1044 resultaten.
Loutering 2.
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.813 Dáár wordt nog de echo van mijn smart gehoord,
Ten hoge hemel schreiend opgestegen,
Weeklagend om verloren vredezegen...
Tot mij het hoger lichten heeft gegloord!
Zwoel duister waarde heen... àl 't aardgerucht
Stierf weg, waar ìk òpging in zuivrer lucht,
Glorieuslijk in het heilig licht geheven...…
De zwijgende maan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Woorden met een echo die het maanlicht
aanraakt.
In de stilte van de wakende gedachten
die zoeken
naar een belofte voor een volgende reis
en een nieuwe droom over een tijdloze verhaal
dat ooit begon
met de verlossende hoop
en een zee van volgende ogen
die geduldig wachten op sprekende beelden
van hun zwijgende maan.…
Kraaien
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.189 Nog trillert echo van hun schrille snaters:
Wat zitten ze daar stil, die donkre saters,
Die sombre spotters in hun zwarte pakken.
Zie, hoe bedaard die straks nog schelle praters
Lijk kleine klompjes tegen 't luchtgrijs plakken.
Heisa! daar gaan ze weer: de twijgen krakken!
De dag barst open van hun rauwe schaters!…
Raadselachtige landloper
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
601 misschien was het slechts taal
om elkaar te achterhalen
in frisheid van de ochtend
jij houdt mij slechts bij je
om te blijven dromen over zwijgen
de eenzaamheid is ondraaglijk in de nacht
waarom koester jij mijn dromen
omdat de maan weer naar je lacht
is alles wellicht zinloos
achter horizon verdwenen
raadselachtige landloper
in de echo…
Veronderstelling
netgedicht
2.5 met 21 stemmen
1.082 Hij leert dat aanrakingen
korter duren dan adem,
dat woorden verdwalen
nog voor ze aankomen,
dat liefde soms slechts
een echo is
van wat hij nooit kreeg.
En toch beweegt hij voort,
tussen kamers en schaduwen,
met een hart dat langzaam
leert wat overleven betekent:
niet vasthouden,
maar blijven.
Hij huilt niet.
Hij observeert.…
Als de laatste mens de laatste boom omhakt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
239 Geen bladeren meer om de wind te omarmen,
geen bloemen die bloeien in kleuren zo fel,
de wereld, eens vol leven en warme charmes,
is nu een echo, een spook van wat was, een schel.
Als de laatste mens de laatste boom omhakt,
weet hij dat de toekomst in duisternis zakt en het leven langzaam sterft.…
Je bent
netgedicht
2.6 met 28 stemmen
509 Je bent de echo van wat ik niet kan zeggen,
het gevoel dat ik veilig ben om te voelen.
De melodie die ik herken in mezelf,
en de reden dat ik durf lief te hebben, altijd.…
Schaduwen van gisteren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
278 Ik open mijn handen,
weer mijn handen,
maar er blijft alleen
een echo liggen.
Tussen de regels
een kind,
een oude stem,
bijna weg.
Blijf nog even,
zegt het,
blijf nog even,
de wereld
is nog niet klaar.
Nog niet.…
Het glazen venster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
202 De horizon toont wat het hart al zo lang kent:
de klank van een echo die nooit meer verdwaalt.…
Mist in het Zwin
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
799 Op blote voeten ben ik in niemandsland gekomen
Ik hoor een schreeuw, de echo van een meeuw
Is dit het land waar ik van lig te dromen?
Geribbeld zand, ’t ligt hier eeuw na eeuw.…
Ben ik het zelf? Moe evenwichteling
poëzie
4.1 met 12 stemmen
2.383 Moe evenwichteling,
Kroop uit tricot mijn vergeefs len'ge geest,
Zoals naar 't donker kruipt een oud, ziek beest,
Naar druipsteengrot van koele herinnering:
Vol echo's was 't, metalen tinkeling;
En wat ik hoopte als jongen, daar herrees 't,
Zodat 'k vergat, wat 't leven was geweest
En zijn zou, als 'k weer naar de wereld ging;
Weer…
Het zwijgen van de golven
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.868 Ik hoor de eeuwige echo
van de wonderlijke stilte,
in mijn hart gedragen.
Druppels water breken
op de vleugels van de wind.
Geruisloos strelen ze
mijn diepste luisteren,
waarin ik een bron
van tranen vind.
Op het strand spoelen
herinneringen aan,
beelden waarin
ik zelf ben
meegegaan.…
Een holle lach
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.690 Langzaam keer ik terug
naar de gevulde wereld,
wanneer een vrolijke echo
mijn afwerende ogen weer bereikt.
Ik lieg mee in de waarheid
en laat een holle lach
de stilte verdoezelen,
verstard in mijn eenzaamheid.…
brief aan Anne
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.074 naar jou op zoek
op jouw zolder
heb ik stil gezeten
keek naar
het vuile spinnerag
of daar misschien
een heel klein stukje
van je droom
gevangen lag
ook ik keek uit
over de daken
en zag de meeuwen
in hun vlucht
heb jij toen ook
wel willen ruilen
om vrij te zweven
in de lucht
ik zocht jouw schaduw
op de muren
of een echo…
Lentezang
poëzie
2.9 met 9 stemmen
3.168 Van Echo vervangen
Bij 't rijzen der maan,
Heft gij nog uw zangen
O Nachtegaal aan!
Geen nevelig duister
Bedekt meer het veld,
Geen blinkende kluister,
Die 't beekje meer knelt!
Ontvlucht nu de steden,
Wie vreugde begeert!
