797 resultaten.
Goudse Karnemelksloot
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
880 In de dierenzaak zat ooit een prachtige papegaai,
waarnaar ik vaak door de ruiten heb gekeken, als
een ware vorm van troost. Ik keek altijd diep in
zijn mysterieuze ogen, zoet helend als taaitaai.…
Droomlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 Een vergeten man straalt,
Nog drie tanden in zijn lach,
Bedelend langs het droompad,
De ruiten jaszakken uitgescheurd,
Zijn handschoenen missen drie vingers,
Een paar eurootjes gebeurt,
En duizenden lege gezichten,
De opbrengst van een dag,
Striemen in de snijdende kou,
Zichtbare tekening in grauw gezicht,
Vol honger warmen aan neonreclame…
Winterwandeling
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
610 ons mee als boom
Als planten in de bermen
Winterkoning blaast heel zacht
Zijn adem over 't land
We nemen de korte weg naar huis
Waar 't warme haardvuur brandt
Eenmaal thuis eerst knuffelen
Dan spelen met de bal
De slaap komt, langzaam reizen we
Naar 't mooie dromendal
De ochtend start met vogelzang
We kijken door de ruit…
1 tot de macht 4
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
657 Hij vecht, hij vloekt, hij breekt de ruiten,
geen angst, geen liefde—geen ruimte voor spijt.
De derde lacht, kil en berekend,
ogen als messen, gedachten als gif.
Hij fluistert: "Laat mij sturen vandaag,"
zijn woorden een val, een list, een drift.…
De Morgenstond
poëzie
3.6 met 11 stemmen
5.330 Gij wacht niet als ik open doe,
Maar dringt ten eerste mild'lijk toe;
Ja, eer ik kom t'ontsluiten,
En nog in 't nare duister zij,
Zo staat en wacht gij al na mij,
Voor toegeloken ruiten.…
DE REGENBUIE
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.431 Hij rotelt aan de ruiten en
hij doet de ramen ronken;
de wind is zijn gebuurman, en
zij boeren, bei te gaar,
om in te zijn; zij vallen en
zij vloeken op malkaar:
men zeggen zou dat ze, alletwee,
bij dranke zijn, en dronken!
De deuren toe!…
Nachtlied
poëzie
2.9 met 18 stemmen
5.568 II
De vleermuis zwingt om ‘t donker huis,
Ik moet mijn venster sluiten
Reeds menig vlinder op de vlam
Van nachtlijk licht naar binnen kwam
Of gonsde voor de ruiten.…
Liefdesverdriet...
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.354 Ik schrijf jouw naam op het condens van de ruiten,
terwijl de vogels hun ochtendlied beginnen te fluiten.
Ondertussen heb ik nog steeds geen oog dicht gedaan
maar hopelijk zal het morgen weer wat beter gaan...…
Niets spilt de natuur om het niets
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
826 Natuur spilt geen gaven
bewogen ogen mag je lezen
het mogen open vensters
met schone ruiten wezen.
Toelichting:
uit de serie : Het is zo stil vandaag, verlangend je te troosten
© 8-11-2000…
Boezemkamer.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
489 Op die dag hoef je mij niet meer
te zoeken, op de beslagen ruiten
verdwijnen contouren, de wasem
van gebeurtenissen één voor één,
een goede beurt maakt de ruimte
vrij van stof en opgelopen averij
waarin mijn blik voor het eerst
in jouw schaduw verscheen.…
De angst en Sinterklaas!
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.098 Dan het bonzen op de deur, je schrok
je bijkans te barsten,
konden die gasten niet bij de bel,
dat bonzen, ruiten die zowat
uit de sponningen sprongen.
Dan kwam hij binnen, niet alleen,
had een heel gevolg om zich heen,
wat een festijn zou moeten zijn,
werd een avond met haast een tik venijn.…
De conductrice van de trein.
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
580 Een lege bank, een vieze ruit.
Ik heb een zitplaats, tweede klas.
Mensen kijken stom in kranten.
De trein gaat, ik rijd achteruit.
Soms wordt er een woord gesproken,
meestal zwijgen mensen, stil.
Nauwelijks wordt er gelachen.
't Is er altijd even kil.
Iemand rommelt in zijn tas.
Misbruik wordt gestraft, Alkmaar Noord.…
Missus est Angelus...
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.066 dóór
de bontgebrande ruiten,
't duizendverwig keerselicht!
't Is Gods Engel...
Ja, het Woord is vlees geworden,
gulden Messe, en uw gestraal
geeft de eeuwenlang verdorden
mensenboom weer zegepraal!
't Is Gods Engel...
1883…
ROMAN IN TWEE VENSTERS
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.641 'k Sta met mijn hoofd tegen een ruit.
Wanneer gaat die lantaren uit?
Eén lichtkring op wat vunzigheid.
Die gloor is met dat goor in strijd.
Daar gaat zelfs geen verloren meid.
In mij is net zo'n stille straat.
Waar niet één lamp te branden staat.
Waar sedert lang geen mens meer gaat.
