Alle inzendingen over echo

1044 resultaten.

Sorteren op:

Loutering 2.

poëzie
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.813
Dáár wordt nog de echo van mijn smart gehoord, Ten hoge hemel schreiend opgestegen, Weeklagend om verloren vredezegen... Tot mij het hoger lichten heeft gegloord! Zwoel duister waarde heen... àl 't aardgerucht Stierf weg, waar ìk òpging in zuivrer lucht, Glorieuslijk in het heilig licht geheven...…
Eduard Brom2 september 2022Lees meer >

De zwijgende maan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 535
Woorden met een echo die het maanlicht aanraakt. In de stilte van de wakende gedachten die zoeken naar een belofte voor een volgende reis en een nieuwe droom over een tijdloze verhaal dat ooit begon met de verlossende hoop en een zee van volgende ogen die geduldig wachten op sprekende beelden van hun zwijgende maan.…
proficiens26 augustus 2012Lees meer >

Kraaien

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.189
Nog trillert echo van hun schrille snaters: Wat zitten ze daar stil, die donkre saters, Die sombre spotters in hun zwarte pakken. Zie, hoe bedaard die straks nog schelle praters Lijk kleine klompjes tegen 't luchtgrijs plakken. Heisa! daar gaan ze weer: de twijgen krakken! De dag barst open van hun rauwe schaters!…

Raadselachtige landloper

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 601
misschien was het slechts taal om elkaar te achterhalen in frisheid van de ochtend jij houdt mij slechts bij je om te blijven dromen over zwijgen de eenzaamheid is ondraaglijk in de nacht waarom koester jij mijn dromen omdat de maan weer naar je lacht is alles wellicht zinloos achter horizon verdwenen raadselachtige landloper in de echo…
mobar23 februari 2018Lees meer >

Veronderstelling

netgedicht
2.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.082
Hij leert dat aanrakingen korter duren dan adem, dat woorden verdwalen nog voor ze aankomen, dat liefde soms slechts een echo is van wat hij nooit kreeg. En toch beweegt hij voort, tussen kamers en schaduwen, met een hart dat langzaam leert wat overleven betekent: niet vasthouden, maar blijven. Hij huilt niet. Hij observeert.…
Nathan9 februari 2026Lees meer >

Als de laatste mens de laatste boom omhakt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 239
Geen bladeren meer om de wind te omarmen, geen bloemen die bloeien in kleuren zo fel, de wereld, eens vol leven en warme charmes, is nu een echo, een spook van wat was, een schel. Als de laatste mens de laatste boom omhakt, weet hij dat de toekomst in duisternis zakt en het leven langzaam sterft.…

Je bent

netgedicht
2.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 509
Je bent de echo van wat ik niet kan zeggen, het gevoel dat ik veilig ben om te voelen. De melodie die ik herken in mezelf, en de reden dat ik durf lief te hebben, altijd.…
CB11 november 2025Lees meer >

Schaduwen van gisteren

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 278
Ik open mijn handen, weer mijn handen, maar er blijft alleen een echo liggen. Tussen de regels een kind, een oude stem, bijna weg. Blijf nog even, zegt het, blijf nog even, de wereld is nog niet klaar. Nog niet.…

Het glazen venster

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 202
De horizon toont wat het hart al zo lang kent: de klank van een echo die nooit meer verdwaalt.…

Mist in het Zwin

netgedicht
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 799
Op blote voeten ben ik in niemandsland gekomen Ik hoor een schreeuw, de echo van een meeuw Is dit het land waar ik van lig te dromen? Geribbeld zand, ’t ligt hier eeuw na eeuw.…

Ben ik het zelf? Moe evenwichteling

poëzie
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.383
Moe evenwichteling, Kroop uit tricot mijn vergeefs len'ge geest, Zoals naar 't donker kruipt een oud, ziek beest, Naar druipsteengrot van koele herinnering: Vol echo's was 't, metalen tinkeling; En wat ik hoopte als jongen, daar herrees 't, Zodat 'k vergat, wat 't leven was geweest En zijn zou, als 'k weer naar de wereld ging; Weer…

Het zwijgen van de golven

hartenkreet
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.868
Ik hoor de eeuwige echo van de wonderlijke stilte, in mijn hart gedragen. Druppels water breken op de vleugels van de wind. Geruisloos strelen ze mijn diepste luisteren, waarin ik een bron van tranen vind. Op het strand spoelen herinneringen aan, beelden waarin ik zelf ben meegegaan.…

Een holle lach

hartenkreet
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.690
Langzaam keer ik terug naar de gevulde wereld, wanneer een vrolijke echo mijn afwerende ogen weer bereikt. Ik lieg mee in de waarheid en laat een holle lach de stilte verdoezelen, verstard in mijn eenzaamheid.…

brief aan Anne

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.074
naar jou op zoek op jouw zolder heb ik stil gezeten keek naar het vuile spinnerag of daar misschien een heel klein stukje van je droom gevangen lag ook ik keek uit over de daken en zag de meeuwen in hun vlucht heb jij toen ook wel willen ruilen om vrij te zweven in de lucht ik zocht jouw schaduw op de muren of een echo…

Lentezang

poëzie
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.168
Van Echo vervangen Bij 't rijzen der maan, Heft gij nog uw zangen O Nachtegaal aan! Geen nevelig duister Bedekt meer het veld, Geen blinkende kluister, Die 't beekje meer knelt! Ontvlucht nu de steden, Wie vreugde begeert! Ontvlucht ze nog heden - De Lente regeert!…

