8894 resultaten.
Ins Blaue hinein
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
674 doodsstrijd voor
met uiterste tragiek
waarna ik van schuldgevoelens
ten gronde zou gaan
ik kan een elpee van Schubert ook niet
met mijn nagels tot leven wekken
je sex-appeal kan me niet meer verwarren
wat jou nog het meeste verwart
maar
weet je
ik ben nu voor altijd weggetoverd naar oorden waarvan
jij een tipje van de sluier ervaart
ver…
Ford Sierra
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.556 weg
grote draaicirkel
deuken in de motorkap
onhandig vervoer
scheve koplampen
een loshangende bumper
lekkende uitlaat
een oude roestbak
mompelend monteur strippend
de trots van mijn pa
verplicht de brug op
onderdelen vervangen
afkeurenswaardig
loodvrije brandstof
zilveren meeuw in haar vlucht
goud in je handen
soepele veren…
Al gaande
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
702 ik loop mee
met jou en de tijd
samen in een pas
die ongelijkmatig oogt
maar ons zeker leidt
zo het diepste dat beoogt
onderweg naar daar
waar ‘samen’ ons roept
met wuivende hand,
haast onzichtbaar ver,
waar wellicht geluk
ruimhartig teder baadt
langs een paradijselijk strand
voel de loop van mijn rimpels
van links naar rechts
andersom…
Elkaar liefhebben
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
870 (Uit Joh.15 vers 12)…
Weidse beslotenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
443 Zo ver het oog reiken kan,
is de wereld er gladgestreken.
Omringd door oneindig blauw,
alle windstreken rond.
In het ruisen van stilte
is al het lawaai hier verstomd.
Het is de lange arm
van de hemel bovendien,
die op dit afgelegen plekje
al zijn schoonheid laat zien.
Het eiland is zo klein
en de wereld zo groot.…
De wolken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.017 Maar ’t leven gaat niet als de wolken;
het lacht en schreit maar keert nooit weer
en zelfs geen vers kan echt vertolken
wat ik hier nu van wolken leer:
laat dromen steeds je ziel bevolken
maar leg je ook bij feiten neer.
-------------------------------------------
Bij het afscheid gisteren van M., B. en U.…
Zwevend
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
460 Slechts even was te zien de glans van zijn veren
de scherpe belijning van zijn kop, ’t felle oog,
kromming van zijn machtige snavel en klauwen.
Van zo’n zeldzame verschijning kan ieder leren
dat als men voor de feiten het hoofd niet boog
om de Zeearend slechts enkel kan rouwen…
Het afgelegen tijdsboeket
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
535 Deze dood mijn lief deze dood ontwaakt aan de
schemerige polderrug ver weg van alle klanken
die de kilte zomen aan de eenzaamheid waar
geen mens of dier ontkomt aan de gevolgen
van dit afgelegen tijdsboeket
het zicht nimmer scherp als mijn ogen
haken aan de wimpers en geen trots gebaar of
een wuivend vaarwel maar telkens een opnieuw
ontmoeten…
Luieren
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.660 En zoals aan een grote bloem een vlinder
Zich vastklemt met behaaglijk wiekgetril,
Weet ik van ver uw stralende ogen wenken
En kan nog maar alleen aan u gedenken.…
Irreëel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 verdwaasd dool ik in cirkels, onherkenbaar hier
struikelend over resten van 'n verse vechtpartij, kruipt bloed weg
achter ontelbare glasscherven die stil getuigen
straatnamen zijn onbeduidend, geuren beklemmend
rennen plots gehavende zielen rakelings langszij
opgaand in een mist van vertwijfeling
met de dood in het hart aanschouw ik een…
Droom
gedicht
2.4 met 86 stemmen
21.908 En ergens klonk, niet ver van waar ik was,
Het huilen van een hogesnelheidstrein.
-----------------------------------------------------------
uit: '52 Sonnetten bij het Verglijden van de Eeuw', 2000.…
Het spoor naderbij...
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
744 schrijven, van de kribbe
tot de min
Met kapitalen en schreven
het kille wit omarmd
Met koudvuur het hart verwarmd
van een levenloze steen
Ik heb gepoogd
het schrale licht te kleuren
in een hoger perspectief
Maar het lood verzwaarde zich
en het prisma brak
en morste zwart
Ik heb gestreden om de Feniks
en gelegen in zijn as
Zijn veren…
De meeuwen
poëzie
2.0 met 7 stemmen
1.566 De snavels, onder pen en veer,
herstellen de geleden schade.
Maar 't nader klinken van de spade
des akkermans verjaagt ze weer.
Ze vliegen op, - de vleugels reê
zich klauwende aan de lucht te klampen.
Een ogenblik ziet men ze kampen. -
Dan voert de felle wind ze mee.…
AAN DE GEEST DER MUZIEK DER NIEUWE MENSHEID
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.584 Nu dan de nederlaag geleden is,
De Geest der Nieuwe Mensheid, die de hoge
Geest der Muziek is, zich ver heeft onttogen
Aan het Nu, vestig ik, dwars door de duisternis
Des daags, en door mijns eigen doods donkere duisternis,
Dwars door de tijd en ruimte heen, mijn ogen,
Die mij nog nimmer, neen, nimmer bedrogen,
Op hare verre, eenzame…
Langs de wegkan
gedicht
2.0 met 3 stemmen
3.916 Morgen vers in de krant: hoe jackson Pollock
de nacht doorsneed, dat hij heeft geleefd toen
hij kleuren niet te stelpen ons in de ogen wreef
en schoof met vlakken - schouwspel telken kere
zoals hij holtes vulde met spetters licht,
onbesuisd tuurde door witte wolken heen -
en dan zo'n regen.
