1541 resultaten.
Een broze engel
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
425 Waar wanhoop een ladder richting
hemel vormt en het hoofd met het hart
een strelende vinger met een
stekende dolk verward,
geeft een broze engel zijn bekentenis:
"Kwaad wordt kracht,
toorn wordt licht
en in de nacht
verbindt hij zich
met zijn geliefde..."…
Dame
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
588 ze was een mooie vrouw
maar grenzend aan het ordinaire
terwijl ze toch zo graag
een dame was geweest
met intellectuele kwaliteiten
en hoogstaande moraal
ze zuchtte wanhopig links
ze zuchtte mismoedig rechts
om maar begrip te vinden
maar al wat ze bereikte
was dat men dan dacht
nou
die lust er wel wat van
ze ging dus maar naar…
Eenvoud en schoonheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.010 Er kruipt langzaam hoop naar binnen
een klein pareltje met nieuw leven
de wens om opnieuw te beginnen
wordt heel voorzichtig ingeweven
Waar ooit onherstelbaar letsel zat
ontstaat nu een geborgen gevoel
alle wanhoop die ik destijds had
treft niet langer open doel
Mijn denkwijze wordt opgefrist
door jouw eenvoud en schoonheid
mijn hart is…
Gedachten na Pasen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
653 Hoe zou de verlatenheid
na Goede Vrijdag
voor wie het beleefden
hebben gevoeld,
wij kennen de afloop,
de vreugde van Pasen
maar denk je hun wanhoop
eens in na Zijn dood.…
intake
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
759 het was de stoel die meteen al
tegenstond, veel te blij in rood
en zitten deed hij ook niet echt
op het puntje, breekbaar bijna,
balanceerden gedachten die zij
strak naar buiten keek terwijl
de muren zich wachtten en 'n
klok haar in de gaten hield,
er zelfs even bij stil stond
zo zwegen ze alle tijd verleden
en slikte ook daar de wanhoop…
Happy
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
523 Het moest de net herstelde Happy Feet
vanaf de start al zeer wanhopig stemmen.
Je zal maar naar de Zuidpool moeten zwemmen
Zo vetgemest en al, dat wordt hem niet.
' Ik ga zo kopje onder', denkt hij. ‘ Wedden
dat ze me dan weer lekker komen redden?’…
Woordzoeker
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
809 Van een luisteroor dat doof is
voor de klanken losgevallen
uit een mond die niet kan zeggen
van het woordbeeld dat hij zag
Nu een taal slechts vol gebaren
driftig graven in geheugen
waar de zin niet komt tot snede
maar in wanhoop overgaat
Afa ziet,
maar kan niet zeggen van het beeld
dat heeft bewogen
maar met taal niet werd gevangen…
Terugdenkend aan
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
766 terugdenkend
aan de laatste keer
dat ik door je haren streek
lijkt een eeuwigheid geleden
zal nooit vergeten hoe je naar me keek
met onze ogen
spraken we stilzwijgend
hoe innig ik je ook vasthield
werd jij zonder entschuldigung weggerukt
mij achterlatend, in een zee van wanhoop, geknield
voor altijd
zal ik je blijven gedenken
evenals…
Het opzomerend besluit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
579 Het zal mij daarom tot opluchting vervoeren
zodat ontbonden handen geen kwaad doen
of mij anderszins tot wanhoop beroeren.…
In diepte van mijn heimweeklacht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
712 De eenzame stilte
die jij in mijn ziel
wilt ontroeren
ademt in mijn twijfel
als hoogste noot
van heimweelied
de wind neemt misschien
geluiden mee, fluisterende
beelden, die nooit zwijgen
uit wanhoop, toen je wegging
in de boot zonk de moed
mij in de schoenen
ik weet nog steeds niet
wat te doen, bij de notaris
die mijn testament reclameert…
Jouw bestaan ( J. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
663 Het hart transporteerde en transformeerde hoop
bij alle vormen van wanhoop...
die woekerden in mij, door mij.
