Alle inzendingen over vrucht

1331 resultaten.

Sorteren op:

De elementen

hartenkreet
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 920
Zelfs de grijze, kale lucht Die altijd Nederlands deed Is nu een vreemde vrucht Als een ander verkleed Ook de straten, de stenen Fluisteren langs mij heen Zij vervloeken wat ik meen En zwemmen in mijn wenen De bomen, zo hier en daar Voelen zich hoger, voldaan Hun takken dienen als schaar Knippen mij uit het bestaan Het water voelt…

NAZOMER

poëzie
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.241
Laten wij de hemel vragen Om gelukkig leven: Nachten wit van dauw, Die laat optrekt, En als water zonnelauw Langs ’t gewas lekt; Om bezonken klaarte In vogellied en bruine sloot; Vruchten vol zoete zwaarte: Ons blozend brood; Om groene levensbomen, En loof in vlam, Als de engel die ons dromen Het paradijs nam; Om een teder etgroen…

Levend landschap

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 540
Levend landschap schepte je op mijn vlakke hand tussen rivieren voorvoelde jij bomen brakend struikgewas voorzag jij van vruchten sterren schenen over de landtong een tongland hemelde op jouw lange woorden liepen als zandwegen onder regenbogen terug naar zelfbehoud die toen dringend dijken omringden jouw geweten…
mobar15 januari 2009Lees meer >

LENTE

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.907
Vlindrend vouwen zich de kelken Om de nieuw ontkiemde vruchten, Weinig weegt hun wit verwelken Voor de vlekloos blauwe luchten; Kan een machtig man, een koning, Niet met kransen, lichte dingen, ’t Dak versieren van zijn woning, Mag een knaap niet voor hem zingen?…

Vloeiende wijdsheid

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.095
veilig ingebed tussen de oevers van bossages grassige vlaktes Stroom naar de zee van je wezen verborgen nog deels Toont een zwakke rimpeling aan de adelaar tuurt met zijn scherpe ogen ondanks ontwaart in de diepte van je ziel Je gezicht een ontluikende druivenbloem in de vroege zomer Pluizige doorschijnende zachtheid De rijpe vrucht…

Jasmijn

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.287
Dauw op de jasmijn, sterk en broos, de tranen opgedroogd, je liet de schoot los, om niet in vooroordelen te worden gewogen, je streed in de boezem van een eeuwige bruid, wit gesponnen draad in jouw gedicht, brokaat van kiemend zaad, te vroeg geoogste vrucht, tederheid met een ruggengraat, vermeed wat iedereen dacht, koos voor…
pama24 juni 2010Lees meer >

- De waarheid wandelt -

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 668
De waarheid spreekt getuigenis, men hoort haar stappen niet, men betrapt de leugen niet drie maal want de eer gaat met haar beelden lopen aard laat zien de vrijheid, immers louter goedheid beproeft haar vruchten van het glanzend licht, lezen lippen de woorden van het hart. Waarheid, wie kent haar niet?…

In een distillaat van liefde

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 629
Ik steel je lach als een pril ontwaken In een zee van tijd zal de liefde warmte aan onze vriendschap binden ik leun mijn loom verliefde lichaam tegen je vastberadenheid aan we zwijgen intiem in ogen die gedachten aaneen rijgen tot de winter als ouderdom wijsheid verworvenheid ons deel is geworden en gebreken de vruchten zijn…

Regen, regen in de tuin

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.303
Regen, regen in de tuin, - o gestild begeren, - zonne-bloemen, schoon en schuin, die hun loom-gekroonde kruin naar geen zon en keren; nieuwe blanke glanzen aan zware en matte vruchten; - vroom herleven van mijn waan door een zacht-gerezen traan, door mijn zoete zuchten; - heel het huis is warm en toe; buiten ruist de regen;...…

Zonder tussenkomst,

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
Gerijpte vruchten, strelen kindertongen op de elfenbank en druivenrank Rimpelende meren, spiegels van luchtkastelen, zonder bewoording. Zonder tussenkomst, in het harmonisch duister branden lichtjes vel. Aarde wacht heel stil omsluit mijn moede lichaam in zachte plooien.…
pama30 augustus 2011Lees meer >

