5854 resultaten.
De conductrice van de trein.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
580 Een lege bank, een vieze ruit.
Ik heb een zitplaats, tweede klas.
Mensen kijken stom in kranten.
De trein gaat, ik rijd achteruit.
Soms wordt er een woord gesproken,
meestal zwijgen mensen, stil.
Nauwelijks wordt er gelachen.
't Is er altijd even kil.
Iemand rommelt in zijn tas.
Misbruik wordt gestraft, Alkmaar Noord.…
geluk bij de benzinepomp
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
751 fiets ik naar de pomp
dat is beter te denken
dan dat ik ongelukkig ben
het is een heel eind koud fietsen
maar dan heb je ook wat
kwist niet dat geluk zo eenvoudig was
een dom blokje om
is beter dan alle gedichten die ik schreef
geluk bestaat wel maar je moet er wel wat voor doen
en mijn huisje is dan wel klein
maar ik kom niet in een leeg…
De stilte trekt, op donzen voeten
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.002 De stilte trekt, op donzen voeten,
een stomme schildwacht, gans alleen,
door lege straten... Treurig groeten
de sterren door de nevels heen.
Lang was de dag en zwaar van zorgen...
Mijn hart is lam; mijn hersens moe...,
en dubbele zorgen brengt de morgen
misschien...; mijn ogen vallen toe...…
zo veel ik
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
550 van de afgelopen herfst
ik kon er echt niets aan doen
ik kon er echt niets aan doen
als wel opgevoede man met fatsoen
zette ik stap voor stap naar bestemmingen
had soms wel last van remmingen
zoals m'n zelf gewaande obstructies
zag ik soms beren langs de levensweg
zocht ik soms spijkers op laag water
was ik soms als een kip van de leg…
Handreiking
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
454 Je weet niet wat het is om
met gevaar voor eigen leven
rond te dobberen op die zee,
die beangstigend diep is,
terwijl je dorst naar water
en hongert naar voedsel
en niet zoals jij mokt
omdat het bierkrat leeg is
en de paprikachips op zijn
Je weet niet hoe het is om
huis en haard te moeten verlaten,
om je familie in de steek te laten
op…
Dichterbij
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
549 Ik vergeet zelfs alle moeilijke boeken die ik las,
die ik vroeger volop wilde begrijpen, nou terzijde leg.
Ik heb Schopenhauer en Nietschze allang opgeknoopt
en met die Kierkegaard heb ik korte metten gemaakt.
Strindberg, Kafka en Stendhal heb ik doorgespoeld
en zelfs Rimbaud heb ik in zijn sop gaar gekookt.…
Wad, jij verzoent
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
710 lestig vele monden voedt, je armen die
de vleugels vangen van een vers gesmede slagpin
ik ken je, je hart verscheurt de horizon in
kwelderlijke prachten waar geen zee je onbemind
laat stuiven als de wind voortijdig door de repen
van jouw knoken voert, de misthoorn valt als
de nacht zich vergist in koers naar schemer
je adem on-bebost de lege…
Mijn meisje Patricia,
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
598 meid
het groter groeien, jouw eerste stapjes
met vallen en opstaan, van de fles naar vast
voedsel, jouw allereerste warme hap
ik koester al die mooie momenten
want oud worden mocht jij helaas niet
een bizar ongeluk werd jou fataal
deed ons belanden in een nachtmerrie
vol immens verdriet
dag lief klein meisje, dag mijn kleine meid
hier leg…
De dralers
poëzie
4.3 met 3 stemmen
852 Toen rezen wij in 't lege duister,
En daalden naar de zee omlaag -
En voor de golven en haar luister,
En bij haar eeuwige gefluister
Zweeg in ons mensenhart een vraag -.…
Aan de Nederlandse kust
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
551 Na jaren vertrok één van 't gezin
wij achter,
leeg op de volle boulevard,
verruilden ons,
de rest verweesd, vloog uit.
Na heel wat jaar
werd Groet mijn strand
tot ik bedaard.
