12649 resultaten.
Verdwaald in tijd...
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.222 heen vervaagd
in een mist die haar innerlijk verbleekt
Zij denkt slechts alleen nog in raadselen
Al haar woorden vervagen als zij spreekt
Steeds herhalen zich de beelden in haar hoofd
uit een tijd dat zij midden in de wereld stond
De liefde en passie liet zij samensmelten als vuur
en haar vrouwzijn tot diep in haar ziel verstond
In een helder…
Duisternis
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.520 Wordt het weer donker om je heen
Kijk dan eerst eens goed in je hart
Het Licht geeft je een heldere start.
God laat niemand in de duisternis alleen.…
Vertrek
gedicht
3.0 met 25 stemmen
12.022 om het helder te krijgen. hoe ik voortaan.
het zeurende gevoel in mijn ribben. ik
broed op mogelijkheden. om wat
ons bindt in taal te uiten. je wilt zo
weinig horen. de abrupte bloeddoorlopen
radeloos gemikte vuistslag in je smoel. en óf hij
aankomt. jezus kind!…
Verdwaald van mijn stek
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
955 verder verdwaald van mijn stek,
zo tekent de wereld zich pijnlijk af
toch fluistert de stem van het lot
"ik tik jou gaandeweg verder met mijn staf"
meestal voorkomt het raam
dat mijn zicht helder ziet
ik handel dan vaak onder eigen naam
het lijkt een blindheid
die luisteren met eigen oren verbiedt
overweldigend zijn soms geluiden
als scherpe…
- Stille Heiligheid -
netgedicht
4.2 met 41 stemmen
1.060 Alles slaapt,
eenzaamheid waakt,
het hart zingt, het springt
van ijs en van helderheid,
gezangen en gebeden
vredig luiden grote klokken,
de eindejaarsperiode aangezwengeld
in de donkere nachtelijke verte.…
Stilleven
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
901 helder sneeuwlicht uit
de hemelse maagd geboren
stuwt tegen het glas in lood
opgehangen tegenover het
ingelijste bos, dat romantiek
ademt van een zomer
de glazen Christus
in velden verdeeld
kijkt neer op de
volmaakte mens
zonder ledematen:
de torso van een man
zo toont een bescheiden deel
ik aanschouw de gekruisigde
zijn borst…
Compulsie
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
741 de druk ontstaat om te vomeren
wat beter is
dan dit te verteren, die druk wordt te groot
douteus gevangen in haar eigen web
die haar eens zo heldere blik
zwaar heeft vertroebeld…
Vruchtdragend
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
592 als ik vervreemd raak
van de ander
ontdekt de waarheid
zich dan in mij zelve
of verschuift echtheid
wat sneller in uren en dagen
wordt zij met spoed
door heldere nachten geleid
lijken daken dan toch eerder
op ingebeelde gewelven
onderbouwd met willoze stutten
totdat zij de schemer niet meer
als vanzelf kunnen dragen
soms schijnt…
Meikind
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.102 (over mijn oma)
in jouw boezelaar schuilen nog mijn kinderdromen
waar je ooit geboren was
een eiland, dat verenigd werd met vaste wal
bezongen als een scheepje dat zijn koers bepaalde
helder, langs de levenslijnen van jouw oude dag
“schipper ik zie de vlaggetjes waaien”
zingt nog in mijn hart, verankert als een beeld
dat bloemen…
nattigheid
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
1.364 gehuld in zijn donk,re grijze jas
hangt hij stil dreigend in de lucht
schuift over zomers hemelsblauw
maakt witte wolken grijzig grauw
samen met zijn vriend, de wind
komt hij er aan, met natte vlagen
spoelt alles helder schoon
wat hij op zijn weg maar vindt
spattend en spetterend
roffelt hij op de daken
stroomt over wegen en land
naar…
De taal vergaan
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.878 De Levende wil nu je toevlucht zijn, je hoeden,
je brengen waar ’t bestaan heel helder is
en wat we hier slechts kennen in gelijkenis.
Bij de dood van Thérèse Heijne…
Avondstilte.
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.186 Zuiver en helder klinkt het in de avondlucht:
"Hoe zachtkens glij-ijdt ons bootje".
Mijn herinnering gaat verder:
Ik zie je zitten,
Je kijkt me aan
Je speelt voor mij.
Je ogen lijken groen in het rose licht.
Je weet hoe diep je me raakt,
Ik wil me aan je voeten werpen
Mijn hoofd in je schoot verbergen.
Ik doe het niet...…
Het leven als niets
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
640 Hij kan er niet mee omgaan, hij is zijn leuntje kwijt,
hij ziet haar langzaam afgaan, van heldere frisse meid,
naar iets wat haast geen naam heeft,
hij kan er niet mee omgaan, dat kleine hoopje mens,
wat langzaam weg teert naar iets wat niets meer is.…
NOVEMBER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
728 herleid
tot lijnenspel van stammen
het hellingbos
stonden wij ook maar zo
helder en geworteld
Meneer Jeronimo 9…
Bewaarschool
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.850 Maar dan heb ik de straat al voleind,
en ik loop op het heldere plein;
voor 't raam, waar de zon in schijnt,
sluit een vreemde vrouw het gordijn.…
Levenslied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
700 In het meerstemmig levenslied
lijkt de blinde zanger toch
inmiddels oud genoeg
om wijs te kunnen houden
maar heldere tonen
wisselt hij voortdurend af
met valse noten zonder ritme
waarin woord en melodie
soms niet meer zijn te herkennen
dan zoekt hij naar de harmonie
die hij weer een tijdlang vindt
in de klank van geleende vreugde
die…
Nachtvogel
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
599 De stem van jouw eenzame ziel
klinkt niet meer helder
is niet goed hoorbaar
het wezen van de aarde huilt
in een benauwde
vrijwel ontoegankelijke
denkruimte
je bemerkt het nu duidelijk
het is feitelijk te merken
je voelt het met heel jouw wezen
geest wordt ouder
door de tijd
en het heengaan
van verlangen
je gedraagt je als een nachtvogel…
Mijn buurmeisje
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
724 Schildert een liefelijke waarheid
in de schijn van haar penselen tot
heldere stenen die ze uit de sterren
steelt, een energiebron die zij met
haar vlinders deelt, verovert de
stralende zon, de weg van het hart
naar het hoofd, van de groene weide
naar de gene zijde betovert zij het
paradijs,handleiding van haar
levensreis, tegen welke…
Binnenbrand
gedicht
3.1 met 11 stemmen
5.945 Beelden, beelden, zo helder en geheim
dat ik op slag verstijfde - elke boom,
het hele bos keek mee. Ik schrok niet eens,
ik viel meteen twee dijen in toen ik
het vond. Pas later kreeg het een verhaal.
