipt waar het
niet gaan ontleedkundige
lessen zijn geleerd
het beademde corpus onder
zeil als mes zaag schaar
het vege lijf invaseren
geen dokter ziet wie je
eigenlijk bent…
Simpel Nederlans
snelsonnet
4.4 met 12 stemmen
648 Eenfout maakt een taal toch niet ferfoeilijk?
Self fin ik so’n fersimpeling normaal.
Ferfang dus dat AN door kleutertaal!…
Mierentaal
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
780 Ik ben niet goed met taal,
versta geen talen.
Mijn ogen zie ik nooit
en in de jouwe, mij.
Waan der wanen.
Vergrootglas. mier en mij.
U lacht. Met tranen.…
de eerste woorden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 ik vraag me vaak af
waar de taal begon ergens
in een diepe verte waar taal
waarschijnlijk nog net geen taal was
maar ergens ook wel, die overgang
denk ik vaak over: van geen betekenis
naar betekenis, die kleine stap
zien we al bij andere dieren, maar
die stap verder naar taal, alleen bij ons,
evengoed verlang ik naar het gekwetter…
Woorden vloeien uit mijn pen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
853 De woorden vloeien uit mijn pen
van honingzoet tot bitterzuur
taal is machtig
woorden vaak heel krachtig
De woorden vloeien uit mijn pen
van ongevoelig tot overgevoelig
taal doet alles voelen
woorden die zeggen wat we bedoelen
De woorden vloeien uit mijn pen
van streelzacht tot keihard
taal als nieuwe stiel
woorden als zalf voor de ziel…