Alle inzendingen over light verse

8894 resultaten.

Sorteren op:

Ins Blaue hinein

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 674
doodsstrijd voor met uiterste tragiek waarna ik van schuldgevoelens ten gronde zou gaan ik kan een elpee van Schubert ook niet met mijn nagels tot leven wekken je sex-appeal kan me niet meer verwarren wat jou nog het meeste verwart maar weet je ik ben nu voor altijd weggetoverd naar oorden waarvan jij een tipje van de sluier ervaart ver…

Ford Sierra

hartenkreet
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.556
weg grote draaicirkel deuken in de motorkap onhandig vervoer scheve koplampen een loshangende bumper lekkende uitlaat een oude roestbak mompelend monteur strippend de trots van mijn pa verplicht de brug op onderdelen vervangen afkeurenswaardig loodvrije brandstof zilveren meeuw in haar vlucht goud in je handen soepele veren…

Al gaande

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 702
ik loop mee met jou en de tijd samen in een pas die ongelijkmatig oogt maar ons zeker leidt zo het diepste dat beoogt onderweg naar daar waar ‘samen’ ons roept met wuivende hand, haast onzichtbaar ver, waar wellicht geluk ruimhartig teder baadt langs een paradijselijk strand voel de loop van mijn rimpels van links naar rechts andersom…

Weidse beslotenheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 443
Zo ver het oog reiken kan, is de wereld er gladgestreken. Omringd door oneindig blauw, alle windstreken rond. In het ruisen van stilte is al het lawaai hier verstomd. Het is de lange arm van de hemel bovendien, die op dit afgelegen plekje al zijn schoonheid laat zien. Het eiland is zo klein en de wereld zo groot.…
Iniduo19 september 2011Lees meer >

De wolken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.017
Maar ’t leven gaat niet als de wolken; het lacht en schreit maar keert nooit weer en zelfs geen vers kan echt vertolken wat ik hier nu van wolken leer: laat dromen steeds je ziel bevolken maar leg je ook bij feiten neer. ------------------------------------------- Bij het afscheid gisteren van M., B. en U.…
Adeleyd23 september 2011Lees meer >

Zwevend

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 460
Slechts even was te zien de glans van zijn veren de scherpe belijning van zijn kop, ’t felle oog, kromming van zijn machtige snavel en klauwen. Van zo’n zeldzame verschijning kan ieder leren dat als men voor de feiten het hoofd niet boog om de Zeearend slechts enkel kan rouwen…

Het afgelegen tijdsboeket

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
Deze dood mijn lief deze dood ontwaakt aan de schemerige polderrug ver weg van alle klanken die de kilte zomen aan de eenzaamheid waar geen mens of dier ontkomt aan de gevolgen van dit afgelegen tijdsboeket het zicht nimmer scherp als mijn ogen haken aan de wimpers en geen trots gebaar of een wuivend vaarwel maar telkens een opnieuw ontmoeten…
elze3 oktober 2011Lees meer >

Luieren

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.660
En zoals aan een grote bloem een vlinder Zich vastklemt met behaaglijk wiekgetril, Weet ik van ver uw stralende ogen wenken En kan nog maar alleen aan u gedenken.…

Irreëel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 583
verdwaasd dool ik in cirkels, onherkenbaar hier struikelend over resten van 'n verse vechtpartij, kruipt bloed weg achter ontelbare glasscherven die stil getuigen straatnamen zijn onbeduidend, geuren beklemmend rennen plots gehavende zielen rakelings langszij opgaand in een mist van vertwijfeling met de dood in het hart aanschouw ik een…
LadyLove2 januari 2012Lees meer >

Droom

gedicht
2.4 met 86 stemmen aantal keer bekeken 21.908
En ergens klonk, niet ver van waar ik was, Het huilen van een hogesnelheidstrein. ----------------------------------------------------------- uit: '52 Sonnetten bij het Verglijden van de Eeuw', 2000.…

Het spoor naderbij...

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 744
schrijven, van de kribbe tot de min Met kapitalen en schreven het kille wit omarmd Met koudvuur het hart verwarmd van een levenloze steen Ik heb gepoogd het schrale licht te kleuren in een hoger perspectief Maar het lood verzwaarde zich en het prisma brak en morste zwart Ik heb gestreden om de Feniks en gelegen in zijn as Zijn veren…

De meeuwen

poëzie
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.566
De snavels, onder pen en veer, herstellen de geleden schade. Maar 't nader klinken van de spade des akkermans verjaagt ze weer. Ze vliegen op, - de vleugels reê zich klauwende aan de lucht te klampen. Een ogenblik ziet men ze kampen. - Dan voert de felle wind ze mee.…

AAN DE GEEST DER MUZIEK DER NIEUWE MENSHEID

poëzie
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.584
Nu dan de nederlaag geleden is, De Geest der Nieuwe Mensheid, die de hoge Geest der Muziek is, zich ver heeft onttogen Aan het Nu, vestig ik, dwars door de duisternis Des daags, en door mijns eigen doods donkere duisternis, Dwars door de tijd en ruimte heen, mijn ogen, Die mij nog nimmer, neen, nimmer bedrogen, Op hare verre, eenzame…

Langs de wegkan

gedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.916
Morgen vers in de krant: hoe jackson Pollock de nacht doorsneed, dat hij heeft geleefd toen hij kleuren niet te stelpen ons in de ogen wreef en schoof met vlakken - schouwspel telken kere zoals hij holtes vulde met spetters licht, onbesuisd tuurde door witte wolken heen - en dan zo'n regen. ----------------------------------------------…

