Alle inzendingen over duinen

959 resultaten.

Sorteren op:

Doornig van wrok staat somber, dor en grauw

poëzie
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.789
Doornig van wrok staat somber, dor en grauw De distel van mijn ziel, stug-hard als hout, En in mijm'rende zelfmarteling houdt Hij vast de verre herinn'ring, wreed en trouw, Hoe eens zijn jeugd herhaalde 't hemelblauw En 't zeeverschiet, van 't hoge duin geschouwd; En nu, verschroeid en stukgestormd en oud, Kronkelt zijn wanhoop in stek…

Venus en Sedna

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.145
ik in een flits mijn toekomstig verleden beelden surfen kopschuimend naar het heden waar wolken golven raken bij de waterlijn herinneringen stromen langs vreugde en pijn over gelopen paden, ooit betreden werden hoge golven nooit vermeden prachtige foto’s op papier beelden mijn zijn lachende ogen stralen langs warm zand richting woeste duinen…
metha13 juli 2004Lees meer >

Dodenakker in Wales

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.452
Hun schelle schaterlach klimt over ’t duin ze bewonen vol trots hun zandkastelen hebben emmers schelpen te verdelen een uit zee zwaar bevochten strandfortuin Het jonge kinderleven is nog enkel zand slechts vaag begrensd door de waterkant Hun zilte water bestaat uit louter tranen in de witte aarde gaapt het donker gat geen oog en hart voor…

de oceaan

hartenkreet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.714
We beklimmen hijgend de laatste duin. Dan zie ik de oceaan, de golven traag krullend in de branding, met witte kruin en dán rennen we springend omlaag. We kijken naar deze kolossale zee. Soms heel donker blauw, soms ook licht. Veren van schuim neemt de wind met zich mee. De oceaan is een adembenemend gezicht.…

5 mei 2005

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 698
geluk de sla gelukt nog steeds in tuinen elk thuisje heeft ‘n eigen kluisje vrijheid gestift in bossen en kantelen klef en blij de meisjes in bordelen burgers afstandelijk op stand zitten nu in zwitserland het glas daar geheven bij een diep en innerlijk beleven met regen onder paraplu’s de koningin nog op het pluche vossen jagen in de duinen…

DE KLEINE SAVOOIAARD

poëzie
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.567
Och, als de zwaluw henenvlucht Voor bui en hagelvlagen; Als zich de meeuw op ’t water wiegt, Of pijlsnel langs de duinen vliegt, Wie zal haar lot beklagen?…

Zomers winters

netgedicht
4.2 met 37 stemmen aantal keer bekeken 1.928
uitgeblonken toch reed ik nog een scheve schaats de elfstedentocht reed ik per fiets nooit had ik mij zo’n koele zomer kunnen dromen het doet me meer dan iets de merels fluiten mij in februari de oren van het luisterend hoofd struiken zijn door de warmte opgeblazen ze ontbotten in een te vroeg lentefeest en hier recht achter de mooie duinen…
Rikus Kiers20 februari 2007Lees meer >

Waterlanders

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 538
De zee golft mee op ruige vinnen verwekt het duin in schuimend zand, getuigde pluimage aan de offerrand, uitdagende normen der dorpse minnen, in uitgebleven beminden, jaagt in angst de afslag binnen, vallen diepe stilten, niet in tonnen aangekant, stromen tranen over het gewelfde waterland, wekken klokken het gemoed er droeve zinnen, het…
pama16 november 2008Lees meer >

Ontluikende passie

netgedicht
4.7 met 77 stemmen aantal keer bekeken 5.434
"trotseerde storm en golven alleen... had ik de wind niet mee" maar samen deden we het tij keren 'verpletterend' zijn je woorden, storm en golven zwiepen met geweld op de rotsen maar het is een rustgevend geluid en nergens anders te horen dan alleen op het strand langs jouw beschermende duinen de elementen trotserend en de wind die…
Rob van Tol15 januari 2009Lees meer >

