6829 resultaten.
HET
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 het houdt van verval, het trage ontbinden,
de graduele neergang van orde tot aarde,
water en slijm, het kleven van woorden
aan handen ontdaan van hun grip, vuur
dat vreet aan molm, gebinte van kerken,
donker gewemel diep in een crypte, barsten,
glasbreuk, stofwalmen, krakende vloeren, steenslag,
roest, gelig vet in de kromme hoek van het blad…
Waar ik van hou
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
452 naar de romantiek
van vroeger
van de lichtjes buiten
als ze schijnen in de duisternis
vrolijk dansend
met de schaduwen
van de bomen
ik hou van de herfst
met zijn prachtige kleuren
zo vlammend mooi
die kleuren wil ik bewaren
om ernaar te kijken als ik triest ben
van de schemering
het geheimzinnige moment
tussen licht en donker…
Oudjaarsavond (psalm 90)
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
646 Voor een dag begonnen was
de mens nog niet bestond
wel in Gods gedachten was
’t donker ’t licht niet vond
Geen eind en geen begin
de Oorsprong van het leven
de mens er middenin
zijn leven duurt maar even
Aan ’t eind van ’t jaar gedenken
hoe dat nu komen zou
wil Here ons doen schenken
van harte ons berouw
Wil ´t hart toch doen verblijden…
De poëzie van 't leven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
572 Sterren als gidsen in mijn donkere reis,
Fluisteren geheimen, maken me wijs.
Mijn ziel danst op het ritme van de pijn,
Verloren liefdes, het moest zo zijn.
De inkt vloeit rijkelijk uit mijn pen,
Schrijvend, scheppend, weer levend, hoe ik nu ben.…
Engel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 In het donker eentje misschien,
die zomaar in het niets gaat verloren.
Je zou het uit willen schreeuwen,
maar jij blijft zoals altijd sterk.
De laatste hartelijke lach lijkt al eeuwen,
weggesmolten zonder dat je het zelf nog hebt gemerkt.
Soms biedt men jou een uitgestoken hand,
die jij echter niet kunt nemen.…
zonder oogst (1)
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 heftige valwinden onweer
gigantische blikseminslagen
in luchten die in tal van
variaties hun slechte kanten
laten zien en voelen
wat er nog leeft
wordt snel omgebracht
zowel plant als dier en
mens door het snel
toegenomen onderling
geweld met de modus
overleven tot de dood
de eenling grijpt de
macht die overblijft
in de diep zwart
donkere…
ER ZIJN ZO VAN DIE DAGEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 Er zijn zo van die dagen
met donkere onweerswolken boven je hoofd.
Niets kan je nog behagen.
Nare gedachten van elke realiteit beroofd.
Op dat ogenblik heeft niets nog zin.
Zelfs een stralende zon kan je niet bekoren.
Futloos, geen einde, geen begin.
Je voelt je machteloos en verloren.
Het denken is niet te stoppen.…
Ze praten
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
401 vertellen over oorlog en vrede
defensie en de wapenwedloop
de dood, een traan en een lach
het bederven van vergane glorie
vergankelijkheid in al zijn verschijnen
ziekte en oorlog en hebzucht
als belangrijkste verdienmodel
de handel in aandacht
economie van verdriet
de dood als ultieme slaaf
jij ontdekt vaak zoete geneugten
uit een donker…
omnivore marinus
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
471 och, man
zet een pannetje stoofpotvis
of welk glibberige grut uit de zee dan ook
voor mijn haaienbek neer
en, ik zweer
ik zuig elke ruggengraat stuk
slobber de slijmerigste prut
hups-a-flut
in die donkere kelder van mij
ik vreet en slik alles
zeker als het een kwal is
zo eentje waar je dood aan gaat
als ‘ie niet eerst een maand in boterzweet…
Schimmelruiter
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
960 Ik ben het licht dat schijnt als
Volle Maan
Ach, laat ik er geen doekjes meer om winden
In 't donker weet men mij prima
te vinden!…
Maanloze nacht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
399 Ik las ergens in een grijs verleden
zo grijs als de zee in de
maanloze nacht
die alles wat waarde heeft weerloos verpacht
aan donkere mantels
en tulbandendragers bazaarbezoekers
verboden geldzoekers
overdag handel
in loodgrijze pakken
maar in de avond
vermomd in verscholen
gebogen moskeebezoek
terug in de schoot
van de eenzaamheid…
Wat Liefde Achterliet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
317 Dit eens zo luchtig hart,
vervuld met geestdrift en met vreugde
Nu ontwricht door pijn en smart,
waar het zich in liefde ooit verheugde
Mijn ziel is mee gezonken,
in de donkere diepten van een oceaan
In weemoed gestaag verdronken,
en als een schip in een storm vergaan
Dit hart dat eens subtiel,
werd ontstoken door jouw wakkerend vuur
Nu…
de drempel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
360 Omdat jouw sprankel soms verdwijnt
in donkere vragen voor de nacht.
Waar de buitenwereld stralend schijnt,
Stormt het binnen met grote kracht.…
Jaap en ik in het boshuisje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
227 Verloren in het diepe, donkere groen,
verzegeld door die adembenemende zoen.…
Het dwingende uur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
195 zittende hoek,wegen
mijn aarzeling af
tegen eigen geduld
ik weet, uitstel draagt
het afstel reeds in zich
blijf ik zitten dan
neemt het gebiedende
vanzelf het woord
mijn rug is zeer breed
mijn spieren herinneren
zich de vele
stappen van gisteren
de jungle, het ringstation
het gewicht van verbazing
zelfs de vogels laat ik
in het donker…
Momijigari
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
22 De geur van vochtige
aarde stijgt op uit donker bladerdek
dat zich langzaam overgeeft aan de grond, terwijl
een roodborst zich zacht voegt in wat verdwijnt en blijft ademen.…
Ik wil de bloembolletjes voelen.