Hoe mooi ook, goed,
plots was er een ander
met wie ik weer in mijn oude straten
langs havens, duinen ging
en op een volle boulevard.…
Zondagochtend exemplaren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Hoorde je het haar ook zeggen
'ik weet niet wat jij doet, ik ga alvast,
leg mijn rug en voeten recht, echt vooruit
het leed is geleden ik ga nu vast op pad
het is wel tijd voor zondermeer dat.
Niets was en is onmisbaar of onuitwisbaar
in ook dit misschien toch wel kortere bestaan.…
Jan Eijkelboomsteegje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 ’s zullen bij het miezerig onthullen
Van het schandelijk naambordje tot eigen eer
Veel hooggestemde woorden blazen
Omtrent hun stadsdichter de eerste en voorlaatste
Want altijd krap bij kas schrapte men
De post voor poëzie die voor de dichter was
Een bedragje dat de heren bij één maal dineren
Zorgeloos verzopen in hun glas
Mijn idee: leg…
Bevrijdingsdag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
626 Beenderen en een lege schedel,
die na bevrijdingsdag,
gewoon als knekels voortbestaan.
Ontbonden.
Zo noemen biologen dat.
Het lichaam besteld ter aarde.
Lichaam doods gescheiden
van de geest.
Opgestaan en opgestegen.
De geest weer terug gegeven.
Branden in hel of vagevuur.
Dat menen sommige theologen,
nog steeds.
Doodgegaan.…
bedreigde stad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 zijn
van een mediterrane zomer
een tuin overwoekerd buiten het seizoen
de sculpturen met de traag versteende lijven
niet gewend aan tijd
de stad ligt in een hel gat
dat uit de wolken valt
het scherpe licht slaat op het aanbeeld
een van te voren gesmeed lot
langs blanke gevels
die de nood blind dragen
scherpe schaduwen priemen
over lege…
de vesting
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 die dichter bij je ligt
pak je vingers of voeten bij de hand
tel de bomen in het bos, de eenvoud zelve
gebruik even niet je denkend verstand
met inkt of verf versier je een blad,
en een zaag helpt je door een plank
daardoor creëer je een bevrijdend gat
het is geen kunst maar je vangt een gunst
om op de grond te blijven staan
wacht af en leg…
Bekende toestanden, gemengde gevoelens
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
603 Duisternis aan het begin van de dag
kippen van de leg, gekheid op een stok
het wasgoed hangt lusteloos aan de lijn
een spin klimt langs een dunne draad omhoog.
Het orgel gorgelt in het sprookjesbos
in de avondstond dwalen spoken rond
de zee kust het land en brengt schelpen mee
tussen de regenbuien schijnt de zon.…
Jan Rot is zot op het leven, ‘n Prachtmens
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
780 Een stem valt stil
Maar houdt zijn oude zeggingskracht
Dag prachtmens, rust nu zacht
Het lichaam is verlaten, leeg,
Onze harten grijs en grauw verslagen
Maar wie is dood
Op zo’n manier herdacht?
Dag prachtmens, rust nu zacht!
In mijn verbeelding zie ik hoe je minzaam lacht,
Jouw hoop maakt ons verschil van dag en nacht.…
oude mensen gaan niet dood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 puffend schuifelen we van
huiskamer naar het restaurant
een advocaatje met slagroom tot
op de bodem leeg geschraapt
we reizen terug naar de huiskamer
waar Eddy Christiani een kus ontfutselt
daar bij de waterkant vult een dame aan
wie is zij vraagt Henk met geïrriteerde blik
dat is de buurvrouw zij zit naast je aan tafel
hij maakt…
Wedergeboorte. Gedachten in de ouderdom 4
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
532 naar zekere hoogte achter onbewuste wensen
Met strevende drijfveren en standvastig
naar een naïeve verte blijven kijken
waar nochtans de werkelijkheid de waarheid toonde
en dat ik stilaan mijn ziele doelen diende te ijken
Het moge duidelijk zijn dat ik deze weg
moest aflopen, en dat mijn eerste geboorte
niet overeenkomt met mijn laatste leg…
Zomermens
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
599 En als de adem niet meer stokt en de blik is niet meer blanco en leeg
Is mijn lichaam tijdelijk op, uitgewrongen en kapot als een leeggedronken, verwrongen blikje bier.
