Alle inzendingen over glans

1227 resultaten.

Sorteren op:

Liefde maakt kleurenblind

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.414
Ik ontneem je met ‘n diepe kleur de louter van het maagdelijk wit koortsachtig door de drang verhit geconcentreerd op naakt primeur ik streel je houding in verlangen schets je weelderig lijf bevlogen haal al wat ligt in mijn vermogen naar boven om je pracht te vangen zorgvuldig glans ik je ogen fel maar verstijf in de intense streek…
sacrajewa8 september 2004Lees meer >

Wonderlijk

netgedicht
2.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.160
De wonderlijke hemeldans van al die sterrenpracht zo alledaags, ontdaan van glans of had men meer verwacht ? Tot plots er sterren in hun val verschijnen voor hen de toekomst voorgoed mislukt hun sterrendom vervaagt in lijnen en nu is de wereld opeens verrukt.…
kees keizer9 september 2004Lees meer >

Bart, café de Plak I

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 607
weerschijnend in de glans van het verleden. Komt ooit een tijd om dit te evenaren, dan als herinnering, als erfenis van een moment, volmaakter dan het heden.…

Benedictus

poëzie
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.916
Gezegend, die de rozen doet Onder Uw lach ontluiken Aan de verbolgen struiken In glans van sneeuw en bloed. Gezegend, die de vogels hoedt, En lokt een schuwe zinger Heel teder op Uw vinger, En wekt het nestend broed. Gezegend, die der kinderen schal Bij 't spel met bikkel en met bal Ons droeve hart laat raken.…

Vruchthuid

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 775
Haar schouders dragen eenzaamheid stap voor stap naar buiten handen zoeken in gestikte zakken ooit gevuld met haar hand in de mijne vinden gekromde vingers een tamme kastanje geraapt tijdens die laatste boswandeling goed tegen reuma zei je nog terwijl kleine deukjes in de schil haar glans juist versterkten een schuchtere lach…
metha30 september 2008Lees meer >

droom met mij

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 994
enkel fluistertonen zacht trillend verschuivend zand verspreidt zich over gladde wegen van maagdelijke tronen droom met mij, ga toch mee raak mijn verlangende vingers omring ze met jouw bloesem, geurend naar een witte orchidee ik droom in jou, jij in mij in een zuivere stralenkrans open je zachte krachten ik schenk mijn geliefde glans…

voorbij de Romaanse poort

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.142
voorbij de Romaanse poort uit ongelijke stenen gemetseld heeft een muze die mij bekoort zich op mijn schoot genesteld ik ruik haar geurenpalet dat mij doet zweven door ongekende sferen mij doordringt met scheppende beelden ook al blijft haar tastbare nabijheid onverlet het aardse wil ik niet onteren ik zie in de glans van haar blikken…

Romeinse villa

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.138
ofschoon je glans in alle dorheid is vergaan klim ik je heuvel op tussen uitgeteerde mozaïeken rust je naam de zon brandt nog eeuwen je faam pijnloos scheurt je marmer open wespen zoeken in de wonde naar het opgedroogde leed maar langs verweerde stenen groeit eenzaam een perzikboom bijna devoot beroer ik zijn droom zelfs een vijgeboom…
delius17 juni 2006Lees meer >

Geleend licht

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 953
Duizend diamanten doen een dansje in de zee, geven glans aan grijze golven voor de duur van een idee. Tot de einder flakkert vuurwerk in de volte van de baren, deint een zilver stralendek van hier en nu en alle jaren.…

Verlaten gedachten...

netgedicht
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 977
verten van oneindigheid drijven de wolken van mijn gedachten In stilte bevriezen de woorden tot kille sneeuwwitte ijsvlakten Het regent ijsdruppels in mijn hart die de kleuren doen verbleken Deze kilte is niet te verdragen Als door een nevel omsloten deken Langs verten van oneindigheid drijven de wolken van mijn gedachten In gebroken glans…

