1549 resultaten.
Wachten op verlossing
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.062 Waar iedereen angstig kijkt naar de diepte die
niet meer verlaten lijkt
en waaruit naamloze schaduwen omhoog klimmen
als in een voorstelling die
geen droom meer kan worden.
Waar alles slapeloos wacht
op boodschappers.…
Gong,
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
918 Toen je vertrok
in de diepte van je bronzen gong, een
eeuwigheid voorbij, onberekenbaar,
onbereikbaar, althans voor mij, en jij?…
golven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
771 De stilte breekt
in fragmenten
van het bestaan
gedragen in tijd
van golven die
eindeloos beuken
op de witte rotsen
die boven alles
uit pieken
robuust en ruw
eeuwen gedragen
geschuurde jaren
meegaand in
donkere diepten
spelonken
waar vissen
hun territorium beschermen
koralen hun zaad tegen…
Van de toren blazen
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
629 De hoogte in ogenschouw genomen
keek hij in de diepte,
zo hoog boven het ravijn,
had zich nog zo voorgenomen
niet te hoog van de toren te blazen,
maar het mocht niet zo zijn.…
Diepzee
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
1.306 blazen rond in diepzee
vlinders stuipen van het wad
en koppen schuimen tot ze kraken
in een eindeloos verschijnen
van ontwaken in een branding
die mij telkens weer verwacht
En diep verlangen zal ik -terug
naar al het heinde en het verre
in een sterven dat voorbij ging
om voorgoed te weten dat
ik toch uiteindelijk als zeesneeuw
in die diepte…
Onstuimig hart
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
816 ze lieft de zee
de golvende hartstocht
de branding
die haar hart doet kloppen
haar bloed doet stromen
ze voelt de horizon
in onstuimig verlangen
zo lieft ze ook de soulmuziek
met tranen in haar ogen
kan ze luisteren
naar het timbre van diepe stemmen
het lokken van klanken
haar voeten dansen
haar handen vangen
de diepte
het ritme…
De ontvallen dichter
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
640 vlokken
gelijk uitgepluisde witte watten
langs schouders en
dunne vaalbleke lokken
bedekken mede
als een hemelse manteling
de lange zwarte jas
met opgestikte zakken
ik draag een harnas;
een omhulling over
stilzwijgen getrokken
in gedachten,
ontdaan van dynamiek
en gevoelens aan
ijspegels vastgevroren,
staar ik in de diepte…
het vergaan van schepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
763 Praat me niet
van
het vergaan van schepen
Praat me niet
van
zandbank,rif of klip
Menig schepeling
kent wel een dip
het roer gaat om
De zeilen bollen
de verte lonkt
en dat klinkt stom:
Een schipper zal
met de zee
niet dwepen
Elke golf
z'n eigen hoogte
daarna z'n eigen dal
Er is een kerkhof
in de diepste diepte
want…
NOOIT MEER LICHT......
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
895 Hoe eenzaam is je arme ziel
de peilloze diepte waarin je viel en je pijn
verbeet, hoe moet dat zijn?
Maar hoe koud is nu je arme hart
vervuld van smart en schreeuwend zeer
Het wordt nooit meer licht.......niet meer.…
ZEE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
482 wijds en krachtig ben je
onoverwinbaar en groots
je golven slaan in de branding
de prachtigste stranden bloot
je diepte en je hoogte
je stilte en lawaai
ik huiver
als ik voor je sta
wie ben je toch
want je bent zoveel
ik wil je vangen
je omarmen
bruisend ga je voort
ik voel de wind in mijn haren
er is vrede
voor wie het hoort…
Couperus
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.483 er is Facebook, er is Twitter
altijd roept The voice of Holland
er zijn elke week wel boeren
die naar vrouwenschoten zoeken
er zijn sterren, je kunt surfen
naar de diepte van GeenStijl
welke puber leest nog boeken?…
Mark en ik ( sterfdag )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.666 Muziek tot in de diepte van gelijkenis:
Mark, de vriend die ik immer mis.
