1730 resultaten.
Mijn pen als wapen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
547 Ik schrijf met tranen
tranen van de zee
over hen die in alle vrijheid
leven daar waar
grenzen onzichtbaar in
elkaar overvloeien
waar weelde oeverloos is
en kracht immens
ik schrijf met tranen
tranen van de wereld
over hen die oorlogen
creëren
die kogels gebruiken
in plaats van woorden
om hun verschillen
mee te beslechten
ik…
Het water stroomt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 Het water stroomt
Ook al lijkt het
Af en toe stil
Te staan, ingeklemd
Tussen modderhopen
Die de stroom
Zo op het oog,
Tot dood, rottend
Water lijken
Te reduceren,
Maar elke seconde
Die je verliest
Aan het stilstaan
Bij de stroom
Die zo op het oog
In haar leven
Geblokkeerd wordt
Zie je niet dat bijna
Onzichtbaar de…
In winteravondkou
poëzie
4.9 met 10 stemmen
1.575 IN winteravondkou, in het groot open
van het blauwvloeiende beloopen
roestrandig staal,
spichtig, onzichtig nu de nieuwe maan
als een fijn edel veertje, als een losse haal
en dun getogen.…
Eenzaam verdriet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.277 Nu de onzichtbare pijn
van het nooit oma zijn.
Het hoort bij mijn leven
maar went niet.
Niemand kent
wie ik verlies.
Verloren toekomst
en levenslang gemis.
Het verstand aanvaardt
het gevoel blijft.
Kwetsbaar om te delen
eenzaam om te dragen.
Een hart vol liefde
voor vele kinderen.
Maar niemand die me
mama/oma noemen zal.…
Etherische varens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
469 Dit is de dag van de herfstkleuren
van de kleine grijze miezerregen
die zachtjes mijn gelaat beroert
mijn geest verdwaalt zich
zoals mijn voeten
dit is de wijd open wereld
ik ben de geluidloze man
Welhaast ongrijpbaar verplaats ik mij
doorheen de grijze mensenmassa
onzichtbaar, geruisloos
ik ben een geest, een fantoom
Ik ben alleen
helemaal…
wit (voor J.Z.)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 hij schildert
de woorden uit
brengt ze in alle
kleuren bijeen
het onzichtbare licht
laat ons alles zien
in een gedeeld zwijgen
buigen de trage schemering
en hij voor de stilte
van het leven
het witte hart hangt
in de oneindige ruimte
de mooie woorden
moeten weg
kleuren verdwijnen
lossen op in witregels
er is niets van
het hier…
Reis naar het donkerblauw van de nacht
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
649 Jouw ziel zit in een versteende stoel
de wereld angstig aan jouw voeten
reusachtig als een woest gebergte
jouw innerlijk ligt vredig verloren
samengekomen in tijd
herinneringen
deels onzichtbaar
voor de mensheid
in een oeverloos bed
zonder gedachten of dromen
witte rozen vergezellen
jouw laatste wens om stilte
reis naar het donkerblauw…
Hinkepinkeend
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
500 Ik heb veel meer met mijn stoere
hinkepinkeend en de onzichtbare variaties.…
raamblindheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 het verhaal gaat dat we de kamer in
betreedbare vlakken hebben verdeeld
om iedereen welkom te heten
geboortedagen af te strepen
met Sport in Beeld en bord op schoot
er zijn nog blinde vlekken (min of meer)
de onzichtbare poten van de kast wijzen
naar beneden, naar binnen als een
luchtledige vulkaan, de muur
vreest nog steeds de
spijker…
Nu er die stilte hangt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 Wiens kind ben ik geweest
wat heb ik ooit geweten
dan enkel maar het heden
van wie mij borgen in hun schoot
onzichtbaar voor elk oog
altijd onuitgepakt gebleven
hun koffers in die donkere hoek
met niet te openen sloten
soms snerpten heel opeens wat kreten
als ijzel door de kamers
ontweken stille tranen
de beklemming van mijn…
De Djinn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Ons grote lichaam heeft geen gezicht
niemand ziet dat wij het zijn
het is kerosine
de Djinn die ons alles brengt
met een onzichtbaar spoor
van vernieling
voetafdrukken die plattrapten
indeukten en verzuurden
allemaal voor ons
Ik verschans me in mijn huis
vol oude spullen, gerepareerd
met liefde die geen dierenleed eet
Dag vogels,…
Houd van mij – 1
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 Onzichtbaar is mijn hand, waarin
de aarde ligt, ik streel en sla haar
trek er vuur uit, stapel ijs op
ik breng haar hagel, sneeuw en regen:
Houd van mij!
