1341 resultaten.
Stress? Weg ermee!!!
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
653 Uw hoofd is koel.
Ontspannen denkt u niet meer aan uw baan.
Relaxen is het doel van dit gedicht
en u ervaart het, hoop ik, als een zegen.
Het einde komt nu zoetjesaan in zicht.
Opdat u niet ineens op spanning stuit,
laat ik de chute bij deze achterwege,
want dit sonnet gaat als een nachtkaars uit.…
Jeugd
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
931 Ongeremd het koele gerstenat
tot mij nam, zonder dat ik
dan ook nog een kater had.
Dit jonge lijf vol jeudig vuur
stortte zich in reis en avontuur.
Nooit was er enig bezwaar
tegen elk vermeend gevaar..
Ik genas van elk klein malheur
zonder de hand van een docteur.
De vrijheid van dit bonte leven
werd uiteindelijk toch versneden.…
- De vermaarde rozentuin -
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
679 De vermaarde beroemde rozen
wensen niet te wijken,
ondanks hun doornen niet
rozenvariëteiten
schitteren voorbehouden vol betekenis
in het avondlicht der zon
de koele frisse avondlucht, begon
zwijgend als een bries
met wereldallures,
de vele kleine webben van spinnen te tonen
de bijhorende kleine cirkeltjes
een voor een krachtige…
Ik mijmer even mijn vriend
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
820 in een stil klassiek moment
met deuren die van binnen het slot
hebben gevonden is de koele dood
die jou zal raken in een plastic
omhulsel in het rood aanwezig
jij was een vriend, trouw en oprecht
doch het sterven nestelt
zich telkens in bij iedere geboorte
waarvan het bloot wordt bedekt
met de kille glans van de herfst
niet meer naar…
Zonder titel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
733 Op een dozijnmatige ochtend,
tussen handdoek en hemd,
welde onverwacht uit koele diepte
een stem op,
een verloren gewaand stuk papier,
een vergeeld krantenknipsel
als perkament van herinnering.
Zelfs de geur vloeide zich een weg door de duisternis.
Nu ben je een gezicht zonder naam,
een gedicht zonder titel.…
afscheid zonder te kennen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
671 vleugel
het beeld herrijst en herroept de enkelvoudige
zich aan te sluiten bij de meute, trendvolgers vertragen
hun tred en wankelen bij een linkse tegenwind, geen kleur
want kleuren spreken zonder stem
hoezeer hoezee, wanneer o wee treft mijn blik
jouw aardse moed en verijdel jij mijn hand
om het licht dat jij mij gaf vroegtijdig te koelen…
Na het Poseren, Richard Bergh 1884
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
954 Met lijfgoed achteloos langszij
Het donkerkrullend haar wat slordig opgestoken
De blik vást koel verlangend, licht geloken
Voelt zij zich in haar simpel kleed vereerd en vrij
Hij heeft haar net met vaardig hand geportretteerd
Bespeelt nu met zijn snaren al haar zinnen
Het voorspel om tot slot háár te beminnen
Die hij bij iedre streek reeds…
Met droge ogen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 Volslagen aangeslagen door een koele bries wat als stormkracht aanvoelde.
De mouw van mijn overhemd nat van de damp van de spiegel, of mijn gevoel.
Hoe kon zij vertellen met droge ogen dat ze het volledig anders bedoelde?