Fragmenten

gedicht
2.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 7.087
De zomers waren droog, het koren dat niet eens mijn enkels haalde, de vruchten zonder vlees, waar die nu niet van aarde meer te scheiden hun netten vulden trok ik lange sporen door het zand.…
Michael Zeeman24 september 2022Lees meer >

PATRICK EN MARIA BRÖNTE (1)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 462
1861) (1783-1821) Zo’n twintig mijl per benenwagen Ging ik met grote regelmaat Zij was het nichtje van mijn maat Al snel kon ik Maria vragen Ik koos haar om mijn zaad te dragen Aan onze huwelijkse staat -De liefde werd er niet versmaad- Ontsproot een zestal kleine blagen In zes jaar tijd, dat was te rap Een jaar na onze laatste vrucht…

Golgotha

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.176
waarheid daar is, waar mijn broeder ze mij toonde, wijlen mijn broeder Pieter-Floris; - (hij was student in de teologie aan een rooms-katoliek seminarie) - indien het Godszoon is die ging ter Golgotha en zijn goddelike droefenis was de menselike bevrijdenis, dan is het vlaamse volk Gods uitverkoren volk, omdat het ging als de goddelike vrucht…

Klokhuis

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
De wind wist de sporen van de schepping uit, zaad wortelt zich tot boom waaruit de onbespoten appel viel, tweedeling van een vrucht in gelijke helften, wit of zwart gelijk gestemde monden, het klokhuis ging verloren.…
Pama4 juni 2013Lees meer >

ontbrekende bloei

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 540
wel vaker slaan stille buien toe na urenlang rechtop te staan in de zon het gegons in mijn hoofd maalt de tijd, keert de richting en dat wat gehoord werd, tot twijfel gesneden wat moet ik het meest vrezen, regen of het onafgebroken sterven dat mij doof maakt wanneer ik vruchten wil plukken uit deze verwilderde muurverzen ik zie het wel…

Herfstdag

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
Leg uw schaduw op de zonne-uren en laat de wind los over de vloeren Zeg dat de laatste vruchten vol moeten zijn geef ze nog twee zuidelijke dagen drijf ze naar vervolmaking en jaag de laatste zoetheid in de zware wijn Wie nu geen huis heeft, zal er geen meer krijgen Wie nu alleen is, zal het lang nog blijven zal waken, lezen, lange brieven…

zomaar een gebed

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 818
Zomaar een gebed Dit jaar heb ik geen vrucht gedragen alleen druppels armoede. Wat heb ik gegeven? De dagen ben ik begonnen met de scherven van gisteren bladeren die geen schaduw geven. Verchroomde woorden gaf ik gespoten over een laag roest. God.....…

Ik zie je wel ergens tijdens carnaval

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 513
Jij bevindt je samen met jouw toffe peer In een ludieke carnavaleske sfeer Een fruitig cocktailjurkje met smaak gekozen is wat menigeen die jou ziet laat blozen Je werpt er tropisch vruchten mee af jaloerse blikken reageren wat laf Maar dat kan jou helemaal niet deren Jij krijgt voldoende interesse van de heren Jij bent een feestneus pur…

drift

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
laat je niet opjagen je tijd tikt onherroepelijk maar soms stolt hij tot traagheid kan je kijken in jezelf deuren openen melk die momenten van relatieve stilstand ze komen nooit terug water stroomt de berg niet op pluk de vruchten terwijl het nog kan en strooi hun zaden om je heen als kiemen die hopen ooit bomen te worden die tot…

Geestverschijning van de meikersenboom

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.668
Bij de geknotte linden is doorzichtig -stralend met lichtrode vruchten, geel en groen blad, sneeuw op zijn takken - de meikersenboom verschenen, roomwit bloesemend, takkenwringend spiegelend door het raam in de koudblauwe tegels. ---------------------- uit: 'Tirade', 1994.…