Als jij er niet was, was ik er ook niet meer.
Jouw luisteren, jouw vrijheid tot medeleven:
voor een héél leven lang!…
Tegelijkertijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 In de brief die jij nooit schreef
is het heuvellandschap groener
dan de polders van onze jeugd
alsof een vreemde mijn bestaan volgt
beamen we de doodse stilte
in het nachtrijk zonder dromen
tegelijkertijd zijn we niet samen
door stormen uit elkaar gegroeid
in een dagboek zonder toekomst
we volgen de rivier zonder wanhoop
onder het maanlicht…
Met stilte bedekt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Zeven keer per
Dag is het mijn
Werk om een
Mens te vertellen
Dat hij niet
Langer dan drie,
Hooguit vier, maanden
Te leven heeft -
Zie de wanhoop, woede
En onverdraaglijkheid
In de ogen van
Mijn patient
Voel met hem mee,
Maar mag niet huilen,
Als de laatste
Patient van vandaag
Mijn spreekkamer
Verlaten heeft
Zak ik…
Van uit de donkerte in de lommertuin
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.926 O, tevergeefs ontvlucht
verbitteren, wanhopige ijverzucht
en afgunst die zich zelve niet begrijpt!
-----------------------------
uit: Verzen (1926)…
K versus K.7
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
960 met mijzelf
slaap maar
zeg ik tegen haar
ik sluit mijn ogen
wil ik wel met droogte
mijn lijdend lijf ingaan
ze heeft geen woorden nodig
't afsnijden van de tijd
't besef dat een terugkeer
misschien onmogelijk is
ik draag het zand van de nacht
naar het afscheid, het wanhopig zwijgen
volgepakt met knars en kanker
zal ik een briefje…
Depressie
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
618 Bij een boom stond ik stil
om mijn negativiteit
met zuurstof te filteren
de boom zei niets terug
ik had geen vragen
waarvan ik het antwoord
al wist, ik somberde
uit de diepte van mijn ziel
borrelde een wanhoop
niet te beschrijven
ik probeerde de zomer
in te lijven, maar
mijn lichaam sputterde
tegen de boom
die onveranderlijk bleef…
dicht op de huid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 in labyrinten verdwaald
zoekt ze met het kind
naar een luchtspiegeling
de hemel een verdampte koepel
verschroeide verlangens
in stolpen bewaard
gemangeld laveren ze tussen
de vervlochten grondtonen
van wanhoop en weemoed
ze klauteren op rotsig niemandsland
de duisternis kruipt met hen mee
alle ruwe kanten op
moeder wijst naar de…
verdwaalde mensen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
620 verdwaalde mensen in de stad
werpen hun schaduwen op straat
geketend aan een doelloos pad
bewegend in dezelfde maat
diep bedolven onder vele smarten
hebben zij zich in een waan gehuld
die de leegte in hun dorre harten
slechts met vluchtige verlangens vult
ik lees de wanhoop in hun holle ogen
en voel de pijn van hun verloren strijd
terwijl…
Kracht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
666 Als mijn dromen zijn vervlogen
en illusies zijn vergaan,
als de winter is gekomen
en het licht is uitgegaan,
als het leven me te druk is
en mijn lichaam te vermoeid,
als mijn vrijheid werd gevangen
en de wanhoop is gegroeid,
dan wil ik mezelf bevrijden
en gaan stappen in de wind,
wil ik net zolang gaan dwalen
tot mijn ziel de rust hervindt…
Alerte
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
492 vermagerde huid
voorts een
pijnlijk toeristen
ritje op
zijn/haar getergde
rug vreselijk
roepen wij
dierenvrienden luid
met de
prachtige slurf
onder hevige
dwang spelletjes
verrichten zogenaamd
fotogeniek
olifantenliefhebbers steun
de desbetreffende
bekende stichting
bekijk beelden
t.v alameer
ambassades dit
maakt ons
woedend/wanhopig…
Ramptoerisme
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
855 Loop niet door
Kom binnen
Wees niet bang
Ik laat je zien
Hoe mijn dagen
Vaak beginnen
Na het opstaan
Zonder zinnen
In een flits
Van nul naar tien
Maak eens mee
Wat ik vaak meemaak
Voel de wanhoop
In een dag
Zoek naar houvast
En naar orde
Zonder handgreep
Aan de slag
Hallo
Wees welkom
In mijn wereld
Beleef een tijd
Van geen…
Een nieuwe brug.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Blijf niet roeren in de wanhoop,
in al wat ellendig is,
blijf de bitterheid niet voeden,
't doelloos hangen in 't gemis.
