Alle inzendingen over herkennen

966 resultaten.

Sorteren op:

Samen in de luwte

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 159
Er is een fluisterend begrip in de ruimte, een zachte bedding van herkenning, waar niets vreemd hoeft te zijn. We delen het haperen van de benen en de mist in het hoofd, de onzekere blik op wat de toekomst ons brengt. Maar juist in die kwetsbaarheid ontstaat onze kracht, omdat hier de eenzaamheid met warmte wordt getemd.…

grachtengordel in de nesten

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 911
twee Amsterdamse ambtenaren schreven de sleutelroman “Waterlooplein 2” : borsten billen grondig in verkenning vrouwen zijn geschokt, niemand in staat tot herkenning de sleutel is zoek, Mokum deelt uit – daar niet van 't seksistisch werk blijkt echter 'n gordeliaanse knoop de grachtendieren lagen tegelijkertijd op éne hoop ---------------…

Door de dalen

hartenkreet
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.049
Terwijl ik nerveus en angstig in mezelf mompel over tranen en een verloren stad, die ik niet eens meer kan herkennen aan de horizon. Als de stromen mij dan van daar brengen tot waar ik de liefde niet versta, ben ik geworden tot een stuk metaal dat de schoonheid van de zon weliswaar weerspiegelt, maar nooit ten volle kennen zal.…

Eens komt de tijd

netgedicht
4.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.471
schijnbare stilte wordt beloond er komt eens een tijd dat wijsheid slechts groeit als ik de antwoorden op gemis allengs vanzelf mijd en ik erken dat in ademen het leven bloeit maar ten einde ook, onvermijdelijk, het zekere sterven gedijt als ikzelf mijn leven bespiegel neemt het echte weten toe zal ik steeds meer van mijzelf herkennen…

Onding

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.029
in de wording uit het kleinste ding alles kan jij er mee verliezen toch de menselijkheid kan er mee zege vieren volgens het ding is dat zo één ding dat zichzelf als een ding beschouwt en blijft inhoudelijk alle dingen doorzoeken naar het ding aller dingen het gebeurt wel eens dat ding zijn eigen staartje bijt zonder zijn hoofd te herkennen…

Geen kruid tegen gewassen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 975
is er een rolstoel of een scootmobiel breek je een been of arm dan is er gips of een spalk ook een mitella bij de hand zelfs een stoma lijkt alweer geaccepteerd,ja lijkt alweer dat zeg ik erbij heel veel artsen zijn er voor diverse operaties maar dreigt het geheugen uit te vallen worden we weer kind vergeten we wie we zijn en herkennen…

lopen

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 697
En toen was het gedaan opnieuw beginnen maar voldaan tarwe graan velden zomers groen zwanen eenden duiven egels lopen over de nacht het plantsoen de kade verhalen een bocht in het magische bos meer vragen dan antwoorden de klos het pad door het landschap boodschap winkels mensen wensen herkennen realiseren aanbidden vereren…

Zaden van de berk

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 687
Een woud van zwijgen, rijgt zich in de twijfel tot een mythisch toverbos, onder kalend dak, waarin de bladeren zich herkenen, iets geleerd , zeker weinig verteerd, pompt leven door de nerven, te denken dat ik straks niet meer ben trek een vaag gevoel in de maag, kwaal van eigen dogma’s die ik veel langer ken, iedereen zal herkennen…
pama4 augustus 2010Lees meer >

La morte-saison 3 In het vondelpark

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 808
het regent in het Vondelpark letters vallen met bakken uit de hemel zou hij, de dode dichter alsnog zijn oude schrift over mij uitstrooien en strofen weer doen zijn als de aarde is stof en nu even verwaterd plassen vangen zwaardere woorden op het helpt zijn taal te verdunnen naar hedendaagse herkenning vlak, dun, licht of schreeuwerig…

Volmaakt gerijpt ?

