966 resultaten.
Samen in de luwte
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
159 Er is een fluisterend begrip in de ruimte,
een zachte bedding van herkenning,
waar niets vreemd hoeft te zijn.
We delen het haperen van de benen
en de mist in het hoofd,
de onzekere blik op wat de toekomst ons brengt.
Maar juist in die kwetsbaarheid ontstaat onze kracht,
omdat hier de eenzaamheid met warmte wordt getemd.…
grachtengordel in de nesten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
911 twee Amsterdamse ambtenaren schreven de sleutelroman
“Waterlooplein 2” : borsten billen grondig in verkenning
vrouwen zijn geschokt, niemand in staat tot herkenning
de sleutel is zoek, Mokum deelt uit – daar niet van
't seksistisch werk blijkt echter 'n gordeliaanse knoop
de grachtendieren lagen tegelijkertijd op éne hoop
---------------…
Door de dalen
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
1.049 Terwijl ik nerveus en angstig
in mezelf mompel over tranen en een verloren stad,
die ik niet eens meer kan herkennen aan de horizon.
Als de stromen mij dan van daar brengen
tot waar ik de liefde niet versta,
ben ik geworden tot een stuk metaal
dat de schoonheid van de zon weliswaar weerspiegelt,
maar nooit ten volle kennen zal.…
Eens komt de tijd
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
1.471 schijnbare stilte wordt beloond
er komt eens een tijd
dat wijsheid slechts groeit
als ik de antwoorden op gemis
allengs vanzelf mijd
en ik erken dat in ademen
het leven bloeit
maar ten einde ook,
onvermijdelijk,
het zekere sterven gedijt
als ikzelf mijn leven bespiegel
neemt het echte weten toe
zal ik steeds meer van mijzelf herkennen…
Onding
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.029 in de wording uit het kleinste ding
alles kan jij er mee verliezen
toch de menselijkheid kan er mee zege vieren
volgens het ding is dat zo één ding
dat zichzelf als een ding beschouwt
en blijft inhoudelijk alle dingen doorzoeken
naar het ding aller dingen
het gebeurt wel eens dat ding zijn eigen staartje bijt
zonder zijn hoofd te herkennen…
Geen kruid tegen gewassen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
975 is er een rolstoel of een scootmobiel
breek je een been of arm
dan is er gips of een spalk
ook een mitella bij de hand
zelfs een stoma lijkt alweer
geaccepteerd,ja lijkt alweer
dat zeg ik erbij
heel veel artsen zijn er voor diverse operaties
maar dreigt het geheugen uit te vallen
worden we weer kind
vergeten we wie we zijn
en herkennen…
lopen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
697 En toen
was het gedaan
opnieuw beginnen
maar voldaan
tarwe
graan
velden
zomers groen
zwanen
eenden duiven
egels lopen over de nacht
het plantsoen
de kade
verhalen
een bocht in het magische bos
meer vragen dan antwoorden
de klos
het pad door het landschap
boodschap
winkels mensen wensen
herkennen
realiseren
aanbidden vereren…
Zaden van de berk
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
687 Een woud van zwijgen,
rijgt zich in de twijfel
tot een mythisch toverbos,
onder kalend dak, waarin
de bladeren zich herkenen,
iets geleerd , zeker weinig
verteerd, pompt leven door
de nerven, te denken dat ik
straks niet meer ben trek
een vaag gevoel in de maag,
kwaal van eigen dogma’s
die ik veel langer ken,
iedereen zal herkennen…
La morte-saison 3 In het vondelpark
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
808 het regent in het Vondelpark
letters vallen met bakken uit de hemel
zou hij, de dode dichter
alsnog zijn oude schrift
over mij uitstrooien
en strofen weer doen zijn
als de aarde is
stof en nu even verwaterd
plassen vangen
zwaardere woorden op
het helpt zijn taal te verdunnen
naar hedendaagse herkenning
vlak, dun, licht of schreeuwerig…
Volmaakt gerijpt ?
