1348 resultaten.
de baarmoeder
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
471 hoe driedimensionaal is het
vrouwelijk stelsel uit één
gebeente gehouwen zonder
enigerlei van verrukking
hoe wonderbaarlijk draagt
ze het vrucht dat zich als een
wijze heeft genesteld in het
donkerrode aanschijnende licht
van wedergeboorte
hoe het offensief van karma zich
aandiende, heeft de bardo de
verlokkingen ontzield en zich
in…
De echte vooruitgang
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
400 de seconden
gaan weer tikken
rondom spijtige en
blijde blikken
introversie vlaagt
en klaagt in prikkels
over het afgelopen jaar
toch glanzen er
ook ogen die het
afgelopen jaar goed
hebben gewogen in
belangrijke beslissingen
en daar nu de rijpe
vruchten van plukken
nog zijn de mouwen
opgestroopt is de
wilskracht niet geknapt…
Olijfbomen in Gaza
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
800 Ingesloten aangetast
overwoekerd ontworteld
verwoest vernietigd
verbrand verwurgd
verkleurd vernield
verloren verplaatst
verdreven vermoord
gestikt gebrek aan
lucht gemis aan groei
overgroeid verschroeid
uitgeroeid
de olijfbomen
in Gaza
Hoe innig zij hield
van haar olijfbomen
hun ouderdom koesterde
hoe zij de vruchten…
De aarde vertakt zich,
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
748 De nacht vertakt zich door de dag, er schieten
nieuwe loten uit exotische vruchten en instabiele
grond - misschien nog wat onrijp - maar mensen
delen brood en bezit zonder elkaar te duchten.…
Zomerfruit
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
1.672 midden van dit schouwspel
Lagen wij
Zonder
Iets te doen
Onze eerste keer samen
Als man,
Als vrouw
Geen ring die wij droegen
Of belofte van trouw
Slechts
Een brandend verlangen
Naar meer van elkaar
Hield ons daar gevangen
Zonder gevaar
De ochtend ging over
In middag,
De middag werd langzaam aan
Nacht
En nu
Bloeit de vrucht…
Ontrouw
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.591 is de vlam die brandt op je lippen
Waar vurige vonken van passie ontstaan
Die pas doven als zijn auto de oprit verlaat
En de echtgenoot thuiskomt, 4 uur te laat
Het is de storm die raast in je hoofd
Wanneer je je losrukt van elk gezond verstand
En pas weer stevig op de grond staat
Als de echtgenoot thuiskomt, 4 uur te laat
Het is de rotte vrucht…
Crash
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.555 Velden vol van vrucht vliegen vlug voorbij,
laatste lach, lege luchten liggen langszij.
Hulpeloos halen helden hier hun hel,
radeloos rationeel, ruzie, rukken, rel.
Kiezen knarsen, klote kist, kelderende kruisiging,
beetje bij beetje beseffen, bijna berusting.