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 781
Overstijgt gevoel, om een gelijke horizon te zien, wat een begin – en tevens eindpunt zou zijn, ook weer vreemd en gênant als je die vrijheid claimt, verwant aan gongslagen van verandering zoals we die in elkaar herkennen, om het mechanisme te verleiden, de wijzers van het uurwerk – tijdelijk - te stoppen, pijn te mijden, die van tijd en…
pama7 december 2010Lees meer >

Duizend en één,

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 557
Samen vloeien in één adem, in een moment van tijd die even niet bestaat, op zachte kousenvoeten verder gaat, vermomd achter de uitgeworpen kleren op de plankenvloer, onderworpen aan de glimlach rond je mond, jou zo uit duizend en één nacht te herkennen.…
pama21 januari 2011Lees meer >

Mijn schaduw

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Ik wou me omdraaien, hem vastpinnen op mijn netvlies, zo zou ik hem altijd herkennen. Nonchalant draaide ik me om, er was niemand die mij volgde alleen mijn schaduw. Mijn eigen ik had me gezelschap gehouden. Claire Vanfleteren ©…

Slachtoffer

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
Zij herkennen iets van zichzelf in mij, maar weten nog niet wat. Mensen lachen zichzelf uit. Eigenlijk zijn ze zelf het slachtoffer. Slachtoffer in een leven: vast van wat los had moeten blijven. Zij erkennen nog lang niet, wat een vermoeden is, dat sluimert stil in de geest. Het nadenken doet voor hen te veel pijn.…

Het paard van ome Lou

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 815
langzaam zeer bedachtzaam en met lange tanden Lou wilde zo graag hopperdehop een eindje rijden in galop maar het gebeurde niet Zelfs een rustige draf kon er echt niet af Lou had verdriet Maar op een dag wat hij toen zag zijn paard ging heel hard rennen Hij sprong alle kanten op vooruit en opzij in volle galop was niet meer te herkennen…
Pietra18 oktober 2014Lees meer >

Mist in de ruimte

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 551
lichtverval verdampt de trede tot de ruimte of vult zich met mist, daarin een gebroken stem, in een tegendraads bestaan een blik die oplicht een glimp van herkenning als onbegonnen werk. er kleven beelden in haar hand, een album van de geest, de foto’s van weleer verwaaien in een wind die de gevallen bladeren leest.…
Pama20 oktober 2014Lees meer >

mensen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 707
Hun gezichten kon ik niet herkennen, toch priemden hun ogen door mijn hart. Hun gezichtloze hoofd had iets, dat ik niet had. Ze waren geduldig, iets wat ik niet ben. De geweven draden hielden hen vast. Ze waren gedreven naar hetgeen komen moest. Hadden geen verdriet en droegen geen last. Net een aangename bijeenkomst.…

Verpulverd verhaal

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
Nu was ons verhaal een mengsel van alle wezens, zat het vervat in alle levens, begreep ik de drang en het belang te luisteren, lezen en kijken om daar doorheen ons eigen oorspronkelijke verhaal te herkennen.…
Ralameimaar24 januari 2016Lees meer >

Geschreven dialoog?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 417
Dichten is liegen op een hoger plan, wordt een heggenmus een zwaan als dat in onschuld wel lijden kan met de pen de kosmos raken, nu nog met de middelvinger in de pap, trekt daarmee een camouflerend laken over het literaire landschap, onafhankelijk op welk tijdstip van de dag, waarin de fictie zich van de feitelijkheid laat herkennen,…
Pama16 augustus 2019Lees meer >

BLIJE SPRAAK

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 520
Bij het grote Pinksterfeest te Jeruzalem laten Jezus' volgelingen woorden luiden vol laaiend vuur en wilde stormen Joden hierheen gekomen uit verre landen herkennen allemaal hun eigen taal horen eerbiedig verwonderd of spottend toe tijdens alleen afgezonderd bidden of luid tezamen God aanroepen kunnen gevoelens gedachten overtreffen woorden…

ik word geroepen. Gedachten in de ouderdom 5

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
onderdrukt is het bovenaards en onzichtbaar ik zoek en denk en ik verklaar dat het de blaren zijn die de zon verlaten en mijn zomer het najaar inpraten telkens is het onwennig gevoel ieder levend wezen weet wat ik bedoel en toch word ik wederom verrast door het gebaar dat bij deze tijde past het maakt de oogleden zwaar wijl rijpe druiven zich herkennen…

