Alle inzendingen over gordijn

1036 resultaten.

Sorteren op:

Kinds verlangen

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.674
En als hij dan de slaap niet vond - het gordijn bewoog zo zacht, de ramen open op de grote zomer – dan kwamen ze voorbij, voorover op de fiets, de goden van de nacht. Zij zongen weer dat ene lied, dynamo’s maalden gezangen. Hij wist de vreemde woorden niet. En via ’t raam liep dan de donkere zolder vol van jong verlangen.…

Verwijdering

gedicht
3.9 met 27 stemmen aantal keer bekeken 8.708
Vier schilferende muren; effen, bange gordijnen, buitentijdse boekenrekken. Goed, ik ben naar binnen gegaan: schroeiplekken in landschappen of klef beslagen gangen heb ik nooit ontlopen; 't liefst kies ik lange onverharde veldwegen om te trekken. Er is een stoel, waar, waarin, voor de ander? Op bed zitten zou privé-schending zijn.…

schaduw in de mist

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
Schaduw in de mist Soms is alles zo vaag Zo ver weg Probeer het te pakken, doch geen gevoel,onbereikbaar Mijn ogen zijn nat Mijn huid is kil De mond wijd open Klaar voor een schreeuw Geen geluid, ’t is stil Geen wind, geen vogels, niets Ik staar om me heen Overal leegte Als een grijs gordijn die me mijn zicht ontneemt Probeer te bewegen…
P.M.Matthes31 december 2007Lees meer >

dicht de dag

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 862
vergane weelde opdat hopelijk menig lezer zwicht en zich herkent in de ander poëzie is voor het volk het wil dromen bij dag en nacht meedraaien in een strofenkolk waarin het naakte bestaan tijdelijk wordt verzacht of de kunstenaar in het vlees steekt met uw eigen dolk als dan de avond valt en bundels zijn versleten doe ik de gordijnen…

Huis van liefde

gedicht
2.8 met 33 stemmen aantal keer bekeken 26.566
Het huisnummer verlicht, waar liefde woont (je zag aan de gordijnen dat dat zo was, aan de kleur van een raam, donker hardsteen, was de geveltuin vochtig, dan wist je genoeg) waar liefde woont, een doordeweekse dag achter een dichte deur, je belde aan, een leven als een oordeel, daar kleef je graag aan het vergankelijke leven.…

Heimwee naar de dag voordat jij kwam

gedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 10.623
Ik was Abba al voorbij maar Abba haalde mij in het was een jonge dag de dag voordat jij kwam het was zo'n dag dat iedereen je aankijkt en gestalte neemt en: bewogen de gordijnen in de deur er was geen wind knikkend zakte iets opzij een vloed een flakkering van licht in het licht een zingend kleuren van de kleuren naar zichzelf het was de dag…

Een huis vol mooie mensen

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 752
Aan het plafond Tussen de muren In de gordijnen Op de vloer Op elke plek Waar je net nog stond Altijd en overal Ligt er ziekte op de loer Bijna als de ‘Gouden Kooi’ Een beetje als de ‘Truman Show’ Net als dat ‘Big Brother’ toen Maar dan zonder dat geklooi Een huis vol zieke mensen Stap er maar eens binnen Zie het eerlijk samen zijn…
Jeroen Zwaal22 augustus 2008Lees meer >

Droma

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
Wanneer het laatste licht gaat slapen gaan de zware gordijnen toe weer sluit zij de donkere dagen haar ogen zijn zo hopeloos moe in plaats van het schaapjes tellen telt zij de spijlen van het bed met één druk kan zij om aandacht bellen maar haast heeft het ontbijt al klaargezet de po-stoel is allang in ruste grauw en grijs, een dode kleur…
metha2 december 2008Lees meer >

Diep in mijn leven is een heiligdom

poëzie
2.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.545
Als ik met zachte, Bevende schreden langzaam naderkom, Dan hef ik wel de ogen naar het dicht Gordijn en strek de handen vol verlangen, Maar grijp de plooien nooit en in mijn bange Handen verberg ik wenend het gezicht. Ik durf niet vragen, welke God het is, Die ik aanbid maar nimmer durf ontmoeten. Maar Moeder! Jezus!…

