1265 resultaten.
Aan E...
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.007 Zij heeft gebeden
met stuwende kracht
boven haar werd ijzig gezwegen
een rauwe kreet verdrinkt in de nacht.
Haar tranen als passiebloemen
purper en zwart
die alle licht op aarde verdoemen
als elke hoop op leven ontkracht.
Onkruid dat te snel gaat kiemen
hoe vaak en hoe vlug men ’t ook wiedt.…
De DAGEN DRAGEN NACHTEN
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
594 de dagen dragen alleen nog nachten
en ver vooruit zie ik geen ommekeer
gebed kan het verdriet verzachten
al zit ik het liefst in een stil geween
nog bind ik mij aan herinneringen
die moeizaam zwerven door mijn hart
van mooie dagen die te vlug vergingen
en nu lange uren vullen vol van smart
de pijn die niet wil verzwinden
schrijf ik in droeve…
mijn spirituele vlinder
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
351 ze kwam uit het onzichtbare
gedragen door een adem die
niet van deze wereld leek
een vlinder als vloeibaar zonnegoud
haar vleugels trilden als gebed
elke aanraking smolt oude schaduwen
laat los wat je niet meer dient
open je voor wat geboren wil worden
minuten lang werd ik aarde en
tempel tegelijk
wortel en bloem
adem en ziel
voelde…
KORTSTONDIGE TOCHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
126 Er komt geen eenmalige overwinning;
de Aardse strijd is bij herhaling neerwaarts,
dan, gesterkt door gebeden, weer opwaarts.
Men houde met de Blijde Boodschap binding:
onder spottende blikken en struikeling
gaat het opgewekt, eenvoudig Hemelwaarts.…
Achter de eeuwige grens
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
92 Geruisloos ademt het grint zijn schrede,
het gebed dat hij elke dag voordroeg.
In zijn zieke knuist rust waar ik om vroeg;
wat bij hem lag, maakte hem tevreden.
Zijn lief kon hij achter schrikdraad palen,
toen de zomer nog fraaie bloemen had
en het veld achter de eeuwige grens was.…
jouw lippen baden mijn gebed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
861 nachten
zonder dagen, alsmaar vragen
ijlde door de tunnel zonder eind
met het beest al groter dan ik was
zodat ze ongezien de leiding had
ze at het vlees al van mijn botten
tot ik zei dat ze op kon rotten
ik rook de dood van heel dichtbij
alleen jouw handen maakten
dat ik terug op aarde werd gezet
jouw lippen baden mijn gebed…
De kloosterling
gedicht
4.6 met 5 stemmen
9.817 Als ik de groene luiken openzet,
Zie ik de bloemen om het raam heen trillen
Druipend van tintelende dauw, en kil en
Overzoet waait een geur door mijn gebed.
O wonden, o bloei Gods!…
Het kindergebed
netgedicht
3.8 met 77 stemmen
11.281 Lieve Heer stuur mij een engel
met sterke vleugels als het mag
vanuit de hemel naar beneden
dan verhoort U mijn gebeden
en mijn idee voor Moederdag
Als de engel goed kan vliegen
mij hoog kan dragen in het blauw
kan ik mammie zien; heel even
haar mijn bosje bloemen geven
en zeggen dat ik van haar hou
Dan omhels ik haar heel stevig
kus…
Oude dromen
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
2.082 oude horizon
zij lijkt jou zo schraal
zo droef voorbij te glijden
en sleurt jouw oude dromen
in haar gouden kraters mee
je stappen werden trager
en je woorden bleven haken
tot de glinster van de daken
licht en de schijn wat vager
het verleden schouwt en vraagt
wat is de zin geweest, de reden
heb ik te weinig in stilte gebeden…
Lentegebed
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
2.029 waarlangs het vroege fluitenkruid
zacht vertolkt wat het lentehart bezielt
Een bede zonder woord of vaag geluid
geen gehoor of spoor van grotesk gebaar
geen richting nog, geen opzij of al vooruit
een samen stil, massaal, alleen, of in een paar
In eerbied stijgt hemelhoog het bidden voort
de natuur beeft en de mens vermoordt
geen notie van gebed…
Hun allerlaatste trein
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
659 ik heb
ervoor gebeden
wat dagen geleden
een zonnetje
op mijn begrafenis
maar er schijnt
niets op mijn benen
nu ik hier lig
ik ben afgelegd
wordt dadelijk
afgedekt
met ieders
bloem naar keuze
stil zullen zij
langs mij gaan
ik ken ze allemaal
door over te gaan
heb ik tal van
inzichten verworven
eenieder heeft wel
iets in de diepte…
wees lief voor de dichter
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
3.164 en moeder
wees zijn zwijgende stem
want er is niets om te schrijven
geen lach of een traan
er is geen reden om te blijven
er is geen reden om te gaan
en kinderen op het schoolplein
breken zijn hart met gelach
