1075 resultaten.
De val
hartenkreet
3.5 met 18 stemmen
1.858 , in je ogen
jij twijfelde en ik hoopte
toen liep je weg en verdween
om met een ander
heuvels te bedwingen
ik stond daar,
alleen
Ik viel in de diepste diepte
en huilde en schreeuwde
zo dichtbij de top
hoe eindeloos is dan de val
Aan de voet van de berg
water, oneindig diep door
mijn tranen en ik val nog steeds
er is geen bodem…
als een ijsbloem op het raam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
785 nog een handvol kruiend ijs
op het wad waar men de schreeuw
niet kan verstaan, het water koud
zilt en grijs
de schreeuw om steeds weer het leven
te ontdekken diept zich tot de bodem
tussen al het levende dood - de dood
zonder stem en het leven in de ban van angst
termijnen geselen het besef dat de tijd
onze verleden doet vergeten…
- Gedragen door het zand -
netgedicht
4.1 met 35 stemmen
506 Wind op grote hoogte,
onbezonnen en telkens weer bedolven
Kleurencombinaties van de bodem,
verscheidene keren gevuld met stuifzand
schimmig is hun herkomst.
Blootsvoets de uitdaging om aan te gaan
was er maar één paar voetstappen te zien,
... als zaden in het zand op de grond,
een dracht van gouden ochtendlicht.…
verdorde vallei
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
537 Regen kon de bodem
niet meer likken
er kwam geen druppel meer.
De wolken waren uitgeweend.
Hoewel triestig
verdorde het gebied verder.
Onherbergzaam voor mens en dier.
Verlaten.
Geen hoop meer op beterschap
integendeel.
Het zal nog erger worden
net als het schijnende gebied
van een maanlandschap.…
Onverlichte oevers
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
696 De schaduw die ik werp
als eieren over kiezels die
voor een deel de avond stuurt
en niet mijn bereik vergroot,
vervreemding van licht en donker
verwekt een karikatuur van een
pad naar een vers gedolven graf
passend naar mijn schaduwlengte
voor mij alleen een wereld waaruit de
bodem is geslagen, houten kruizen
gezaagd uit de herinneringen…
kringloop
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
523 naar benee
zij dwarrelen gedwee,
nemen de zomer mee
kleuren met hun kleed
de grijze aarden wallen
de tak, het blad, de steel, de nerf
wurmen zich weemoedig in de aarde
ondergaan het ondergronds bederf
om verder nog dan ver te gaan in waarde
vergaan, verlaten langzaam onze tijd
vervormd tot kruimels van de eeuwigheid
voorzien de bodem…
Onverschrokken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
769 Een waan van plezier
Was wat in herinnering overbleef
Maar ik vergeef
En leef
Littekens worden niet dieper
Na wat ik al gedragen heb
Er is bezonkenheid
Over dat wat in mij lijdt
het is er al lang
Ik geloof
In mijn eigen liefdeszang
In het ik en het zijn alleen
Ik ga overal doorheen
Dat wat ik vertrouw wordt vaker stukgeslagen
Mijn bodem…
Een eend vliegt uit de bocht...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 klappen open
en huppelen vrolijk in de natuur
De zonaanbidders bakken het bruin
de regenman rent naakt in de tuin
de dekselse dames zwaaien rond
met hun zoete suikerkont
De regen klettert tegen het raam
de wind wakkert nieuwe dromen aan
de schemer sluip dichterbij
en de schaduwen staan in de rij
De aarde schroeit, de ijskap smelt
de bodem…
Wat je vertelt
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
508 liederen
van papegaaien door het dak gegaan
totdat je eindelijk met de tradities breekt
en blijft leven in die virtuele droom
nu de horizon met de dood prijkt
het ultieme prijskaartje voor liefde
op afstand van alles wat al is ingestort
door het malafide intellectuele brein
ik roep je niet tot orde, liefde stemt voor vrede
het is de bodem…
Manhaftig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 De bodem wordt steeds dieper
Ooit hoop ik de wereld in mijn ziel te dragen
Maar voor nu, wind, til me op en neem me mee
Ik wil gewichtloos zijn en zweven…
BINNENKNAL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 In een kleine onderzeeboot
vol gereedschappen
van het nieuwe vernuft
