7647 resultaten.
VERMAAN BIJ GENOT
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
630 Opgewekte vragen vol drang kleven
aan je hoofd als een weg wijzend gedicht.
Met een gastvrij, steeds weer ander gezicht,
wenkt de verre kust, wil naar vreugde streven.
Ruige bergen doen hun uitdaging beven.
Toch waarschuwt een strenge, waakzame plicht.…
Onbetaalbare Vrijheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
402 in hoofd en gloed beluister het hoogste goed ... de vogels
zie het genieten van de vlinders
het fluisteren van de wind
geniet met hun mee zolang het er is
zij weten hoe het te doen van nature
en zullen hun geheimen met je delen
Geef je over wees weer dat onbevangen kind…
Heldere kameraad
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
623 Zie hoe je wandelt langs de Sturia
in jouw hoofd verloren vriendschap
hoe het moest gaan en is voltrokken
als een schip op weg naar nergens
de nachtvracht varend op de rivier
voelt hoe dromen zijn verdwenen
glimlach die op haar lippen lag
dauwdruppels glinsteren op tepels
de enige droom voor het zoete hart
in binnenste, het allerdiepste…
Lijflied
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
719 Continu wakend gericht op gevaar
Hersenspinsels houden dromenland daar
Heersende alertheid hier in dit hoofd
Waardoor het lichaam wordt beroofd
Algeheel verval, langzaam doch gestaag
Onder anderen een luie maag
Ook spieren en gewicht doen mee
Allen tezamen het corps zegt nee
Angst speelt hierin een grote rol
Ik vraag me af : hoelang hou ik…
Jo Jurrissen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Maar Jo zegt: ‘Op mijn hoofd geen haar
die daar ook maar aan denkt, mijn reukorgaan
blijft trotse drager van dat fokje, basta!
Je hebt niks aan een blinde kip als kiep.
Genoeg! De glazen blijven! Verder schort er
niet één klein ding aan mij als kiep, dus past da
perfect.’…
Olympische heren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 korter
Uit alle landen komen de atleten
Van West tot Oost en ook van Zuid tot Noord
Waar elke taal ter wereld wordt gehoord
Terwijl de helden zwijgen, zwoegen, zweten
Een festival van pax en broederschap
De eerste zal de beste zijn vandaag
Miljarden mensen zitten voor de buis
Medailles, lachen, tranen, handgeklap
De vuist omhoog, het hoofd…
Jouw magische bron
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
454 jij hebt nooit
het lijden in je
gezicht laten wonen
altijd waren er wel
opklarende zachte
dromen in een
steeds dichterbij
komende horizon
waarvan de kleur
het deprimerende
oplost in perspectief
met het licht van
een stralende zon
toch laat ook jij
hoofd en schouders
weleens even hangen
klem gezet en gevangen
in een schijnbaar…
Kwelgeestig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
459 Soms schrijf ik maar wat
Iets dat boven komt drijven
Ik doe het zelden in het klad
Wil het niet dubbel beklijven
Zo ook nu is het deze weg
Van dat wat bij mij binnenkomt
Het is alsof ik een gekookt eitje leg
Die ik losjes uit mijne hand pomp
Doorgaans zonder water op het hoofd
Dat hoort bij de arbeidende klasse
Die van vrijelijk denken…
Lieve papa
hartenkreet
4.9 met 26 stemmen
1.055 Vragen spoken door mijn hoofd,
Het niet willen geloven.
Dat ik u voor altijd moet missen,
En is er echt een hemel daarboven?
Het doet pijn in mijn hart,
Tranen rollen over mijn wangen.
Dat ik u zo mis,
Niemand die u ooit kan vervangen.
Foto's en gelukkig heel veel herinneringen van onschatbare waarde.…
Vannacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
641 Toen ik tot slot met bonkend hoofd,
insectgewijs de trap opkroop,
baldadig naar de lakens sloop
was ik numb en aangenaam verdoofd..
Jij kijkt me met beloken ogen aan
zo groen zelfs op dit middernachtelijk uur
blijf je mijn rustpunt, mijn anker, mijn cesuur
mijn zomerwijn, mijn mirre, mijn dagelijkse graan.…
Tyrios
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 talentvolle twentyfirst
century fox
Foeterend scheldend
op hoorbare schootafstand
Middleton's kids
in de royal box
Servicekanonskogels
vurende tovenaar
sprintend op dropshots
vlak achter het net
Controversieel magistraal
onberekenbaar
vliegt fulminerend
licht ontvlambaar op
Tirades bij umpire
klaagt er op los
Hield Djoko zijn hoofd…
missen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Woorden komen niet uit mijn hoofd
Blijf ze maar zoeken zoals ik zoek naar jou.
Omhoog cirkelend als rookwolkjes in de lucht
waar het uiteindelijk wordt gedoofd
Zie ik je zoeken naar waar je van hou
Voel je ergens zo verloren.
Wederom zitten met een zucht
We sluiten onze ogen en zien we ons staan.