Ontvlucht ze nog heden -
De Lente regeert!…
Onbegrip
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
3.831 ze zien nattigheid
niet de bron
je hart is afgesloten
veilig in je borst
diep in je warme lijf geborgen
het opent zich alleen
als jij dat wilt vanzelf
je hebt geen harnas nodig
dat tenue omklemt de vrijheid
en de wapens verwijderen je onschuld
bloedrood is geen enkel hoopvol leven
je ziet wat je denkt
dat je bent wat je ziet
de echo…
Iris
poëzie
3.5 met 10 stemmen
4.545 Over het grauwe golvend bergland joegen
De angstig zwangre wolke' hun nacht, - de wilde
Donder loeide - en de doffe echo's rilden,
Tot zij hun roffel uit alle rotsen sloegen.…
Ik Droom 2
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
3.376 Kabbelende beekjes, de natuur zo wild
ik brul en ik hoor de echo die gilt.
De stenen storm is weggedreven,
ik val terug naar waar ik was gebleven.
De droom die ik vorige week nog had
verbleekt en verdwenen in een zwart gat.
Ik denk en pieker over de zinnen, verzonnen,
ik weet niet eens meer hoe ze begonnen.…
Zeldzame dichter - Ode aan Jean Pierre Rawie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
709 Zeldzaam scherp zijn de woorden
Helder en zuiver is het beeld
Eén denkend mens tussen gestoorden
Eén dichter die mij niet verveelt
Een echo van een oude luister
Een lang vergeten koninkrijk
Er is maar één naam die ik fluister
En met de Groten vergelijk
Die tot ons heden niet meer spreken
Omdat geen hart ze nog verstaat
Gesmoorde stemmen…
Verder dan de tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 heel en niet half
half en niet een tiende
houd me vast
zegt het moment, laat me niet vallen
verdrinkend in de tijd
klinkt zijn echo na in eeuwigheid
dringend wil de druppel die
voortdurend in de stroom vergaat
gezien gehoord worden,
nogmaals, dat voortdurend sterven
bevalt me niet, wendt het moment zich
een korte stonde tot de wind
het…
's Nachts
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.378 's Nachts sluit zich om ons het bos
vol echo's van boerenkrijgen. Kinderen
door wanhopige ouders achtergelaten
bidden om wedergeboorte uit een wolf.
Maar kijk, tussen de stammen een licht!
Dan is het tijd. Ochtend Opluchting.
Hun lot is toch niet ons lot.
Varen terug. Tongval weer vertrouwd.…
Spijt
gedicht
5.0 met 7 stemmen
19.017 De echo zendt mij alles weer.
Gij die later wordt geboren,
wil naar wijze woorden horen:
pak die beide handen beet,
dien het wijf dat moeder heet.
Antwerpen, 1934.
---------------------
uit: Verzen (1969)…
Doucheputje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
534 Met galm werd zij aangevoerd
als beeld tegen de stroming in
waar ik dromerig in verwikkelde
als een echo in mijn herinnering.…
Open je ogen en Ontwaak
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
542 Leegte,
echo van gevoelens.
Het brandt, het brandt.
Donder,
Zal het water zal uit de lucht doen vallen,
de aarde doordrenken.
Haar verfrissen met het nieuwe groen.
Toekomst is aan hen die durven te dromen.
Open je ogen en ontwaak.…
Dakloze
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
596 Zwaar klinken de slagen ter middernachtelijk uur
Over ’t verlaten plein, door lege donkere straten
En in de stilte weergalmt de echo van muur tot muur
En in regen ondergaat de stad ’t duister gelaten
Lopend in het donker mis ik sterren en maan
Kijk slechts somber naar ’t glimmende wegdek
In zwarte etalages kijk ik slechts mijzelf aan
Verder…
dan doden ogen in een eerste blik
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
906 woorden schreeuwen stilte
ogen die geen blikken geven
echo's dwalen rond, kaatsen
tot herhaling gaat vervagen
glimmend spoken schaduwen
langs licht, raken aan het ronde
zicht onder de lantaarnpalen dat
regen vangt in striemend dalen
muren kijken uit de hoogte neer
met grauwe steen van lang geleden
donkere ramen weten weer hun
binnenkant…
Bomen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
617 Bij nacht wanneer er niemand getuige is
op het onvolprezen groene kerkhof
van de eigentijdse melancholische narcist
waar bomen simpel bomen zijn
is de echo in haar oren te horen
nymfomane van het woordgebied
met beide voeten op de grond
geworteld in het ruwe heden
buigen de ontbladerde takken
voor woedende wind, weerbarstige regen
breken…
"Euterpe"
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 ik wil soms enkel toetsen
voor hoofdletters gaan plaatsen
als mijn hart vraagt om een klinkende melodie
het lijkt dat het zwart-wit
minder mijn ziel wil weerkaatsen
en ik de vertaalde echo niet hoor
maar enkel in een snarentrilling zie
het is die muze die ook mijn innerlijk stuwt
en vaker vraagt om lyrische aandacht
maar dan middels…
De streling van de piano
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
465 Elke toets wekt een
echo van iets lang verzwegens.
Een stil gebaar dat zich uitstrekt naar licht.
Bastonen dragen mijn verdriet. Het hoge register fluistert troost.
Ik speel niet om te
presteren, maar om te ontsnappen —
aan ongewenste stemmen, scherpe indrukken, het
voortdurende voelen.…
Vertel mij wie ik vroeger was
netgedicht
1.8 met 28 stemmen
597 Verloren stemmen
fluisteren in stilte zacht
ik zoek mijn echo
Vertel mij wie ik vroeger
was, toen stilte nog een veilige plek was
om te schuilen, toen ik sprak met bomen en luisterde
naar het licht, en elke traan mocht vallen zonder uitleg of schaamte.…