Alle inzendingen over schepen

681 resultaten.

Sorteren op:

Liefste,

gedicht
3.9 met 115 stemmen aantal keer bekeken 36.336
Op deze dag zo grijs als haring schrijf ik je een brief waarin het waait en meeuwen door de wind gedragen cirkels maken in de haven touwen ijzer hout en letters blauw en wit en netten tonnen plastic zakjes palen containers apparaten waar ik niks van snap masten vlaggen ramen schepen overal vandaan overal geweest en ik hoef nergens om te vragen.…

De dag lag bleek

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.170
De windevloot, de schepen van de luchtezee, Lagen alle stil voor anker aan de kimmeree. Daar was geen zonnemond de avond rood te kussen; Daar was geen teer gerucht de stilte in slaap te sussen. Onder effen wolkentent ging Aarde slapen; Stilte alleen was aan haar peluw wakker.…

Nog

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.316
... liggen velden rijp en hebben schuren geheimen is de stad een plek de avond bruist in al schaarse bomen Nog waaien winden schoon door mist in zeelucht bevaren door statische wollen schepen en laat de zon bij het zien zijn al droevigste kleuren vrij Nog zijn er tranen om de schoonheid het bos en het veld bewuiven met vleugels geuren…

Bejaard

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 731
Haar schepen zijn reeds lang verbrand, niet door haarzelf maar steeds door and'ren en alle hoop reeds lang gestrand dat kan geen mens nu meer verand'ren Het leven kabbelt toch wel voort al zijn de doelen opgegeven het sukkelt verder ongestoord er is niets meer om naar te streven.…
Chatfant16 augustus 2008Lees meer >

WEGEBBENDE KRACHT VOL PASSIE

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 631
Ik schep mijn eigen woorden zoals God de wereld schiep ik ben de schepper van mijn daden altijd was er een vertekend beeld jij paste daarin, intense nachten het was steeds die kleur geluiden waren in overeenstemming de atmosfeer was hemels mijn neus snoof de heerlijkste geuren je lichaam voelde aan als zijde mijn handen lazen de boekdelen…
Hans Uding20 februari 2010Lees meer >

De aardappel

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.005
uit de aarde, zoals u wel weet De schil kan men beter laten liggen die dient weer als voer voor de biggen Maar ook zónder zijn bruine jas komt de aardappel goed van pas Want na koken, bakken, of uit de frituur proeft men de rijkdom van moeder natuur Soms smaakt hij het best, al klinkt het wat cru geprakt met wat boter, of met een schep…

De wilg geeft letters

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
Hoe mooi oogt ook nu dit gebied het het hoger klimmende licht, klinkt in de verte ook het tuffen van brommers en schepen op pad. Fuikstokken toornen links boven het spiegelgladde water uit. Schapen hoor je rechts mij aanstarend bijna kauwen.…

Verzadiging

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 920
Des nachts op wacht ziet men de sterren schijnen En kan men soms met andre schepen seinen, De blik wordt aangetrokken door een koord, De lange achtermiddagen aan boord.…

gezicht op de haven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
dromend ga ik scheep in de kamer. het tuigage hoeft niet te worden aangeslagen. de strakke ra haakt aan de grijze hemel. de gespannen lijnen krijgen vat op hoog klapperende zeilen. een scherpe steven snijdt met weinig gerucht diepe zee aan. we raken buitengaats.…

zo hij is

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 451
met een geleefde lach omwille ongewenst groen in d'aard om jonkheid een morgen te geven op zijn wijze, een eigen trage vaart zijn gedachten, die ken ik niet misschien gevuld met verwachten hij enkel voelt wat hij ziet in de hartslag van dit moment en zucht, dat wel, en verdraagt pijn aan zijn lend' hij leunt derhalve op 't hout van de schep…

Dichtgetimmerd dichtersoog

netgedicht
1.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 400
Ik kan eindeloos zitten op de dijken, kijken naar het verglijden van de tijd; de schepen die dwepen met zingeving verdrinken aan de horizon in loosheid.…

DE WERELD IS EEN ZEE

poëzie
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.602
Beminde echtgenoten De wereld is een zee vol wilde en woeste baren, daarop een ieder zal te schepe gaan en varen. Daar zijn der die alléén die zee bevaren moeten; daar zijn der die de vaart door meegezelschap zoeten. Gij lieden zijt, getweeën in ‘t Sacrament gebonden; zíj heeft de bruidegom en gíj de bruid gevonden.…

Nu ben ik hier

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 33
Achter mij de brandende schepen, de kaarten verbrand, de veilige haven geruild voor dit woelende zand. De storm sneed de touwen, de kompassen bezweken, elk baken dat vaststond is al gauw gebleken een illusie van rust in een temmend fatsoen. Er was geen weg terug, er was niets meer te doen. Nu ben ik hier.…

Ook waanzinnige dichters worden ouder (een Odyssee)

netgedicht
4.7 met 34 stemmen aantal keer bekeken 959
Roerloos wachten hier de schepen aan de rand van zekerheid, Stom en Doof zijn mijn bemanning Duisternis heerst in mijn hoofd. Op de looplank naar de verte draai ik mij nog één keer om naar het eiland waar ik woonde en de vrouw die ik verlaat.…

De wereld is van hem!

poëzie
2.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.345
In-et vieze gootje Peutert hij tevreê, Laat papierkens drijven: Schepen op de zee! Regen door z’n ruitje, Regen door het dak, Slaapt-ie in z’n kribje Onder ’t voddenpak. Droomt-ie van z’n pretjes Wonderlijk verhaal; Rijke en arme jongens Dromen allemaal!…

Baron Achterberg

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.232
De boerenzoon die de pen hanteerde alsof het een spade was, stootte bij het spitten op steen, wat iedere schep deed breken, al was hij nog zo scherp in zijn adellijke geschriften.…

Met de Noorderzon ?

