5783 resultaten.
Denk aan mij zoals je mij mocht kennen.
hartenkreet
2.8 met 25 stemmen
2.367 Denk aan mij, zoals jij mij mocht kennen
toch liefste al weer zo vele jaren lang,
hier aan kan jij waarachtig nooit ontwennen
stil en diep van binnen wees nooit bang.…
Draaikolk der illusie's.
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
792 Dat wat vele net uiterlijk wensen van de ander,
tot je ze plots meedogenloos in liefde loslaat,
beseffen ze niet dat hun bewuste wens vervult is,
terug alleen, werkt rust en vrijheid dan als brander.…
Leve de vakantie
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.386 weken nergens aan denken, alleen aan pret
Een paar weken luieren zijn de meest gehoorde wensen
Een paar weken, van de baas een lang verlet
Een paar weken niet werken, geen heilig moeten
Een paar weken geen wekker, geen pakje brood
Een paar weken geen gesappel geen tussendoortje
Een paar weken genieten van uitgeslagen lood
Vakantie voor velen…
Chique dame
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
801 schuldgevoel
en boetedoening, maar nee, onbevooroordeeld
is je geschiedkundige romantiek opgehemeld
waar heel wat literair geploeter aan ten
grondslag ligt, die veldslagen neem je mee,
laat je als onontgonnen mystiek achter, want,
chique dame, ik weet, je werd niet zomaar chic
daarvoor heb je door de gevaarlijkste moerassen
gewaad en ben je uit vele…
Adem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
549 Als graankorrel
in de aarde geef ik zoveel vrucht, dat vele handen moeten
oogsten, en zo zal het zijn. Het verhaal komt niet ten einde
want ik ben steeds de nieuwe zin. Ga met mij mee,
ik geef mijn kosmos steeds een explosief begin.
Mijn adem, ik omarm je met heel mijn wezen!…
Het land Duimeloos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
646 Ze leven er misschien al vele eeuwen,
en zijn ook bovendien aan ons verwant.
Men leeft er in het algemeen gelukkig,
naar ons begrip, dat moet u wel verstaan,
je hoort de Duimelozen ook niet vloeken,
omdat men nimmer op zijn duim kan slaan.…
Hernieuwde emoties
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
853 Zoveel emotie, heb het nooit zo gezien, of überhaupt zo kunnen ervaren,
Toch zijn ze er altijd geweest, die emoties, op een of andere manier aanwezig,
In de knoop gezeten, verward, niet juist op hun plek, en dat al vele jaren,
Ik zal moeten proberen ze een plek te geven, ruimte te geven, aan verwerking onderhevig.…
2013
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 ik sla vandaag de krant niet open
nee ik kijk er echt niet in
want alle beurzen zijn gaan dalen
en dat is nog maar het begin
zelfs mijn geld zou niets meer waard zijn
alles is zo negatief
nee vandaag gaan de gordijnen dicht
ik blijf bij jou en heb je lief
ik wil geen radio meer horen
de TV blijft rustig staan
vele mensen zijn hun baan kwijt…
Cement in dromen,
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Tot die obsessie breekt met vele
maskers, die huilen op de eerste rij,
het geeft de passanten wat ruimte en
wat moed, alleen verliest een wolf
nooit zijn gecamoufleerde streken en
blijft in verbale bedoelingen steken.…
Mesthoop
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
625 de grote brokken groef je onder de humus,
vele wormen kropen erdoor.
Valt toch wel mee, vond je.
Je mengde je afval met ’t mijne
en spitte ’t zo,
dat ‘t één berg,
één donkere massa nieuw leven,
nieuw geven, omarmen,
liefkozen weer wordt.
samenzitten in de tuin,
genieten van bloemen, bomen en fruit.…
De eenzame schilder
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
573 eenzame schilder
schildert met magisch realisme
de dood van inwendige ziel
hij slooft de hele winter
zijn verstand letterlijk
uit zijn authentieke
reumatische handen
wanhoop staat altijd
voor hem klaar
als bron van inspiratie
vallen de lijken
per dozijn uit de kast
op canvas kan je alles
tot leven krijgen
zelfs de vele…
- Nacht zwijgt als kristallen inkt -
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
590 schrijft
vormvast zwijgt nacht als kristallen inkt,
mijn nacht van tijdelijk afscheid nemen
onwezenlijk, bijna kunstmatig
om zonder klankmogelijkheden te gaan
omlijsten voetgangers, die zwijgend staan
de donkerblauw fluweel verlaten straat
stilstaand kijken voorbijgangers
hun naambordjes hangen nog aan gevels
vol ontzag heeft ochtend het vele…
Vijf Zusjes.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.416 We lijken, zeggen velen,
Elkander op een haar.
Maar Moeder zegt: ‘Ik ken je
Toch heel goed uit elkaar.’
Oom Willem deed nog gistren,
Maar - o, zo'n plager is 't -
Of hij in onze namen
Zich altijd nog vergist.
Maar als hij onze namen
Nog éne keer vergeet,
Dan zingen we in een versje,
Hoe ieder van ons heet.…
Ik ben de wereldonderzoeker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 Met mijn glaasjes vele malen vergroot.
Met mijn turende lenzen.
En met mijn oculair,de wonderbuis in onderwaterverfkleuren.
Ik ontleed de worm en ik doorboor het ongedierte zwevend in de pus.
Ik de microscoop onderzoek het bloed en het leven!
Ik zie bloed en de cel.
Ik ben vol macht!