Blijken de woorden zo overbodig.…
ik en de kraai
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
524 de kraai, mijn kraai buigt zijn hoofd
hij verblijft immer op zijn ijzeren pilaar
in de tuin, die tot mijn bescheidenheid hoort
en zie hem terwijl ik woorden zoek of droom
doch welke deugd schuilt er in dit gebaar.…
WAAIENDE ONTVANGST
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 wit
of vage champagnekleur
ligt de beroemde Beethoven
dove schrijver van toonkunst
onder bomen op klanken
der toekomst te wachten
geen geluid bereikt zijn oor
boven hem zwerft de zefier
luchtige kronen van pijnen
wuiven licht en bemoedigend
zware eiken trillen zwak
de stille dans
van takken blad en naalden
brengt in zijn vragend hoofd…
Verbrijzelde Tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
544 Ze zegt: mijn kale hoofd van toen
is dezelfde als de kaalheid na de bom
Hij onderbreekt: wij delen een trauma
herinneren is een daad van herscheppen
je bent niet begiftigd met een geheugen
Hiroshima wordt nooit Nevers.…
De schaatser
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 Hij voelt het sterke leven door hem stromen,
merkt hoe het langzaam licht wordt in zijn hoofd,
helder licht dat tenslotte in zijn hele lichaam leeft,
alsof het van buiten naar binnen is geslagen,
hij schaatst niet meer, hij zweeft.…
Overtuigingen
netgedicht
4.6 met 71 stemmen
587 Maar wij kunnen haar helen
Het klimaat is naar de klote
Maar wij kunnen het keren
De vrouwenopvang puilt nog steeds uit
Maar steeds meer mannen en vrouwen kiezen voor echte liefde
Veel scholen zijn nog steeds kinderfabrieken
Maar steeds meer docenten kiezen voor onderwijs vanuit het hart
De energiecrisis groeit ons boven het hoofd…
Eetlezen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
460 .
__________________________________
Zeg Nico, lees jij nog wel eens een krant
Is jou de wereld boven 't hoofd gaan groeien?…
Zo zal het gaan.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
694 Zo zal het gaan en in mijn allerlaatste gedachten
volg ik het bospad naar het nooit ontdekte meer,
Dan komt het uur, nu hoef ik niet meer lang te wachten
tussen reuzenhoge varens leg ik mijn hoofd gerieflijk neer.…
WEERSPIEGELING VAN MIJN LICHAAM
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
701 Stond vanochtend naakt voor de spiegel en dacht
"Nou Jan Jacob het mooie is er wel vanaf,
geen rood maar wit haar het hoofd nog bedekkend,
wilde haren rond de hals en op de nog redelijke
buik en borstpartij, billen minder hard, gezicht
een flauwe lach, 'k moet het er maar mee doen!…
UNIEKE KUNST
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
649 bijzonder
of een zichzelf noemende
kunstenares Tinkebell
die allerlei obscure obscene
zaken uitvreet met een dierenvel
de meesten vinden het maar niets
de meest unieke kunst zit in jezelf
waarvan velen het niet weten
het is kunst en mag zo heten
waarvan nog nooit iemand is beroofd
en jij alleen kunt het maken:
de dromen in ieders eigen hoofd…
Je moeder
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
478 " – die ligt op je hoofd,
en dat je het ontkent? Nou, dát is geloofd.
Je appjes zijn lief, maar zo vreselijk lang,
met emoji’s waar ik niks van begreep – mijn wang!
En als ik bel, tja, dan weet ik het al:
"Kind, je eet toch wél goed allemaal?"
Je vindt altijd wel iets om op te merken,
m’n kleding, m’n haar – "Dat moet je versterken!…
PAASVREUGDE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 De Arts der mensheid geeft tijdens ´s werelds reis
het naar Hem opgeheven hoofd bijstand,
leidt bij zorg en moeite naar het Paradijs.…
Een stukje hemel
netgedicht
4.9 met 37 stemmen
455 jij was
gewoon
komen
aanwaaien
een lichtend
straaltje vlakbij
hoofd en schouder
als je goed keek
zag je er niets van
maar de vorm werd
wel steeds duidelijker
evenals het geluid
van zijn aanwezige
vluchtigheid
was ontroerend
in een samen
met zijn geluid
ging aan en uit
in een prettig
en vertrouwd
aanvoelen
hij was verdwenen…
antiheld; ‘n verzetje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 of de plakkende benen, de blote ruggen
onder mijn verzoekende vingertoppen
de vanzelfsprekendheid van lekkere billen
op weg naar ’t toilet, terugkerende borstjes
tegen mijn borstkas, de fijne kleine kusjes
in mijn hals, hun haren tussen mijn tanden
wakker worden in ’t midden van de nacht
met ’n gevoelloze arm onder hun prachtige
hoofden…
De schrijvende hand
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
438 Het wikkende hoofd
dat loslaten kan
en rollen over heuvels der fantasie;
gekanaliseerde dubbele ladingen
in nauwkeurig geplaatste,
tot in de puncties verzorgde, muzen:
worstelend in de modder,
rollend door verf en klodders
achterlatend in verzen.…
Leben nach der Flucht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
364 De aarde bleef zijn ogen
het licht ontnemen, zijn
mond vullen, zolang hij
boven zijn hoofd groef
naar een ingedaald leven;
sterker dan elke zwaarte:
de menselijke kracht, met
vingers dromen te toveren,
om overal boven te komen.…
Stap voor stap
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
282 In mijn hoofd houden woorden vaste orde
leiden mij tot frustratie en wanhoop
als een boeket bloemen dat verdorde
en nergens zijn verse ideeën te koop.
Maar jou beeld blijft als een bos bloemen bloeien
altijd fris en vers en altijd boeien.…
2 minuten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
159 2 minuten
we stonden weer stil twee minuten lang
uit eerbied voor de oorlogsveteranen
voor iedereen die gevochten heeft
voor ons vaderland
twee minuten gedachten
die spelen door mijn hoofd
de veiligheid die ze ons boden
het bloed dat de straten kleurde
jongens die hingen in de bomen
levend of al doodgeschoten
kansen van te voren al…
De hamer van onrecht
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
415 Maar jij draaide je hoofd naar het mijne,
je hand trillend,
en fluisterde zo zacht
dat alleen mijn hart het kon horen:
“Mijn einde…
had je beter
niet nog even gewacht?”
De kamer hield de adem in,
tijd zakte stil naar de grond.
En ik, gevangen in die ene zin,
kon niets doen
dan luisteren
naar het wegebben van je stem.…