Ach, houd van mij!…
In Rome
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 straten naar alles
dat ik kende
maar al die straten
gingen nergens heen
leerde ik, en ik ging
weg over grotere straten
de wijde wereld in
naar andere wijken
en ook die straten
gingen nergens heen
leerde ik, behalve dan
fijn weer naar huis
daarom zit ik tegenwoordig stil
thuis in mijn Rome, en
de een na de ander reist
over onzichtbare…
de facto
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 niet vreemd aan ons bestaan
zo ook groeit de ouderdom
over wegen die niet meer
volgens oorspronkelijke paden gaan
ik schets een schaduwrijk beeld
dat het alledaagse verkleint
het is ook hier de onbekende tijd
die wel heelt op een vlek die blijft
maar waarop regen droefenis lekt
ik beschrijf met uiterlijke zinnen
hetgeen in omvang onzichtbaar…
verwachtingsvol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 in de lijn van verwachting
vervagen oude contouren
nu nieuw beginnend leven
in de moederschoot groeit
de hoop leeft naast angst
in de onzichtbare littekens
uit eerder ervaren verlies
van vroeger groeiend loot
de eerste zachte schopjes
wakkeren stil vertrouwen
dat het verlangen herwint
een moeder te mogen zijn
dan baart de vermoeidheid…
Mijn levens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Ik beleef het in het voorbijgaan -
een onzichtbare deelname
aan andermans leven, geuit
in mijn doen en laten…
CHI
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
538 Wat ik voel ervaar en zie
is de onzichtbare God of noem
het maar zoiets als het Al of Chi…
Flashback
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
560 Een wondere wereld
een speeltuin in nevel
klokken luiden
in zomerse stilte
eurekamomenten
bloeiden gisteren nog
in een snelsonnet
met als titel
een bloemenhaiku
in ultieme
onzichtbaarheid
een feeëriek schouwspel
van zuid naar noord
in het schemeren
op reis naar het droomrijk
als de ochtend gloort
doch heb mededogen
met…
Deze godvergeten negorij
netgedicht
3.4 met 40 stemmen
365 winter heeft nog nooit
zoveel doorzichtigheid
gevroren in deze lange
waterkoude nachten
hij rijpte in de kleine
uren nog zijn forse
witte uitmonstering
onzichtbaar voor
hen die op weg en pad
nog niet goed wakker
zijnd minder hebben
opgelet de pet te diep
over de de ogen tegen
de kou hebben opgezet
het is dan helaas
te laat en slechts…
Plaksels oude huid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
285 Twee eeuwigheden, ongrijpbaar
als lucht, bewegen met mij mee
omhullen me altijd, de tijd
verbindt me met alles
dat ik niet ben, tijd is
het onzichtbare web
waarin ik leef
waarop ik blijf plakken
en mijn hoedanigheden
achterlaat als een oude huid
Steeds weer ontpop ik
laag voor laag leef ik
laag voor laag verteer ik…
in de zon op een terras
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.828 in de zon op een terras
waar zij de allermooiste was
werd ze mooier met de dag
tien maal leuker met een lach
speelde de zon dartel met de aarde
en blinkend in het water waar zij naar staarde
de maan verlost van het sterren kijken
stond tegen hemelsblauw nog vaag te prijken
waar later in de nacht de maan onzichtbaar bleek
en de sterren de…
De hartslag van woede
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
464 ik hoorde geluiden
flarden van gesprekken