Het totale plaatje komt langzaam op gang zoals de ochtend zich herpakt.…
Spel en ernst.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.077 O wij lopen in onz' gebondenheid,
Met onze illusie van vrij-wils-bestaan,
Hoog en onkrenkbaar 't leven gadeslaan,
En hij die de gebondenheid altijd
Voelt, maar dat leed alleen zichzelf belijdt,
Speelt zijn illusie koel en wèl-berâen,
Meesterlijk, met de vreugd van 't wel-gedaan
Komedianten met zijn menslijkheid.…
Lief lijfhuis [2]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Het is niet gezellig
in mijn lijfhuis, zwetend
op bed strek ik me wijd uit
tot een X
(waarde onbekend)
om af te koelen
maar er staat geen wind
en de lucht is vochtig
van verdriet om mijn lot
en van angst dat dit het laatste is
wat ik nog vol kan houden, dat
het daarna te erg zal zijn
(ik weet niet precies wat -
soms is het te…
blind en doof
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
569 op wolken
schaars verlicht
boven het zinken van de zon
zonder notie
van tienduizend doden
en meer
niet weten
van sterven
van wraak
niet weten
van haat
laat mij drijven boven de einder
zonder besef
van verderf
van onrecht
zonder besef
van eindigheid
blind en doof
laat mij huizen onder de horizon
onder schotsen koel…
Te Delft
poëzie
3.2 met 4 stemmen
4.951 Er droomt geen Hollands bloed in uw verbasterde aadren,
Gaat gij er koel van af.…
en vlijt ze loom
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
706 dolt en tolt en
draait de gele kant
naar rood en dwarrelt
neer op bergen dood
je wist het trillen
van de zon
blaast koele wolken
om de vogelzwermen
die vluchten voor de
kentering naar herfstluchten
je bent nog kind
maar in novemberstormen
groeien krachten naar
volwassenheid en raken
we in winterse uithalen de
kleuren van de oogst…
Veni Sancte Spiritus
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
706 Zoete verkwikking in de strijd,
koele omhelzing in de hitte,
vreugde en vrede te midden het gewoel.
Tedere blik uit de verte,
zachte muziek op de achtergrond,
geborgenheid zoals in het begin.
Aandrang tot het goede,
moed tot herbeginnen,
zalving tot sterkte en vertrouwen.…
VANG ME
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
572 zwart ondoorgrondelijk
peilloos diep
helder zo intens en
hemels blauw
behorend tot de val die ze
voor me schiep
mysterieuze zwoele warmte
helder klare koele kou
zwevend boven een eindeloze zee
grijzer dan de meest grijze meeuw
en ik zweef in gedachten met je mee
groener dan de eindeloze weiden
wie kan zoiets fraais vermijden
in ieder…
Eerst de tol, dan….
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
403 dromen op je
gewacht, toch zal ik je eens
ontmoeten, de ochtendstond
gaf mij je hand en beeld, je
zonden zal ik strelen in het kleed
van lief en leed in verlangens
om het daarna te vermorsen,
een opening te herwinnen met de
glazen sleutel op je moederborst,
als ik velen grenzen overschreed
heb ik vergeef je naam gevraagd
mij in koele…
Zomerballade
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
867 als hete hangijzers
brandt de zon haar woorden
neem en lees daarvan en
zoek naar blinde zinnen
koel als ochtenddauw
vraag niet om de laatste dans
kijk niet naar het kruipend zweet
roep niet om de ober
maar huil om de honderdduizend
jaren van de volle maan
vergeet dat ik een dichter was
met heet gewassen vleugels
vind mij in de zon…
UFO
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
549 In de nacht van drie op vier oktober
nam ik je waar
Je vloog zo laag
dat ik je kon grijpen
Drie whiskies lang probeerde je vergeefs
je hitteschild te koelen
Terwijl ik zoetpratend naderde
viel je radar uit
en begonnen al je boordinstrumenten
te flikkeren
Ik sloeg toe
voor je opnieuw controle kreeg
over je zwalpend toestel,
dwong je…
Het hart van de hoge bergen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
550 maar schone klanken groeien
bloeien als
een bloem in koele wind
langs dode wegen naar
het hart van de hoge bergen
de hand die het hart vasthoudt…
GRAZIE MILLE FIAT UNO !
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
581 Het suizen der bomen maakte plaats
voor de huiswaartskerende drommen:
honger en haast, ronkend naast
de koele lanen der oude warande.
Ook wij raakten in een sprint.
Filevorming benam ons de adem:
we moesten remmen, werden krijtwit...
De klap was van metaal en glas -
Maar Superdankbaar stapten we uit.