Onvoorwaardelijk

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 792
seizoenen zijn eilanden rond dromen de oeverlanden zijn het blikveld het uitzicht over een levend landschap het leven is jong, onze liefde nadert het licht, uit jouw hart naast het bed van de dichter wordt onze liefde lichter jij bent het droomgezicht op het naaktstrand van de blote ziel er is onvoorwaardelijke groei achter jouw schuilend duin…
mobar13 maart 2009Lees meer >

Iets van Brel

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.474
Hoorde muziek en keek opzij stamelde ongezegde woorden voor het raam waar ik bleef staan dat openzwaaide - onverwacht en lachte hem de hemel toe hij - die begreep waar ik wou wonen en verschool me in zijn stem die zoveel liefde had gebracht Hij - die mijn vlakke land omarmde lief genoeg om in te wonen zelfs wanneer het kruin der duinen…

Stiekem

hartenkreet
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 4.833
geel speelzand In de zwevende hitte klinkt het zachte ritselen van een krant Erachter glimt in de brandende zon een met waterparels bedekte bronsbruine huid Ze heeft bijna alles behalve de krant uit In het zand schuilen de speelse vingers van haar hand, die als een jonge loopse hond met vijf pootjes hunkerend in haar duinen…
Namasté24 januari 2010Lees meer >

VISIOEN

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.234
Links het duin: er langs een rose rand Rul doortrappeld, ondoorwaadbaar zand: Rechts de zee: een altijd ruisend wonder. En als eens Joannes, de verkonder Jesu Christi, zie 'k een muur, een wand, Opgebouwd door 's krijgsmans stalen hand, Onder roff'len en kanongedonder.…

voor jou en lenteliefde

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 674
in sint maarten laat ik mij vervoeren door jouw ogen en de regenboog langs polders van je vlakke land kijk ik naar scherp belijnde velden waar kleurrijke tulpen zich overvloedig laten gelden transparante maagdelijkheid danst op witte bomen langs de dijken en gaat de appels voor zo uitgelaten lente fris lachen wij golvende duinen door…

Herfstwind

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 626
Als een op hol geslagen geest raas ik over het vlakke land zweep op het zand tot hoge duinen gesel fel de bomenkruinen met mijn machtig krachtenspel blaas heel hoog van de toren na die slappe zomertijd voel me eindelijk herboren na dat zuchten en wat briesen het is de herfst die mij verblijdt Laat de regens maar gauw komen wolken schud…
Frans schuit12 september 2011Lees meer >

Huiswaarts

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 491
smal getrokken mond vervagen vergrijzen kleuren wit traag valt het licht deze dagen doodsbleek ik keek langs de lijnen van je gezicht die eerder zacht en soepel waren nu hard en je schone handen je schouders spelen niet meer met de wind of het lentegroene gras het ademen staakt mijn hart verhongert de zee jankt, joelt en breekt de duinen…
Claire17 februari 2012Lees meer >

Gap

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 504
Kurhausplein in Pathé met jou mengde zich mijn oog op vier verdieping hoog buiten turend op de lange straat, waar mijn vaders laatste thuis en ik er vaak doorheen het avondlicht oranjig scheen van warme zomeravond, met de Britse kust en klif uit film waarin een man en een vrouw die dichtte tussen hen hun wijze zoon, met onze kust van duin…
Ralameimaar21 augustus 2020Lees meer >

NOORDZEE

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.134
Wie kust er zo driftig der duinen zand? Wie klotst er zo blij, zo juichend aan 't strand? Wie geeft er ons zout in het bloed, En moed in het krachtig gemoed? Hoezee! dat is de Noordzee! Hoezee, dat is de Noordzee, De zee van Nederland! Wie omsluit in ene heilige band, België, Nederland, old merry England?…

Het gezellig knisperende schelpenpad.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
Zachtjes, gezellig knispert het schelpenpad door de duinen naar de zee; slingert het zwervend naar een nog ver strand. Waar de zon zich reeds openbaart als een eerste wee; en het koestert als een moeder met een strelende hand.…