waarin gebroken emoties
felrood kleurden
de hartslag van woede
pulserend zichtbaar
op gespannen gezichten
een niet geregisseerde
pauze gaf lucht
bracht de opgefokte
temperamenten tot
bedaren waarbij
gebalde vuisten
ontspanden tot knuisten
onzichtbaar hadden
vrouwen zich opgesteld
om niets…
Een engel gezien
netgedicht
3.5 met 214 stemmen
31.527 In kleurig blauwe golven
als een laken toegedekt
In een veilige haven
voor het juiste effect
Als een vogel in het water
zweef ik als een vis
Ondersteboven
nu voel ik hoe dat is
Ogen dicht geknepen
een eindeloze droom
Lange flarden mist
gaan op in onzichtbare stoom
Onder water gezien
een mooie zeemeermin
Door wolken…
Horizon
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
855 Daar ginder wenkt de horizon
zij klapt in gouden handen
het heimwee naar die einder
is onvergetelijk en groots
maar 'k ben gebonden met
onzichtbare banden.
Ze roept me elke dag
en stille stemmen in de nacht
roepen mij dwingend en duister
ik luister niet, naar hen
en wil die stem niet horen
ik hou niet van gefluister...…
Met tranen geleefd
hartenkreet
4.6 met 12 stemmen
1.665 Aanvaarden, keer op keer
Zo vaak bedrogen
Verstillen, meer en meer
Liefde te lang gelogen
Koude lippen worden vermeden
Geen gesprekken, maar kreten
Niet meer verbonden
Alleen maar onzichtbare wonden
Geen stilte meer te mijden
Deuren vallen dicht
Geen bloed meer in mijn gezicht
Woorden die me uiteen rijten
Ik kom tot een zwijgen
Door…
Kloof
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.184 in je eigen Hof van Eden
onbereikbaar door een breed ravijn
je bent te ver voor mijn gebeden
mijn werkelijkheid is nog te klein
welke uitdrukking ik ook bedacht
om jouw waarheid te bereiken
des te donkerder werd onze nacht
om nog goed naar je te kijken
maar de zon bij iedereen van binnen
werpt een licht op identieke waarheid
die onzichtbaar…
Spoken
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
796 Ze komen uit het niets en onbemerkt
Onzichtbaarheid hebben ze onbeperkt
Hun lichaam dringt door alle muren
Maakt angstige en blijde uren
Een uitnodiging slaan ze niet in de wind
Subtiel en stil worden de ogen verblind
De spiegel leert het ons het allermeest
We zien dus niets, geen spoken en geen geest
Zo overtuigd van inzicht en ons gezicht…
verten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
627 in deze nacht
raast de storm onzichtbaar
langs de heldere hemel
de maan zilvert
de bomen bulderen
met hun hoge kronen
een antwoord
ik ben in een wereld
vol muziek
hoog boven mijn hoofd
trekt een ver vliegtuig
een streep over de maan
naar een oneindige bestemming
straks ben ik bij jou
en samen dromen we
in onze warmte
over verre…
Voor mijn sterretje
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.664 Soms onzichtbaar,
soms zo voelbaar.
Ervaren, beleven
nemen, geven
maar niets gaat boven
wat in ons leeft
in mij, in jou
liefde
en oprecht gezegd
dat ik van je hou.…
Een andere partituur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 ik zag
geel dansen
uit de rode vlam
die van de zon af kwam
voelde warmte
in koesterend pulseren
van onzichtbare wolken
die huid masseerden
wist de stijgende
hype van een worden
met de eeuwige bron
ons leven en de zon
heb alles losgelaten
ben gegaan maar pas
in volledige overgave
besefte ik wie dit had gedaan
in alles wat…