Wie weet, wie weer wakker wordt ?…
Bloesem
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
998 verzwegen
En 't bijenvolk heeft haar dus niet gemoeid
Omdat haar bloesemkleed is uitgeroeid
Door snijdend koude wind en kille regen
Toch biedt zij na dit ongewoon molest
Beschutting aan voor nog te vormen leven
Haar stekelige armen doen hun best
Houvast te bieden aan het vogelnest
Terwijl de vlier in knoestig hout gedreven
Alleen haar vruchten…
Pruillip
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
4.837 Zijn lendenen smeulden in de vrieskou
De koelcel van december
Moeder pookte het vuur op
In een knetterend licht van zuchten
Zwom het kikkervisje naar de overkant
Brak door het membraan
Versmolt tot vrucht
Een klompje van chromosomen en strengen
Een keten waarop mijn erfenis te lezen staat
Het woekert in dat lauw, rond bad
In de prille…
de dis, onaangeroerd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
461 niet meer raken
zelfs niet wanneer jouw
hand als boter door mijn
vergrijsde haren strijkt
je lach die eens de echo van mijn
schaduw was ligt verstard
aan het einde van deze droom
zelfs in mijn fantasie is het in
mijn slaap erg stil en is het beeld
van geluk niets meer dan de herfst
in de kruin van een boom
gisteren waren de vruchten…
De elementen
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
920 Zelfs de grijze, kale lucht
Die altijd Nederlands deed
Is nu een vreemde vrucht
Als een ander verkleed
Ook de straten, de stenen
Fluisteren langs mij heen
Zij vervloeken wat ik meen
En zwemmen in mijn wenen
De bomen, zo hier en daar
Voelen zich hoger, voldaan
Hun takken dienen als schaar
Knippen mij uit het bestaan
Het water voelt…
NAZOMER
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.241 Laten wij de hemel vragen
Om gelukkig leven:
Nachten wit van dauw,
Die laat optrekt,
En als water zonnelauw
Langs ’t gewas lekt;
Om bezonken klaarte
In vogellied en bruine sloot;
Vruchten vol zoete zwaarte:
Ons blozend brood;
Om groene levensbomen,
En loof in vlam,
Als de engel die ons dromen
Het paradijs nam;
Om een teder etgroen…
Ik heb de tuinman lief
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
957 Ik heb de tuinman lief
en zijn gebaar
dat met het rijpen van de zomer
zachter wordt en houdzaam
om het volle van de vruchten en de weelde
van veel en van vergeten.…
Fragmenten
gedicht
2.7 met 62 stemmen
18.283 De zomers waren droog, het koren
dat niet eens mijn enkels haalde,
de vruchten zonder vlees, waar
die nu niet van aarde meer te
scheiden hun netten vulden trok
ik lange sporen door het zand.…
Straalde bedeesd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 horen
in fluister en vlagen het
weer van de komende dagen
zij had mij wiegend gewenkt
opende haar hart
straalde bedeesd toen ik
schaamteloos keek naar haar pracht
ik deelde aarde met haar
we vergeleken omgeving
op wat kleine details na
waren we heel dicht bij elkaar
lente werd liefde tot zomer
het houden van heeft gegeven
haar vrucht…
EENZAAM
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.983 Eenzaam zag ik de boom daar staan,
zijn leven had geen vruchten meer gedragen,
en niemand keek hem aan,
ik ben even naar hem toe gegaan,
hij verwachte mij ook niet,
zachtjes begon hij toen te zingen,
een zo eenzaam treurig bomenlied.…
appelboompjes
gedicht
3.6 met 45 stemmen
21.185 Voller wordend met de dagen,
vastgegroeid in 't ogenblik,
bestemd, mijn zustertjes, - als ik -
te wortelen, rijpen en vrucht te dragen.
---------------------------------------
uit: 'De vogel Phoenix', 1947.…
Levend landschap
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
540 Levend landschap
schepte je op
mijn vlakke hand
tussen rivieren
voorvoelde jij bomen
brakend struikgewas
voorzag jij van vruchten
sterren
schenen over
de landtong
een tongland
hemelde op
jouw lange woorden
liepen als zandwegen
onder regenbogen
terug naar zelfbehoud
die toen dringend
dijken omringden
jouw geweten…
LENTE
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.907 Vlindrend vouwen zich de kelken
Om de nieuw ontkiemde vruchten,
Weinig weegt hun wit verwelken
Voor de vlekloos blauwe luchten;
Kan een machtig man, een koning,
Niet met kransen, lichte dingen,
’t Dak versieren van zijn woning,
Mag een knaap niet voor hem zingen?…
Vloeiende wijdsheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.095 veilig ingebed
tussen de oevers van
bossages
grassige vlaktes
Stroom naar de zee
van je wezen
verborgen nog deels
Toont een zwakke rimpeling
aan de adelaar
tuurt met zijn scherpe ogen ondanks
ontwaart in de diepte
van je ziel
Je gezicht
een ontluikende druivenbloem
in de vroege zomer
Pluizige doorschijnende zachtheid
De rijpe vrucht…
Jasmijn
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.287 Dauw op de jasmijn,
sterk en broos, de
tranen opgedroogd, je
liet de schoot los, om niet
in vooroordelen te worden
gewogen, je streed in de
boezem van een eeuwige
bruid, wit gesponnen draad
in jouw gedicht, brokaat
van kiemend zaad, te vroeg
geoogste vrucht, tederheid
met een ruggengraat, vermeed
wat iedereen dacht, koos voor…
- De waarheid wandelt -
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
668 De waarheid spreekt getuigenis,
men hoort haar stappen niet,
men betrapt de leugen niet drie maal
want de eer gaat met haar beelden lopen
aard laat zien de vrijheid,
immers louter goedheid beproeft
haar vruchten van het glanzend licht,
lezen lippen de woorden van het hart.