Het was weer zaterdagavond

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 662
eenzaam zijn de tv heeft niet zo veel te bieden het boek ligt doelloos op je schoot geen zin om er in te lezen je luistert naar muziek en je gedachten gaan terug naar toen, en je vraagt je af waarom je je geluk niet vast hebt kunnen houden waarom en wanneer ging het stuk als een zeepbel spatte het uit elkaar langzaam sluit je de gordijnen…

het schilderij in mijn hoofd

netgedicht
2.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.655
geschoven asfalt wortels van mijn bestaan de verhalen van mijn vader ver maar dichtbij de lokkende polder op sloten al het onbetrouwbare ijs met daarnaast de oprukkende snelweg foto’s met een spiegelreflex stilleven van tomaten in de zon vrienden van vroeger het lange luisteren de wind onder het dak de gedachte aan morgen de dichte gordijnen…
wim euser19 oktober 2009Lees meer >

RUST VOOR RONDDOLERS

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
Schilderijen en gordijnen maken binnen een zacht huiselijk schemerlicht, gelijk aan warme ijle sinaasappeldamp. Diep zeeblauw ligt stil op het beddenlaken, geeft de slaapkamers een zwerflustig aanzicht: dwalen - of hier speuren langs bloeiende kamp.…

Fragment La vita è bella

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 997
Wanneer de eerste klanken door de kamer klinken voel ik reeds de ontroering door mijn lichaam gaan zie in een waas de jonge vader bij de platenspeler en zijn verwachtingsvol gezicht zoekend naar zijn geliefde die zich van haar brits opricht langzaam in trance zich naar het raam begeeft hij ziet haar schim vanachter het gordijn ze neuriën…

Doka

gedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.143
Wat nu aan het zicht benomen is, ruist achter een gordijn. Is een hand die zich opent, sluit in die van mij. Een hand die afdrukt. Dat het uitlekt geen hand te zijn.…

Mist

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 816
Wind hoor je blazen, regen hoor je vallen, Zon prikt door de gordijnen Onweer komt met knallen Maar mist, die stiekeme mist Omsingelt je huis zonder geruis Hult stad en straat In satijnen gewaad Ontneemt het zicht, dimt het licht Ontlokt de roep “alles zit dicht” Verrast bij het opstaan Nooit met naar bed gaan De dokwerker raakt niet verstoord…
Karel Krokant20 november 2013Lees meer >

treurwilg

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
ik zag hoe zeven kunsten bij je laving zochten: er waren nieuwe kerven in je stam na elk voorbijgaan ik zag je takken treurig naar het water buigen gordijn van hunkering en hoop waarin alleen de wind verstrengeld bleef ik zat te wachten, op een steen, wat verder ik heb je droefheid niet verkracht mijn naam niet in je bast gekerfd…

Een blauwe streep muziek

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 630
parelden in opvliegende klanken ze lokten het applaus het juichen en zacht janken violen speelden hartengeel tegen zwart van roffels pauken het podium verloor zijn zicht doofde langzaam uit in tegenlicht je danste rood de laatste glimp de pirouette van ingevallen stilte je gaf je oogverblindend bloot voordat het einde de gordijnen…

bewogen (2)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
leg je maar neer, liefste we bedekken je marmeren bed met geurige bloemen we sluiten de gordijnen als de loodgrijze regen de aarde zoekt leg je maar neer, liefste op het zachte bloemenbed laat ons de bewogen tijd bezweren en reizen reizen op papier we planten een boom, liefste in de tuin van traag tikkende stilte ons tijdperk…

Vreemde maan, vertrouwde wol

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 628
In de stad ben ik weer door grenzeloze noodzaak zie ik een blauw schijnsel door de gordijnen van een vreemde maan die de nacht straalt wind waait emoties over spiegelende meren een stille ik in jou wandelt over water geluidloos het hart, vol sentiment gaat hevig te keer mensen zijn onderweg er is geen alternatief voor onderbewustzijn…

