Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

Eenzame Sinterklaas

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.408
bijkans bekippenvederd Hij weet zijn goedheid met geweld beloond door onbegrip en argwaan weggehoond steunt hij vermoeid op zijn vergulde staf 't Is pikkedonker nu hij staat bij 't graf Van zijn gestorven helper: Trabadoeli zijn steun en toeverlaat, zijn evenknie, wiens lichaam rust, hier bij de kamperfoelie Sint's hart leeft op van stille…
Ton Hettema5 december 2018Lees meer >

HEMELS PARADIJZE.

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
Ochtendgloren zo vervuld van verwondering, verbijstering en Stille Kracht Slaapdronken staar ik die sterrenpracht gade, vol van genade ook boordevol Macht.…

Eurydice

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 510
, wreed onverwacht hardvochtig buitenspel gezet De dagen werden nachten golven op de rusteloze zee gelijk het zwerven van Odysseus en 't wachten van Penelope Doch op een dag keert plots het tij de charites, de schikgodinnen, waren Orpheus goed gezind zij leden met Eurydice Galmend bracht hij zijn gekweel over de Styx het stille…
Xander26 september 2024Lees meer >

DE RIJMELAAR

poëzie
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.226
Hij is der gekken gek, een kind der duisternis; Hij is niet wat hij waant, en waant niet wat hij is. Hij voelt de loden last der rijmtrans wel drukken, Maar woelt als water voort, want palmen zal hij plukken. Hij rost zijn steigrend ros en rekt en reikt alreê, Maar ’t is een hobbelpaard: hij komt niet van de steê.…

Pijn

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
Pijn, waarom voelt het toch zo naar en helemaal niet fijn. Altijd steeds die eeuwige pijn, waarom kan ik niet gewoon zijn. Denk dan je hebt een keuze, meerdere opties de keuze is er heuse. Kies ik ervoor om slachtoffer te zijn, of raap ik mezelf bij elkaar en gebruik ik deze pijn. Pak ik al die kracht van die ‘vieze’ pijn, gebruik…

HET KINDEKE VAN DE DOOD

poëzie
4.3 met 62 stemmen aantal keer bekeken 17.067
Hoe ligt de stille heide dáár Gelijk een bloeiend graf! Geen klank, geen lied breekt even maar Het doodse zwijgen af; 't Is, of die nevel, koud en kil, Het brede land begraven wil; De zon schijnt vreemd en rood, - En op de hei speelt bleek en stil Het Kindeke van de Dood.…

geen kerstgevoel

hartenkreet
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.780
ik lees en zie Ik word er niet echt vrolijk van, zelfs een beetje depri Wilders ideeën zijn mij te wild en die van Wouter weer te mild Crises in ons eigen land Wegens managers met te gulle hand Gezondheidszorg kapot gemaakt Een arbeider die voor zijn salaris staakt Zo erg als in derde wereld landen is het hier nog niet Maar er is stille…
trudy kreuter17 december 2008Lees meer >

Des harten schat

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.165
Geef mij de gouden waarheid Die uit uw stemme klinkt, Geef mij de diepe klaarheid Die uit uwoogen blinkt; De vriendschap en 't vertrouwen Van handdruk, woord en blik, De blijheid en het rouwen Van stille lach of snik’. ‘Ach, of 'k zo vluchtge gaven Al gaarn gegeven had, Wat baatte 't?…

De nacht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Op stille voeten zijn de nachtverpleegsters het beste in zorg en troost voor de zieke. Maar het ruisen van de lieflijke wellen der zee gaat eeuwig door.…
cornil10 juli 2015Lees meer >

de dichtende in mij

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 61
alsof wij schrijven moeten alsof een stille dwangh ons bij den mouw grijpt opdat wij toch ons selven ter werelt stellen . de dwanghmatighe kent dit . wanneer het potlood gheen slijpsteen behoeft ende het papier den spiegel wordt van het oogenblick . dan is de wanhope niet verre . ja, ghij hebt wel gesien .…

Vierluik

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.527
III BRIEF AAN DE GRAVIN U bent pas tachtig, dat is wel wat jong ik val alleen op terminale vrouwen met wie ik, zij het kort, een nest wil bouwen u bent, zoals dat heet, 'still going strong' maar u bent rijk, dus waag ik toch de sprong omdat mijn libido u zal benauwen en snel, ik denk een weekje na het trouwen zal zorgen dat u hunkert…

EEN DODE.

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.831
'k Heb u, even maar, verlaten om nog te kopen wat petrool, zodat van 't bleek gelaat en handen zou wijken sombre schemer dool voor het vertroostend stille branden van dit getemperd lampenlicht, dat om uw dode aangezicht ging leggen glanzen aureool.…

Offer der liefde.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.267
Een stille hut op 't eenzaam land, Vrij van gewoel en slommer; Een kleine moestuin met een beek, Beschaauwd van milde lommer; Een lieve schrijfcel, en een kas Met boeken, weinig mensen, Was al wat ik, als 't grootst geluk, Op Aard, van God kon wensen: Die keus lag in mijn kinderhart, Zij groeide met mijn jaren, Ik kreeg ze in …

De morgenstond

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.434
Nu schijnt het veld opnieuw herboren, Daar ’t pluimgedierte, dat in ’t woud, In stille vrijheid zich onthoudt, Ons reeds zijn schelle stem laat horen. Hoe wordt ons hart verkwikt, verheugd, Daar duizend zangrige orgelkelen Hunn’ onbedwongen veldzang kwelen, En delen mede in onze vreugd.…

