681 resultaten.
Liefste,
gedicht
3.9 met 115 stemmen
36.336 Op deze dag zo grijs als haring schrijf ik je een brief waarin het waait
en meeuwen door de wind gedragen cirkels maken in de haven
touwen ijzer hout en letters blauw en wit en netten tonnen plastic
zakjes palen containers apparaten waar ik niks van snap masten
vlaggen ramen schepen overal vandaan overal geweest en ik hoef
nergens om te vragen.…
De dag lag bleek
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.170 De windevloot, de schepen van de luchtezee,
Lagen alle stil voor anker aan de kimmeree.
Daar was geen zonnemond de avond rood te kussen;
Daar was geen teer gerucht de stilte in slaap te sussen.
Onder effen wolkentent ging Aarde slapen;
Stilte alleen was aan haar peluw wakker.…
Nog
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.316 ... liggen velden rijp
en hebben schuren geheimen
is de stad een plek
de avond bruist in al
schaarse bomen
Nog waaien winden
schoon door mist in zeelucht
bevaren door statische wollen schepen
en laat de zon
bij het zien
zijn al droevigste kleuren vrij
Nog zijn er tranen
om de schoonheid
het bos en het veld
bewuiven met vleugels
geuren…
Bejaard
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
731 Haar schepen zijn reeds lang verbrand,
niet door haarzelf maar steeds door and'ren
en alle hoop reeds lang gestrand
dat kan geen mens nu meer verand'ren
Het leven kabbelt toch wel voort
al zijn de doelen opgegeven
het sukkelt verder ongestoord
er is niets meer om naar te streven.…
WEGEBBENDE KRACHT VOL PASSIE
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
631 Ik schep mijn eigen woorden
zoals God de wereld schiep
ik ben de schepper van mijn daden
altijd was er een vertekend beeld
jij paste daarin, intense nachten
het was steeds die kleur
geluiden waren in overeenstemming
de atmosfeer was hemels
mijn neus snoof de heerlijkste geuren
je lichaam voelde aan als zijde
mijn handen lazen de boekdelen…
De aardappel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
3.005 uit de aarde, zoals u wel weet
De schil kan men beter laten liggen
die dient weer als voer voor de biggen
Maar ook zónder zijn bruine jas
komt de aardappel goed van pas
Want na koken, bakken, of uit de frituur
proeft men de rijkdom van moeder natuur
Soms smaakt hij het best, al klinkt het wat cru
geprakt met wat boter, of met een schep…
De wilg geeft letters
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 Hoe mooi oogt ook nu dit gebied
het het hoger klimmende licht,
klinkt in de verte ook het tuffen
van brommers en schepen op pad.
Fuikstokken toornen links boven
het spiegelgladde water uit.
Schapen hoor je rechts
mij aanstarend bijna kauwen.…
Verzadiging
poëzie
3.4 met 5 stemmen
920 Des nachts op wacht ziet men de sterren schijnen
En kan men soms met andre schepen seinen,
De blik wordt aangetrokken door een koord,
De lange achtermiddagen aan boord.…
gezicht op de haven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
608 dromend ga ik scheep in de kamer.
het tuigage hoeft niet te worden aangeslagen.
de strakke ra haakt aan de grijze hemel.
de gespannen lijnen krijgen vat op hoog klapperende zeilen.
een scherpe steven snijdt met weinig gerucht
diepe zee aan. we raken buitengaats.…
zo hij is
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 met een geleefde lach
omwille ongewenst groen in d'aard
om jonkheid een morgen te geven
op zijn wijze, een eigen trage vaart
zijn gedachten, die ken ik niet
misschien gevuld met verwachten
hij enkel voelt wat hij ziet
in de hartslag van dit moment
en zucht, dat wel, en verdraagt pijn aan zijn lend'
hij leunt derhalve op 't hout van de schep…
Dichtgetimmerd dichtersoog
netgedicht
1.6 met 15 stemmen
400 Ik kan eindeloos zitten op de dijken,
kijken naar het verglijden van de tijd;
de schepen die dwepen met zingeving
verdrinken aan de horizon in loosheid.…
DE WERELD IS EEN ZEE
poëzie
3.1 met 16 stemmen
4.602 Beminde echtgenoten
De wereld is een zee
vol wilde en woeste baren,
daarop een ieder zal
te schepe gaan en varen.
