5775 resultaten.
Eenzame Sinterklaas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.408 bijkans bekippenvederd
Hij weet zijn goedheid met geweld beloond
door onbegrip en argwaan weggehoond
steunt hij vermoeid op zijn vergulde staf
't Is pikkedonker nu hij staat bij 't graf
Van zijn gestorven helper: Trabadoeli
zijn steun en toeverlaat, zijn evenknie,
wiens lichaam rust, hier bij de kamperfoelie
Sint's hart leeft op van stille…
HEMELS PARADIJZE.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
571 Ochtendgloren zo vervuld van verwondering, verbijstering en Stille Kracht
Slaapdronken staar ik die sterrenpracht gade, vol van genade ook boordevol Macht.…
Eurydice
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
510 , wreed onverwacht
hardvochtig buitenspel gezet
De dagen werden nachten
golven op de rusteloze zee
gelijk het zwerven van Odysseus
en 't wachten van Penelope
Doch op een dag keert plots het tij
de charites, de schikgodinnen,
waren Orpheus goed gezind
zij leden met Eurydice
Galmend bracht hij zijn gekweel
over de Styx het stille…
DE RIJMELAAR
poëzie
4.2 met 8 stemmen
3.226 Hij is der gekken gek, een kind der duisternis;
Hij is niet wat hij waant, en waant niet wat hij is.
Hij voelt de loden last der rijmtrans wel drukken,
Maar woelt als water voort, want palmen zal hij plukken.
Hij rost zijn steigrend ros en rekt en reikt alreê,
Maar ’t is een hobbelpaard: hij komt niet van de steê.…
Pijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
431 Pijn,
waarom voelt het toch zo naar en helemaal niet fijn.
Altijd steeds die eeuwige pijn,
waarom kan ik niet gewoon zijn.
Denk dan je hebt een keuze,
meerdere opties de keuze is er heuse.
Kies ik ervoor om slachtoffer te zijn,
of raap ik mezelf bij elkaar en gebruik ik deze pijn.
Pak ik al die kracht van die ‘vieze’ pijn,
gebruik…
HET KINDEKE VAN DE DOOD
poëzie
4.3 met 62 stemmen
17.067 Hoe ligt de stille heide dáár
Gelijk een bloeiend graf!
Geen klank, geen lied breekt even maar
Het doodse zwijgen af;
't Is, of die nevel, koud en kil,
Het brede land begraven wil;
De zon schijnt vreemd en rood, -
En op de hei speelt bleek en stil
Het Kindeke van de Dood.…
geen kerstgevoel
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
2.780 ik lees en zie
Ik word er niet echt vrolijk van, zelfs een beetje depri
Wilders ideeën zijn mij te wild en die van Wouter weer te mild
Crises in ons eigen land
Wegens managers met te gulle hand
Gezondheidszorg kapot gemaakt
Een arbeider die voor zijn salaris staakt
Zo erg als in derde wereld landen is het hier nog niet
Maar er is stille…
Des harten schat
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.165 Geef mij de gouden waarheid
Die uit uw stemme klinkt,
Geef mij de diepe klaarheid
Die uit uwoogen blinkt;
De vriendschap en 't vertrouwen
Van handdruk, woord en blik,
De blijheid en het rouwen
Van stille lach of snik’.
‘Ach, of 'k zo vluchtge gaven
Al gaarn gegeven had,
Wat baatte 't?…
De nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Op stille voeten zijn de nachtverpleegsters het beste in zorg en troost voor de zieke.
Maar het ruisen van de lieflijke wellen der zee gaat eeuwig door.…
de dichtende in mij
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
61 alsof wij schrijven moeten
alsof een stille dwangh
ons bij den mouw grijpt
opdat wij toch
ons selven
ter werelt stellen
.
de dwanghmatighe kent dit
.
wanneer het potlood
gheen slijpsteen behoeft
ende het papier
den spiegel wordt
van het oogenblick
.
dan is de wanhope
niet verre
.
ja, ghij hebt wel gesien
.…
Vierluik
gedicht
5.0 met 2 stemmen
6.527 III BRIEF AAN DE GRAVIN
U bent pas tachtig, dat is wel wat jong
ik val alleen op terminale vrouwen
met wie ik, zij het kort, een nest wil bouwen
u bent, zoals dat heet, 'still going strong'
maar u bent rijk, dus waag ik toch de sprong
omdat mijn libido u zal benauwen
en snel, ik denk een weekje na het trouwen
zal zorgen dat u hunkert…
EEN DODE.
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.831 'k Heb u, even maar, verlaten
om nog te kopen wat petrool,
zodat van 't bleek gelaat en
handen
zou wijken sombre schemer dool
voor het vertroostend stille branden
van dit getemperd lampenlicht,
dat om uw dode aangezicht
ging leggen glanzen aureool.…
Offer der liefde.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.267 Een stille hut op 't eenzaam land,
Vrij van gewoel en slommer;
Een kleine moestuin met een beek,
Beschaauwd van milde lommer;
Een lieve schrijfcel, en een kas
Met boeken, weinig mensen,
Was al wat ik, als 't grootst geluk,
Op Aard, van God kon wensen:
Die keus lag in mijn kinderhart,
Zij groeide met mijn jaren,
Ik kreeg ze in …
De morgenstond
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.434 Nu schijnt het veld opnieuw herboren,
Daar ’t pluimgedierte, dat in ’t woud,
In stille vrijheid zich onthoudt,
Ons reeds zijn schelle stem laat horen.