1922…
Koude Zomerdagen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
450 voorjaar heeft hij er lang voor gewerkt
frêle plantjes liggen nu geknakt in het perk
maar De Schepper zendt Zijn zon en zegen
en vlug komen er nieuwe bloemen tot leven
sommige zijn bestand tegen schaduw of zon
groeien langs bermen of boorden het gazon
de roos is sterk, haar bloei is niet te stuiten
klimmend blikt haar schoonheid door de ruiten…
HET WONDER VAN HET HEELAL
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
940 ‘s morgens zagen zij Het Licht opkomen
door een smalle ruit in de stal
de Zon over de velden van Effrata gloren
Het Wonder van De Koning van ’t heelal.…
Pizzaboys
netgedicht
2.0 met 20 stemmen
2.365 Glanzend glimmen de lichten door mijn ruit
De straten raken goed gevuld
met massa’s ongeduld
De pleinen draaien vol
Amsterdam baart weer een spits
Men moet op kansen loeren
En niks is nog te dol
Het schemert al
Eenieder wil naar huis
Verlichting op de fietsen lijkt
Van andere planeten af te komen
Ze kennen immers al de weg
Ze kunnen…
Zondagmorgen
poëzie
4.2 met 11 stemmen
3.766 Verscheen mij de zonne
En verlichtte de ruiten,
Een vogel zong buiten,
De klokken begonnen
te luien -
Bim! bam!
Bim! bam!
Vroeg in de morgen!
Hei! la li lo!
De zondag ontwaakte,
De boerelui gingen
In de dorpskerk zingen,
Alle klokken geraakten
aan 't luien -
Bim! bam!
Bim! bam!…
Dit stervend nijpen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Er hier aangedrukt tegen de ruit iets rilt en trilt
ook in opstand tegen sterven is en voelt als quiz.
Naast inspanning houdt de wind zich dan weer stil
als ik uitstel wil, mijn frêle handen vouw en dit vraag,
deze vogel in de beukenhaag met takgetril dat ook wil.…
Onstilbaar
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.377 Roerloze rust omfloerst het wit gewemel:
Kristalbos op een dik-bevroren ruit
Gelijkt het woud, en wind noch één geluid
Beweegt de bleke stilte van de hemel.
De grauwe berg bestulpen witter luchten,
De nevel welt en sliert over het dal
Zijn wijde sluier welks deinende val
Verdooft de stad en haar diepe geruchten.…
Mijn spiegelbeeld (eenakter voor twee personen)
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
1.625 een groot bruin
vierkant vlak
in een verlopen
herencafé met
ouderwets ornament
waar iedereen is
maar elkaar niet kent
in diesem Lokal, braungeraucht
sehe ich im Glanz eines Fensters:
ein reflektierendes Selbstbild
es ist das einzige,
das ich, unabsichtlich,
mit dir teil
in dit lokaal, bruin gerookt
kijk jij in de
glans van een ruit…
Onrust.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.358 - Moeder, hoor, de regen plast
Klettrend op de ruiten.
- Och! ons hindert nacht noch wind;
Maar hij is op zee, mijn kind,
In den stor daarbuiten.
- Moeder, 'k stond aan 't strand en keek,
Toen hij henenvaarde;
Haastig vloog het schip voorbij,
Maar hij lachte nog op mij,
Als hij mij ontwaarde.…
Welgelegen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.312 Of is ’t uitzicht dan zo schoon
Op uw stadje, door de ruiten?” –
Neen: doch weet ge wáár ik woon?
Vlak bij ’t kerkhof! Al de doden
Moeten steeds mijn huis voorbij
En verkonden, stille boden:
„Heden ik en morgen gij.”
’t Is wel vrolijk! zelfs bij tijden
Al te vrolijk!…
de storm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
561 contact onmogelijk
doet ramen trillen
laat kieren julen
verplettert dakpannen
verbrijzelt ruiten…
Zo helder als kristal breekt daar schoonheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 In ook mijn huis en ons dorp waar het regent,
wij ook het tikken horen op de ruiten, de wolken
dikker en dikker zonder de verkwikkende stralen
van de zon op van die dagen wolkbreuken zien worden,
woont ook de angst bij gevluchte gezinnen, bij nazaten
met intense hoop in 't hart dat de wind daar gaat draaien.…
Poeldogingen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
456 tuin
Waar de oordelen dalen in prijs
in de schappen
En wagens bij winkels in buurt super tappen
Hangen de mannen lam
als zatte lappen
Belangen verstrengelen bijkans bij1
Belazeren dekselse boel als de raven
Met simons en koeman en zelfs max verstappen
Die willens en wetens maar jatten en gappen
Met zevenmijlslaarzen door roeien en ruiten…
In hetzelfde vel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
223 Maar dan
in de schemering tussen waken en vallen,
waar de werkelijkheid dun wordt als rijp op een ruit,
glipt er iets open.
In dromen schuif ik mijn vel als een sluier opzij,
loop ik door muren die overdag onwrikbaar zijn,
spreek ik met schaduwen die ik overdag niet durf aan te kijken.…
Onbezorgdheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.431 ."
zij legde koude
op mijn huid
een orde in het
wilde gras alsof
begrijpen zonder ruit
een echo was
maar onbezorgdheid
bleef bestaan
een kind dat door
de regen liep
dat zelfs in breekbaar
opengaan
nog iets van
eeuwigheid behield
want wat is denken
zonder zee
zonder vallen van
de nacht
zonder een hart dat
af en toe…
Herfst in het woonoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
60 Wij wonen hier in de statige huizen
en kijken door de ruiten naar de lucht
die grijs is en zo peilloos laag hangt,
dat het behang er somber van verkleurt.
Het is het breekbare gewicht van dromen
die we hier achter glas bewaren,
terwijl de avond zwart de ramen binnentreedt.…
Bange Bas
hartenkreet
1.5 met 14 stemmen
1.328 Zo staat hij, neus tegen de ruiten,
En kijkt met bange ogen naar buiten.
Bas´ meest bezochte site, jawel,
Is dan ook buienradar.nl.
Hij kijkt dan of de wind gaat draaien
En of het ook steeds harder gaat waaien.
Wat hem, op dat moment dan nekt
Is als de bui over Enschede trekt.…