1080 resultaten.
Kerkhof
gedicht
2.7 met 62 stemmen
27.756 En half beschaamd en half bewogen
- je ziet jezelf een beetje staan -
heb ik verwonderd overwogen
hoe vreemd de dingen altijd gaan,
hoe onverbiddelijk de liefde
verband houdt met verdriet en rouw,
en of ik als zij nu nog leefde
nog zoveel om haar geven zou.…
DODENHERDENKING
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
715 Als je herdenkt
vergeet je niet
juist niet
Alles wordt herinnerd
alles wordt opgehaald
veel wordt er verwerkt
In die 2 minuten stilte
Zowel warmte als kilte
zowel woede als hartstocht
zowel man als vrouw
zowel jongen als meisje
zowel rijk als arm
zowel oud als jong
Maar allemaal in rouw
Ieder z'n gedachten
ieder z’n idee
ieder…
Vergeten dagen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 En ik blijf zitten met veel vragen
waarom zoveel graven om te rouwen
waarin geen licht meer schijnt
is dit om de toekomst op te bouwen
waar verleden langzaam verdwijnt.…
IN HERINNERING
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.862 Als het lichaam niet meer wil
En pijn een vijand wordt
Na een schitterend leven
Dan is de dood je beste vriend
Die je je rust kan geven
Je laatste draad wordt doorgeknipt
Een markant persoon verdwijnt
Een man vol vuur met lust in het leven
Nu dun en broos en opgegeven
Doch dapper tot het eind
Doodgaan is een heel proces
Vol rouw en stil…
Ter nagedachtenis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
621 andere mensen
Neergeschoten door een stel idioten
uit een ander land
Vraag is of je ooit zult worden herkend
Zodat men jouw lichaam kan begraven
in een eigen graf
Vraag is of je lichaam rust zal vinden
In dit diepe zwarte gat
Je bent niet meer
Je praat niet meer
Je lacht niet meer
Wat een leed
Wat een verdriet
Het land in diepe rouw…
De seringen
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.170 O dit wreed genadeloze dringen
Van uw schone rouw, paarse seringen,
Tot ons denken, tot ons vlotte bloed,
Is gelijk een overmacht van minnen,
Die 't weerstreven der nerveuze zinnen
Sidderend zich onderwerpen doet.…
Herfst
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 Mijn rouw
opnieuw iets kwijt te raken
overstemt het feest van de
voorbije tijden.
Met nieuwe moed geniet ik
van de herfsttinten en
verwelkom ik de roodbruine
geelgroene gloed, om de
sprankeling van deze tijding
die langzaam voortkruipt in
mijn bloed.…
Arabische vrouwen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 Arabische vrouwen
Ik wil met jullie trouwen
Oneindig van jullie houden
Maar ik kan alleen maar rouwen
Niet met jullie bouwen
Geen baby naar binnen stouwen
Want om jullie te kunnen trouwen
Moet ik van nog iemand houden
Niet meer op mijn eigen inzichten vertrouwen
Me van alcohol onthouden
Mijn voorhuid grondig verbouwen
Oh prachtige…
mijn opa en ik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
655 haver tot gort
is voor mij bepalend
ook al zeg ik weinig
ik heb al veel doorgezaagd
met een diepgang waar
niemand naar vraagt
in mijn periodieke hazenslaap
oog ik een diep denker
zelfs een foto wordt getrokken
recht voor mijn raap
mijn opa was bij het toneel
net als ik, een levende figurant
zo liep hij voorop bij een stoet in rouw…
Het feest van de voorbije tijden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
447 Mijn rouw.
opnieuw iets kwijt te raken
overstemt het feest van de
voorbije tijden.