Zijn leven vermengde zich
met mijn leven.
Hij gaf, het, gratis en voor niks.
Zijn houding om altijd
van te blijven houden.
Mark leerde mij te leven,
gedurende mijn beleven.
Hij is, zal zijn, blijvend
een lief klein sterretje in mijn hart.…
adem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
447 woestijnzand waait
de hele wereld over
ergens in de
verre diepte
van ijskoude oceanen
het hete magma
in zuurstofrijk water
de zich splitsende algen
en het woestijnzand
van de Sahara dat neerdaalt
in de Amazone en fosfor geeft aan
de bladeren die zuurstof uitademen
adem in, adem uit
adem bladeren en algen
en water en denk…
de schaduw van water
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
492 kromgebogen wilgen
tussen eindeloos verbolgen riet
het water deint tot kringen
waar je zonlicht zuiver ziet, in ringen goud
vol koudgebleven
rillingen
daar verglijdt de tijd tot ooit
want niets heeft nooit bestaan
we gaan, we groeien en de bloei van toen
blijft glanzen
langs haar eigen baan
de nimmerzat van weten -meet zich
met de diepte…
Ankerplaats
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 tot buitengaats reikt mijn verlaten,
valt in stukken mijn kracht uiteen
veroordeeld, tot wijken naar verleden
naar fossielen uit het Laat-Mioceen
aldus, een schaduw waar ik aanlig
waarin ik evenbeeldig verschuil
tevens dorst naar ademwater
in smetvrees aan de klif boven vuil
hangende het verloop in diepte
noch tanende gewaden van heden…
weer de regen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
515 het regent
en het regent
weer die gedachte
aan de regen die maar viel
en viel en viel totdat
alle diepten van de aarde
waren gevuld met water
en God scheidde zout
van zoet zodat er
leven op het land kroop
althans het deel dat
niet van zout hield
ondertussen bleef het
maar regenen en regenen
en al die levende koppies
hieven…
dementie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
741 Ze keek niet, maar staarde
naar de diepte die haar opzoog.
Ze vertikte het haar hand uit te steken,
zodat ik haar kon helpen.
Haar tengere vingers klampten zich
rond haar hopeloos verdriet,
dat zij niet kon vertellen.
Ze zat in een bodemloze doos,
maar zag het gat niet
waar ze kon ontsnappen.…
Guur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
677 Vroege duisternis
In deze dagen
Omarmt mij
Als een ziek geschenk
Haalt de diepte
Weer naar boven
Op plaatsen waar
Ik niet aan denk
Herinneringen
Lang vervlogen
Teleurstellingen
Nooit verwerkt
Mijn zwarte ziel
Stelt alles open
De pijn van toen
Wordt meer versterkt
De sombere dagen
Zo vlak voor kerstmis
Donker, koud
En onbemind
Voor…
Onder het oppervlak
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 In de diepte tekenen zich dingen
ogenschijnlijk verborgen haarscherp af,
blijkt het hart zich bezwaarder te zingen
dan eigen stem er tekenen aan gaf.
Groeven van pijn, zelf opgelegde straf,
eigen falen krast er sporen van schuld,
zwarte dagen, een overvraagd geduld,
opgeklopte eisen aan prestaties
warme wensen, verlangens onvervuld.…
sterk zijn
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
532 Hangend over de diepte.
Een oordeel moet ik vellen.
Dreigend komt het nader
onheilspellend vlug.
Ik durf niet te kijken,
het lijkt zo zwart daar.
Ik beloofde sterk te zijn
maar ik had in mijn hart
toch zoveel pijn.
Loslaten en gaan.
De stap kon ik niet zetten.
