Alle inzendingen over duinen

959 resultaten.

Sorteren op:

Storm aan het strand

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.352
Als Hunnen stormen zij aan, golvende horden, schuimbekkend van woede naar wat hen teweer staat: dit land Bavaria dat laf zich schuilhoudt achter de vadzige buiken der duinen. ‘’Val aan!’’ brult de gong van de Khan van de Wind. ‘’Wees hen een gesel!…
boeuck14 januari 2007Lees meer >

Strand en Zee

hartenkreet
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.906
Kom, duik met me onder Duik met me mee Proef de blauwe schoonheid Luister naar de diepte Luister naar de liefde De liefde van de zee Lopen over het strand Loop met me mee De duinen stuiven, worden steiler Meeuwen aaien de morgenzon, Duikspelend met de wind Een schip met witte zeilen Scheefhangend in de ochtendstond Als een ongehoorzaam…

Ergens

netgedicht
3.5 met 67 stemmen aantal keer bekeken 1.535
In het zuiden ligt een eiland een grote steenklomp maar eenmaal beklommen overzagen ogen een uitgestrekt woud bijna onttrokken aan het zicht door zijn dicht bladeren gordijn een lichtgevend wit zandstrand bedekt met rijen duinen donkerkleurige dennenbomen en honderden kleine kinderen gelukkig samen rennend op het zandstrand spelend…

Zes hoeden en een grijze sjaal

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 554
Mag ik jou dragen Vragen en liefhebben dat de duinen ons dansen de schermen achter de paviljoens de kleur dragen van je ogen het vroege toch ook al oud augustus remt mijn drang om in jouw vlucht het gelag te zijn van mijn rijpe daad waarin jij mijn appels mocht plukken glazen vullen, bottelen – het geven van een fooi - ach ik laat het…
elze10 augustus 2009Lees meer >

Monnik aan zee

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 787
Hij heeft zijn handen ineengevouwen en vraagt zich af hoe hij hier kwam: van abdij de keien op en over het smalle pad gelopen, door het bos de duinen door. Nu hier aangekomen. Nu pas mag hij monnik heten.…

Waar de strandboulevard

gedicht
3.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 13.144
Waar de strandboulevard naar de stad toebuigt de zee de rug toekeert gaat een pad langs de kust oud asfalt gras in spleten geen plastic banken daar geen sierstenen na het gras van een tennisveld en de hagen van hogerliggende huizen na het achtererf van een werkplaats alleen de rotsen de duinen een stuk grond tussen doornstruiken met…

tot in de morgen

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 761
wanhoop van de dingen ik staar voorbij bomen op de weg en het binnenwaartse zwijgen dat machteloos om de schemering valt zich in schaamte nestelt en in nog meer zand in mijn ogen ik zie vreemde witte vogels vliegen doorheen verlangen en de waarachtigheid van de nacht ze leggen mijn ziel bloot langs mijn wangen, tussen jou en de duinen…

De Afrekening

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 508
De Afrekening Het duinkonijn houdt niet van zee Ze heeft het land aan schuimende golven Het zoute water smaakt haar niet En spoelt haar sporen mee Met duizenden komen ze op een mooie dag Van achter de duinen naar de kwallen Ze vertrappen de holen en het gras En morsen brand, blik en glas Gestaag groeit het graven uit tot graf Holen worden…

het oog van de gedachte

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 810
en het zwijgen wordt opgelegd zonder onderhandelen over woordwaarde of het aandeel tot berusting, het gegeven dat aanbreekt wanneer een zoutpilaar wordt bekleed met verte de horizon, van het wachten moe, zichzelf afbreekt en kiest voor verdriet omdat hij de zon niet omhoog kan houden zelfs niet met het vuur van de wind boven duinen…