Een vage vrouw.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 748
echt wou ze hield altijd alles voor zich ze was nooit eens heel erg duidelijk, nooit open altijd omgaf ze zich met mist ze was een vage vrouw toen er iemand kwam die zei ik hou van jou vond zij dit eerst wel prachtig en genoten zij zeer godallemachtig van zon en zee en strand en van het liefdesspel zo heerlijk en zo fijn op 't strand en duin…
Peterdw.15 februari 2018Lees meer >

Over-leven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 733
Zonnehitte gaf de regen nauwelijks een kans wind blies zand verrassend hoog, tot duinen. Nu klinkt de roep: laat dit landschap blijven! droog en weerbarstig, met een enkel dier, die tussen dor en dood nog weet te overleven wondre wilskracht, hun natuur. Opgetogen zochten wij naar sporen uit 't verleden met water onder handbereik.…

Zeeuwse inkijk

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
Dat is even wat anders dan die reclame voor goedkope boter en ik zie een regen van diamanten in haar huid van meel en eekhoorntjesbrood verdwijnen, glimlachen als lieveheersbeestjes op het zachte mos van haar Domburgse duinen, die mij heel vriendelijk uitnodigen om te gaan zonnen als een kaboutertje op haar naaktstrand, terwijl de liefdesengel…

Middelburg

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 418
Was het u bekend dat Middelburg niet aan een meer, niet aan een meer, kanaal, rivier, maar aan het zilte nat wist u dat Walcheren in 't land van Gorzen en van Slikken Walacra sinds de Romeinse tijd een eiland was aan zee wat duinen en konijnen, gras, niet meer dan dat?…
Max10 juli 2019Lees meer >

zij roest in haar boeien

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 902
ik zag je hand in het laagliggend land de polders, kwelders en zee jij gaf eb, daarna vloed maar wij namen de klei en leefden er mee uit zand van het strand groeiden duinen jij liet de winden daar struinen wij braken met dijken en pieren de golven omdat zij ons met hun kracht zouden hebben bedolven jij wakkert de wind tot orkanen…

We blijven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
We blijven onverstoorbaar naamloos omdat we zwijgen geringe afstand van de kust zee in alles wat hoorbaar is rust dichterlijk bij mijn hart gaat weer terug om aan te zwellen in mijn nachten bij haar volmaakte duinen tussen haar billen in het holst van de nacht wanneer we samen zijn met de maan naamloos omdat we zonder bezitten zand…

Ik kwam jou tegen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 582
Ik wandel in de duinen en tussendoor ga ik heerlijk op een bankje zitten genietend van de mooie natuur Er komt een man langs en vraagt of hij ook even mag komen zitten Een grote man met krullend haar en een hond Natuurlijk is dat oké We raken gelijk in open gesprek met elkaar over het leven....…

Herfst

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 954
Haar bruine teddybeer houdt trouw de wacht, terwijl zij in haar domen langs blonde duinen dwaalt. Totdat de herfststorm daarbuiten bedaart, en de vroege ochtend zachtjes straalt.…

Ze lachte weer.

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 754
Een kitesurfer deed verwoede pogingen om met veel te weinig wind toch het luchtruim vlak voor de duinen te kiezen, wat hem op een aantal buitelingen in de lage duinenrij vlak voor de echte, hoge duinen, kwam te staan.…
Peterdw.21 februari 2010Lees meer >

sterven aan zee

hartenkreet
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.292
ik tel de laatste golven telkens opnieuw het strand is leeg en verlaten zie ik om dan zie ik de duinen heuvelachtig zoals mijn leven met een zee die soms stormachtig bressen slaat ik voel mij uitgeput en ga zitten in het zand het is afnemend getij zo voel ik dat ook in mij zelfs het zitten is vermoeiend ik ga liggen, op mijn buik met moeite…
Wim Niesten23 november 2003Lees meer >

liefdesconsument

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 716
doorwrocht gedicht de speldenknop in tijd voor liefdesval zeer gewild vooral voor de vrouw mits niet in lichte zin getild door vozers die vrij pakken bil borst eerste gezicht totale overgave met gezwijmeld heftig d'hartstocht schijn van toeval steevast hun gevoel recht de lijn krijtend smachten drijven zij naar duurzaam samen zijn stortend in duin…