Requiem voor een droomvrouw

hartenkreet
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.239
In de satijnen glans van parelmoer De welving van de kinkhoorn Haar huis Zong zij voor mij Vreemd maar o zo mooi Van haar verlangen Verdronken in het bleke maanlicht Van de ruisende zee En haar schuimbekkende paarden Van het levende water De dauwparels van de dageraad Van haar stille woorden Die ze nooit gesproken had Maar teder bewaard…
troebadoer24 januari 2008Lees meer >

De zachte dood

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 476
zag het zonlicht valer worden wind schraalde in een al veel te droog seizoen aarde verloor haar bloeiend groen kleuren verdoften hun glans in een tekort aan pigmenten zelfs ziel kreeg geen kans om even te gloeien de smidse van schepping loeide niet vlamde amper in zuurstoftekort voor het blauwe segment dat echte hitte…
wil melker24 augustus 2020Lees meer >

Ik ben de wolk

poëzie
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.237
Met gouden zomen omkleedt Gij mij; uw zachte glans omvaâmt mijn wee, doordringt het gans tot al mijn tranen nederstromen.... O Levenswee! O Wenenswonne! Ik ben de wolk, Gij zijt de zonne! - O mijn Zon, mijn Zon! ------------------------------ uit: Claribella (1893)…

LEEFTOCHT

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 917
Haar lokken dansten een glans van kastanje. Haar sproeten sprongen in 't oog. Het mensdom zag een jonge ree. Jaren later staat er een dichteres voor de deur. Gejaagd troont ze Amos mee. Zwarte wind wervelend op de kim - het licht is van huis Zij vergt dat hij haar stroeve nek masseert.…

Grote pret

netgedicht
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.099
oogvocht stroomt over het kind kijkt me aan een traan glijdt vol glans langs een guitige glooiing gekruld tussen wang en neus zilt een zoete lippendans een fietsenstalling spreidt met grote pret omlijst kirt een roze tong vrolijkheid spat en springt over van de natte mond ontregelt beide handen zelfs de voeten draaien rond…
Ludy Bührs10 november 2008Lees meer >

Ideaal

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 832
Ik kleur de emoties in hun gezicht uit mijn ziel met losse hand ik geef mij over en verdicht zonder beredenerend verstand Ik voel 'zo' de mens op het linnen aan hun glans straalt vervuld intens dus laat ik mijn kwast de contouren af gaan van ook dit prachtige mens Zo schilder ik iedere dag van mijn leven niet vlak maar met perspectief heel…

de organist

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.223
Zijn mond vertrekt en in zijn donk're ogen komt langzaam aan een diepe, blijde glans. Hij domineert niet bij het begeleiden, maar dienstbaar steunt hij de gemeentezang. Zijn voorspel is maar kort en heel bescheiden; de preek duurt immers ook niet meer zo lang.…
onbekend6 december 2009Lees meer >

- Dankbaar Verlangen -

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 758
En als ik gelukkig was dan zouden gouden momenten dansen ..uit dankbaarheid, blijvend geluk brengen omdat jij van mij was, glans in mij fonkelde want jij zou mijn struikelblokken vangen. Jij zou mij doen stralen ..…

Nestelend in de schepping

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 575
ik nestel mij in de schepping de luwte van de morgenzon waarin ik voel, hoe ook zij worstelt in het oneindige zo tussen het grauw wil stralen in het blauw boomtakken zwiepen in kaalheid gelijk een opgevoerd dansstuk strooien bladeren rond als confetti grote bonte vlokken een kleurig herfstfeest toch raakt de glans mij nog het meest…
Hilly Nicolay16 november 2010Lees meer >

Magnifiekjes

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 533
vleugelstrekkend vrij een aardhommel zoemt verstopt zich in een bloemkelk zuigt de godendrank het hemellicht reikt zich vredig in stralen uit door een wolkenbank windzuchtjes waaien rijpe zaaddoosbolletjes over de akker vlierbloemen bloeien wuiven als parapluutjes de zomer wakker de natuur trakteert pareltjes vol van leven die een glans…