Daar zijn der die alléén
die zee bevaren moeten;
daar zijn der die de vaart
door meegezelschap zoeten.
Gij lieden zijt, getweeën
in ‘t Sacrament gebonden;
zíj heeft de bruidegom
en gíj de bruid gevonden.…
Nu ben ik hier
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
33 Achter mij de brandende schepen, de kaarten verbrand,
de veilige haven geruild voor dit woelende zand.
De storm sneed de touwen, de kompassen bezweken,
elk baken dat vaststond is al gauw gebleken
een illusie van rust in een temmend fatsoen.
Er was geen weg terug, er was niets meer te doen.
Nu ben ik hier.…
Ook waanzinnige dichters worden ouder (een Odyssee)
netgedicht
4.7 met 34 stemmen
959 Roerloos wachten hier de schepen
aan de rand van zekerheid,
Stom en Doof zijn mijn bemanning
Duisternis heerst in mijn hoofd.
Op de looplank naar de verte
draai ik mij nog één keer om
naar het eiland waar ik woonde
en de vrouw die ik verlaat.…
De wereld is van hem!
poëzie
2.9 met 12 stemmen
2.345 In-et vieze gootje
Peutert hij tevreê,
Laat papierkens drijven:
Schepen op de zee!
Regen door z’n ruitje,
Regen door het dak,
Slaapt-ie in z’n kribje
Onder ’t voddenpak.
Droomt-ie van z’n pretjes
Wonderlijk verhaal;
Rijke en arme jongens
Dromen allemaal!…
Baron Achterberg
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.232 De boerenzoon
die de pen hanteerde alsof het een spade was,
stootte bij het spitten op steen, wat iedere
schep deed breken, al was hij nog zo scherp
in zijn adellijke geschriften.…
Met de Noorderzon ?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.025 Ik zal die Satan pakken,
met wie jij vluchten moest,
ik schep genoegen in die daad
en laat hem zonder tranen met
de noorderzon vertrekken, ween
niet als de maan zijn vaste baan
verlaat,de vrucht van het verleden
is gerijpt om jouw roos te wekken
om de ongeboren droom nog te
ontdekken zoals werd beloofd, een
onbestaand eiland waar jij…
blauwe stad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
768 schepen liggen in de haven
onbeweegbaar aan zware ankers
vormen eentonig geborgen in
de misthoorn van de morgen
zelfstandig getekende kranen
helpen de wachttijd dragen
huizen op de wal hebben
de diepgang van roerloos verleden
masten die in de ramen opsteken
een havenstad waar het gerucht
in een schelp wordt geblazen
tritons onder bruggen…
DE WERELD IS EEN ZEE
poëzie
4.6 met 7 stemmen
5.302 Beminde echtgenoten
De wereld is een zee
vol wilde en woeste baren,
daarop eenieder zal
te schepe gaan en varen.
Daar zijnder die alleen
die zee bevaren moeten;
daar zijnder die de vaart
door meegezelschap zoeten.
