1059 resultaten.
De weg in 't woud
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.689 O laat geen lach die stille plek ontwijden,
geen ruwe spot, waarvoor de zoete waan zwicht.
Zacht zingt de wind een lied van eeuwig scheiden
en, voor mijn voeten, dwarrelt van de takken
-een gouden regen- geel en rossig lover.
Vrij moge ’t bos een nieuwe lente beiden!
De blaadren, die in ’t slijk der wegen zakken,
zijn dood, voor eeuwig.…
o Late dag
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.121 Een vredige staat regeert die, buiten wens en wanen,
vermeert een zoet betrouwen en dat me-zelf gelijkt.
En de avond staat gestrekt aan deze muur vol bloemen
rijzig en ijl, gelijk de schaaûw der eeuwigheid...
Een bijen-zwerm die keert ik hoor dees woorden zoemen
die 'k, zwaar aan dracht, maar blijde en vroom, der Stilte wijd.…
Staphorst
gedicht
3.2 met 27 stemmen
6.264 haan,
drift, vruchtbeginsel, rijping, ooi en lam,
zomer en winter, appels, pruimen, jam -
slagregen, windhoos, hagel, bliksem, brand,
onkruid en schimmel, schurft, rot, kramp,
pest, mond- en klauwzeer, koepok, staar,
rat, muis, insect, de worm die knaagt,
het stervend vee, de schoot die nimmer draagt,
roddel, venijn, blindheid en starre waan…
Laatste groet
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.186 Vrolijk dansende noten tussen neer dwarrelende
bloesem die je in een veilige geborgenheid doen wanen.
Realiteit komt hard aan terwijl de wind speels de
hopen zand door de lucht laat dansen van dit vers gegraven graf.
Daar beneden ligt grauw, verdord, stervende de
schoonheid van de onvoorwaardelijke liefde die ik jou eens gaf.…
Een kloppend gedicht
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
688 Nee, dat valt niet mee, blijkt aan het eind wan-
neer ik met moeite de laatste regel opdis die
Weer niet klopt, ik stop ermee, ajuu, tabée,
en laat het over aan degene die wel de gave
van het dichten bezit om mooi af te ronden
wanneer het einde in zicht komt, dus
niet
als
dit
onafgerond
en
ook
nog
eens krom.-…
Paard zonder naam
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
536 Wat veel meer betekent dan alleen
een visioen, ontsnapt aan de mazen
van de zandgolven, gemeten aan
de ijver van de oceaan, lonken oases
nog begeerlijker in de waan van de
dagelijkse dingen en met zachte
heelmeesters van de geest is het
twijfelachtig of dat geneest en zal ik
verdrinken in de Fata Morgana van de wereld.…
Jij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
586 te oud voor ongeremde passie
we hebben de jaren onbenut voorbij laten glijden
we hebben veel te lang geaarzeld
want je eens zo volle boezem is nu geslonken
tot platgewalste voetballen, don't worry,
van mijn fiere jongeheer is ook niet veel meer
over de kitschversierde straten dansen we voort
en we kunnen ons altijd nog groot en sexy wanen…
Glazen tranen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.342 Dwars door een muur van geweld
wisselen woorden van karakter
Zijn hand breekt haar glazen tranen
op de tafel
waar zij ooit aan zaten
Harten die vuur vreten
maar elkaar niets meer vragen
en duisternis verteren
in de holte van de waan
Stiekem priemen ruwe ogen
in onschuldig vlees
“ Het is genoeg geweest..!…
Mannen aan de top
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
603 Ze zijn doof voor kritiek, voor de hoon,
want ze wanen zich veilig op hun troon.
Mannen aan de top spelen met hun leven
dat ze voor niets en niemand op geven.
Mannen aan de top: Nooit uit het lood,
maar ook voor hen wacht ooit de dood.