Wees

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
liefste vijand het is tijd om los te laten vergeven en vergeef mee meet de lengtes in gelijke zeemijlen wee glimlach dan zacht langs getijden die weemoedig zijn krijt de rots met een schreeuw tot een witte muur een meeuw droomt het uur ruim boven het duin drift op rivieren langs ondergelopen stranden de tranen zijn niet minder en zie…
irene verkerke20 september 2010Lees meer >

de warmste kus

netgedicht
3.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 884
lijkt te erven de voorzijde van het geleende landschap zich keert naar verlatenheid en zelfs de allerkleinste steen hongerig knaagt aan een gebarsten zeeschelp door een geliefde achtergelaten vogels angstvallig het vliegen vermijden zich laven aan sneeuw en ieder overlevend woord van lijden schep dan mijn weg te gaan door duinen…

Het Zand

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
Zand ik zie alleen maar zand Ver weg dichtbij voor achter en opzij alleen maar zand Ik voel overal zand in mijn oren in mijn ogen knieholten en ellebogen overal zit zand Ik ben gek op zand op kuilen duinen en bergen grof geel en fijn wit zand Ik geniet van woestijn steppe en strand hollen lopen dolen in…

Hemellichaam

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 625
ik zal je schilderen als maan en als zon ik zal je de tinten geven van ochtend naar avond ik zal jou het palet schenken de lijsten van jouw huid breken ik zal jou beminnen de tederheid geven zoals op het fluwelen strand weet je nog dat jij mij in duinen legde en dat ik jouw licht liefde wij de eenzaamheid niet kenden en de…

ode aan piet paaltjens en slauerhof

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 613
Na jarenlang in het duffe ruim te hebben gezeten Met Maleizen, Tamils en Chinezen, een vreemde mix Deed, eenmaal weer op het dek gelaten De zilte zeelucht mij vrijwel niks, Met de terugkeer naar het vaderland Zijn groene weiden en witte wolken was ik vroeger kinderlijk blij Maar nu maakt het weerzien van de blonde duinen Dat ik slechts bitter…
Alberto11 augustus 2012Lees meer >

Lichtend spel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 587
Vlammend schijnsel vanaf vroege morgen over nevel en dauw ontsprongen in straling en warme gloed bij je weerspiegelende deining over golven zit ik dromend te staren op het duin waar water en licht de einder voedt en in ritme van een eeuwige zang de getijden naar de kusten voeren de stem van het verlangen droom van vele eeuwen een lokkende…

het trage net van de zee

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 570
verder naar vragen, luister enkel naar weemoed en verdwaal tussen geruis, de mond verlaten sinds het afscheid ken ik de weg van de regen en hoe meer ik waai hoe meer ik tot zwijgen kom ik wil de vloed staande houden, de meeuwen die in zilte plassen de wijdte van de wereld zien zodat ik kan zoeken, in waarheid en eenvoud tussen twee duinen…

Ondergroei

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
hemeltergend, zo angstig vaag sluiert het licht in mijn handpalm geborgen in de schelpenkraag van het duin zonder strohalm dat als zachte aarde begon maar in schaduw vlucht voor de adem van uw zon vanwege ontederheid berucht zie de wolken buiten bereik ik adem in, ik adem uit vraag me af waar ik naar kijk naar windstilte zonder geluid…
Iniduo17 juli 2013Lees meer >

Het verlaten strandpaviljoen.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
Achter het paviljoen liggen de duinen met hun opwaaiend zand. Hoe hard de golven ook op de vloedlijn slaan met hun witte schuimkragen. In het najaar zal het badgasten en zonaanbidders niet behagen.…
martin valk14 oktober 2013Lees meer >

Vijf dichters

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
er was eens een groep meeuwen schreeuwend vlogen zij rond de zee bleef onverstoorbaar doorgaan met eb en daarna vloed vijf dichters zaten op een duin pakten papier en pen elk hoorde iets anders in het luide krijsen de eerste schreef een elegie de tweede beweende eenzaamheid de derde zag de wanhoop van een mens de vierde tierde…

ZEFIR EN CHLORIS

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Fluistrend staan de popeldreven, Als hij vrolijk aan komt zweven, Langs het scheemrig duin. O, hoe geurt het van rondom; Nu zijn vlucht in 't bos blijft hangen! Chloris lokt, vol zoet verlangen, Hare Bruidegom. Zie daar zeeft hij 't lover uit!…

