1227 resultaten.
SPREEK OVER DIT LEED NIET
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.274 Hoe zou het leven in de helle glans
Van uwer ziele goedheid? Als eens mans
Oud en verkommerd lijf zal 't zonder faam
Sterven, als een die na lang, donker trekken
Hief tot uw licht zijn brekende ogen wond,
En in het land van uw geluk maar vond
Een plaats om zijn dode voeten te strekken.…
De edelstenen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
516 ik heb jou
zacht gestreeld
geheeld wat
vroeger zo
onkwetsbaar leek
dat in de
loop der jaren
zijn glans verloor
werd afgedekt
voor iedereen
jouw schat
de edelstenen
uit je jeugd in
een stralende lach
die jij aan ieder gaf
jaloezie heeft jou
de mond gesnoerd
pestgedrag heeft
jouw spontaneïteit
gesmoord tot in je hart
waar…
Inval
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.310 zwaarbewolkt
het licht is spaarzaam
waar schaduwen lijken te verspringen
ik dans over de muren
en verdwijn in de vloer
van mijn gedachten
geen beeld is dromeriger
dan kleur gedoopt in inkt
het handschrift dat fantaseren heet
schilderij in schilderij
het beweegt tot acrobatisch woordgespeel
ik dep mijn kwast in een zomermeer
en scherp de glans…
Je suis la danse ! (ik ben de dans !),
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.078 Ze verandert van richting,
zweeft in zijden glans,
draait zachte kussen op mijn rug
met haar sierlijke hand
zo nu en dan traag,
dan weer vlug.
Vanaf nu
is deze liefde dan,
haar macht tot dood
vrij gevangen,
het onbeminde land.
Ze slaat geen acht meer
op wat de wereld van haar wil,
geeft alles wat ze heeft
geheel bloot.…
Een avond met een sterretje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.959 Over alles ligt een gouden glans.
Alles lijkt inneens goed.
Het is echt onvoorstelbaar,
wat een beetje vriendschap doet.
Gewoon een beetje liefde,
of een lieve lach.
Het beetje warmte dat jij geeft,
maakt dit voor mij een gouden dag.
Gewoon die arm om mijn schouder,
geeft me een blij gevoel.…
wang van as
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 van de regen komt
knorgeluid in de keel waar geen haan
meer kraait alleen het kuiken dat zichzelf
kust tot het vel scheurt
Stof van de stad vult de neus waar ooit
koren stond nu distels en graven
van jongens die ik zelf heb getekend
met vieze nagels de koning eet zand
en wacht tot ik durf te bieden wat brandt
In de schemer ruik ik de glans…
licht over water en huid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 Haar buik ligt open in het late licht
als water dat de wind langzaam omhoog duwt
en de glans dringt door de huid heen tot diep
waar iets gouden wil opstijgen en de adem raakt.…
DE TWEE REIZIGERS
poëzie
3.0 met 10 stemmen
2.973 Doch de ander, op wiens blij gezicht
Een glans nog van verrukking ligt,
Roept! ’Berg! - dal! - o! - de Harts - de Rijn!
Zó ’n blauwe lucht! - zó ’n zonneschijn!’…
schildwacht
netgedicht
3.7 met 58 stemmen
933 ballen lek schoppen
bovenop de stalen tafeltennistafel stennis lijken
te stampen over de verdeling van de gebrandmerkte
stippeltjes van de languit gevallen lieveheersbeesten zijn
de naaste buren gebukt geknield in het natte gras
de rooie ruggen naar de zon gekeerd verleerd
zijn zij om zij aan zij de zaden van de nieuwste
lente te tellen en glans…
Steendruk.
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.435 (aan iemand die mij op die wijze wilde afbeelden)
Een stenen hart, een hoofd gevuld met keien,
Beelde aap of hond in koude steendruk uit,
Waar gloed noch smaak haar warme glans in spreien,
En ’t zielsgevoel de teedre borst voor sluit!…
Oranjebitter
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.765 Nimmer viel Oranjebitter
zoveel bitterder verloren
als toen op die ene dag
die er met glans viel van de stad
waar een oranjezon in smoren
lede ogen zou doorboren
daar waar iemand in de waanzin
zo die ware zin vergat
die ooit een Vijftiger - zo schoon
in dichtersinkt had neergestreken
maar nu weerloos was gebleken
ín de waarde die het had…
Sneeuw
poëzie
3.0 met 7 stemmen
4.323 Elk vlokje een vleugje rust uit Grote Rust;
Elk vlokje een vleugje glans uit Woon van Droom.
Stroom van wit licht nu... witte vleugeltjes,
Sneeuwdragertjes in haastig liefblij komen;
Alles gedempt, onwerklijk bij dat kuis
En kinderlijk gekoom in glansgestroom;
Een teder nederzweven lichtestil....
Een toegedek van klank met handjes blank.…
DE WIJZEN
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.172 De wijzen bogen door zijn glans verblind
En vlijden, wenend, blij door Hem bemind,
Goud, mirre en wierook aan zijn blote voetjes.…
Zilveren bladeren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
633 weer terug naar boven
dat bindt mijn gedachten
van wat ik zie
door middel van hun groei
schoonheid verspreid via de aarde
de plaats van kracht om witgroen te bloeien
als zilveren bladeren
in een tuinruimte vol leven
volkomen vrij
daar voel ik me thuis, waar ik ben
waar het leven is
zonder taal zichtbaar, onzichtbaar
in puur kleur, glans…
VISIOEN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.234 Wat zou die glans bedieden ?...