Met nieuwe moed geniet ik
van de herfsttinten en
verwelkom ik de roodbruine
geelgroene gloed, om de
sprankeling van deze tijding
die langzaam voortkruipt in
mijn bloed.…
Hartverscheurend
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
548 rouw bij lucht
kwelling bij zucht
verschrompelde kern
alarmbellen intern
warmte verdrongen
stikkende longen
wat was jij toch een fantastische jongen
leegte vult
verlangen brult
hersens die temmen
feiten die remmen
wil om te rennen
maar het moet wennen
wat ben ik blij dat ik jou heb leren kennen
wij verbonden
parels ontstonden…
Bij een boeket
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
444 Dingen gaan samen:
Jou, trouw, wou, rouw, hou van jou
Een steeds opnieuw weer beginnen
iets in jezelf overwinnen
Stapje voor stapje,
het leven geen grapje
Maar toch kun je op sommige dagen
lichtheid voelen,
als word je gedragen
Dat gevoel hebben
tussen alle gewoel van de wereld,
tussen de bende ellende
Want altijd komen
bloemen en…
LAATSTE KANS
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
610 verbranden
Dat lukt niet meer, maar een balans
Te vinden, de allerlaatste dans
Met Pierlala nog te ontspringen
Geen zwanenzang nog hoeven zingen
Daarvoor leg ik een bloemenkrans
Hoe fraai is de herdenkingszuil
Voor aardbewoners, mannen, vrouwen
Met in hun DNA en genen
Lach, woede, dankbaarheid, gehuil
Om opbouw, afbraak, minnen, rouwen…
Phaëthon's zusters
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
438 De Zonnedochters rouwen
met jou mee
ik zie ze in de verte, kaal en stram
in weer en wind meebuigen op hun stam
de populieren die een zomer lang
hun lentetooi in volle vreugde toonden
aan hun broer Phaëthon,
de alleskunner
de durfal die zijn woorden
wist te temmen
de paarden testte in de zonnewende
maar niet gerekend had op Pegasus…
ZWARTE SNEEUW
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.386 Eindelijk valt de zwarte sneeuw
de rode krokussen gillen van pijn
zijn of niet zijn is buurmans klein
bestaan een floers van rouw geeuwt
Als de rook uit de giftige smeerpijp
in het dronken land van bevingen
de armen van Geest de ene vergeving
na de andere door de strot knijpt
Hulpvaardig staan de bolgewassen
gereed om met hun mantels liefde…
"Liefdevolle" moord
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
1.754 misschien deed dat minder zeer
maar mijn vader heeft zijn keuze gemaakt,
mede door zijn vriendin
heeft hij het kontakt met ons gestaakt
We leken zo’n eenheid nadat mama was gestorven,
maar de haat van zijn vriendin
heeft zijn liefde voor ons bedorven
Jaloezie op een dode vrouw,
wij moesten maar gewoon verder leven
zij gunde ons geen enkele rouw…
Nu weet ik wat het allerdroevigst is.
poëzie
3.6 met 41 stemmen
5.895 't Is niet de dood of scheiding, niet het kwaad,
Dat anderen ons aandoen, of 't gemis
Aan aardse liefde, niet, dat ons verlaat
En jeugd én schoonheid, eer genoten is
Het zoet van 't leven, niet de dwaze daad
Die men beweent in rouw en droefenis;
't Is: als men leeft voor iets, dat niet bestaat
En nimmer heeft bestaan, en als men 't weet…
mams
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
2.295 leef ik nog steeds in rouw.
op sommige dagen
heb ik nog steeds heel veel vragen.
jij nu zo ver weg,
en toch heel dichtbij.
jij blijft een steunpunt voor mij.
in tijd van verdriet,
jij bent er,
ook al zie ik je niet.
hoef niet meer te leven met al die pijn,
weet dat jij er altijd zal zijn.…
Melancholie
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.794 Woorden galmden tegen lege muren
zo kaal en grauw en koud en rauw
enkel nog de echo die blijft maar duren
verdwaasd bleef ik achter in mijn rouw.