Hartjesdag

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 725
Geïnspireerd op een fragment (1790) uit het dagboek van Nina d'Aubigny von Engelbrunner (1770-1847), tijdgenote van Mozart die, als wonderkind, ondermeer in de Domstad heeft opgetreden. Zelfs voor Beethoven was zij geen onbekende ________________________________ Aan 't eind van Wolfgang Amadeus' leven Is een getalenteerde zangeres Als veelbelovend…
Maxim19 augustus 2022Lees meer >

De grote terugkeer van de koning (epos)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 632
zijn licht weerkaatst is eerst verwoed en dan verdwaasd Men dacht geweld te vrezen Gruw'lijk ondergang te lezen Nog rukken op de ruiters, het volk is reeds verdeeld want volgens de geschriften -vergeten en vergeeld- zou in het jaar van Gouden Aar een bond worden gesloten Het Ochtenddal tot koninkrijk der Vriendschap aangesloten Deez’ duisternis…

De zee

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.734
Eilaas, Reeds huilt de stormwind; de oceaan verheft Zijn waatren, met gebulder; duisternis Omhult het diep; het raatlend zwerk verdooft Des scheeplings angstgejammer; toomloos vliegt De kiel ten hemel; schiet ten afgrond neer; Botst krakend tegen 't rif; en is niet meer!…

DE FORELLENVISSER

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.058
Zwier uit nu de lijn, als de middag genaakt: Zij kringt in bevallige boog Over 't glad-stille vlak, tot ze in 't klotsen geraakt - De golf om u heen spat hoog. De wind wakkert aan en een daavren begint Waar de stroomval de schietstroom verzelt. Waar de spar met zijn wortels granietblokken bindt Vaart ge in het botsend geweld.…

Beelden uit een ver verleden.

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 960
Nou, bij deze dan, het is je niet gelukt, I’m still standing! Ja, jij was het eerst, en ik geloofde jou, en ik hield van jou. Hield van jou? Ik ben nog nooit zo verliefd geweest. Merk ik elke dag nog hoor, hoe stom het ook klinkt. Alles heb ik voor je gedaan, álles!…
Peterdw.19 april 2012Lees meer >

De psychiatrie en de entertainmentindustrie

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 541
Er komen heel veel stille uren! Wij gaan naar een peepshow, ga je mee? Eh, nooit geweest, doe maar dan, what else? Ze duwden mij naar binnen bij een hoer en sloten een hek achter mij, hopakee. De counselor met de hele groep: Jij bent gisteren bij een hoer geweest en dat is tegen de regels!…

Meester-zangers.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 965
Zo tieren zij, door afgunst trots gedreven, In 't wee der duisternis, door euveldaden rood... Zij, die op 's volks ellende buitten laf en snood, Vergeten 't vaderland, met 't vreemde draven... Doch 't volk, verlicht, veracht die logenslaven, En zingt een zang, verdelgend vuige dwang. o Leer mij, Meester Volk, die vrijheidszang!…

Requiem voor Thisbé

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 840
IV Ik dank u thans voor elke stille ademtocht door onze monden minzaam zoekende gedeeld, de wonden die door handoplegging zijn geheeld, het huid op huid dat smachtend slechts verlossing zocht.…
Gino Morelli30 november 2006Lees meer >

Maannacht.

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 7.110
Het licht viel neer in plassen op de verschrokken grond, of ging een boom verrassen waar hij te dromen stond en weefde door zijn lover een stille vonkentover, of speels vergleed weer, pover hem latend als hij was.…

Waar nabijheid begint

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 354
Zolang er mensen zijn voor wie de winter een vijand is en geen seizoen, is elke warme sok een kleine opstand, elke onderbroek een stille demonstratie tegen de gedachte dat iemand minder waard zou zijn omdat hij nergens de sleutel in het slot kan steken.…

Ter gedachtnisse van mijne echtgenote

poëzie
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.258
Ik zal op ’t graf, dat uw gebeent’ bevat, Nog menig traan in stille stonden plengen: en; win ik ooit een duurzaam lauwerblad, Die lauwren zelfs aan u ten offer brengen.…

't Was buiten stoffig, warm en druk

poëzie
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.957
Ik vreesde, dat ze vóór de nacht, Nog eens zou wederkomen, Om in de stille avondpracht Met mij te lopen dromen, En op verdediging bedacht, Heb ik een wapen genomen, Het wapen der zwakheid tegen kracht, Der onmacht tegen overmacht, Met een steen en een slinger heb ik gewacht, Of ze ook zou wederkomen.…

EEN SCHOTEL VINKEN

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.754
Dan stil te gast, geef 'k acht met stille mensen: Lok-vinken fluiten lustig langs de baan... Hoog zwermt een vlucht, recht schiet ze op lokaas aan - En 't slagnet ratelt over vangst naar wensen! Zie 't spartlend goedje schrikken van een hand Nog nagezwaaid door slim geplante takken, En hoor die hand een honderd nekjes knakken...…

de soldaat lacht in juni

netgedicht
1.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 568
' XI niet langer smachtend naar betekenis blaast hij ‘t uit in klankhoop wijl ‘t brein reist tot voorbij de laatste sterrenschacht en de menigte raast door wanneer ‘t rode licht uitgaat blijft er niets dan stilte over en gaat hij weg, als de hoeren worden uitgekookt op een stille manier…