Onbegrip

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.831
ze zien nattigheid niet de bron je hart is afgesloten veilig in je borst diep in je warme lijf geborgen het opent zich alleen als jij dat wilt vanzelf je hebt geen harnas nodig dat tenue omklemt de vrijheid en de wapens verwijderen je onschuld bloedrood is geen enkel hoopvol leven je ziet wat je denkt dat je bent wat je ziet de echo…

Iris

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.545
Over het grauwe golvend bergland joegen De angstig zwangre wolke' hun nacht, - de wilde Donder loeide - en de doffe echo's rilden, Tot zij hun roffel uit alle rotsen sloegen.…

Ik Droom 2

hartenkreet
2.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.376
Kabbelende beekjes, de natuur zo wild ik brul en ik hoor de echo die gilt. De stenen storm is weggedreven, ik val terug naar waar ik was gebleven. De droom die ik vorige week nog had verbleekt en verdwenen in een zwart gat. Ik denk en pieker over de zinnen, verzonnen, ik weet niet eens meer hoe ze begonnen.…

Zeldzame dichter - Ode aan Jean Pierre Rawie

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 709
Zeldzaam scherp zijn de woorden Helder en zuiver is het beeld Eén denkend mens tussen gestoorden Eén dichter die mij niet verveelt Een echo van een oude luister Een lang vergeten koninkrijk Er is maar één naam die ik fluister En met de Groten vergelijk Die tot ons heden niet meer spreken Omdat geen hart ze nog verstaat Gesmoorde stemmen…
Dark horse7 augustus 2011Lees meer >

Verder dan de tijd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
heel en niet half half en niet een tiende houd me vast zegt het moment, laat me niet vallen verdrinkend in de tijd klinkt zijn echo na in eeuwigheid dringend wil de druppel die voortdurend in de stroom vergaat gezien gehoord worden, nogmaals, dat voortdurend sterven bevalt me niet, wendt het moment zich een korte stonde tot de wind het…

's Nachts

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.378
's Nachts sluit zich om ons het bos vol echo's van boerenkrijgen. Kinderen door wanhopige ouders achtergelaten bidden om wedergeboorte uit een wolf. Maar kijk, tussen de stammen een licht! Dan is het tijd. Ochtend Opluchting. Hun lot is toch niet ons lot. Varen terug. Tongval weer vertrouwd.…

Spijt

gedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 19.017
De echo zendt mij alles weer. Gij die later wordt geboren, wil naar wijze woorden horen: pak die beide handen beet, dien het wijf dat moeder heet. Antwerpen, 1934. --------------------- uit: Verzen (1969)…

Doucheputje

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
Met galm werd zij aangevoerd als beeld tegen de stroming in waar ik dromerig in verwikkelde als een echo in mijn herinnering.…

Open je ogen en Ontwaak

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
Leegte, echo van gevoelens. Het brandt, het brandt. Donder, Zal het water zal uit de lucht doen vallen, de aarde doordrenken. Haar verfrissen met het nieuwe groen. Toekomst is aan hen die durven te dromen. Open je ogen en ontwaak.…

Dakloze

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 596
Zwaar klinken de slagen ter middernachtelijk uur Over ’t verlaten plein, door lege donkere straten En in de stilte weergalmt de echo van muur tot muur En in regen ondergaat de stad ’t duister gelaten Lopend in het donker mis ik sterren en maan Kijk slechts somber naar ’t glimmende wegdek In zwarte etalages kijk ik slechts mijzelf aan Verder…

dan doden ogen in een eerste blik

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 906
woorden schreeuwen stilte ogen die geen blikken geven echo's dwalen rond, kaatsen tot herhaling gaat vervagen glimmend spoken schaduwen langs licht, raken aan het ronde zicht onder de lantaarnpalen dat regen vangt in striemend dalen muren kijken uit de hoogte neer met grauwe steen van lang geleden donkere ramen weten weer hun binnenkant…
wil melker14 januari 2004Lees meer >

Bomen

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 617
Bij nacht wanneer er niemand getuige is op het onvolprezen groene kerkhof van de eigentijdse melancholische narcist waar bomen simpel bomen zijn is de echo in haar oren te horen nymfomane van het woordgebied met beide voeten op de grond geworteld in het ruwe heden buigen de ontbladerde takken voor woedende wind, weerbarstige regen breken…

"Euterpe"

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
ik wil soms enkel toetsen voor hoofdletters gaan plaatsen als mijn hart vraagt om een klinkende melodie het lijkt dat het zwart-wit minder mijn ziel wil weerkaatsen en ik de vertaalde echo niet hoor maar enkel in een snarentrilling zie het is die muze die ook mijn innerlijk stuwt en vaker vraagt om lyrische aandacht maar dan middels…

De streling van de piano

netgedicht
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 465
Elke toets wekt een echo van iets lang verzwegens. Een stil gebaar dat zich uitstrekt naar licht. Bastonen dragen mijn verdriet. Het hoge register fluistert troost. Ik speel niet om te presteren, maar om te ontsnappen — aan ongewenste stemmen, scherpe indrukken, het voortdurende voelen.…
CB31 mei 2025Lees meer >

Vertel mij wie ik vroeger was

netgedicht
1.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 597
Verloren stemmen fluisteren in stilte zacht ik zoek mijn echo Vertel mij wie ik vroeger was, toen stilte nog een veilige plek was om te schuilen, toen ik sprak met bomen en luisterde naar het licht, en elke traan mocht vallen zonder uitleg of schaamte.…
CB25 juni 2025Lees meer >