als de ochtend is geboren
van een zinloze dag
wees eens lief voor de dichter
strijk je hand door zijn haar
noem zijn naam in gebed…
Verrezen mensenkind
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
501 waar de witte vlinder
verstoord opvloog
van de grijze rots rollen
vrouwen de toegangssteen weg
openen zo de tombe
schonen de ligplaats
met witzachte doeken
voor zijn bijna laatste rust
zoeken in vertwijfeling
gebed en steun bij elkaar
zij weten zijn leven en
werk is nog lang niet klaar
sluiten het graf met
hoop en zwaar hart
in…
Provencher's Mill
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
742 Slaande molenstenen
schuim gespaand
ratelend de drooglopende
houten tanden, niet zonder
enig bezwaarlijk gevaar
De stroom hopeloos fonkelend
vloeibaar plat voorbij glijdend
voedend ons allen die aanbidden
en persoonlijke offers aanlengen
onwetend over de zon is echt God
gebeden
De brug hooggelegen en bedakt piepend
betreden met lomp…
Bloesem remedie
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.458 langzaam begint de lente vorm te geven
de eerste klokjes, een pril geluid
de winter is voorbij, de kou is uit
de kleren, een expressie van het leven
dartele konijnen springen terug in het heden
de mens is liever lui en loom
blauwe hemel en een droom
van warme zonnestralen verhoort gebeden
en in de schaduw van een eik lig ik te wachten
mijn…
Je zorgeloze tred
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 waar je loopt
dwarrelen lentebloemen
keert wind heel zacht
de kleuren om
zo dat jij lacht
willen ogen
je blikken zoenen
in een speels contact
maar jij ondeugend
weert het losjes af
ik weet de lichtheid
van je zorgeloze tred
bewonder het vertrouwen
dat jij in anderen hebt
maar zie handen in gebed
te vaak ben jij afwezig
in vergetelheid…
De hoge tonen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
557 onderscheid
wisten de tijd van de
vrolijke stoet die met aanhang
vertrok voor de huwelijksreis
kozen hun plaatsen in
het lommerrijke groen van
statige bomen om maar niets
te missen van wat er zou komen
bij het donkere luiden
rolden zware golven
hun boodschap van afscheid
naar de afgelegen boerderijen
ieder stond even stil
in gebed…
Als een radeloos kind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 ik heb gelopen
door weer en wind
gebaande paden vermeden
met wolken gebeden
als een radeloos kind
met kruis en bijbel
ben ik uitgejouwd
ja ik was fout
heb met een bloedend
hart voor jou gekozen
geen horizon blijft rond
in het rechtlijnig oordelen
van velen naar de letter
van de wet waar onze
liefde buiten spel is gezet
ik heb hun…
Thans is het uur dat schaduwen neigen
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.397 Thans is het uur dat schaduwen neigen,
En de avond, als een teder lied,
Om huize’ en zielen zacht komt zijgen,
En moede durend, stil vervliet
In de open schoot van ’t schemer-zwijgen…
Thans is in al de zielen vreê,
En dank-gebed in al de huizen;
En zelfs wie wránge dagen leê
Voelt in zijn wezen kalmte suizen
Als een slaap-zware zomer-zee……
Wil Melker zijn mozaïk
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
6.271 vuisten
het penseel dat het leven
laat leven, onbedorven patronen
die zonder wetenschap zichzelf
telkens klonen en waar kleur vele
afgronden verandert in spreuken
Hoedanig zoals zijn lot zal zijn
dicht hij beurtelings langs paden
die bezaait met scherven doch
ook met lillapaarse bermen zijn die rijmen
op de vele altaren waarvoor hij heeft gebeden…
Mist
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
487 voor de ogen
er waren geen
geluiden meer
van buiten door
demping was de
wereld afgesloten
van het leven
de vochtigheid
benauwde mij
maakt het ademen
zwaarder waardoor
ik piepte en later
wat licht paniekte
nog zag ik de
grond tot ik een
stoeprand vond
om die te volgen
naar voor mij
bekend gebied
ik dwaalde
heb veel gebeden…
Bodem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
543 naar de vogels
rode vogels
bonte vogels
maar ik weet
mij niet te vliegen
en klim langzaam hoger
uit diepere dalen
die er niet om liegen
onthaal ik de bodem
in de vreemde bekoring
van een vreedzaam geaarde
aarzelende God in het geboorteland
van de door Maria verlaten stad
bij de dageraad waar de zon liegt
tussen erbarmelijke gebeden…
Hemel en aarde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
777 Hemel en aarde, alles zal U eens prijzen
Voor Uw grootheid, liefde en zorg
Trouwe God, lieve Vader, onze borg
Dat ons gebed ten hemel moge oprijzen.