Over 't water wandelt weer een geest:
En ik zie de golven westwaarts vlieden,
Als voor 't oog des temmers 't wilde beest.…
Verdronken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 Blijf aan-
gemeerd staan en bedruip jezelf met kunstwijn,
zoiets als de glans die je ondergaat in de poëzie.-…
Rembrandt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 opdoen
als een kleur die niet huilt daar
de traan van je penseel gedropen
geruisloos en nat in
druppel verf tot stand kwam
wie ziet een rimpel op het water
als jij er op loopt
geen vezels van bedekking
op een wankel doek
de naakte waarheid omsluierd
je eenzame destinatie
je ogengloed in pigmenten fluweel
geven een matte glans…
Berekenend
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
898 mensen zijn zoals je hoopt
Het doet zeer te constateren
Dat het telkens anders loopt
Je sluit een deur
Blindeert een raam
Gooit de toegang in het slot
Verdrukt de pijn, vergeet een naam
En voelt je lange tijd nog rot
Totdat je weer vertrouwen krijgt
Open staat voor weer een kans
Tot ook die verloren gaat
Wat schitterde heeft nu geen glans…
Ontwaken
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
596 Ontwaken en niemand die je begroet
Elke eenzame dag gaat het leven door
Je vraagt je zelf af, waar leef je voor
De glans is er af, ‘t komt niet weer goed.
Ontwaken en opstaan, het zal wel moeten
Je bidt om moed en sterkte voor deze dag
Je put troost uit het feit dat je weten mag
Dat God er is en dat Hij je wil begroeten.…
melancholie
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
713 het dorp waar ik kort na de oorlog geboren ben
is niet meer wat het ooit was, verloor van jaar
tot jaar zijn vertrouwde glans
oude huizen lijken nu droefgeestig gestemd
alsof zij moeizaam leunend tegen elkaar naar
lang vervlogen tijden te hunkeren staan
naar geluiden van rinkelende flessen op de kar
van de melkboer achter zijn stapvoets…
Hun lach.
poëzie
4.1 met 10 stemmen
3.212 Hebben gezang van blaren,
En alles - Herinnering,
Het Heden nú, en het Verwachten,
Het nóóit moede licht van de zon,
Het korengeel, het smaragd en
Het bloemenrood bij de bron,
Het geluid van een vogel jeugdig
Vol uitgelaten genot,
En hun eigen stemmen, vreugdig,
Als een levens-danklied tot God -
Het leeft alles tezamen in de
Glans…
Reservaat
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 als een schamel struikje
aan de boorden van het verstand
de oude bomen hier
overheersen het bospaneel
ze broeden op slangeneieren
langs het lome pad
zijn de dagen verlaten stranden
verschroeid zand vol littekens
soms, heel even, tilt
een milde regen van herkenning
mij in het ritme van de vergezichten
veegt ander onkruid met gulle glans…
Ouder worden.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
900 Ouder worden doe je zonder geld, zonder glans en trots.
Zonder koperwerk mijn liefste!
En dan is er het onsterfelijke kruis.
De stilte.
En de altijddurende liefde en de gladiolen.…
BLINDE LIEFDE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.128 Schoon straalden zij, aleer de macht begon
Der heerlijke, door wie haar glans verdween;
Gij zijt, geliefde, mij een beeld der zon;
Verblind door luister zie ik u alleen!…
Niet-fragiel fragmentje uit een leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
924 Bij de vogels is de voertaal Frans
en af en toe een fraai gedicht, dat geeft het leven glans.
En de afwas, die ramp-slomp, moet ook nog schoon.
In het bonte magazijn ontvlamt mijn liefde voor Monet.
Bij ieder kind wel is bekend mijn passie voor ballet.…
VAN EEN LIEF VROUWENBEELD.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
971 Uw gang is licht gelijk de wind,
Uw lichaam slank als ene slang,
Gij dartelt als een argloos kind,
Dat springt door haag en bloemenhang,
Vol glans!
Hoe klinkt uw stem, hoe rolt uw woord,
Een zuiver Vlaams en rein akkoord,
Dat meest nog mijne ziel bekoort,
Omdat uw hart niet werd vermoord
Door 't Frans.…
IK VOEL MIJN LEVEN ...
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.449 0 droom van hoge schoonheid, die mijn schreden
voorlichtte, - tot uw puurste glans gerezen
vervliet ge allengs . . .
En 't jammerlijk verleden
jaagt stormend door de diepten van mijn wezen,
in zulk een koorts van haat en woede aan 't loeien
als stond heel de aarde in vlammend bloed te gloeien.
1895…
Knapelijn bij der beke.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.298 ‘Och ware ik - zo zong hij - als geurende bloem
In de oevergraze verborgen,
Dan lachte ik om glans en ijdele roem,
En het weldoen ware mijn zorgen.…
Levensloon
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.829 De dag verglijdt in stille glans
Bij mijn verholen droom,
Mijn ogen zien ten verre trans,
Of reeds de avond koom’.
Ik keer, als groot de zonne poost
En dag en werk zich sloot,
Waar Gij mij geeft zo wond’re troost,
Lijk van de vrome dood.…
Ontberen
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
613 , pa en ma
rond het smyrna
waarom
heb ik het beeld
van houtje-touwtje jasjes
met zorg gebreide dasjes
naast elkaar op de kapstok
die warme eenheid
raak ik die kwijt…
waarom
schuift de zomereuforie
zich naar de achtergrond…
iemand heeft de deur gesloten
van het behouden huis
het plekje dat me zo kon bekoren
heeft wat van zijn glans…