Weggeworpen op straat in een aarde donkere steeg. Wie maalt er om? Geen zier....
Onzichtbaar verdriet en pijn maken meester van mijn gedachten.…
De herten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 Een onbarmhartig hete zon markeert
op open terrein de lege plekken,
waar schaduwen en lichtvlekken
de realiteit een andere betekenis geven.
Dan hoor ik ze naderen, rustig lopen
ze in de hun vertrouwde omgeving,
kijken, de zachte ogen wijd open,
alert en schichtig om zich heen,
vallen samen met de eigen beweging.…
Het Noorden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
614 Dit vlakke land, weids, adembenemend leeg,
altijd hangt er kille mist of nevel,
vaak valt er trage regen,
gaan de dagen in stemmig grijs gekleed.…
Winterroos
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
735 Hoe ze, zelfs in haar zwijgen, een
diep gevoel van geborgenheid weet te dragen, haar
aanwezigheid vult de lucht met een frêle geur, die als een stille belofte
blijft hangen in de lege winterse hemel, puur en zacht, als stilte die de sneeuw omarmt.…
In stilte van toen
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
640 De lucht buiten lijkt leeg, net als de gangen die naar niets leiden,
en zijn blik keert zich naar binnen, naar een huis dat niet meer bestaat.
Hij herinnert zich het hout van de vloer, de krakende trap in de nacht,
het geluid van regen op dakpannen, een vertrouwd en levend ritme.…
Het schermsyndroom
netgedicht
4.9 met 20 stemmen
422 ze zijn
onvast
ter been
door gebrek
aan coordinatie
in evenwichtige
krachtverdeling
hologig kijken
zij met lege blik
in een gestoorde
balans proberen
zij te dealen
met hun vrijwel
geblokkeerde ik
door een te kleine
woordenschat die
te weinig sociale
vaardigheden omvat
om communicatief
goed om te gaan met
leeftijdsgenoten…
MIJN TOEKOMST MET AI: ARTIFICIAL INTELLENGENCE EN (EI) EIGEN INTELLIGENTIE!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
509 Want wat de toekomst brengen mogen
mij geleidt mijn eigen gezonde verstand
dat is geen loze BELOFTE, lege tekst, dat is
de digitale, traditionele wereld van de toekomst!…
Het geluid van hoop
netgedicht
1.4 met 25 stemmen
346 Wind tussen leegte
een paardenbloem zaait de dag
stilte draagt hoop mee
Wind beweegt door lege straten
als een herinnering aan wat we verloren waanden,
maar nooit echt kwijtraakten. Tussen het kraken van takken
en het schuren van lucht klinkt iets broos dat zich nog niet laat vangen in taal.…
Vraatzucht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
343 Dus leg je bestek neer.
Sluit het scherm.
Stop met jagen op wat niet vangbaar is.
En proef, heel even,
hoe het voelt
om niets meer te moeten —
en gewoon
genoeg
te zijn.…
De lagen van psychose
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
466 De rugzak raakt niet leeg,
maar lichter,
door alles wat glinstert
en groeit:
zelfinzicht, kracht,
de zoektocht naar zachtheid
en betekenis.
Geologe van het innerlijk—
dag en nacht
graaf ik sporen,
doorgrond ik steen,
vind ik kracht
tussen de lagen
van mijn eigen bestaan.…
DE ZIELEN VAN BIRKENAU - Aan een onbekende uit Normandië.
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
516 Je sprak over een beklemmende nacht
in de trein terug naar Praag
Over dit alles vertelde je ons
met een stille kalmte
onopvallend en bescheiden
nog voor je in slaap viel
De omliggende coupés in de wagon... leeg?
Nee!…