Hoe wordt ons hart verkwikt, verheugd,
Daar duizend zangrige orgelkelen
Hunn’ onbedwongen veldzang kwelen,
En delen mede in onze vreugd.…
Hartjesdag
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
725 Geïnspireerd op een fragment (1790) uit het dagboek van Nina d'Aubigny von Engelbrunner (1770-1847), tijdgenote van Mozart die, als wonderkind, ondermeer in de Domstad heeft opgetreden. Zelfs voor Beethoven was zij geen onbekende
________________________________
Aan 't eind van Wolfgang Amadeus' leven
Is een getalenteerde zangeres
Als veelbelovend…
De grote terugkeer van de koning (epos)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
632 zijn licht weerkaatst
is eerst verwoed en dan verdwaasd
Men dacht geweld te vrezen
Gruw'lijk ondergang te lezen
Nog rukken op de ruiters, het volk is reeds verdeeld
want volgens de geschriften -vergeten en vergeeld-
zou in het jaar van Gouden Aar een bond worden gesloten
Het Ochtenddal tot koninkrijk der Vriendschap aangesloten
Deez’ duisternis…
De zee
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.734 Eilaas,
Reeds huilt de stormwind; de oceaan verheft
Zijn waatren, met gebulder; duisternis
Omhult het diep; het raatlend zwerk verdooft
Des scheeplings angstgejammer; toomloos vliegt
De kiel ten hemel; schiet ten afgrond neer;
Botst krakend tegen 't rif; en is niet meer!…
Maart
poëzie
3.7 met 15 stemmen
3.483 O gij: gedenk de stille maaier,
Die vroeg genoeg zijn voeten rept! -
Zie! zie: daarginder gaat een zaaier!…
DE FORELLENVISSER
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.058 Zwier uit nu de lijn, als de middag genaakt:
Zij kringt in bevallige boog
Over 't glad-stille vlak, tot ze in 't klotsen geraakt -
De golf om u heen spat hoog.
De wind wakkert aan en een daavren begint
Waar de stroomval de schietstroom verzelt.
Waar de spar met zijn wortels granietblokken bindt
Vaart ge in het botsend geweld.…
Beelden uit een ver verleden.
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
960 Nou, bij deze dan,
het is je niet gelukt,
I’m still standing!
Ja, jij was het eerst,
en ik geloofde jou, en ik hield
van jou.
Hield van jou?
Ik ben nog nooit
zo verliefd geweest.
Merk ik elke dag nog hoor,
hoe stom het ook klinkt.
Alles heb ik voor je gedaan,
álles!…
Maart.
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.137 gedenk de stille maaier,
Die vroeg genoeg zijn voeten rept! -
Zie! zie! daarginder gaat een zaaier!…
De psychiatrie en de entertainmentindustrie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Er komen heel veel stille uren!
Wij gaan naar een peepshow, ga je mee?
Eh, nooit geweest, doe maar dan, what else?
Ze duwden mij naar binnen bij een hoer en sloten een hek achter mij, hopakee.
De counselor met de hele groep: Jij bent gisteren bij een hoer geweest en dat is tegen de regels!…
Meester-zangers.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
965 Zo tieren zij, door afgunst trots gedreven,
In 't wee der duisternis, door euveldaden rood...
Zij, die op 's volks ellende buitten laf en snood,
Vergeten 't vaderland, met 't vreemde draven...
Doch 't volk, verlicht, veracht die logenslaven,
En zingt een zang, verdelgend vuige dwang.
o Leer mij, Meester Volk, die vrijheidszang!…
Requiem voor Thisbé
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 IV
Ik dank u thans voor elke stille ademtocht
door onze monden minzaam zoekende gedeeld,
de wonden die door handoplegging zijn geheeld,
het huid op huid dat smachtend slechts verlossing zocht.…
Maannacht.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
7.110 Het licht viel neer in plassen
op de verschrokken grond,
of ging een boom verrassen
waar hij te dromen stond
en weefde door zijn lover
een stille vonkentover,
of speels vergleed weer, pover
hem latend als hij was.…
Waar nabijheid begint
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
354 Zolang er mensen zijn
voor wie de winter een vijand is
en geen seizoen,
is elke warme sok een kleine opstand,
elke onderbroek een stille demonstratie
tegen de gedachte dat iemand minder waard zou zijn
omdat hij nergens de sleutel in het slot kan steken.…
Ter gedachtnisse van mijne echtgenote
poëzie
5.0 met 6 stemmen
1.258 Ik zal op ’t graf, dat uw gebeent’ bevat,
Nog menig traan in stille stonden plengen:
en; win ik ooit een duurzaam lauwerblad,
Die lauwren zelfs aan u ten offer brengen.…
't Was buiten stoffig, warm en druk
poëzie
3.6 met 20 stemmen
3.957 Ik vreesde, dat ze vóór de nacht,
Nog eens zou wederkomen,
Om in de stille avondpracht
Met mij te lopen dromen,
En op verdediging bedacht,
Heb ik een wapen genomen,
Het wapen der zwakheid tegen kracht,
Der onmacht tegen overmacht,
Met een steen en een slinger heb ik gewacht,
Of ze ook zou wederkomen.…
EEN SCHOTEL VINKEN
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.754 Dan stil te gast, geef 'k acht met stille mensen:
Lok-vinken fluiten lustig langs de baan...
Hoog zwermt een vlucht, recht schiet ze op lokaas aan -
En 't slagnet ratelt over vangst naar wensen!
Zie 't spartlend goedje schrikken van een hand
Nog nagezwaaid door slim geplante takken,
En hoor die hand een honderd nekjes knakken...…
de soldaat lacht in juni
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
568 '
XI
niet langer smachtend naar betekenis
blaast hij ‘t uit in klankhoop
wijl ‘t brein reist
tot voorbij de laatste sterrenschacht
en de menigte raast door
wanneer ‘t rode licht uitgaat
blijft er niets dan stilte over
en gaat hij weg, als
de hoeren worden uitgekookt
op een stille manier…