Neem de brokken uit 't verleden,
alles wat werd stukgeslagen,
voeg daarbij ook al het goede
dat je ooit hebt meegedragen.…
Welles nietes
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
754 In onze adem woont Gods Geest
Het is een ramp voor het verstand
Het is in een spagaat beland
Het voelt zich eenzaam en verweesd
Het wordt wanhopig en bevreesd
Negeert een uitgestoken Hand
In onze adem woont Gods Geest
Het brein zegt die tijd is geweest
Het hart zegt dat klopt van geen kant
Ik voel mijn hersens aan de tand
Die fluisteren daarop…
LAIS CCXXXIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
396 Lust is wanhoop waarin angst zich verschuilt.
Het schone heeft zich met zichzelf vervuild.
Alle wegen lopen dood in Rome.
De mensen zijn doden die nog dromen.
Een wolk scheurt weg, de straal verbindt het oog
met waar het was, waar het nog moet komen.
Zijn tranen tonen het haar regenboog.…
LAIS CCXC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 Mocht morgen mij alsnog jouw beeltenis
d’ ogen schroeien, dan wordt mijn wanhoop hoop,
mijn Niets jouw Alles en vergiffenis.…
Nachtasiel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 Het was geen dag van makke schapen
en er stond wanhoop in de gang.
Dus kan ik nu mijn ogen sluiten;
ik leid mijn schapen naar hun wei.
De maan schijnt schuchter door de ruiten,
jij vlijt je zachtjes tegen mij.
Zo tuigen we onze dag af,
we likken onze wonden.
Zo samen liggen is geen straf,
’t is knus in onze sponde.…
Eenzame man
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 Nooit gedacht dat hij wanhopig zou worden
omdat hij de liefde zo lange tijd moest missen
eenzame man in de nacht, voor het beeld Maria
nooit geweten dat hij de moed op kon geven
omdat hij zich niet gewaardeerd voelde
door zijn omgeving aan verandering onderhevig
nooit kunnen vermoeden dat hij de hand
aan zichzelf sloeg diep in de duisternood…
je bent van glas
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
803 glas
mijn hoekigheid
wordt ronder als ik
in je spiegelen mag
je kaatst in lijnen
die geen einde kennen
mijn handen warm ik
aan jouw oppervlak
ik zoek naar je begin
een naad, een draad
die ik kan volgen
open maar, ik wil erin
versmelten met jouw beeld
je transparantie proeven
maar je bent gaaf, geen
barst of kleine groeven
wanhopig…
OPWAARTS NEERWAARTS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 Wanhopig smekende
en vurige gebeden
stijgen als wilde springbronnen
naar de genadige Hemel
hoe vat God hetgeen
naar Hem gezonden wordt?
wat wil Hij antwoorden
op dringende vragen?…
Ontsnappingskamer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
269 De koning heeft de sleutel
van de sloten aan de buitenkant
en dat is precies het probleem
want die koning ben ik zelf
opgesloten in deze piramide
Het is een koan
en het is niet grappig
Wanhopig roep ik antwoorden
in het duister, op de tast
strompel ik verder en
eindelijk gaat de deur open
naar weer een donkere kamer
zo Vantazwart…