waagden vijf mannen zich
ver onder de golven
van d' Atlantische Oceaan
zij verlangden steeds meer
te ontdekken bij het wrak
van de vergane Titanic
de speurlustigen
lieten zich niet meer zien
men zocht daadkrachtig
waar het eens aller trotste
zeeschip naar de bodem…
Uit het leven van toen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
486 wij zijn aan
het graven
zoeken naar
nieuwe bodems
die ons leven
en bestaan
kunnen dragen
de fundamenten
voldoen niet meer
zijn sleet geworden
erop leven
wringt steeds
meer en doet
behoorlijk zeer
wij zijn ze
ontgroeid omdat
wij te lang zijn
blijven bloeien
zijn blind en
te gemakzuchtig
om ze te snoeien
wij zijn lang
gebonden…
Dromenvangers
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
658 slapeloosheid
Luchtgaten
brandhaarden
dromenvangers
acrobaten
Sluimerwolken
suikerspinnen
lust voor leven
opnieuw beginnen
(refrein)
Verhalen zingen
dromen dwalen
en verwaaien in de wind
in de wind
Bijenkorven
honingbazen
mantelzorgers
geen salaris
Vleugels van vogels
licht als dromen
scholen vol vissen
glibberige bodem…
Alona
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
607 geliefde sprankelende
oekraïense uit poltava
schaduw van de dageraad
zij heeft iets klaargezet voor mij
kijkt mij met grote bruine ogen
aan van heel dichtbij
hypnotiserend één minuut lang
in haar zwarte negligé
Helaas helaas zijn wij twee uren hemelsbreed gescheiden
mijn wereld tussen wadden
en een drukbevaren noordzee
met op de bodem…
De prins en de ezel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
296 tikkend
Straaltjes op het glas achterlaat
Van de bladeren die likkend
Jagen over de straat
Als tongen van de wind
Van winters met rammelende takjes
Van ijskristallen
Van alles wat is en niet is
Wat beweegt maar niet vraagt
Wat vraagt maar niet praat
Van de terreur van de stilte
Die woorden doelloos laat zweven
Ze zijn te licht
Geen bodem…
Verjaren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
351 Ik denk aan de jaren
die ik heb uitgehold,
als flessen zonder bodem,
gevuld met stemmen
die nooit zwegen.
Er is geen taart,
geen rumoer van stemmen,
alleen de tijd die tikt voorbij,
alsof ze me telt
in plaats van me viert.
Ik steek een kaars aan
voor wat er niet meer is —
de liefde,
het vertrouwen,
de illusie van morgen.…
Niets liever…
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
103 Langzaam neerwaarts naar beneden
tot op de bodem, strak en zwaar
zonder wederkeringsrand, tot het heden
is de tijd gekomen om te rusten, aldaar.
Er was geen keuze, dit was niet haar plan
zij wilde niets liever dan leven
maar ziekte kan erbarmelijk zijn
er luisterde niemand naar haar gebeden.…
Demagoog.
hartenkreet
1.9 met 7 stemmen
826 Mijn woorden gesproken als aarde
vormen vaste en vruchtbare bodem.
Totdat ik de steun eruit wegblaas
een stinkend verzwelgend moeras bijft
waarin de onzekeren stikken.
Mijn woorden - ze spelen als vlammen
beweeglijk, licht gevend en warmte.…
Kanaal
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.115 Ik wil duiken in haar duisternis, de bodem strelen
een minuut de adem ophouden
en dan drogen in de hoogtezon.
Een bries sluipt
over het braakland dat een naam kreeg,
'Groene Vallei'
over het kruispunt dat baadt in de smog
'Duizend Vuren'
De hitte straalt naar mijn lippen,
scheldende motoren.
De ochtendspits...…
Haven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
848 De schepen van geluk
Zinken tot de bodem van de hel
De eeuwig durende droom is stuk
En vormt zonder partner een eenzaam stel
Het heilige vuur laait weer op
Maar laat zich door de tranen doven
De liefde was een strop
Om zo je hart te kunnen roven
De duivels nemen de overhand
En verslaan de goden van het plezier
Ze vormen een onzichtbare…
Aan dezelfde (Lucas de Heer)
poëzie
3.8 met 37 stemmen
14.787 Nu moet zijn kerk' altijds (want hij z' int kruis wil stichten)
Drinken de eerste dronk met bitterheid vermengd
Maar tgoddeloze volk dwelk vrij te wezen denkt,
De droessem drinken uit, en zo de bodem lichten.