Waarheid, wie kent haar niet?…
In een distillaat van liefde
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
629 Ik steel je lach als een pril ontwaken
In een zee van tijd zal de liefde
warmte aan onze vriendschap binden
ik leun mijn loom verliefde lichaam
tegen je vastberadenheid aan
we zwijgen intiem
in ogen die gedachten aaneen rijgen
tot de winter
als ouderdom
wijsheid
verworvenheid
ons deel is geworden
en gebreken de vruchten zijn…
Regen, regen in de tuin
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.303 Regen, regen in de tuin,
- o gestild begeren, -
zonne-bloemen, schoon en schuin,
die hun loom-gekroonde kruin
naar geen zon en keren;
nieuwe blanke glanzen aan
zware en matte vruchten;
- vroom herleven van mijn waan
door een zacht-gerezen traan,
door mijn zoete zuchten;
- heel het huis is warm en toe;
buiten ruist de regen;...…
Zonder tussenkomst,
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 Gerijpte vruchten,
strelen kindertongen op de
elfenbank en druivenrank
Rimpelende meren,
spiegels van luchtkastelen,
zonder bewoording.
Zonder tussenkomst,
in het harmonisch duister
branden lichtjes vel.
Aarde wacht heel stil
omsluit mijn moede lichaam
in zachte plooien.…
Fragmenten
gedicht
2.2 met 18 stemmen
7.087 De zomers waren droog, het koren
dat niet eens mijn enkels haalde,
de vruchten zonder vlees, waar
die nu niet van aarde meer te
scheiden hun netten vulden trok
ik lange sporen door het zand.…
PATRICK EN MARIA BRÖNTE (1)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 1861) (1783-1821)
Zo’n twintig mijl per benenwagen
Ging ik met grote regelmaat
Zij was het nichtje van mijn maat
Al snel kon ik Maria vragen
Ik koos haar om mijn zaad te dragen
Aan onze huwelijkse staat
-De liefde werd er niet versmaad-
Ontsproot een zestal kleine blagen
In zes jaar tijd, dat was te rap
Een jaar na onze laatste vrucht…
Golgotha
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.176 waarheid daar is,
waar mijn broeder ze mij toonde,
wijlen mijn broeder Pieter-Floris; -
(hij was student in de teologie
aan een rooms-katoliek seminarie) -
indien het Godszoon is die ging ter Golgotha
en zijn goddelike droefenis
was de menselike bevrijdenis,
dan is het vlaamse volk Gods uitverkoren
volk, omdat het ging als de goddelike vrucht…
Klokhuis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
531 De wind wist de sporen
van de schepping uit, zaad
wortelt zich tot boom waaruit
de onbespoten appel viel,
tweedeling van een vrucht in
gelijke helften, wit of zwart
gelijk gestemde monden,
het klokhuis ging verloren.…
ontbrekende bloei
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
540 wel vaker slaan stille buien toe
na urenlang rechtop te staan
in de zon
het gegons in mijn hoofd maalt de tijd, keert de richting
en dat wat gehoord werd, tot twijfel gesneden
wat moet ik het meest vrezen, regen of het onafgebroken sterven
dat mij doof maakt wanneer ik vruchten wil plukken
uit deze verwilderde muurverzen
ik zie het wel…