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
796 Opeens was ik alleen in donker en koud water.
Ik was door een onzichtbare macht al uitgekleed.
In een put met alleen maar water.
Nog eenmaal ging de deksel open.
Ik zag dezelfde vrouw zij het nog vaag, alleen haar contouren nog.
En iets als een glimlach naar mij.
Ze daalde neer in de put als een engel.…
Souvenir apathique
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.107 Ik zie
je ponnie
een leugen fijn-wulps, maar zachter
en daarachter
de nacht met maanlicht er tegen
en donkere hellende stegen.
Wij
als twee schaamle schunn’ge vagebonden
aan ’t dolen…
apachen waren verscholen,
een dode lantaarn als wachter.…
Het station
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.222 , de zon schijnt
Het regent, de zon schijnt
We lopen samen, naast elkaar
Het is donker, de zon schijnt
Het regent, de zon schijnt
Mijn hart klopt snel
Haar blik spreekt tot mij
In gedachten loop ik naast haar
Luisterend naar wat ze vertelt
Het station komt in zicht
Zou dit al ons eindstation zijn?…
Het station
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.156 , de zon schijnt
Het regent, de zon schijnt
We lopen samen, naast elkaar
Het is donker, de zon schijnt
Het regent, de zon schijnt
Mijn hart klopt snel
Haar blik spreekt tot mij
In gedachten loop ik naast haar
Luisterend naar wat ze vertelt
Het station komt in zicht
Zou dit al ons eindstation zijn?…
Bloedgebrek vir die Uitwoners van winter.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
953 Laat jou taxi
voor donker kom.
Ek vra niemand
vir genade nie,
maar alleen vir geluk.
Amen.…
De wagen
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.533 Donker staan de wouden tegen
de verheven hemelboog.
Donker, in hun kring gesloten,
staan zij op en houden wacht
houden veilig zij de grote
koelte in zich van de nacht,
staan zij in de lucht gestoten,
met hun duisternis bevracht.…
Vervarelijk festijn
poëzie
3.5 met 21 stemmen
2.977 Vervarelijk festijn voor onverzaadlijk dorsten:
zo hebben ze u gekend, bij smaad- of smeek-gebaar,
die, donker van begeerte of heller liefde klaar,
van u besmaald misschien, misschien u tarten dorsten.…
Wees toch niet bang
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
944 Ik schiet pijlen in een donkere duisternis.
De naakte waarheid is wat ik van jou mis.
Deze waarheid zweeft als een nevel om jou heen.
Jouw verdediging rond jouw ziel lijkt wel van steen.
Als ik het einde van jouw labyrint heb weten te vinden,
dan blijkt dat jij jezelf aan niemand durft te binden.
Toch denk ik dat dit ook een leugen is.…
Sinterklaas gedicht
hartenkreet
3.1 met 75 stemmen
10.824 Donkere dagen en lange nachten,
De kou laat op zich wachten.
De kou laat zich verdringen,
Door de warme wind,
Die, waar hij zich bevindt,
Zachtjes ligt te zingen.
De gele bladeren verlaten de takken,
Die zich treurig laten zakken.…
De laatste dagen
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.881 Hij murmelt, stamelt, kreunt en fluistert tegelijkertijd,
graaft, graait en grabbelt naar de juiste woorden,
die verpulveren tussen zijn magere ongeringde vingers
en als afgevallen bladeren doelloos alle kanten opwaaien
Het meer van woorden waaruit mijn vader put
is aan het verdrogen en het water is troebel en donker.…
Weerloos
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.744 Tranen die in het donker vloeien
woord dat moeizaam overkomt
leed van mens die jong of oud is
hartelijkheid die stil verstomt.
Iets dat zegt ik weet het gewis
dat alles van waarde weerloos is
Handen die je vast kunt houden
liefde die verwarmt, gedijt
vogels zoekend naar wat voedsel
vrede in een harde tijd.…
HET KLEINE VEILIGST
poëzie
3.1 met 20 stemmen
2.949 Vergaren de grimmige wolken haar macht;
Doorkruisen haar pijlen de donkere nacht;
Ontworstlen de stormen van 't noorden hun band;
Bezwijken de wouden, voor de eeuwen geplant?…
Mijn vad'ren staken blakerende brand
poëzie
4.0 met 32 stemmen
3.149 En nooit heb ik je donker haar geaaid,
Of 'k zag een rosse glans, weerschijn van 't lot,
Dat om jouw vrome lijders heeft gelaaid.
En 'k bloei van haat, door Onwill'ge gezaaid.
O - kwam op aard' nog eens de Zoon van God,
Ik werd om jou Judas de Iskariot.…
Onze vriendschap
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
4.429 Onze vriendschap
vergeleken
met de zon in mijn leven
Toen de dag begon
was ze breekbaar,
nieuw en voorzichtig,
blij dat ze er was,
blij dat ze mocht schijnen
Langzaam werd de zon groter,
warmer en intenser,
tot ze op haar hoogtepunt
één werd
met de hemelsblauwe lucht
Plots verschenen donkere wolken
vanuit het niets
en zij…