Onze hond sprong Ongeschonden.…
Morgen Pinksteren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
253 Zoete verkwikking in de strijd,
koele omhelzing in de hitte,
vreugde en vrede te midden het gewoel.
Tedere blik uit de verte,
zachte muziek op de achtergrond,
geborgenheid zoals in het begin.
Aandrang tot het goede,
moed tot herbeginnen,
zalving tot sterkte en vertrouwen.…
In elkaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
123 Schrijven over mijn tuin
toch lieflijk ‘t uitzicht
ondanks het gele gras
‘t bos mooi en koel
ondanks het lage water in de plas
er eten in mijn koelkast was?
Er een wij is, altijd
wie ‘t ook zij!…
Opa
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.341 Des avonds wilde hij verhalen doen
Over doodspuwende kanonnen,
Waarmee soldaten, koel zowel als koen,
De vuigste vijand overwonnen.
Dan kwam er speeksel om zijn heldenmond
En streek hij moedig door zijn haren
En ongeveer een meter in het rond
Was elk beducht voor zijn gebaren.…
Incognito
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.830 gevels
Zo’n nanacht waarin de sterren gloeien
de zon de maan nog niet verdringen wil
een zuidenwind fluistert de dag nog stil
de weide waarin boeketten bloeien
De vroege vogels en de mensen fluiten
door een gapende deur rolt een bal
de dag in die nooit de avond kennen zal
een stralend kind glipt lachend buiten
Ook het voorportaal van de koele…
De zon brak door
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
3.909 de flauwe winterzon
heeft zo hoog ze kon
haar rokken opgetrokken
ze flaneert nu langs de lanen
ze spiegelt in het helderblauw
en kleurt het grauwe laken
ze schudt nog even gauw
wat witte vegen van de daken
haar frisse adem blaast
het water van de vaten
die haar goudgeel vocht
met het witte schuim
in kristallen glazen
koel…
Winter-stad
poëzie
3.7 met 23 stemmen
3.452 In het koele gouden bad
Van het fijne winterlicht
Rijst de grote mensenstad
Tot een droomvervlucht gezicht:
- Al de gangen, al de zalen
- Waar de ziel in droom mag dwalen.…
Regendauw en vlinderwolven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
9 Elke gang was een culinair geheim
langzaam door de werkelijkheid ontrafeld,
terwijl buiten de wereld vervaagde
in een nevel van koel, vallend licht.
Zelfs het dessert verscheen nog vrolijk,
maar onder onheilspellend kaarslicht
dansten bizarre schaduwen
over het zilveren tafelkleed—
waarop reeds wat jus was geknoeid.…
Baren in stilte
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
4.077 De koele zwoele wind door de haren
Nooit eerder weer gevoeld sinds jaren
Machtig alles kunnen klaren
En toch weer woelig bedaren
Standvastig bij de fok
Fier en ferm, lijf rechtop
Jagen we het zeil in top
Starend naar de spits voorop
We hijsen alle zeilen
Wat mij betreft nog zeemijlen
Uren lekker maat-loos varen
Ik hoef mij niet te scharen…
Dogma als Gunst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
541 Controversieel getint
Vroedvaer debat
Vraagt gunsten aan
Houders van aandelen,
Heren van heemraad
En banken van lening
Op spillebenen
Krijgt hij sjaalmans pak
Papieren tijgers
Om weder te keren
Voordat hij verdwijnt
In de kamp van het daar zijn
Waar 't recht van de sterkste
Leeg is als een huls
Het niets dat maar voortraast
In koele…
Alle mooie dingen verminderen
poëzie
3.0 met 25 stemmen
4.266 Alle mooie dingen verminderen
En verlaten mij nu -
Mijn lieve zinne-kinderen
Haten mij nu -
De gouden, de grauwe, de blauwe,
Ze gaan, ze gaan allen heen -
Tussen grote mensen-gebouwen
Sta ik alleen -
In de mensen, in de zon-straten
Koel, onbewogen. -
Ik ben heel alleen gelaten
Door mijn ogen.…