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.025
Ik zal die Satan pakken, met wie jij vluchten moest, ik schep genoegen in die daad en laat hem zonder tranen met de noorderzon vertrekken, ween niet als de maan zijn vaste baan verlaat,de vrucht van het verleden is gerijpt om jouw roos te wekken om de ongeboren droom nog te ontdekken zoals werd beloofd, een onbestaand eiland waar jij…
Pama25 juni 2013Lees meer >

blauwe stad

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 768
schepen liggen in de haven onbeweegbaar aan zware ankers vormen eentonig geborgen in de misthoorn van de morgen zelfstandig getekende kranen helpen de wachttijd dragen huizen op de wal hebben de diepgang van roerloos verleden masten die in de ramen opsteken een havenstad waar het gerucht in een schelp wordt geblazen tritons onder bruggen…

DE WERELD IS EEN ZEE

poëzie
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 5.302
Beminde echtgenoten De wereld is een zee vol wilde en woeste baren, daarop eenieder zal te schepe gaan en varen. Daar zijnder die alleen die zee bevaren moeten; daar zijnder die de vaart door meegezelschap zoeten. Gij lieden zijt, getweên in ‘t Sacrament gebonden; zij heeft de bruidegom en gij de bruid gevonden.…

Desperado

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 651
Merci beaucoup, Glenn, voor al je werk, waaraan ook ik zoveel te danken heb, je songs maakten me blij en sterk, ik dump de aarde met een gouden schep.…

Fourleaf clover

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 610
Na schepen hecht men er het meest aan humor, voedsel voor de geest, muziek, toneelspel, sport te over... maar nu, het trotse Albion verdeeld tot op het bot in twee, hoe omineus haar brexitwee of dreigt er toch een keizersnee?…
Olean6 april 2019Lees meer >

Morgendicht?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 471
Ik wil niet strijden met de verwachting, die de geest verwart, ik vermijd de pijn, schenk je zuurstof uit de beide boezem- kamers van het hart, de ene kamer pas gewit, de ander nog ongewis de toekomst tart, om in het stof van het heden te bijten Eens zal ik die Satan pakken, met wie jij moest vluchten, ik schep genoegen in die…
Pama3 juni 2019Lees meer >

Waterland

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 290
Vanaf Het Paard is er flink gegraven, dwars door het eiland, daar waar nu de Oostervaart loopt, tot aan de terp van Wittewerf Verder, op het vasteland ging het kanaal door het Groote Meer onder langs het Zwet schuin door het patroon van het Waterland langs Holysloot en de Bloemendalergouw tot aan Durgerdam, verder reikte het vertrouwen…
Zywa25 februari 2026Lees meer >

Hallo mijnheer de president

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 957
vermoorden Hallo mijnheer de president gun de wereld toch de rust branden dienen niet met bloed geblust en olie is voor ons geen must voor oorlog in verre oorden Hallo mijnheer de president Ich habe es nicht gewusst is wat me verontrust maar je stelt ons gerust door de zegenende almacht van je woorden Hallo mijnheer de president je schepen…
Tristan Ratza13 februari 2003Lees meer >

Grafdicht op Jonkvrouw Isabelle le Blon

poëzie
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.983
Ai, staakt uw droef gesteen*: Schep moed, en wees tevreên, En wens mij niet op aarde Bij u te zijn in waarde. De wereld die is doch Vol valsheid en bedrog. De mens leeft met bezwaren Om schatten te vergaren: Daar alles, wat men ziet, Veel minder is dan niet, En in 't rechtvaardig oordeel Heeft niemand enig voordeel.…

Vuurtoren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 26
Zijn heldere straal snijdt krachtig door de mist, een warm baken voor de eenzame schepen op zee. Het draaiende licht kust de rimpels van het water en brengt troost in de diepe, onpeilbare nacht. De wind fluistert oude verhalen in het rond, van verre reizen en veilige thuiskomsten.…
CB15 november 2026Lees meer >

Ik

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.180
ik ben de laatse telg van een uitgeroeid geslacht een stervende romanticus van het eerste uur door de heersende gevoelens om het leven gebracht beroofd van de hoop op een leven van lange duur waar ik voor sta bestaat nauwelijks meer een vuurtoren voor een kust zonder schepen de laatst nog echt levende holenbeer waar zich al zoveel mensen aan…

Op het verongelukken van doctor Roscius *

poëzie
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.533
Hij sprak: ‘schep moed, mijn troost’, en ving in zijne mond Haar adem, en haar ziel. Zij hemelde op zijn lippen.…

Als de luchtschipper, mee met de wolken

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.712
Maar aanstonds daalt hij en de ontoegankelijke Bergenspitsen, de blanke gletsjers, De vreedzame dalen, Bewoonde vlakten, kanalen, steden, De zeilende schepen, de huizen vertonen zich - En ginder - Hoe klopt hem het hart als hij het bewegen Van mensen waarneemt, En ginder In de tuin bij dat huis de gedaanten Van de allerliefsten.…

DE LUCHTSCHIPPER

poëzie
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.626
Maar aanstonds daalt hij en de ontoegankelijke Bergespitsen, de blanke gletsjers, De vreedzame dalen, Bewoonde vlakten, kanalen, steden, De zeilende schepen, de huizen vertonen zich - En ginder - Hoe klopt hem het hart als hij het bewegen Van mensen waarneemt, En ginder In de tuin bij dat huis de gedaanten Van de allerliefsten.…