25121 resultaten.
Lenteliedje
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.044 Over het welzijn van 't zwanger muskietje
Haar shotje gehaald, bij een wijd open deur
Dit is een vers... zomerliedje
't Gaat over maand juli vol zon
Over twee krekels onderaan een sprietje
Terug op die plek, waar hun passie begon
Dit is een vers... zomerliedje
't Gaat over augustus in 't land
Over een hommel in 't fleurig gebiedje…
Kuieren door Parijs
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.288 En terwijl ik
haastig weer een bladzij draai
van ‘t stratenplan,
verkneukel ik mij nu reeds
op ‘t weerzien met Parijs
Ik weet dat ’t een illusie is
de tijd te stoppen,
om te keren naar ‘t verleden,
te proeven hoe het was -
grandeur en armoe
op een steenworp van elkaar,
de geur te ruiken van de paarden,
vermengd met smeulend pek van toortsen…
MASKERS
poëzie
3.8 met 18 stemmen
3.048 Wij juichen, wen in 't oog ons bittre tranen springen
van spijt en wanhoop. - Wie doorgrondt, in 't mensenhart,
het wenen van de vreugde en 't lachen van de smart ?…
Anno 1700 en Zoveel
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.260 Ze zijn ad patres heden,
De rokjes zijn versneden,
Het goudleer ligt vertreden,
Maar ’t geestje dwaalt nog om:
Nog zoekt hij te overreden,
En relt van zuivre zeden,
In ’t oude heiligdom;
Maar wie zich wijdt aan ’t heden —
Hij zoek’ zich in ’t verleden
Een spiegel voor zijn schreden:
Doe wel en zie niet om.…
VOOR U ALLEEN
poëzie
2.9 met 12 stemmen
3.328 Maar toch is 't zoet, wanneer het licht
Des zomers op mijn handen daalt
En 't rijm zijn blijde plicht verricht
En wat het kan vertaalt.…
WINTERNACHT
poëzie
3.9 met 14 stemmen
5.096 Hoe zwart staan al de bomen in
de witheid, onverwacht,
van 't overdadig sneeuwen, dat 't
gedaan heeft, van de nacht!
Ze staan daar, als gekoolzwart en
met tekenen geprent,
al zwarte en zwarte staven, op
een eindloos pergament.…
OUD
poëzie
3.0 met 6 stemmen
2.987 Wat zonnebloemen, spruitend tussen 't puin
Der vorige winter ingestorte schuur.
Het vage pad door hei naar 't lage duin,
Vanwaar ik 's middags op de einder tuur
Over mijn boot, gekanteld, half in 't zand,
Door 't laatste springtij hoog op 't strand getild.…
Anno 1700 en Zo Veel.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
897 Ze zijn ad patres heden,
De rokjes zijn versneden,
Het goudleer ligt vertreden,
Maar 't geestje dwaalt nog om,
Nog zoekt hij te overreden,
En relt van zuivre zeden,
In 't oude heiligdom;
Maar wie zich wijdt aan 't heden -
Hij zoek' zich in 't verleden
Een spiegel voor zijn schreden:
Doe wel en zie niet om.
1860…
Meidag.
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.259 Nu draaide 't windje, met de zon,
Door 't oosten heen naar 't zuiden;
Dat is zo goed als 't wezen kon,
Voor boer en buitenluiden.
Het blaadje rolt zich uit de knop,
Het veld wordt groen, het zaad schiet op,
De nachtvorst zal 't niet plagen;
Wij krijgen warme dagen.…
WILLIAM SHAKESPEARE'S GEBOORTEDAG
poëzie
4.0 met 1 stemmen
801 Wat gluurde gij om 't kleed een lange poos?
Zie, 't armpje rust, dat straks zich kozend strekte,
Zie, 't mondje zwijgt, aanvallig als een roos!…
Raadgeving
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.554 't Vrouwenhart is koel en wreed
Voor ons zuchten en ons leed;
't Wordt niet week door vrees of hoop;
't Is voor tranen niet te koop;
Hem-alleen, die 't eist en rooft,
Neemt het aan als heer en hoofd.…
OP DE AVOND VAN MIJN DOOD
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
729 Razende stormen gieren rond het huis
mijn zuchten vallen daarbij in het niet
Ik lig hier even alleen en draag 't kruis
en overdenk wat in 't leven is geschied
Zachte winden glijden in mijn innerlijk
dankbaarheid, 't blijft een deel van mij
Naast mij staat 't schitterend bloemstuk
't is 't oud trouwboeket van ons allebei
Strakjes…
geluk is weer herboren.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
316 ’t Zoeven van de raderen gaat,
langs ’t blauwe veld van water,
waar ’t zoute schuim de duinen slaat,
met vrolijk golfgeklater.
Zij rijden snel, zij kijken niet,
naar al wat ’t oog hier ziet:
de zee die geurt, de wind die zingt,
en door de ziele dringt.