Wat willen wij dan doen Lucas in tegenspoed
Zullen wij treurig zijn, en geven op de moed?…
Gebroken dromen
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.498 ontheemd op deze mooie zomerdag
De zon schijnt maar een schaduw trekt door me heen
De keerzijde van het geluk trekt zich aan mij voorbij
Ik voel me van binnen zo teleurgesteld zo alleen
Het verdriet zo intens en niet in tranen te vertellen
Het geeft mijn ogen een turkoois blauwe tint
De liefde die ik voelde zit zo diep geworteld
Het is op de bodem…
Zomergedicht
gedicht
2.8 met 22 stemmen
13.753 herkent zich, staat op om te stelpen
hoe hol de taal nu zijn leegte bevredigt, als os
zich laat slachten, als vlees zich laat strelen
hoe de vogel ontvleugelt, het huis niet meer woont
het brood niet meer eet, de stoel niet meer zetelt
later in donker als men dit uitleest is het heden
geweest, zelfs de verte beweegt niet, alleen
op de bodem…
onbevlekt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.407 van stro en stroop
Jozef slaat, zaagt, schaaft
op een tapijt van krullen
tot de kreupele stal er staat
planken zonder frullen
de os herkauwt met schuimvlokken op de lippen
bij de eerste verbeten wee kauwt ze op een olijftak
snauwt ze hem bezeten toe met een helle blos
een kribbe van wrakhout is met dons gevuld
de zoon duikt naar de bodem…
Gedachten aan maandag
hartenkreet
4.4 met 48 stemmen
2.957 Ik kapot zal zijn van tomeloos verdriet
Maar ik zal zwijgen zonder te verbleken
En als ik je Maandag weer zal zien
Dan weet ik een glimlach siert mijn gezicht
Geluksgevoel van liefde overweldigt mij
Ik ruik je voel je ben zo weer voor je gezwicht
En als ik je Maandag niet zal zien
Dan weet ik dat ik je niet kan vertrouwen
En ik op de bodem…
EENVOUD
poëzie
3.2 met 6 stemmen
3.993 En laat zich tot de bodem zien,
Gerust en zonder schrik,
Maar let op onbescheiden liên,
En weert ze met een blik.
Haar valt de zegen Gods ten deel;
Dat ’s alles wat zij vraagt;
En voorts bekreunt zij zich niet veel…
Wie ze al of niet behaagt.…
Nachtvlinder
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.372 wordt de deur naar het licht geopend
en met geweld verbreken harde zonnestralen
mijn verbond met het duister
het is geen vlucht in de nacht
dat tasten naar wat licht verhult
scherpe schoonheid
snijdt mijn blikken af
van een weg in de verte
het is geen kwaad
dat schuilgaat in de dag
wat ik ontsluiten wil
mijn nacht is de ongeziene bodem…
- De Waterhyacint -
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
807 De populaire waterhyacint
kan nooit meer uit het meer verdwijnen,
en elke winter zakken
de drijvenden rozetten
onverstandig massaal naar de bodem.
In haar immense biotopen
sterft de kleine hyacint
ironisch wat tegenstrijdig op haar eigen manier,
niet winterhard vriest ze dood.…
Hedera helix var. venloensis
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
615 Stabiel ben ik niet maar jij wel, jij
staat al jaren geworteld in Nederlandse bodem en
als wij in symbiose gaan, dan garandeer ik jou
voortgaande groei. Ik help jou aan een dikke
sluier waarvan het blad altijd groen blijft. Je staat
nooit meer in je hemd. Integendeel: ik isoleer jou.…
Over verkilde wateren
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
578 De Goddelijke wind
waait over verkilde wateren
waar geen bodem te vinden is
Ondanks dat gulden regendruppels
bladgoud tekenen op
bezorgde gezichten
en de aftandse sloep
klotst tegen botsende rotspartijen
waar de inham zich versmalt
blijft toch de hoop
op verankering,
op vaste voet aan land
De vrouw die aan
huis gekluisterd
met…