669 resultaten.
Touché
hartenkreet
3.7 met 31 stemmen
4.571 De straatverlichting daalt door de luxaflex
Een flat op drie hoog binnen
Valt over haar amper gekleurde gelaat en
Weerspiegelt in de groene ogen
Van de uitdagende donkerharige zangeres
Die een donsdeken voor haar bloot houdt, maar
Hunkerende is naar een buitenzinnig Exces
Haar roodharige wederhelft
Een Vlaamse vrouw in haar dertigers eveneens…
Stervens-pijn
poëzie
4.0 met 23 stemmen
4.756 Gij, die me hunkeren hebt geleerd,
God, leer me rusten...
Onder mijn voeten reuzelen stil
Verdroogd' en bruin oktoberblaân
Neem Gij mijn handen, God, Ik kàn,
Ik durf er haast niet overgaan...
Mijn zwierige tred is niet gewend
Te trappen op illusie-scherven...…
Apendans in Residentie
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.020 aan den drentel in Den Haag
tijg ik altijd naar de Boterwaag
weet u wat ik daar dan zie
de meisjes van de Haagse Academie
met van die appetijt'lijke billekes
in compagnie met kantelbare willekes
soms wordt de hunker mij te veel
ook al heb ik al veel liefs geleden
steeds neigen mijn ogen te ontkleden
bij de schatting geen of lauw kans
dan…
sluimer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
940 weer vloeibaar wordt en zwelt tot aaibaarheid
wanneer een hand zich achteloos tot streling kromt,
en vingers traagzaam in beweging komen,
liefkozend eerst, dan speels en dartel plagend,
behendig vingerwerk breit wolligheid tot lust
zij vrijt zich op aan het vertrouwd fantasme
dat in haar aders ruist
als riet gegeseld door een storm
van hunker…
Afscheid slaat gaten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
594 Zo'n huis zou professioneel opgeknapt,
maar als doe-het-zelver
heeft het zichzelf opgelapt,
'k zie verbaasd engelenhaar aanwaaien
zich bewebbend in leemten,
haar snaren zingen bij wind,
hunkeren, janken,
of galmen psalmen,
dan weer boventonen die balsemen.…
Navel staren?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
388 De queste naar de echtheid
van het leven waarvan de uitkomst
zwaar wordt overdreven, wordt
bepaald hoe we in hunkering
de sterren observeren alsof
we naar onze navel blijven staren,
in een allesomvattende vraag of
die in ons gemeten tijd bereikbaar
zullen zijn, het geeft minder inzicht
naar de diepte van de ziel der aarde
gemeten in…
MOOIER GAAN KAN NIET
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
448 twee doorsnee muggen
zitten op elkaars ruggen
elkaar blijkbaar te behagen
en ik twijfel of ik ze nu wel
met een mep naar het hiernamaals zal jagen
dat lieftallige hunkerende stel
ach beseft elke mug
ons leven verloopt meestal vlug
zoals iedereen zal weten
worden we gemept of opgegeten
dus neem ik de kans en geniet nu even
zo’n kans krijg…
In Goddelijke poëzie mijn hart mijn bron de genezende zon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
528 ik herinner me weinig meer dan
het hunkeren naar je warm vel
voorgoed
bemind te zijn
in de stilte na de jubelende
stemmen op
weg naar huis met de
ganzenhuid nog op de armen
ik herinner me weinig meer dan dat zangvogels
uit de boom
niet kunnen vallen
door wind en brandend getij
terwijl ik de stenen
van de tijd hard en ongenaakbaar…
Serenade van het leven
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
498 Als zijn dagen korter worden, gedachten willen dalen
wellicht hunkeren naar een diepere slaap en de dood,
zal het dan voelen als iets wat in gemoed gaat neerdalen,
zodat de hemel oplicht met een prachtig avondrood?