Gij lieden zijt, getweên
in ‘t Sacrament gebonden;
zij heeft de bruidegom
en gij de bruid gevonden.…
Desperado
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
651 Merci beaucoup, Glenn, voor al je werk,
waaraan ook ik zoveel te danken heb,
je songs maakten me blij en sterk,
ik dump de aarde met een gouden schep.…
Fourleaf clover
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
610 Na schepen hecht men er het meest
aan humor, voedsel voor de geest,
muziek, toneelspel, sport te over...
maar nu, het trotse Albion
verdeeld tot op het bot in twee,
hoe omineus haar brexitwee
of dreigt er toch een keizersnee?…
Morgendicht?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
471 Ik wil niet strijden met
de verwachting, die de geest
verwart, ik vermijd de pijn,
schenk je zuurstof
uit de beide boezem-
kamers van het hart,
de ene kamer pas gewit,
de ander nog ongewis de
toekomst tart, om in het
stof van het heden te bijten
Eens zal ik die Satan pakken,
met wie jij moest vluchten,
ik schep genoegen in die…
Waterland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
290 Vanaf Het Paard
is er flink gegraven, dwars
door het eiland, daar
waar nu de Oostervaart
loopt, tot aan de terp
van Wittewerf
Verder, op het vasteland
ging het kanaal door
het Groote Meer
onder langs het Zwet
schuin door het patroon
van het Waterland
langs Holysloot en
de Bloemendalergouw
tot aan Durgerdam, verder
reikte het vertrouwen…
Hallo mijnheer de president
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
957 vermoorden
Hallo mijnheer de president
gun de wereld toch de rust
branden dienen niet met bloed geblust
en olie is voor ons geen must
voor oorlog in verre oorden
Hallo mijnheer de president
Ich habe es nicht gewusst
is wat me verontrust
maar je stelt ons gerust
door de zegenende almacht van je woorden
Hallo mijnheer de president
je schepen…
Grafdicht op Jonkvrouw Isabelle le Blon
poëzie
4.4 met 14 stemmen
4.983 Ai, staakt uw droef gesteen*:
Schep moed, en wees tevreên,
En wens mij niet op aarde
Bij u te zijn in waarde.
De wereld die is doch
Vol valsheid en bedrog.
De mens leeft met bezwaren
Om schatten te vergaren:
Daar alles, wat men ziet,
Veel minder is dan niet,
En in 't rechtvaardig oordeel
Heeft niemand enig voordeel.…
Vuurtoren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
26 Zijn heldere straal snijdt krachtig door de mist,
een warm baken voor de eenzame schepen op zee.
Het draaiende licht kust de rimpels van het water
en brengt troost in de diepe, onpeilbare nacht.
De wind fluistert oude verhalen in het rond,
van verre reizen en veilige thuiskomsten.…
Ik
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
1.180 ik ben de laatse telg van een uitgeroeid geslacht
een stervende romanticus van het eerste uur
door de heersende gevoelens om het leven gebracht
beroofd van de hoop op een leven van lange duur
waar ik voor sta bestaat nauwelijks meer
een vuurtoren voor een kust zonder schepen
de laatst nog echt levende holenbeer
waar zich al zoveel mensen aan…
Op het verongelukken van doctor Roscius *
poëzie
3.8 met 14 stemmen
5.533 Hij sprak: ‘schep moed, mijn troost’, en ving in zijne mond
Haar adem, en haar ziel. Zij hemelde op zijn lippen.…
Als de luchtschipper, mee met de wolken
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.712 Maar aanstonds daalt hij en de ontoegankelijke
Bergenspitsen, de blanke gletsjers,
De vreedzame dalen,
Bewoonde vlakten, kanalen, steden,
De zeilende schepen, de huizen vertonen zich -
En ginder -
Hoe klopt hem het hart als hij het bewegen
Van mensen waarneemt,
En ginder
In de tuin bij dat huis de gedaanten
Van de allerliefsten.…
DE LUCHTSCHIPPER
poëzie
3.7 met 10 stemmen
1.626 Maar aanstonds daalt hij en de ontoegankelijke
Bergespitsen, de blanke gletsjers,
De vreedzame dalen,
Bewoonde vlakten, kanalen, steden,
De zeilende schepen, de huizen vertonen zich -
En ginder -
Hoe klopt hem het hart als hij het bewegen
Van mensen waarneemt,
En ginder
In de tuin bij dat huis de gedaanten
Van de allerliefsten.…