Zoals vandaag. Wie graaft mijn glimlach op?
Wie engelt me het bed in?…
MEIDAG IN MAART
poëzie
4.3 met 6 stemmen
3.069 Nu hebben al de meisjes ook
geen manteltjes meer aan,
maar heldere japonnetjes,
die wel zo aardig staan.
De Zon vond bij zijn binnenkomst
de meisjes kant en klaar:
de meisjes zonder manteltjes, -
en met de blonde kleuren van
die Ridder in het haar.
----------------------------------
uit: Eerste tochten (1911)…
Omarming
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
472 stil
huis als mantel voor mijn vrees
ogen vol dwang
lees vragen uit je mond
kom en hoor mijn poezie
spuug woorden in volgorde
en schrijf teksten op gebouwen
vlecht gedachten samen
gevuld met zuiver bloed
zodat de schubben op mijn lijf
weer tranen
het woord geen pijn meer doet
kom kleed je voor de avond
kleur de randen
van je tepels helder…
Boodschap uit glas?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
849 Zuivere lucht wil hij vreten
zich te nestelen in de
zonnecellen - zonder de ogen
te kwellen - die branden op
het etiket van het netvlies,
helder bloed te stuwen
uit de illusie van het lot, de
wijzers van het leven gelijk
te zetten in elk kwartier, in
ontdekking van de polsslag,
verwekking van de tranen in
een sluimerend verlies,…
Tussen steen en sterren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
582 dageraad schuurde de nacht
langs de oevers van het droomloze
waaruit ik stroef ontwaakte
De glinster in jouw ogentroost
bewaart een gulle lach
in de holte van de maan
echter
je zult nooit weten wat het was
zwervend
tussen steen en sterren
waardoor de waan mijn ziel knakte
en jij mij aan jouw zijde riep
Gelukkig schijn jij helder…
UIT HET VERRE NIETS
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
680 In mijn mooiste dromen zag ik jou
met al je schoonheid voor mij staan
Je woorden, zacht als morgendauw
deinden in ‘t helder licht van maan
In mijn mooiste dromen trof ik jou
ergens van ver weg kwam jij eraan
En ook al kleurde de hemel grauw
scheen ons die hemel onaangedaan
In de mooiste dromen kuste ik jou
en keken wij elkaar met liefde…
Camarillo
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
403 Denkbeeldig wakende ogen kijken helder groen,
echo's vervagen en herinneringen sterven.
Maar laat ik opnieuw het zwijgen ertoe doen,
ik wil de sfeer in dit Wonderland niet bederven.…
Kentering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
527 met gesloten deuren en ramen is het er
als een doorzichtige houtworm
vreet het zich gestaag naar mijn binnenste
niet te stuiten knagend vol genot
geen verweer maar zin in
morgen meer
het leven laat zich zien
zonderling kronkelend
maar helder als glas
flonkert het diep in mij
handen voor de oren
ogen strak gesloten
maar het komt binnen anders…
Het zien van jou
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
743 Met een helder stemmetje, zegt ze:
"Vandaag durf ik je hond strelen".
Alsof de hond weet heeft van haar broosheid,
gaat hij zachtjes op haar schaduw liggen.
Een handje verdwijnt in de zwarte vacht
terwijl haar ogen blauw worden.
“Ik had ook een hond maar die is dood”.
Waarop ze meteen vervolgt: "Mijn mama ook”.…
dat simpele gebaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
536 ik sluit mijn ogen voor heel even
- een klein simpel gebaar -
en herinner me vanmorgen, jij
die mijn gezicht in je handen
nam...zo liefdevol
in dat simpele gebaar van mijn
ogen sluiten, om even terug te
halen – onze intimiteiten –
de beelden zo helder van de
nacht die we samen deelden
groot geluk in een simpel gebaar…
Begrip voor elkaar!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 Maar nu is de tijd aangebroken voor
dromen met een zuiver licht dat wordt
omgebogen tot een heldere werkelijkheid.
Men heeft dan zicht op het welig tieren
van alles dat geschiedt in een wereld
vol mededogen, vrede en geluk.
Mensen horen weer de merels zingen
vanachter een heg.
Het vele tumult vervaagt meer en meer.…
De accu die dood gevonden werd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
529 constateerde dat de accu
Zoals hij zei dood was, zo dood
Dat zelfs de radio er niet meer
Op kon spelen, leeggelopen en
Tot de draad toe versleten -
Zo erg versleten dat er
Geen redding meer mogelijk was
En al snel het geel van de
Wegenwacht vervangen werd door
Het geel-blauw-groen van de
Ziekenauto van GGZ - de diagnose
Was helder…