De leefsfeer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 680
laten zien en ook in daarmee samen leren omgaan wij delen de lach als universeel in een open uitnodiging tot nader contakt en ontdekking spreken is construeren en streven naar de volmaaktheid in optimalisering van emoties in blij zijn strelend wijzen vingers en handen de weg die ogen leiden naar verbanden met mensen in herkenning…
wil melker7 oktober 2024Lees meer >

Tussen Tijd en Stilte

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 302
Ik volg aandachtig mijn adem, verzetsloos op en neer bewegend in diepe halen van herkenning, die mijn zintuigen zacht verdoven. In de duisternis vind ik mijzelf, waar identiteit haar gewicht verliest en als steen uiteenvalt tot gruis, om iets tastbaars te beloven.…

Tussen Zijn en Separatie

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 733
Geen filosofie Geen gedachte Alleen een kamer waarin het ik oplost vóór herkenning. Het Zijn langzaam kantelend, Niet langer een landschap om overheen te kijken, maar een smalle kier tussen twee stiltes— een vorm van verdwijnen die blijft.…

Mijn schild ende betrouwe

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 970
Alwaer liefdevolle herkenninge het wederzydsche bestaen tot eene hopevolle eenheyt verzeghelt. Schouder aen schouder met datgene wat uyte liefdevollen verwachtinge reeds tot wordinge quam, . Ende oock met de draghende ghetuyghen wilt ghijlieden elkanderen het jawoord toezinghen. .…

Niet het Vergeten alleen

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 31
dieper gemis, de vraag naar een thuis, naar wie iemand is, naar wat ooit vanzelf sprak, wat niemand hoefde te vragen, het gedeelde weten van vroegere dagen En dan dat ene woord zo achteloos en zwaar het daar van toen, het daar van nu Wat tussen beiden blijft laat zich niet verklaren, maar daar waar vertrouwdheid de herkenning…
silann Nara4 november 2026Lees meer >

Zilt…

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 11
In het donker en de stilte hopende bijkans, de mast al te herkennen maar dat was slechts een mirage een zilte morganadans……

Dement

hartenkreet
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.995
Niet eens zo oud Maar zo ontheemd Die alles kwijt zijn in hun bovenkamer Wat hen vertrouwd was Is nu vreemd Het schept verwarring Te vergeten Af te dwalen Afstand doen Jong zijn en toch Niets meer weten Geheugen weg Van nu en toen Ik kan er niet aan wennen Als ik denk aan hersens Waardeloos als prul Door die ziekte Niets herkennen…
Hookie16 juni 2003Lees meer >

Mistig dromen regenbomen

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 661
het God zijn die moet huilen, of alleen maar ongeluk dat niet kan schuilen, bomen buigen zichtbaar onder regen met de voeten van de wind alsof jij een nachtvlinder bent, je ademt tussen mistig dromen, huilende bomen treuren nu hun stil verdriet luister naar de stemmen de geesten van de regendraken landelijke helden, feest der herkenningen…
mobar11 oktober 2008Lees meer >

Noa en Mira

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 536
Dat ze herkennen als ze elkaar in de ogen zien. Hun gezamenlijk leed, daaruit ontstond dit lied. Oh, het oordeel werd snel geveld. Sinds wanneer liggen Israël en Palestina in Europa werd er gevraagd. Dit kan niet, het is zo politiek beladen werd er geklaagd. Een Joodse en een Arabische vrouw die samen zingen ?…
fairouz10 augustus 2009Lees meer >

Lente

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 880
Je kwam, je zag Je zit in me In meer dan al m’n lagen Na al het bungelen aan je touw Van onrendabele trouw Was ’t aantrekkingskracht Zwaartekracht in kwadraat Mislukte pogingen tot elkaars ontwenning Chemie van universele elementen Die ons bracht daar Tot meer dan een zelf bedrogen daad Om verder te gaan dan ontduikende ontkenning Herkenning…