En als die man ooit komt met zijn zeis,
betalen ook mannen aan de top 'n prijs.…
DOOI
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.529 Dooi die de vlokken
tot wateren wijdt,
dooi, die ons wanen
tot werken gedijt,
spaar niet de dwepers
die midden 't geweld
vrezen dat God
hun gedroomsel smelt.
Geef ons klaar water
dat vloeiend verreint,
door smarten gefilterd
naar de harten fonteint.…
Een serie van...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Een ziel in waan en alleen.
Dan de ogen die stilzwijgend...
Niets dan ware leegte in breedte,
diepte.
Vergeten en verloren, diepere betekenis
voor hen uitverkoren.
Tegen en voor als zwart en wit.
Wet van de grote getallen.
Door en door nat of anders...
Voel en geniet of niet de smaak van...…
Godina
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 Een elfenkring bij volle maan, dat is allemaal geen waan.
Die Godina, sneller dan een kind, bevallig als een hinde.
Terwijl ze vliegt, verguldt de zon haar lijf en vleugels.
Even rust zij bij water dat kabbelt - een dageraadslied - ,
voordat zij het psychisch onkruid van kobolden wiedt.…
Flinterdun verweer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
562 hun te zeer gekrenkte bestaan
zich in openbaarheid te vertonen
bespeuren acuut het gevaar
dat iemand hen weg zal honen
met “dat heb je jezelf aangedaan”
het laken verkleurt gestaag van hun tranen
hoewel zij die stilletjes samen plengen
en dan in droeve gedachten vangen
waarmee ze de eigen muren behangen
waarbinnen gevoelens zich veilig wanen…
AAN JUFFROUW SUZANNA BORMANS, ZIEK ZIJNDE
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.248 Maar 't geen zo haastig werd benomen,
Of ik bedrieg mij in mijn waan,
Kan ook zo haastig wederkomen.
De zon, hoe snel in 't ondergaan,
Komt 's morgens sneller opgestaan.…
dromen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Los van mijn hedendaagse voetafdruk
waan ik me hoog in de lucht.
Hoog boven de wolken
schud ik de drukte van mijn leven af.
Ik stap dan vrolijk uit mijn dagelijkse sleur
met onbeschreven bladen in mijn agenda.
Ik trek het veilige deken naar me toe.
Zet mijn geheugen op een mooie symfonie,
Ik kan dan ontzettend vlug indutten.…
Mijn diafragma?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 een gekuiste hemel kon niet zwaarder zijn,
statief van een mentaal proces wat je voortdrijft
legt je het met een breder diafragma vast
de naakte lens raakt haarscherp het werkelijke
beeld, anders dan je voor ogen had, uitgelicht
in een tegengesteld contrast, elk mentaal
detail wordt getest in de vluchtige realiteit
de waan…
Geraakt.....
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
564 een nieuwe morgen begroeten
waar geen vrees is angst of haat
zal hij zijn leven lang moeten boeten
nimmer in vrijheid kunnen spelen op straat
waar volwassenen in naam van een geloof
als strijdende partijen tegenover elkaar staan
blijven grote wereldleiders immer doof
zijn kinderen de slachtoffers van deze waan…
Zeven ?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
466 licht
uit gloort, in zeven uren
waarin je niet kon wachten
op zeven warme harten,
die bruisend ontsponnen
om zeven dromen te behagen
even zovele tranen verwelkt
van zeven rozen, één voor
elke eenzame nacht gekozen,
zoektocht langs de zeven
doornen, wadend in zeven
druppels bloed, door de
Melkweg van de zon
zich een weg te wanen…
Omgebogen associaties
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
289 Genoegzaam, luxe, luiheid, waan,
dwaasheid, verkwisting, wanhoop -
Ga er niet te luidruchtig op in.
Mits je weet hoe weelde werkt.
Behulpzaam, trouw, gedreven, vreugde,
vlagen, stoornissen, ambities, kunsten -
Wat zijn mensen zonder samenhang?
Eigenwijze individuen?