Violen speelden hartengeel

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 637
ademstootjes parelden in opvliegende klanken ze lokten het applaus het juichen en zacht janken violen speelden hartengeel tegen zwart van roffels pauken het podium verloor zijn zicht doofde langzaam uit in tegenlicht je danste rood de laatste glimp een pirouette van ingevallen stilte je gaf je oogverblindend bloot voordat einde de gordijnen…
wil melker6 november 2006Lees meer >

Reis en bestemming

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.743
ik denk dat ik aanknopingspunten bedoel, een uitzicht bijvoorbeeld, contouren van bergen die opdoemen in de mist, cipressen, een linde, een halfopen kanten gordijn, druppels aan stoelen op het terras, iets tastbaars en het is waar, in andere steden doen wij meer moeite, kijken naar peuken en stof op de weg, naar plantengroei op het voetpad,…

Het einde

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.584
Vreemd pizzicato van verre gitaren, Hoorden we buiten reeds de vogels zingen - De zon kwam door de kieren van de zware Gordijnen in de stille kamer dringen. Maar ons gezicht en alle dingen hingen Nog in 't vermoeide licht der kandelaren - En tussen ons, als grote spoken, gingen Waanzin van woorden, wanhoop van gebaren.…

je gaf je oogverblindend bloot

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.497
ademstootjes parelden in opvliegende klanken, ze lokten het applaus het juichen en zacht janken violen speelden hartengeel tegen zwart van roffels pauken het podium verloor zijn zicht doofde langzaam uit in tegenlicht je danste rood de laatste glimp de pirouette van ingevallen stilte je gaf je oogverblindend bloot voordat het einde de gordijnen…

Kaatsen

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 566
grote woorden mijn vriend zoals een kind stenen in een rivier strooide zielloze beloftes zoals een boer zaad op droog zand mijn vriend je zei als de dagen gaan lengen zullen de vogels weer kauwen en ook dat het de schuld van de schildpad is ik zei vandaag kom ik je halen want het is nog niet november vandaag doen we de gordijnen…
BKNWRM8 oktober 2023Lees meer >

HEEM HONK HUIS THUIS

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 567
De takken spelen wild een schimmenspel Het scherm is kant en klaar - ecru gordijnen De zon is lamp en niet te dimmen, fel Belicht hij wat ik zoal voel verschijnen Intense liefde voor het fundament Waarop hij rust, mijn meesterlijke woning Aan mij nu vijfentwintig jaar bekend We zochten lang en dit was de beloning Het pand lag lonkend…

Troosteloze bak

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 393
Buiten krijsen kinderen alsof ze nooit oorlog hebben gekend, ik trek het gordijn nog wat dichter— hun stemmen zijn te scherp voor mijn katerhoofd. Op de vensterbank staat een bloem, half vergaan, net als mijn goede voornemens.…

Schat!

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 305
niet konden weerstaan de liefdesvlam leek eeuwig met zachtere wanen ze liepen langzaam over een lange grenzeloze weg naar een zorgeloze toekomst winterzon in hun zomerharten ze spraken dertien verschillende liefdesgoden hadden veertien mentaal gegronde aandoeningen en dat was niet genoeg om echt te verdwalen achter dikke gordijnen…
mobar25 maart 2026Lees meer >

Maidenspeech

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 314
Bekentenissen op dit podium de zaal waar ik vertegenwoordig in ter zake doende taal die ons allen raakt; Ik zal blijven strijden voor hetzelfde recht zonder te dansen naar hun zware pijpen of achter het gordijn te verdwijnen.…

Smidse

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 153
knettert ....nieuwe stelsels ........oneindigheid Sterren borrelen op, diep uit de pan fonkelen ze naar een plaats in de ruimte Het heelal krijgt reliëf ....Sterrenslierten tollen weg ........suizen door het niet-bestaande heen Alchemie van de schepping Binnen de kolf kookt het rond Smeltkroes ....Heksenketel ........Toverbrouwsel Gordijnen…
Zywa11 augustus 2026Lees meer >

'K zat, jong, graag in mijn perenboom te deinen

poëzie
4.1 met 37 stemmen aantal keer bekeken 2.362
'K zat, jong, graag in mijn perenboom te deinen: In de afgeknotte top had ik een plank Getimmerd, en gevlochten, rank door rank, Klimop tot rugleun en veil'ge gordijnen.…