Stroomafwaarts

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 582
Vergeven zijn alle gesproken en verzwegen onvertogen woorden Vergeten de momenten waarop wij elkaar niet hoorden Onvervulde verlangens met diep verstilde wensen Stromen afwaarts de rivier naar nieuwe plaatsen en mensen De mooie momenten blijven ons bij, de geur van een rijpe vrucht Ze komen en gaan, als een uur…

Straalde bedeesd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
horen in fluister en vlagen het weer van de komende dagen zij had mij wiegend gewenkt opende haar hart straalde bedeesd toen ik schaamteloos keek naar haar pracht ik deelde aarde met haar we vergeleken omgeving op wat kleine details na waren we heel dicht bij elkaar lente werd liefde tot zomer het houden van heeft gegeven haar vrucht…
wil melker9 september 2016Lees meer >

Het maakt ons kleiner.

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 494
Regendruppels kennen we, schaduwen van wolken, die door het leven schuiven verrijkt konfijtte vruchten die en worden gegeten met of zonder bij – of nasmaak steekt de vingers uit de mauwen vult het bitter de dorst tot aan de lust brengt het vuur tot aan de schenen voedt de kleuren die zijn ontloken voor elke onbezwaarde bloem zijn…
Pama8 december 2016Lees meer >

Zoete verlangens.

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 750
Maar nadat de genoegens zijn verteerd zijn er ook velen die hun spijt belijden, die lusten in 't vervolg maar liever mijden als zoete vruchten die men 't beste weert. Maar toch blijven de beauties vrolijk lonken, naar allen die voorbij het venster gaan.…
A. Rivesta27 november 2017Lees meer >

de dis, onaangeroerd

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
niet meer raken zelfs niet wanneer jouw hand als boter door mijn vergrijsde haren strijkt je lach die eens de echo van mijn schaduw was ligt verstard aan het einde van deze droom zelfs in mijn fantasie is het in mijn slaap erg stil en is het beeld van geluk niets meer dan de herfst in de kruin van een boom gisteren waren de vruchten…
elze14 januari 2018Lees meer >

Laatste vlucht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 645
Mijn gedachten vliegen en vluchten in grenzeloos gerede geruchten naar de verste verten als vogels heen en weer en strijken in verre gehuchten naamloos nederig ter neer ze smullen van de verste vruchten van eindeloze ziedende zuchten zo worden woorden in gezangen vol verlangen naar de bronzen herfst hunkerend neergelegd vergezel…
W. Verhoeven10 december 2018Lees meer >

Vasts

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 480
Maar al dat vervormt een keer, laat los, je lijf, je cellen in zand lossen ze ooit op in as, in bos, in mos, in luchten ooit En dan ineens is er een tros met vruchten geboorte, je kijkt verwonderd en zuigt je vast weer aan een warme borst jouw handje houdt een grote hand flink vast.…

terugblik

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 450
terugkijken schoudert mijn zeer in het herbeleven van de scheuten die me baarden, was de tijd maar nooit gekomen en mijn vrucht afgedreven met het getij van een zware zee dezelfde zee drijft nog wild op de baren van mijn bestaan, eens was ik Neptunus die in droom mezelf verslond waar woord en daad het zilte nat bestreden met de zoetigheden…
elze14 november 2019Lees meer >

De Belofte Van Een Druppel

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 412
in jouw kromming zie ik mij even leven een weerspiegeling en nog veel meer van wat mij is omgeven in je val neem je mij mee met heel mijn beleven richting de verdroogde aarde als bijdrage om vrucht te dragen die daar nieuw leven baarde doordat het net dat ene hoopvolle zaadje op tijd wist te ontmaagden wie weet dat onze bespiegelingen…

geen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 613
Vertik het om te doen alsof Vertik het om te zwijgen jouw schoonheid is jou eigen en van je voeten schud het stof Vertik het om voor schut te staan Vertik het om te draaien je hoeft niets te verfraaien je ook niet op de borst te slaan het is al goed en goed genoeg de honger meer te worden doet prematuur verdorren de struik die anders vruchten…