35281 resultaten.
LAIS CCCXV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Jij die nooit op jou lijkt,
een schelp waaruit de zee verdwenen is,
mijn hand waarin jouw weigering verzuurt
en hoe vervloekte liefde verder duurt
terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg.
Heb ik verlangen naar de dood bestuurd?
Jouw doen gebeurt. Ik zie, ik voel, ik zwijg.…
Voor Cindy
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
536 Voel de diepte van de zee,
en drijf stilletjes met mijn gedachten mee.
Neem opnieuw de dierbaarste momenten waar,
merk nog steeds hoe verliefd ik ben op haar.
Het zijn niet meer de vlinders in de buik,
nee het is mooier, zoals het hartje in het luik.…
Zeemacht (Domburg)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 Maar als zij met haar golven en hun kracht
het blubbernatte strand bestormt
het nu bedolven
land weer bodem vormt
bewijst de zee weer eens haar macht.…
Rauwe rouw
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
534 Soms is die doos
Vol verdriet
Gewoon te zwaar
Te zwaar
Om te openen
Te zwaar
Om op te ruimen
Te zwaar zelfs
Om te verplaatsen
Een plek geven
Alsof het dan weg is
Verdriet
Gaat alleen weg
Door te huilen
Blijven huilen
En als de tranen op zijn
Nog eens huilen
Een rivier vol tranen
Stroomt naar de zee
Neemt…
Vannacht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
426 Vannacht was ik de omarmende zee,
een verzwelgernde grijze oneindigheid,
die, wild door mijn lichaam stromend,
mij losweekte van ruimte en tijd.
Vannacht was ik de peilloze open hemel,
verborgen achter een grauwe wolkenlaag,
waaruit als papiersnippers vogels tuimelden,
door de hitte van een zinderende zon verjaagd.…
B-film
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
658 leven is meegolven
op veel soorten zee
al houd ik liever mijn
schaapjes op het droge
lente juicht zonder pauze
de tuin kent geen heimwee
zijn kleuren glanzen
in voorjaarslust
ik hoor en voel de hoefslag
het hart nu rustelozer
meer dan ooit op zoek naar
licht gewillige woorden
en morgen zullen er
liedjes zijn waarop lijf en…
Onderweg Naar ...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
501 daar gaan ze weer
hou ze tegen
laten ze mij vertellen
wat daar in de verte is
wat ligt daar achter
de horizon
waarom terug naar toen
waar de tocht naar ons begon
hou ze tegen
ontfutsel hun geheim
want het moet daar
wel fantastisch zijn
neem me desnoods mee
laat het me zien
daar aan de overkant
van die eindeloze zee
laat me opgaan…
Vertraging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 Ik heb zoveel asfalt gezien
Zoveel wegen
Zoveel snelheid
Zoveel ondoordringbare stenen
Ik heb met zachte handen
in de verbeelding
het landschap uitgedacht
Alles was vloeibaar
Meerduidig
Alleen maar stroming
van een rivier naar zee
Kijk hoe de kleuren zich vermengen
met lucht en water
Hoe de horizon verdwijnt
Niets is hetzelfde…
eens stopt van vijf tot negen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
814 eens van negen tot vijf
komt er, hopelijk ook voor jou
een zee van tijd
waarover je vrijuit kan beslissen:
ga dan tuinieren,
fietsen, dansen en zwieren
misschien ook
af en toe
eens vissen.…
Ritambhara
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
547 het kan ons ticket uit
haar uitzicht-bodemloze
diepe dal zijn
Als we voor de nacht
de luwte niet achter
ons kunnen laten
vrees ik dat onze zielen
altijd soulmates
blijven tot het einde
op de oeverloze zee
tot waar Ritambhara
stagneert…
De laatste storm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 het hoog opspattende water
van de woedende zee
zoekt een opening
naar de zachtgroene aarde
onbeschermd door
afbrokkelende muren
staan standbeelden
hun monden wijd
opengesperd
een angstaanjagend
aanzwellend geluid
is de voorbode
een lugubere
bijna zwarte lucht
komt dreigend
naderbij
de totale vernietiging
barst los
de aarde…
Als de wind niet meer is
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
290 Als de wind niet meer is
horen we niet meer
het ruisen der zee.
Als de wind niet meer is
zien we het gekrookte riet
niet meer wuiven langs de oevers.
Als de wind niet meer is
zien we het graan
niet meer golven over de akkers
Als de wind niet meer is
voelen we niet meer
de streling van Gods hand.…
Zwarte inkt
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
316 De zee is hongerig
het land heeft dorst
de lucht lekt zwarte inkt
de aarde is vies en stinkt
Heilige zwerfkoeien
romantische straathonden
verweesde kakkerlakken
verdwaalde rioolratten
Hallo dood, ben jij een in het zwart
geklede man die met een zeis zwaait?…
Terug in het licht
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
822 Het is jouw eigen hand
die uit het donker
verder schrijft
lichtzinnig door jouw fijne
gedachten over het zand
Een late vloed wist sporen uit
maakt de zandvlakte glad
zodat je weer opnieuw begint
op het onbeschreven pad
Een ruige wind neemt
laatste twijfel mee
zilte lucht kleurt helderblauw
je wandelt rustig langs de zee
het heldere…
Ergo Conclusio
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
14 Moet constant levend in vrees en beven
Van de rivier de Jordaan tot aan de zee
Een hele volksstam worden verdreven
Als makke lammeren weer gedwee?