Hemel en aarde, het rijk van onze God
Wij mogen tijdelijk deze aarde bewonen
Om eens bij God in de hemel te komen
Wat een vooruitzicht, wat een heilgenot.…
Het zwaard van damocles
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 ik zag
je ogen
langzaam
opengaan
nerveus
knipperend
ik keek je
hoopvol aan
maar uit jouw
licht ontwijken
kon ik begrijpen
wat de uitslag
al met jou
heeft gedaan
in angst en
onzekerheden
ik heb ze
in de lijnen
van je gezicht
al gelezen
we hadden
samen nog
gebeden al is
dat lang geleden
onzekerheid bleef
als het zwaard…
Papa
hartenkreet
4.9 met 16 stemmen
1.655 Gelachen, gehuild, gehoopt, gebeden.
Maar dat is nog niet genoeg.
Je bent sterk. Dat heb je laten zien.
Je hebt dingen overwonnen. Dat heb ik gezien.
Tranen die hebben gerold. Ze zouden een rivier kunnen vormen.
Maar dat is nog niet genoeg.
Live your life today, not tomorrow. Dat heb jij gezegd.
Ik was bang voor morgen. Jij ook.…
Als het moeilijk wordt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
713 Gebed:
Als het eens heel moeilijk wordt Heer
Geef dan dat ik op U mag vertrouwen
En op Uw trouw en liefde kan bouwen
Lieve God, zie in gunst op mij terneer.
Heer, blijf mij in alle dingen steeds nabij
Want alleen in U is mijn tijdelijk bestaan
Zonder U kan ik geen stap verder gaan
Blijf heel mijn aardse leven aan mijn zij.…
Notre Dame
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
592 wanneer het lawaai van buiten verstomt
treedt je binnen schemer vermolmde geur
strijkt over hout kaarsen en stenen
eeuwen hebben een traditie opgericht
zacht gemurmelde gebeden naar hoge
schouders van de muren opgeheven
het ronde venster stort een roos kleuren
waar stralen op de vloer stil staan
je kunt niet wankelen in dit licht…
De arme.
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.271 Reik mij uw eêlte, kromgetrokken handen,
Verbruind, vervuild in arbeid zonder lust;
Verwrongen in gebeden zonder rust
Bij altaars waar gekochte lichten branden,
En laat mijn blik van wetend mede-lijden
De tempel van uw mensenziel doorwijden.…
Winter in San Clemente (Rome)
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.633 De laatste non, in een verweduwd kreunen
- ik zie haar knielen en zich moeizaam steunen -
bidt haar gebed. Een kaars dooft flakkerend uit.
Ik denk aan Mithras, eens tot licht geboren
maar in de duistere crypt voorgoed bezworen,
en hoor de wind die door de spleten fluit.…
Vrij onmachtig gedicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Kaart het aan, breng het in gebeden.
Misschien denkt ooit een luisterend oor,
ach, waarom ook zo benepen,
ik gun hun dat herhaald geluk.
Pin mij er echter niet op vast,
ik beklim als aanzet slechts de eerste treden.
De rest ligt in geschonken dromen
- die dan wel eerst moeten komen,
en daarin nogmaals lachen, huilen: leven.…