Tussen twee werelden, in beide thuis

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 562
drugs wringen m'n gedachten in rare bochten tonen me de mensheid zijn verborgen krochten maar het zijn paden die ik graag verken de gek die ik ben Het rechte noch het kromme pad een kaart heb ik niet nodig gehad De Ster heeft mijn pad geplaveid met ervaring, bescherming en wijsheid Ontspoord geweest extreem geleefd maar kijk me nu: vers…

Daar beneden,

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 622
Beneden stroomt de rivier, ver gebleven van kunsten van de stad, de vroege winter laat zich klinken, neemt moeiteloos het overtollig slib van mijn gedachten mee op het gevallen berkenblad zonder te verdrinken.…
Pama6 december 2012Lees meer >

Noach's duif

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.465
Er was gedroppel dat zich op mij strooide, Er was een hemel en een hemels weer, En ik genoot en leefde in iedre veer, Verheugd omdat zo schoon heelal mij kooide. Toch wiekte ik traag en wendde en naar mijn ark Richtte ik de koers: van boom op hoge heuvel Plukte ik een twijg en gaf me aan 't venster in.…

SCHRIFTUURLIJK

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
"De bijbel is Gods Woord," mag steeds klinken in de vragende oren van iedereen, wiens zoekende ogen dwalen, ver heen, naar wazig, geheimzinnig sterrenblinken. Speurgedachten zullen nooit verzinken, zijn dieren, die zeulen over zand en steen, twee rugbulten hebben, dikwijls slechts één, voldaan onder schaduwpalmen drinken.…
Han Messie10 februari 2013Lees meer >

zijn woorden

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 702
hij verleidt me… verleidt me, hij fluistert woorden die ik wil horen bij bloementuinen die zo heerlijk geuren als een kind in zijn armen ben ik een veer gedragen door de wind zo licht ben ik.…
fairouz18 februari 2013Lees meer >

Droom

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
Wanneer we zo ver zijn om onze herinneringen onder ogen te zien, zullen wij onze nare droom vaarwel kunnen zeggen.…
Tiener8 maart 2013Lees meer >

Begeesterd

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 523
Een rosse pluimstaart steekt daar ver, de bosweg over naar een eikenstam gezwind en verdwijnt al zigzaggend in een kathedraal van lover, als gejaagd door de wind. Omdat natuur mijn ziel beroert en mijn realiteitszin tart met haast goddelijke gratie, ontwaar ik in mijn hart, mijn verheugde mensenhart nederig ontzag en stille admiratie.…

Navigatie?

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 494
Het zijn mijn vingers die het blad doen leven, niet op geheven, maar ze laten bloeien in de goede aarde en door de zwarte pagina’s steeds weer om te slaan, in de nachten schrijf ik op zwart papier, waarop letters oplichten door de vrije gedachten hier ver vandaan, ik omhels de stille woorden zoals ik gisteren heb gedaan.…
Pama11 april 2013Lees meer >

Mise-en-scène

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 657
In quick-step, jive of disco dansen poppen bij voorkeur Niet, daar zij de touwtjes te ver hebben laten vieren en bovendien van mening zijn dat ze de pas wordt afgesneden door bewegende handen achter hout Terwijl dagen opnieuw lengen nachten stervend korter zijn hanteert de schilder zijn penseel dichten schrijvers uit een brij aan woorden…

Heldere kijk op de zandbak

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 716
, Niet te groot, niet te wijd, Overzichtelijke wereld Binnen redelijke grenzen - In zichzelf iets mompelend Van vakman of zoiets, Schept hij uit het zand Zijn eigen gebouw, zijn Eigen schepping zoals Alleen schepping maar Maar zijn kan - tot er In het overvloedige zonlicht De schaduw van een kindervoet In laars gehuld het vers…

Dan de mist

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
het glas is nader de mist die hij ziet zijn oog in staar voelt wat hij verliet of bedenkt het gebaar een grijze vloed te stoppen die mondhoeken sluit en het hart op de tong laat drogen achter een beslagen ruit de aarde voor hem ligt al ver achter zijn tijd groeven graven nog dieper de vlakte lijkt zich al uitgespreid terwijl zijn wereld…

Mijn wereld de zee

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
Ik leef míjn leven hier op 't strand, ver weg van gedoe, gehannes, gezeur. Met niets anders voor me dan de zee, kijk ik naar wolken die overdrijven. Waar ik heen wil of ga, géén idee, ook niet of ik wel hier wil blijven.…
Jos Witteman17 augustus 2013Lees meer >

woorden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 601
hij verleidt me… verleidt me, hij fluistert woorden die ik wil horen bij bloementuinen die zo heerlijk geuren als een kind in zijn armen ben ik een veer gedragen door de wind zo licht ben ik.…
fairouz17 augustus 2013Lees meer >

Vergeeld.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
Jouw lichaam, je gestalte in die vergeelde kamer met kringen tot randen van bruin aan de muren, overlopende asbakken zo ver als ik kon zien mijn netvlies is voor eeuwig met alles wat van jou was en door jou was en bij je hoorde beprint Nooit zal ik dit en dat en hét en jou vergeten Aan de vergeelde en half tot rood getrokken…
Peterdw.20 september 2013Lees meer >

Herfstzon.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 745
Paddenstoelen herrezen uit de grond, terwijl een pauw zichtbaar met zijn schitterende veren pronkt. En de heerlijke herfstgeuren doet de mensen opbeuren. Iedereen kan beamen dat zij in goede doen zijn. Ondertussen klinkt Vivaldi's melodie Vierjaar- getijden als refrein.…
martin valk1 november 2013Lees meer >