Afhaaldag veiling

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 886
Met bijenwas tot warme gloed gewreven komt in een keuken ver van Amsterdam de middeleeuwse tafel in zachte glans tot leven geeft spiegelhout een blik in het verleden krijgt gouden eeuw een nieuwe levenskans door halve eeuweling in vreugdedans.…

Juliette

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
mystiek zo het balkon u droeg boven het geuren van jasmijn verheven maan in volle schijn uw blikken mij nog niet genoeg glans kasseien van Verona welke uit hun voegen sprongen veel te vroeg doch vogels zongen welk wonder volgt er nog hierna liefde rankte mij naar boven steentjes gooiend tegen ‘t raam om uw zachte mond te loven hoorde…

jeugdspiegel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 425
het kind zit op haar step ze draagt haar jongensbroek, een jongenslach en duizend meisjesogen slieren blond langs bolle wangen opgevangen licht in ramen met de glans van klein geluk (zonder handen was het stuur al stuk) een alfabet met schuingedrukte woorden enigszins verzwegen, maar nooit ingeboet aan kracht ze zit daar op het achterwiel…
switi lobi23 september 2012Lees meer >

schoonrijders

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 565
(in zijn koude mantel hangt nog een winter van toen) nu vorst de aarde dekt- wit en stil rond vogels waadt, laat ik niets na de ijsdans van een glijdend paar draait achten boven water sierlijk als een kleinood in vergeten glans hun wals smelt weg waar ik herinneringen leg, leg jij het beeld van nu zwierend, zwevend tot bevroren lof…
switi lobi20 januari 2013Lees meer >

Altijd passend

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 672
Steeds weer goed In dagen van ledigheid baant zeer oprechte liefde zich snel een weg naar genegenheid Verlangen vist in een vijver van oneindig veel genot Lied van hoge noten doet glazen rinkelen Hoewel een besproken liefde nooit echt de glans in zich heeft van een, zeg maar liefdesrelatie van gewoon spontaan…

het mat geslagen uur

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 648
ergens is er nog jouw stille adem, de aanblik van wat eens was nee geen naam in eeuwigheid maar een plek naast alle ingezetenen wat gaan we doen, zal de nacht jouw glans gaan strelen tot aan het mat geslagen uur waar in wij het feest gaan delen?…
elze27 oktober 2013Lees meer >

Schemering is het doodgaan

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.959
Plekkend beschenen witte heerlijkheden van dag de morgen, en onbevreesd zich trekkend was daaraan op, 't hart dat nu is zich rekkend uit wanhopig naar de vreemde leegheden van de avond en zijn gemaskerd gezicht, - maar de dingen die hem zullen behoren houden hun ogen nog zo vragend gericht; en de verledenheden hebben verloren hun glans, en…

- Idylle -

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 861
water op het trottoir weerspiegelt "Marie, Marie" de glans van nooit verloren gaand geluk, heerlijke overgave alsmede onrust schreeuwt onhoorbaar een naam.. schildert de fijne idylle zonder verblozen in mozaïek vorm en met fraaie tussenpozen. de maan haar poëtische schijngestalten.. met de terugkeer van de tijd.…

We vliegen in rood

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 534
geef mij je angel en honing kom dichterbij ik streel je tot koning je dood is goedkoop als je mij nu zou steken zo kort bloedt geen leven weef het geel van de maan met de kracht van de wind in het blad van de bloemen de glans zal verbleken als het licht van de zon de nacht doet vergeten we vliegen in rood stuiven meel op de…

Hoop doet leven

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 426
Die sterke rots in glans getooid weet van het hemelblauw daarboven de rollende storm en bomen gerooid takken met armen te mager om te loven Van wie het helste kwaad ontmoet die bijna zijn vergaan in het weerlicht zien we ze staan rondom schaduwen en donkere wolken ach hoe getergd zijn de volken Het schreien en zuchten bliksemend…