Goed dat Spirit elke dag weer
veelbetekenend verrijkt...…
Dwaas aan de Poort
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
285 Hij lacht om zijn eigen, holle ironieën,
hij spot met de orde van de natuur en de waan van de mensheid.…
Eik en beuk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
13 En die in de waan verkeert,
Dat zij valt voor zijn manlijkheid,
Hij haar op de knieën
Dwingt en dan naar hem opziet.…
"Witte-Doek"-syndroom
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.630 Soms waan ik me in een film van Quentin Tarantino
zwart, cynisch als "Pulp Fiction"... zo
hard en vreemd, nét onwerkelijk genoeg
zoekend, tastend langs donkere straten,
mijn gevoel is van emoties verlaten;
ik beland in een onbekende louche kroeg.…
Misbruik
poëzie
3.5 met 18 stemmen
7.266 Waan niet, als een God der Goden,
Alles onder uw geboden
Dienstbaar aan uw grilligheden!
Stervling, stel uw zwelgzucht palen;
Waar Gods weldaân op u dalen,
Wees met wat Hij schenkt tevreden.…
Vijftig jaar
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
2.593 Wandelen aan het noordzeestrand
Gedachten verdwijnen met de wind
Even ben ik weer het kind
Met papa en mamma hand in hand
Honden rennen langs me heen
Golven rollen over het zand
Ik waan me weer in niemandsland
Schelpen rapen, soms een steen
Herinneringen komen bovendrijven
De lelijke vervagen naar de achtergrond
Ik gooi een stok voor onze…
Oberon van Avalon
netgedicht
3.5 met 43 stemmen
7.105 het lover
in het oude sterrenwoud
schitter kranst mijn aangezicht
het is een magisch onweerlicht
geboren tussen elfenkoren
gezeten op mijn troon vannacht
staar ik onbewogen naar gezichten
die mij smeken met stemmen zacht
en groene ogen die fel oplichten
ik ben de Oberon van Avalon
de elfenkoning zonder weerga
bedachtzaam weef ik waan…
Afstand
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.831 Sinds vorige week waan ik me in een eng sprookje
kruimels in een woud, een schaterlach.
Maar het droombeeld verdampt.
Jouw veren liggen nog vers in het nest.
Een minnaar begrijpt niet alle tekens.
De breuk is een dof bestand.
Ik mis onze avonden en hun vervolg.…
De liefde
poëzie
3.9 met 21 stemmen
4.562 Waarlijk hij, die dit kan wanen,
Kende nooit haar reine kracht,
't Is de wellust die hij offers
In haar heilge name bracht.…
Dagdroom
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.167 Achterover leunend in mijn luie stoel
m’n voeten op de tafel, de ogen half toe
dromend van jou, ver weg, warmbuikgevoel
Stevie Ray speelt “Lenny”, ik doe alsof ik meedoe
oh..samen luisteren, vast ineen gestrengeld
gezicht tegen gezicht, onz' wangen gelijmd met tranen
het is zo fijn te dromen met jou mijn engel
je bent ver weg maar laat me in de waan…
Vederlicht
netgedicht
4.7 met 52 stemmen
945 lichtvoetig treed zij voor het voetlicht
danst zichzelf tot gevleugelde zwaan
reikhalzend vliegt zij voorbij
de werkelijkheid en waan
van dit aardse bestaan
alle ogen, op haar gericht
tot het doek valt en zij
eenzaam huiswaarts gaat
in een nacht zonder licht
thuis toont de spiegel
haar vermoeide gezicht
de weegschaal kroont haar
tot…
Nectar en ambrozijn
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.559 Geen schaamte ligt in eerbaarheid
als hij zichzelf tot koning kroont,
de (wan) hoop van een stijve, voor
de spiegel of voor een vrouw, bij
het verlaten van de intieme woning,
voor dag en dauw, een bekroning
van het pochen van een pauw in een
kleur die met veren wordt beloond de
verzadiging ondervindt hij aan den lijve.…