Mijn angst werd bedolven.…
Jij zegt de woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Papa, jij weet waar het pijn doet
ook al was je er niet bij
Jij vraagt altijd precies
naar iets belangrijks dat
anderen niet hebben gemist
in mijn verhaal, een terzijde
van het pad, een diepte
waar ik omheen vertelde
gevoelens die ik mijd
omdat ze jeuken in mijn hoofd
en littekens die ik bedekt houd
Jij begrijpt het allemaal
al voor…
Zee boven de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 Er drijft een dunne zee
boven de zee, ik zweef
overal, oneindig
tussen voorouders
en ongeborenen
De zee kust en speelt
trekt me onder water
mee in hoge schuimkoppen
die uiteenspatten in mijn
nieuwe regenboogslierten
over de zee, van de zee
de barende zee
verzwelgende zee
verdampende zee
die diepten van dalen
maakt, scheppende
duisternis…
alles waar we van hielden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
573 in de duisternis van eenzaamheid
kringelen koortsdromen naar de diepte
slapen we op het water in de boot
zonder woorden net als stille ganzen
er is geen gevaar toch?
we leunen tegen elkaar aan
ik hoor je murmelen
ligt het ergste achter ons?…
Achter gesloten ogen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
132 alles wat je ziet
met je ogen dicht
is van jou
meer niet
dat sloeg zinkgaten
knikkers
ogen bolden
door gesloten ogen
de wereld
werd niet kleiner
ze bewoog zich
voorbij het aangewezene
waar verbeelding
geen toestemming droeg
zij zag
wat al langer
de achterkant
niet zag
de oprit
de nacht
de diepte
wie door wie
werd…
Ontwaken na coma...
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
1.264 Langzaam ontwaak ik uit
de diepte van een slaap.
Ik kijk en bevat
de ruimte die me omsluit.
Zachte pastelkleuren
dringen zich naar binnen.
Ik kan ze niet weren,
ze worden steeds sterker.
Kleuren ordenen zich en ik
ontdek de vormen waartoe ze behoren.…
Jij woont in mij
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.825 Vlammen dansen in jouw ogen
verlichten donker bruine diepten
waarin ik een lome tederheid ontwaar
Ik stap in jou
tongen omstrengelen elkaar
tedere warmte omarmt
vingers strelen jouw gedachten
lippen spreken zonder woorden
een onvertaalbaar verhaal
Jij vlindert in mijn buik
Jij tintelt in mijn lippen
Jij slentert in mijn hoofd
Jij woont in…
'T IS STILLE
poëzie
4.1 met 30 stemmen
5.421 Alsof
ik blind ware, om mij henen,
in donkere diepten schijnt het al
verduisterd en verdwenen.
't Is stille! Niets te zien en niets
te horen, - 't doet mij beven! -
als 't altijd neerstig bijten van
de tijdworm aan ons leven!
---------------------------------
uit: Tijdkrans (1893)…
jij woont in mij
hartenkreet
3.5 met 47 stemmen
5.631 vlammen dansen in jouw ogen
verlichten donker bruine diepten
waarin ik een lome tederheid ontwaar
ik stap in jou tongen omstrengelen elkaar
tedere warmte omarmt vingers strelen
jouw gedachten lippen spreken zonder woorden
een onvertaalbaar verhaal
jij vlindert in mijn buik
jij tintelt in mijn lippen
jij slentert in mijn hoofd
jij woont…
KOM DICHTERBIJ ME!
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
2.316 Ik kan uren liggen drijven
op jouw zee van warmte
me mee laten voeren
op het ritme van jouw stroom
Ik wil me baden
in de frisheid van jouw lach
en verdrinken
in de diepte van jouw ogen
ik laat je binnen
in mijn zoekend hart
dolend van verlangen
om jou te zullen vinden
Dus kom dichterbij me ...…
Fjord
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
674 Het kruipend ijs sleet het dal uit
alsof een zeeslang in de berg beet
een flank die steil onder de spiegel dook
oplopend naar een drempel van puin
Daarachter ligt een verlaten haven
altijd dieper naar de bron toe
In de zomer rijst het peil
zoete regen aan het oppervlak
zout in de donkere diepte
Een wemeling van plankton en anemonen
Haaien…