Hij wil zo graag nog even leven, ademen valt hem zwaar
wellicht nog eens luisteren naar klanken van een gitaarsnaar.…
Valentijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 elkaar
het is de dag van de verklaring
voor wat affectie ons betekent
als bron van het bruisend leven
het is de dag van de ervaring
dat koude dagen warm blijven
waar passie zich vlammen laat
het is de dag van zeker weten
dat elke pad geluk rapen laat
waar mensen elkaar ontmoeten
het is de dag van de ontdekking
dat verleidelijker de hunkering…
Avondklokkus
gedicht
3.0 met 5 stemmen
953 Vaccin,
corona, of de dood, de vrije Zeeuwse woonde
in een dorpje aan zee en bezocht het binnenland
om de vreemdeling die bij haar nu aangeland
met haar hunkering te belonen.…
Mens van vlees en bloed
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
624 Heiland, eerder dan het laatste uur
en steun ons bijna reddeloos, door avontuur
van dingen die minder zoet zijn en meer van zuur
zoals riet door een zachte bries gaat wuiven
kom zo spoedig de zorgen van ons schuiven
Want hier ben ik, Ik ben een mens van vlees en bloed
vroeg of laat zal vlees van geest scheiden en dat moet
Nog leef ik hier en hunker…
Winterdepressie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
323 Verlos ons koud hunkerend hart,
uit deze bevroren greep.
Winterdepressie, deze koude smart.
En als de krokus bloeit,
door sneeuw en ijs,
dan is daar hoop dat groeit.
Trots staat en straalt zij ons toe.
De droom van warmte,
het einde nabij, zo wintermoe.
Demeter's vreugde wedergekeerd.
Nakend, het nieuwe begin.…
Blind gebonden
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.785 Daar lig je naakt
Opgewonden
Een beetje huiverig
Wachtend op contact
Blind gebonden
Een zachte kus
Aan de zijkant
van je lippen
Je wilt meer, maar
Ik ben weer weg
Plagend speelt mijn tong
Met je oor
Fluisterende hunkering
Je adem stokt
Je fluistert terug
Mijn lippen raken
De jouwe
Een hete zoen
Tongen verstrengeld
In eeuwige…
De tijd van ons leven
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.560 Weer alleen thuis
Dit is de tijd
om voorbij te laten gaan
Dit is een eenzame nacht
die ik zonder jou zal doorstaan
Dit is het gedichtje
dat ik voor jou schrijf
Dit is de hunkering
gierend door m'n lijf
In gedachten weer naast je
Dit is jouw hand
stevig vast in de mijne
Dit zijn mijn grote vingers
om jouw kleine
Dit is mijn lach
in…
De strandjurk oplichten
gedicht
2.1 met 1499 stemmen
131.174 “Een verstrengeling van lichaam vindt plaats meestal 's nachts,
de verstilde klomp van het rozige hunkeren, het sensuele
verrimpelt delicaat het strakke dagkleed van de verwensing.”
Ik giet je huid & lippen in de kom met ontbijtgranen.…
- Vergeten Verlichting-
netgedicht
4.3 met 44 stemmen
548 hebben met ons in verlichting gewandeld
herinneringen vergeten, beproefde kleine dingen
pijnlijk verlicht,
zelfgenoegzaamheid gespot… en herbekeken
er was liefde, minder liefdevol en vol,
de vragen, die ons terugbrengen naar nul,
afgescheiden van onszelf, het samenspel wel waard,
verteerd door nood aan zelfverheerlijking
vochten wij hunkerend…
Betoverend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Een eenhoorn bij de Hondster, vergezeld van herten,
brengen vreemde hunker naar verstaan en verten.
Vanuit mijn opgebolde burcht van onweer,
met eigen dichterlijke hand gekneed,
daar flitst krakend bliksem van inzicht;
melancholie verdwijnt nu zonder omkeer.
Het is alsof de zon doorbreekt op
een nevelige morgen, de zon in mijn hart.…
Wild verlangen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
4.355 Eindelijk verstrengeld in elkaars gewillige, hunkerende armen beland.
Zolang fantaseren, erotische gesprekken en nachten oneindig smachten.
Is er een end gekomen aan gevoel van lijden, pijn, om het moeten wachten.
Uitkomen de dromen van samenzijn en wensen nu vervuld.
Erogene zones, speciale plekjes van elkaars lichaam eindelijk onthult.…
Bemin me, verzin me
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 Hunker en verlang me
Die mij doet zuchten en smachten.