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
781 Overstijgt gevoel, om een gelijke
horizon te zien, wat een begin – en
tevens eindpunt zou zijn, ook weer
vreemd en gênant als je die vrijheid
claimt, verwant aan gongslagen van
verandering zoals we die in elkaar
herkennen, om het mechanisme te
verleiden, de wijzers van het uurwerk
– tijdelijk - te stoppen, pijn te mijden,
die van tijd en…
Duizend en één,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
557 Samen vloeien in één adem, in een
moment van tijd die even niet bestaat,
op zachte kousenvoeten verder gaat,
vermomd achter de uitgeworpen kleren
op de plankenvloer, onderworpen aan
de glimlach rond je mond, jou zo uit
duizend en één nacht te herkennen.…
Mijn schaduw
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
541 Ik wou me omdraaien,
hem vastpinnen op mijn netvlies,
zo zou ik hem altijd herkennen.
Nonchalant draaide ik me om,
er was niemand die mij volgde
alleen mijn schaduw.
Mijn eigen ik had me gezelschap gehouden.
Claire Vanfleteren ©…
Slachtoffer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 Zij herkennen iets van zichzelf in mij,
maar weten nog niet wat.
Mensen lachen zichzelf uit.
Eigenlijk zijn ze zelf het slachtoffer.
Slachtoffer in een leven: vast van wat los
had moeten blijven.
Zij erkennen nog lang niet, wat een vermoeden is,
dat sluimert stil in de geest.
Het nadenken doet voor hen te veel pijn.…
Het paard van ome Lou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
815 langzaam
zeer bedachtzaam
en met lange tanden
Lou wilde zo graag hopperdehop
een eindje rijden in galop
maar het gebeurde niet
Zelfs een rustige draf
kon er echt niet af
Lou had verdriet
Maar op een dag
wat hij toen zag
zijn paard ging heel hard rennen
Hij sprong alle kanten op
vooruit en opzij in volle galop
was niet meer te herkennen…
Mist in de ruimte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
551 lichtverval verdampt
de trede tot de ruimte
of vult zich met mist,
daarin een gebroken stem,
in een tegendraads bestaan
een blik die oplicht
een glimp van herkenning
als onbegonnen werk.
er kleven beelden
in haar hand, een
album van de geest, de foto’s
van weleer verwaaien in
een wind die de gevallen
bladeren leest.…
mensen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
707 Hun gezichten kon ik niet herkennen,
toch priemden hun ogen door mijn hart.
Hun gezichtloze hoofd had iets, dat ik niet had.
Ze waren geduldig, iets wat ik niet ben.
De geweven draden hielden hen vast.
Ze waren gedreven naar hetgeen komen moest.
Hadden geen verdriet en droegen geen last.
Net een aangename bijeenkomst.…
Verpulverd verhaal
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
501 Nu was ons verhaal
een mengsel van alle wezens,
zat het vervat in alle levens,
begreep ik de drang en het belang te luisteren,
lezen en kijken
om daar doorheen ons eigen oorspronkelijke
verhaal te herkennen.…
Geschreven dialoog?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
417 Dichten is liegen op een hoger plan,
wordt een heggenmus een zwaan
als dat in onschuld wel lijden kan
met de pen de kosmos raken, nu nog
met de middelvinger in de pap, trekt
daarmee een camouflerend laken over
het literaire landschap, onafhankelijk
op welk tijdstip van de dag, waarin de fictie
zich van de feitelijkheid laat herkennen,…
BLIJE SPRAAK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Bij het grote Pinksterfeest te Jeruzalem
laten Jezus' volgelingen woorden luiden
vol laaiend vuur en wilde stormen
Joden hierheen gekomen uit verre landen
herkennen allemaal hun eigen taal
horen eerbiedig verwonderd of spottend toe
tijdens alleen afgezonderd bidden
of luid tezamen God aanroepen
kunnen gevoelens gedachten overtreffen
woorden…
ik word geroepen. Gedachten in de ouderdom 5
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
583 onderdrukt
is het bovenaards en onzichtbaar
ik zoek en denk en ik verklaar
dat het de blaren zijn die de zon verlaten
en mijn zomer het najaar inpraten
telkens is het onwennig gevoel
ieder levend wezen weet wat ik bedoel
en toch word ik wederom verrast
door het gebaar dat bij deze tijde past
het maakt de oogleden zwaar
wijl rijpe druiven zich herkennen…
De leefsfeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
680 laten zien
en ook in daarmee
samen leren omgaan
wij delen de lach
als universeel in
een open uitnodiging
tot nader contakt
en ontdekking
spreken is construeren
en streven naar de
volmaaktheid in
optimalisering van
emoties in blij zijn
strelend wijzen
vingers en handen
de weg die ogen
leiden naar verbanden
met mensen
in herkenning…
Tussen Tijd en Stilte
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
302 Ik volg aandachtig mijn adem,
verzetsloos op en neer bewegend
in diepe halen van herkenning,
die mijn zintuigen zacht verdoven.