Worden we door oogkleppen verblindt
Is er in de Schrift geen voortschrijdend inzicht
Te vinden dat hen beiden verbindt
Tot broederschap in plaats van dit Godsgericht?…
Bloem in Barnsteen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
480 De dingen van de dag verdwijnen
voor de Bloem in barnsteen in
miljoenen lange langzame jaren
beschermd bewaard gebleven
Te mooi om waar te zijn
een Bloem in barnsteen
van naald tot draad:
vijf kroonbladeren beteugelen
De mengelmoes van meeldraden
een wirwar zo je wilt
Zelfs van het stuifmeel
bleven een een paar korrels hangen…
THUISKOMST IN HOLLAND
poëzie
3.4 met 22 stemmen
3.777 Groen leven uit vulkaangeploegde voren,
Vol bloemen nieuw, echo's triangeltingen,
Droeg hoog de onnaakbaarheid der bergeklingen
Waar sneeuwziel lag in middagzon te gloren.…
Daar is de Lente
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
709 Het is ook een fantastische periode van
prille liefde en verliefdheid waarbij men danst vol ritme
en beweging om op eender welke wijze indruk te wekken bij een partner
Vrije geluiden her en der verspreid, hun echo weerklinkt nog even in opklarende hemel.…
Hoogtijdagen van de herfst
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
508 Tegelijkertijd vullen warme kleuren en krachtige tinten het glooiend landschap,
hun ongewone schaduwen dansen op aarde als een speelse echo van vervlogen zonlicht.…
Waar de stad ademt, zingt hij
netgedicht
2.5 met 27 stemmen
422 Een zachte echo; verloren in het ritme van mensen.
Zijn dagen rijgen zich aaneen in sporen
van brood en gemorste friet, in de geur van warme stenen
en het stof van verlaten pleinen, in nesten verstopt achter regenpijpen
en brokkelige muren, waar het leven zich telkens opnieuw begint, zonder aarzeling.…
Papa
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.021 Wat onuitspreekbaar in ons bloeit,
dat vaders, zonen in zich weten
Ik ben aangekomen waar jij was
als een echo die zijn weerklank vindt.
Het vreemde wonder, en de pijn
van ouder en van kind te zijn.
Zijn hand beweegt, het glas gekanteld.
Dan doe ik 't na, een stil akkoord.
Een weten dat geen woorden weet.…
Waar het blauw zich hecht
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
664 Als je buigt en kijkt, echt kijkt, met twee
ogen die nog durven, zie je geen gewone bloem maar
een zachte echo in kleur, een klein stil gebaar dat weigert te verdwijnen,
onverzettelijk en teder, alsof de natuur zelf even terug wilde fluisteren: ik ben je niet kwijt.…
Omgekeerd Morgenrood
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
270 Dan flitst een schaduw voorbij – wat was: een hand die ooit de mijne warmde,
nu slechts een echo in het gras, een bloem die gisteren nog lachte, nu verdord.
Het licht kruipt nader, goud maar scherp, als vingernagels over steen,
en raakt de rivier die huivert, rimpelt in een koude kus van vuur.…
In hetzelfde vel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
223 En toch blijft er iets hangen,
een glinstering, een echo, een kier.
Een herinnering dat ik misschien niet kan ontsnappen
aan het vel waarin ik geboren ben,
maar dat ik er wél doorheen kan kijken
als ik durf te dromen.…
Solitudo
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
421 lege huid
een naam die langzaam
dooft van binnenuit
geen wolven in het
innerlijk veld
geen tanden door
verhalen geveld
slechts gestalten
zonder gezicht,
bijna mensen
in tegenlicht
de donkere kreeg
de meeste tijd
gevoed door zwijgen,
angst en spijt
hij droeg dezelfde
trage tred
de blik die zich
naar binnen zet
de echo…
Schijnwerpers
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
249 houten planken
voor haar deur
onzichtbaar voor
de ander, maar in
haar hoofd
zorgvuldig gespijkerd
elke klop herhaalt
de nacht
elke echo sleept
haar terug naar
het felle licht
de handen om
polsen de
overtuiging
dat zijzelf het
gevaar was
sindsdien leeft
de gebeurtenis
niet in herinnering,
maar in het nu,
in het opschrijven…
De Blinde Man en het Laatste Licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
110 De waanzin raast, de grens tussen goed en kwaad vervaagt,
terwijl de echo van het verleden door de lege straten jaagt.
Je wacht op de klap van het noodlot, de kogel in de vlucht,
en de rook van het gevecht vult de trillende lucht.…
[ Het ruisen van wind ]
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
368 Het ruisen van wind
en water troost mij, vertel --
hem van mijn liefde!…
bedrieglijk stil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 ademhalen gaat
vóór het roepen
verdrinking is
bedrieglijk stil
in rusteloos water
vindt de mossel op
een levenloze man
een plek om te wonen
moeder en kind
scheiden niet aan
elkaar gebonden in
hun woordloze dood
laat in stille
ere-tuinen duizend
bloemen bloeien
vaarwel rust in vrede…
Ik wil.....
hartenkreet
3.1 met 32 stemmen
2.597 Ik wil de zee voor je zijn
waarin jij mag zwemmen
een fiets zonder zijwielen
maar met krachtige remmen.
Ik wil het bed zijn
waarin jij mag slapen
en de humor op straat
die jij op mag rapen.
Ik wil zoveel van alles zijn
maar bovenal van jou
omdat ik met recht kan zeggen
lieverd, ik hou van jou.…