Honger en dorst zijn.
Waar woorden tekort zijn.
Bemin me, verzin me.…
BENOORDEN DE MOERDIJK
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.491 Benoorden de Moerdijk
Daar vinden de vossen de druiven te zuur
Al hunkeren zij en watertanden
Met geel gegluur.
Benoorden de Moerdijk
Is de hemel der neutralisten,
Der vechters voor vrede, der werkers voor rust.
Benoorden de Moerdijk
Daar drinken ze Curaçao, met lust,
En schutten met dappere pacifisten
Landsgrens en kust.…
Vader en moederende dagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Vandaag dus even niet of juist denken aan
dagen van hunkeren en liefde keer op keer.
In hand en hart ligt nog smart, die laatste groet
die ons steeds weer fragiel herinneren doet.
De dagen kennen soms schaduwen breed en
smal, uren vormen dan vaak een leren voetbal,
melken dagen en weken schril uit met die fluit.…
Gereanimeerd?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
541 kleuren van
zwartgalligheid in een schater,
berijd gestolde tranen van
kleinschaligheid, ik nummer
zwervende kiezels een voor
een, even groot en even klein
als levend bewijs, ik de sater
die afdaalt in eigen paradijs,
ook daar kleeft de onrust
in mijn vrede als storm
beide in mij vereend, die
combinatie snakt naar lucht,
hunkering…
ONSTERFELIJK.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
671 Hunkerende emoties opgeborgen in felle helblauwe wolkjes speels weggedreven naar verre horizonten
Geborgenheid en tedere genegenheid, trouw en integer plots brutaal ontnomen gedoofd de hete lonten.…
Vleugels van de nacht
netgedicht
2.3 met 22 stemmen
1.072 Licht lonkt, maar in het
vuur schuilt blind verlies, hunkering die langzaam alles in zijn pad verteert.
Vleugels dragen sterrenstof,
herinneringen die vervagen in de morgen,
versleten in de tijd. Toch vliegt hij verder, een reiziger zonder
bestemming, verloren in het verlangen, waar de horizon verbleekt in dromen.…
Huidhonger
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
554 Vooral de ouderen blijken hieraan te lijden,
verlangen, hunkeren naar voorbije tijden,
toen gewoon was, dat je werd geknuffeld,
dat je door die je lief zijn werd besnuffeld.
De eenzaamheid is keihard toegeslagen.
Wat duren ze nu oneindig lang de dagen.
Opstaan is voor de ouderen erg zwaar.
Ja, die zijn met dit leven helemaal klaar.…
Witte herfstvogel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
193 Al vallen de bladeren nu ook van het kille hout,
en voelt het bestaan vaak zo hopeloos en koud—
het is de hunkering naar die ene, zeldzame tederheid,
die de broze ziel in deze frisse tijden warm houdt.…
Voor wie dit leest
gedicht
3.7 met 239 stemmen
60.397 Ik zou wel onder deze bladzij willen zijn
en door de letters heen van dit gedicht
kijken in uw lezende gezicht
en hunkeren naar het smelten van Uw pijn.
Doe deze woorden niet vergeefs ontwaken,
zij kunnen zich hun naaktheid niet vergeven;
en laat Uw blik hun innigste niet raken
tenzij Gij door de liefde zijt gedreven.…
Vuur schietende ogen
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.173 Als een doffe knal in de verte
Waardoor de vloer begint te beven
en alles begint te trillen
Daar staat ze en houdt me vast
in haar hunkerende pupillen
Ze brengt het voorhanden
Een plotseling smachten
naar iets nooit eerder gevoeld
Als licht in het duistere
voorbestemd, exact zo bedoeld
Het hart haar dichterbij smekend
In een verliefdheid…
Ernhems Goud
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.143 verwoordend
dat het de schuld is van de Vrouw
Ernhems Goud, ik hou van jou
je kent de diepste duisternis
het klappen van de zweep
van kindsaf aan
een zoektocht naar Haar
tot op de bodem van je glas
en in de diepten van je teksten
aan de voeten van het Kruis
in de leegte van je huis
valt de stilte Ernhems Goud, zo koud
Hoor ik de hunkering…