In de duisternis vind ik mijzelf,
waar identiteit haar gewicht verliest
en als steen uiteenvalt tot gruis,
om iets tastbaars te beloven.…
Tussen Zijn en Separatie
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
733 Geen filosofie
Geen gedachte
Alleen een kamer
waarin het ik
oplost
vóór herkenning.
Het Zijn
langzaam kantelend,
Niet langer een
landschap om
overheen te kijken,
maar een smalle
kier tussen twee
stiltes—
een vorm van
verdwijnen
die blijft.…
Mijn schild ende betrouwe
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
970 Alwaer liefdevolle herkenninge
het wederzydsche bestaen
tot eene hopevolle eenheyt
verzeghelt.
Schouder aen schouder
met datgene
wat uyte liefdevollen verwachtinge
reeds tot wordinge quam,
.
Ende oock met de draghende ghetuyghen
wilt ghijlieden elkanderen
het jawoord toezinghen.
.…
Niet het Vergeten alleen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
31 dieper
gemis,
de vraag naar een thuis,
naar wie iemand is,
naar wat ooit vanzelf sprak,
wat niemand hoefde te vragen,
het gedeelde weten
van vroegere dagen
En dan dat ene woord
zo achteloos en zwaar
het daar van toen,
het daar van nu
Wat tussen beiden blijft
laat zich niet verklaren,
maar daar waar vertrouwdheid
de herkenning…
Zilt…
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
11 In het donker en de stilte
hopende bijkans, de mast al te herkennen
maar dat was slechts een mirage
een zilte morganadans……
Dement
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.995 Niet eens zo oud
Maar zo ontheemd
Die alles kwijt zijn
in hun bovenkamer
Wat hen vertrouwd was
Is nu vreemd
Het schept verwarring
Te vergeten
Af te dwalen
Afstand doen
Jong zijn en toch
Niets meer weten
Geheugen weg
Van nu en toen
Ik kan er niet aan wennen
Als ik denk aan hersens
Waardeloos als prul
Door die ziekte
Niets herkennen…
Mistig dromen regenbomen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
661 het God zijn
die moet huilen, of alleen maar ongeluk
dat niet kan schuilen, bomen buigen zichtbaar
onder regen met de voeten van de wind
alsof jij een nachtvlinder bent, je ademt
tussen mistig dromen, huilende bomen
treuren nu hun stil verdriet
luister naar de stemmen
de geesten van de regendraken
landelijke helden, feest der herkenningen…
Noa en Mira
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
536 Dat ze herkennen als ze elkaar in
de ogen zien.
Hun gezamenlijk leed, daaruit
ontstond dit lied.
Oh, het oordeel werd snel geveld.
Sinds wanneer liggen Israël en
Palestina in Europa werd er gevraagd.
Dit kan niet, het is zo politiek beladen
werd er geklaagd. Een Joodse en
een Arabische vrouw die samen zingen ?…
Lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
880 Je kwam, je zag
Je zit in me
In meer dan al m’n lagen
Na al het bungelen aan je touw
Van onrendabele trouw
Was ’t aantrekkingskracht
Zwaartekracht in kwadraat
Mislukte pogingen tot elkaars ontwenning
Chemie van universele elementen
Die ons bracht daar
Tot meer dan een zelf bedrogen daad
Om verder te gaan dan ontduikende ontkenning
Herkenning…