Ik ben de microscoop in de kracht!…
Diepte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 nu
achter het donkergordijn
waar mijn onderbewust-zijn
zich verbergt
Ik zie daar wenteltrap
treden draaiend
eindigen in grijze mist
Op geestesvoeten
scharrel ik voorzichtig
naar beneden
kille vochtige lucht
slaat zijn armen
om me heen
Ik daal af en huiver
Nimmer nog was ik hier
druppelende stilte
tikt de tijd weg
lucht van vele…
De mot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 Ik kom dichter- maar de zon brandt te fel,
dan brandt het mijn hart, onder mijn vel:
dan stort ik neer.
Maar een mot sterft slechts een kleine dood,
landt liefdevol in zijn moeders schoot.…
Wallis
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
765 Het werd haar veels te dol
De hoogtevrees eiste zijn tol
Maar stug zette vader door in zijn vermogen
Haar rustgevend te gedogen
In uitroepen die er niet om logen
Vanachter een ANWB-kaart voor haar afgrijzende ogen
Dreigde ze zelfs van hem te scheiden
Toch wist hij het allerergste te vermijden
En kwam de dag ten einde
Bevonden wij van ver…
DE STAD
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.347 De blijdschap was in mij… kend’ ik het verdriet
van de velen die daar gingen?
Zij gingen in het licht; ik zag hen gaan;
dat was genoeg…. In blijdschap bleef ik staan.
2.…
maandenlang
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.052 oh had ik maar gezegd dat ik niets kon
dan lag ik nu te luieren in de zon
tussen rozen en pioenen
en de bijtjes die zo zoemen
oh had ik maar gezegd dat ik niets kon
tegels en troffels tierelieren
lijm en lasten worden loom
hout en uren splitsen in vieren
de nacht wordt weer een droom
het is de klok die vliegen doet
vele uren in mijn…
Ballade van de goede vrouwen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.352 Maria Magdalene
Venus, die eens Prins Jezus hebt ontmoet
In eendre liefde en eendre dorst naar 't ene,
En hebt geknield en hebt gezalfd de voet,
Gij kent het licht waarin zij mij verschenen
En weet dat ik, in 't diepste van 't gemoed
Zo heb geknield, als thans ook aan zijn voet,
En vraag: genade, niet alleen voor d'ene,
Maar voor de velen…
Ik ben wat grof.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
958 En vele heerkens heb ik tegen
omdat ik spreek de moedertaal,
en juffers, in 't korset geregen,
die vinden dit zo stijf en kaal.
Maar, och! wat kan mij dit verschillen,
'k ben liever stijf en ongetooid,
dan dat gestaag voor vreemde grillen
mijn rugge plooit.…
samen samenzijn
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
829 de hora ruiend op het einde
ziet van oud naar nieuw
op versleten laatste benen
reikhalzend het jaar uitzien
naar blanco nog de nieuwe tijd
met daar aan de overkant
sterren stralend ons herinnerend
die vele vrienden en vriendinnen
de ouders ook en de kinderen
die ooit ons de weg plaveiden
met dankbaar vol de knapzak
voor hen die ons…
Verjaardag overleden oudste zus!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.169 pubermeisje
toen haar jongste broertje werd geboren
en moeder nog beter ging rekenen
haar stille oorlog brak uit
Het boterde niet in haar leven
en zeker niet met de familie
soms was ik de beste
en dan toch ook weer de slechtste
Toch ben ik haar gaan helpen, dienen
toen de krachten van het leven
de krochten van haar samenleving werden
middels vele…
Doordringende predikant
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 Hij oogt zo vrolijk frank vrij en fris,
draagt mooie ogen in zijn barst
kinderen vrouwelijk in zijn kruin
ruwe bolster blanke pit kastanjes
elke jaar kaarsen, statig alsof hij bidt
ook vele onbekenden en daklozen
kijk als schaduw en troostplek mee
verworden tot deel van leven en dood.…
Als die mensen groot en klein gedenken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 Al weet ook ik niet of de zon en de maan het heelal heus
kunnen wenen, er gingen wereldwijd al te vele zo henen.
Wereldwijd schenk ik ze in het binnenste van ook mijn hart
als 't ware niet een stoel wel een troon als respect gewoon.…
Kom er valt VRIJ echt veel om voor te leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Dat rolt terstond bij het woord vrede ook uit mijn mond
laten we inzet van vele veteranen ook nu massaal bedanken
om hun betekenis en een duurzaamheid bestaan NU opstaan.…
Moeder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 De steen van mijn vader,
de trots van mijn
moeder,
gaat een reis maken
daar waar de natuur zijn
gang
mag gaan, en
vele handen de
steen zullen verwarmen.
Dit wordt voor ons
beiden
het thuishalen van onze
ouders,
vooral de plekken,
waar mijn moeder graag
mocht
zijn.…
Cocon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
912 In je cocon als onberoerd van vele vragen
slaapdronken wiegend in de armen van de dood
nog mooi steeds met je haren zacht
om je wasbleke gelaat
verglijd je langzaam in zijn koele schoot
Versluierd in je ogen die me eens zoveel bewaarden
rust je nu verstild in je gebaren
alsof nooit je lichaam me had toebehoord
verlaat je me
berustend, zonder…
Virus
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
553 racen af en aan
We zitten als religieuzen in een klooster
Geen beren op de weg, maar voor het raam
De miljoenen en miljarden vliegen ons om de oren
Stijgende patiënten getallen
We krijgen het dagelijks te horen
Schrikken niet meer van grote aantallen
We genieten van schone luchten
Werken en studeren online
Wat zal het voor velen…
DIE ZUIPLAP TOCH
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
611 ja, hij hees potverdorie vele uren achtereen!…