…
Zilverpopulier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 het dorp lag stil
in 't zonlicht boven haar
de schapen in de weiden
ter linker en ter rechterzijde
met middenin
een hoge boom
een zilverpopulier
met haar kornuiten
de vogels
ik luisterde
en hoorde ze buiten
uit volle borst
de bloedhond weg fluiten…
De zon is op en 't is hier stil
poëzie
3.7 met 26 stemmen
5.126 De zon is op en 't is hier stil.
Alles is fijn als een schil
van iets. -…
Vijand van fatsoen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
992 't Kan
'k Ben gered
'k Word gelezen
't Begin van
Wie weet
Iets moois
't Einde van
Onmiskenbaar
Aangedaan leed…
thuis
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
2.767 Thuis is geen bed,
geen tafel en geen stoel
Thuis is geen plek,
maar iets wat ik voel
Thuis is alleen
waar mijn ogen je zien
't Is waar jij me laat weten
dat ik 't leven verdien
't Is waar jij naar me luistert
met me praat, met me lacht
't is de veilige haven
die ik nooit had verwacht
Thuis is de warmte
waarmee jij me verwent…
De onbedachtzaamheid
poëzie
3.4 met 29 stemmen
5.806 deze dode mug
vloog nog zo even blij en vlug,
Maar ‘t is door onbedachtzaamheid,
Dat hij nu dood op tafel leit.
Hij had in ‘t kaarslicht zulk een zin,
En vloog er onvoorzichtig in.
Nu ligt hij daar: maar ‘t is te laat;
Er is voor ‘t mugje nu geen raad.
Hij werd bedrogen door de schijn.
O!…
Weemoed
poëzie
3.5 met 19 stemmen
6.057 Wat is 't nog dat mijn hart behoeft?
Wat is dit wonderlijk verdriet -
Ik voel mij doof en diep bedroefd,
En zit en zie - en weet het niet.
Wat is het dat mij zwijgen doet,
Hoe is mijn ganse lichaam stom -
Is 't leven slecht - is 't leven goed -
Of niet - of wel - waarom - waarom?…
Het maantje
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.754 Ik kan het u niet geven:
0, zo ge later, kind,
Ook 't levensheil woudt hebben,
Dat men op aard niet vindt,
Denk dan aan 't zilvren maantje,
Dat door de wolken loopt,
En dat hij veel moet lijden,
Die op 't onmooglijk hoopt.…
Vloek van het boek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
684 Letters van gisteren
‘t Boek is uitgeschreven.…
Melancholiek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
487 Ik hou van het woord: melancholiek
't woord hangt in m'n hoofd
blijft gonzen, alsof 't iets beloofd
je hoort 't wel, maar ziet 't niet.
Soms is een ieder wel eens, melancholiek
denk dan aan een lied,
want al ben je wat melancholiek
als je "blijft hangen" is een depressie
dat zeer zeker niet!…
Werkdruk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Vereenvoudigen noch versnellen
Met ’t heden ben ik best tevree
Met wat ik heb zal ik ’t toch moeten stellen.…
Rijmelaars ei
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
515 Hier volgt een mening
voor jou en voor mij
't is mij om het even
of een bloednieuw leven
een lucas - een hij -
of marieke - een zij -
een nazaat van rij
neveld wordt,
't hoort erbij
Ach, iets te voorspelbaar
dit rijmelaars ei
was 't maar vast juni,
dan was 't weer voorbij
Gelukkig zijn wij
weer een paar dagen vrij
als Hemelvaart…
dubiae intentionis
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
478 ik ben begonnen met ‘t bier
om de nood voor te zijn
en ‘t pakket enig nut te geven
dus lijkt ‘t mij verstandig
om morgen niet te beginnen
met één of andere oorlog
bovendien heb ik plannen
die veel belangrijker zijn
dan zo’n grote verspilling
en ‘t is ook niet goed
wat betreft beeldvorming
van wereldleiders an sich
je zal daar maar zitten…
Nog eenmaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Wat ik zo graag weer horen zou,
Is jouw ‘Ik hou van jou’,
Niet eenmaal hoorde ik ’t weer,
Al vraag ik ’t keer op keer.
Soms in mijn dromen hoor ik jou,
Niet jouw ‘Ik hou van jou’,
Verwijten doe ik ’t je niet,
Hoewel ‘t mij doet veel verdriet.…
't L A A T S T E
poëzie
3.4 met 22 stemmen
4.688 leven draagt
tot verder als mijn grafstede, en
niet sterft aleer ik sterf:
o ‘n weze ‘t dan om u niet dat
ik daar het Leven derf!…
Souvenir
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.654 Ik maak 't open,
is 't een
minimagneetje er
staat op geschreven,
Als moeders bloemen
waren, ben jij 't
die ik plukken zou!…
Al doende
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
833 Kon 't vertrek de pret bederven,
bedorven was 't vertrek geheid.
Gebalk had ooit hiertoe geleid.
Nu is de kamer in ontbinding.
Mensen, léér door ondervinding!
In het nieuwe parlement
komt hoop'lijk aan 't gebalkenend.…
Het eerste fietsje.
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.318 witte sokjes met rode schoentjes
gekleurde strik in 't haar
beentjes strekken zich onwennig
beducht voor vallen en gevaar
vader houdt haar vast aan 't zadel
ze trilt nu van spanning en plezier
opeens heeft ze ’t door
rijdt weg; lachend en fier…