Haar geluid vanuit de horizon

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
Nu ik jouw motto op de top van de duin koester levert tot in lengte gespiegeld tot aan de horizon jouw licht in het donker gebundeld met geluk hoorbaar liefkozend met het aanstormend geluid.…

leeg van voren

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
het is kouder dan de vlucht van duizend meeuwen, de tocht die het voorjaar inblaast lijkt met het oudejaar te zijn verdwenen het gerecht van tochtige koeien en praatgrage knoppen blijken zich te hebben verschanst achter duinen van traag zand ook de luchten lijken voller van adem, een wolk draagt de massa die eens ons aarde werd genoemd…
elze14 februari 2017Lees meer >

Wijkend

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 641
lege Ondefinieerbaar wijkend iets Of is het leeg en inhoudloos Maar qua vorm en in rapporten ontegenzeggelijk aanwezig Een onzichtbare kust Een onwrikbaar hek Een ongebonden uitstulping In een kader wellicht Geen vogel tussen angels en klemmen in carrés van forellenkwekerijen Noch voetafdrukken in het zand Tussen branding en duin…

ik had je zee beloofd

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.453
ik schreef met zand mijn naam je rug witte de letters daar zou ik die zomer staan ik had je zee beloofd en zon om licht te bruinen we verliefden ons die dag aan de voet van de eerste duinen we zuchtten zoete woorden in het waaien van de wind sprongen door de branding ondeugend als een kind we wiegden water en de golven gaven mee…

Nog één oog

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 247
een onderzoek is niet nodig en duur; hem rest enkel een uitvaart naar het duin. zijn gewrongen blik is pijnlijk en leeg, af en toe kust de zon zijn zere neus, en de knokkels van zijn gebroken hand. soms lijkt het of er nog een oog beweeg van het lichaam dat spijt had van zijn keus; zijn geplette hoofd volmaakte het zand.…
Wijnand Raben23 september 2025Lees meer >

Het blijft bestaan

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 629
Na al die jaren een doorleefd geluid dat steevast in ons stadslied klinkt, hoewel de weergave verandert is het refrein nog altijd behouden het aloude getingel van de Haagse trams Oh oh Den Haag ook de zomeravonden waar de duinen dubbel rosé kleuren haar warmte nog steeds rondwaart van pril liefdesgeluk tot ademloos vallende sterren…
Rob van Tol18 oktober 2025Lees meer >

De grote jager

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 654
Achter mij in de zeereep verheft zich het hoge huis met de vele woningen waar ook voetballers logeren en dienaren van staat of Mars vergaderen. Velen dalen per wentelwiek uit de hemel. Samenbindend hier is de onbescheiden beurs. Zoals ook de ijzeren greep om het complex. Soms staat op de midgetgolfbaan een tank te kijk en te pronk en ratelt…
Abel Staring3 september 2008Lees meer >

Scheveningen

gedicht
3.8 met 55 stemmen aantal keer bekeken 7.330
voor uitgestoken broodmagere armen sirenen vluchten lijdzaam voor erbarmen geen scherpe rotsen maar een veilig land na de havenhoofden zwarte kaden verworden zeebenen tot vaste voeten geen lager wal meer of het eeuwig boeten van hun vrouwen door de zee verraden het onheil komt niet van de woeste vloed maar van het wassend dorp achter de duinen…

Doodstil

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.146
Wanneer je heen wilt gaan voorbij de duinen van je leven, wanneer de einder is opgebrand in’t opgedroogde zand. Wanneer dorre halmen graaien naar het binnenste in je lijf, wanneer de zee doodstil blijft treuren om een wegebbende herinnering, vergeten door de tijd.…

Eiland

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.168
Zij koersen in de duinen op gegist Bestek tot aan de eerste nevelbank, Dan vluchten zij en lossen op in zee. De ochtend vindt de boschplaat wit en blank, Een vroege fietser rijdt de longway Af, het eiland krijgt een held're klank. Zo is Terschelling in zijn dwarsdoorsnee.…
melchior11 maart 2005Lees meer >