----------------------------------------------…
Tussen twee werelden, in beide thuis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 drugs wringen m'n gedachten in rare bochten
tonen me de mensheid zijn verborgen krochten
maar het zijn paden die ik graag verken
de gek die ik ben
Het rechte noch het kromme pad
een kaart heb ik niet nodig gehad
De Ster heeft mijn pad geplaveid
met ervaring, bescherming en wijsheid
Ontspoord geweest
extreem geleefd
maar kijk me nu:
vers…
Daar beneden,
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
622 Beneden stroomt de
rivier, ver gebleven van
kunsten van de stad, de
vroege winter laat zich
klinken, neemt moeiteloos
het overtollig slib van
mijn gedachten mee op
het gevallen berkenblad
zonder te verdrinken.…
Noach's duif
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.465 Er was gedroppel dat zich op mij strooide,
Er was een hemel en een hemels weer,
En ik genoot en leefde in iedre veer,
Verheugd omdat zo schoon heelal mij kooide.
Toch wiekte ik traag en wendde en naar mijn ark
Richtte ik de koers: van boom op hoge heuvel
Plukte ik een twijg en gaf me aan 't venster in.…
SCHRIFTUURLIJK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
440 "De bijbel is Gods Woord," mag steeds klinken
in de vragende oren van iedereen,
wiens zoekende ogen dwalen, ver heen,
naar wazig, geheimzinnig sterrenblinken.
Speurgedachten zullen nooit verzinken,
zijn dieren, die zeulen over zand en steen,
twee rugbulten hebben, dikwijls slechts één,
voldaan onder schaduwpalmen drinken.…
zijn woorden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
702 hij verleidt me… verleidt me, hij
fluistert woorden die ik wil horen
bij bloementuinen die zo heerlijk
geuren
als een kind in zijn armen ben ik
een veer gedragen door de wind
zo licht ben ik.…
Droom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
525 Wanneer we zo ver zijn
om onze herinneringen
onder ogen te zien,
zullen wij onze nare droom
vaarwel kunnen zeggen.…
Begeesterd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
523 Een rosse pluimstaart steekt
daar ver, de bosweg over
naar een eikenstam gezwind
en verdwijnt al zigzaggend
in een kathedraal van lover,
als gejaagd door de wind.
Omdat natuur mijn ziel beroert
en mijn realiteitszin tart
met haast goddelijke gratie,
ontwaar ik in mijn hart,
mijn verheugde mensenhart
nederig ontzag en stille admiratie.…
Navigatie?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
494 Het zijn mijn vingers die het blad doen leven, niet
op geheven, maar ze laten bloeien in de goede aarde
en door de zwarte pagina’s steeds weer om te slaan,
in de nachten schrijf ik op zwart papier, waarop letters
oplichten door de vrije gedachten hier ver vandaan, ik
omhels de stille woorden zoals ik gisteren heb gedaan.…
Mise-en-scène
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
657 In quick-step, jive of disco
dansen poppen bij voorkeur
Niet, daar zij de touwtjes te ver
hebben laten vieren en bovendien
van mening zijn dat ze de pas
wordt afgesneden door bewegende
handen achter hout
Terwijl dagen opnieuw lengen
nachten stervend korter zijn
hanteert de schilder zijn penseel
dichten schrijvers uit een brij aan woorden…
Heldere kijk op de zandbak
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
716 ,
Niet te groot, niet te wijd,
Overzichtelijke wereld
Binnen redelijke grenzen -
In zichzelf iets mompelend
Van vakman of zoiets,
Schept hij uit het zand
Zijn eigen gebouw, zijn
Eigen schepping zoals
Alleen schepping maar
Maar zijn kan - tot er
In het overvloedige zonlicht
De schaduw van een kindervoet
In laars gehuld het vers…
Dan de mist
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
535 het glas is nader
de mist die hij ziet
zijn oog in staar
voelt wat hij verliet
of bedenkt het gebaar
een grijze vloed te stoppen
die mondhoeken sluit
en het hart op de tong laat
drogen achter een beslagen ruit
de aarde voor hem
ligt al ver achter zijn tijd
groeven graven nog dieper
de vlakte lijkt zich al uitgespreid
terwijl zijn wereld…
Mijn wereld de zee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 Ik leef míjn leven hier op 't strand,
ver weg van gedoe, gehannes, gezeur.
Met niets anders voor me dan de zee,
kijk ik naar wolken die overdrijven.
Waar ik heen wil of ga, géén idee,
ook niet of ik wel hier wil blijven.…
woorden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 hij verleidt me… verleidt me, hij
fluistert woorden die ik wil horen
bij bloementuinen die zo heerlijk
geuren
als een kind in zijn armen ben ik
een veer gedragen door de wind
zo licht ben ik.…
Vergeeld.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
545 Jouw lichaam, je gestalte
in die vergeelde kamer
met kringen tot randen van bruin
aan de muren,
overlopende asbakken zo ver als ik kon zien
mijn netvlies is voor eeuwig
met alles wat van jou was
en door jou was
en bij je hoorde beprint
Nooit zal ik
dit en dat
en hét en jou vergeten
Aan de vergeelde
en half tot rood getrokken…
Herfstzon.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
745 Paddenstoelen herrezen uit de grond,
terwijl een pauw zichtbaar met zijn
schitterende veren pronkt.
En de heerlijke herfstgeuren doet de mensen
opbeuren.
Iedereen kan beamen dat zij in goede doen zijn.
Ondertussen klinkt Vivaldi's melodie Vierjaar-
getijden als refrein.…