Stap voor stap verloor ik de gewaden
van het leven zelf totdat ik, wegzonk
in het gevoel van het naakte waden
en in de poel van zelfbeklag verdronk.…
Bommen in Amman
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
1.778 een jonge man, bedroefd, met tranen op zijn wangen
hij trouwde gister, maar is nu aan rouwen toe
zijn ogen groot en zwart in onmacht zo gevangen
verward vertelt hij zijn verhaal, hij oogt hondsmoe
zijn feest werd drama; door de dood bedrogen
zag hij zijn hele wereld wreed ten onder gaan
Allah keek toe en zag daar voor zijn ogen
dit kind van…
Geen luid geluid
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.773 En glimlacht of zij hoop nog hiet*
Dat niemand merk haar wrang verdriet
En draagt uit rouw geen rijker kleed
Maar diep haar donker leed.
------------------------------------
hiet: heeft…
Het ledige stoeltje
poëzie
3.7 met 13 stemmen
2.736 Hun kind was dood, hun liefdepand; -
Ik ging tot hen, het hart vol rouwe,
En drukte stom de man de hand,
Maar dorst niet opzien naar de vrouwe.
Hij wendde ’t aanzicht van mij heen,
En weende lang en overvloedig; -
‘Ik kan u niet vertroosten, neen,
Maar wees toch redelijk en moedig!…
een geboren einde
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.321 verleden verlaten
of tot stof te zijn vergaan
torens van gestapelde beelden
bouwde ik om me heen
het was slechts mijn gegeven tijd
inkleuren
het waren de momenten van stilte
die ik met leegte deelde
ik verfde lucht met dichte deuren
om op illusies te kunnen bouwen
maar het innerlijk getuigde al vroeg
dat ik over de toekomst zou rouwen…
Mijn Zus, met een verstandelijke beperking.
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
5.332 Lieve Anneke
Daar stond je dan, bevangen van rouw
en erg verdrietig.
Wat ben jij een KANJER,
naast jou voelde ik me klein en nietig.
Je deed je zegje en zonder veel kabaal
liet jij allen zingen
door te zeggen 'Allemaal'!
En even vergat ik mijn gejank,
want was ik trots op mijn tweelingzus Ank.…
Sporen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
893 Morgen zal alles van een ander zijn
Met vaders dood sluiten zich hier de deuren
Het lege huis staat stil de rouw te treuren
Al liet ik wel de troost van een gordijn
Er gaan al vreemden rond op het terrein
Hoewel ik mijn verdriet nog niet kan beuren
Wordt al verwacht dat ik mij los zal scheuren
Van mijn geboortegrond, en dat doet pijn
Nu…
Huisraad
gedicht
3.4 met 16 stemmen
12.096 Rouw niet om levenden, uzelf incluis.
Verwachte neerslag van liefde laat niet eeuwig
op zich wachten; is uw paraplu niet al bewolkt?…
Grote haast
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
2.040 prevelt
volle zinnen moeder lonkt
met de nieuwe buur
en wil alvast met hem
iets gaan beginnen
vader blaast zijn laatste adem
tegen de neus van tante Griet
moeder zegt wat snedig
je broer is dood, zie je ’t niet
vader wordt begraven
na ’t middagmaal en de revue
op het kerkhof wat verhalen
en ze vragen God om het reçu
na een weekje rouwen…
1985. Oostende.
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
640 Misschien bracht rouw jou naar deze kamer.
Alleen.
Naar het drijvende bed
en de woorden
die toen bleven draaien rond mijn zilte slaap
zee werden
groter en groter
in de regen, in die bindende stilte, zo anders
dan ik had vermoed
tot ik verdronk. Jouw gezicht zag
en die laatste hand.…
Schenk je dubbelleven
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.099 Ik wil niet lijden
aan een droom, die
de geest verwart,
verbijt de pijn,
schenk je in een
dubbelleven in een
ander hart, dat het
realisme tart, om de
rouw te vermijden.…
Nu weet ik wat het allerdroevigst is
poëzie
2.9 met 13 stemmen
4.773 't Is niet de dood of scheiding, niet het kwaad,
Dat anderen ons aandoen, of 't gemis
Aan aardse liefde, niet, dat ons verlaat
En jeugd èn schoonheid, eer genoten is
Het zoet van 't leven, niet de dwaze daad
Die men beweent in rouw en droefenis;
't Is: als men leeft voor iets, dat niet bestaat
En nimmer heeft bestaan, en als men 't weet…