Alle inzendingen over glans

1227 resultaten.

Sorteren op:

SPREEK OVER DIT LEED NIET

poëzie
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.274
Hoe zou het leven in de helle glans Van uwer ziele goedheid? Als eens mans Oud en verkommerd lijf zal 't zonder faam Sterven, als een die na lang, donker trekken Hief tot uw licht zijn brekende ogen wond, En in het land van uw geluk maar vond Een plaats om zijn dode voeten te strekken.…
P.C. Boutens16 december 2024Lees meer >

De edelstenen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
ik heb jou zacht gestreeld geheeld wat vroeger zo onkwetsbaar leek dat in de loop der jaren zijn glans verloor werd afgedekt voor iedereen jouw schat de edelstenen uit je jeugd in een stralende lach die jij aan ieder gaf jaloezie heeft jou de mond gesnoerd pestgedrag heeft jouw spontaneïteit gesmoord tot in je hart waar…

Inval

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.310
zwaarbewolkt het licht is spaarzaam waar schaduwen lijken te verspringen ik dans over de muren en verdwijn in de vloer van mijn gedachten geen beeld is dromeriger dan kleur gedoopt in inkt het handschrift dat fantaseren heet schilderij in schilderij het beweegt tot acrobatisch woordgespeel ik dep mijn kwast in een zomermeer en scherp de glans…

Je suis la danse ! (ik ben de dans !),

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.078
Ze verandert van richting, zweeft in zijden glans, draait zachte kussen op mijn rug met haar sierlijke hand zo nu en dan traag, dan weer vlug. Vanaf nu is deze liefde dan, haar macht tot dood vrij gevangen, het onbeminde land. Ze slaat geen acht meer op wat de wereld van haar wil, geeft alles wat ze heeft geheel bloot.…

Een avond met een sterretje

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.959
Over alles ligt een gouden glans. Alles lijkt inneens goed. Het is echt onvoorstelbaar, wat een beetje vriendschap doet. Gewoon een beetje liefde, of een lieve lach. Het beetje warmte dat jij geeft, maakt dit voor mij een gouden dag. Gewoon die arm om mijn schouder, geeft me een blij gevoel.…
alice9 december 2012Lees meer >

wang van as

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4
van de regen komt knorgeluid in de keel waar geen haan meer kraait alleen het kuiken dat zichzelf kust tot het vel scheurt Stof van de stad vult de neus waar ooit koren stond nu distels en graven van jongens die ik zelf heb getekend met vieze nagels de koning eet zand en wacht tot ik durf te bieden wat brandt In de schemer ruik ik de glans…
Karo mare24 oktober 2026Lees meer >

licht over water en huid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4
Haar buik ligt open in het late licht als water dat de wind langzaam omhoog duwt en de glans dringt door de huid heen tot diep waar iets gouden wil opstijgen en de adem raakt.…
Dabda29 oktober 2026Lees meer >

DE TWEE REIZIGERS

poëzie
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.973
Doch de ander, op wiens blij gezicht Een glans nog van verrukking ligt, Roept! ’Berg! - dal! - o! - de Harts - de Rijn! Zó ’n blauwe lucht! - zó ’n zonneschijn!’…

schildwacht

netgedicht
3.7 met 58 stemmen aantal keer bekeken 933
ballen lek schoppen bovenop de stalen tafeltennistafel stennis lijken te stampen over de verdeling van de gebrandmerkte stippeltjes van de languit gevallen lieveheersbeesten zijn de naaste buren gebukt geknield in het natte gras de rooie ruggen naar de zon gekeerd verleerd zijn zij om zij aan zij de zaden van de nieuwste lente te tellen en glans…

Steendruk.

poëzie
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.435
(aan iemand die mij op die wijze wilde afbeelden) Een stenen hart, een hoofd gevuld met keien, Beelde aap of hond in koude steendruk uit, Waar gloed noch smaak haar warme glans in spreien, En ’t zielsgevoel de teedre borst voor sluit!…

Oranjebitter

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.765
Nimmer viel Oranjebitter zoveel bitterder verloren als toen op die ene dag die er met glans viel van de stad waar een oranjezon in smoren lede ogen zou doorboren daar waar iemand in de waanzin zo die ware zin vergat die ooit een Vijftiger - zo schoon in dichtersinkt had neergestreken maar nu weerloos was gebleken ín de waarde die het had…
jan haak30 april 2009Lees meer >

Sneeuw

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.323
Elk vlokje een vleugje rust uit Grote Rust; Elk vlokje een vleugje glans uit Woon van Droom. Stroom van wit licht nu... witte vleugeltjes, Sneeuwdragertjes in haastig liefblij komen; Alles gedempt, onwerklijk bij dat kuis En kinderlijk gekoom in glansgestroom; Een teder nederzweven lichtestil.... Een toegedek van klank met handjes blank.…

DE WIJZEN

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.172
De wijzen bogen door zijn glans verblind En vlijden, wenend, blij door Hem bemind, Goud, mirre en wierook aan zijn blote voetjes.…

Zilveren bladeren

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 633
weer terug naar boven dat bindt mijn gedachten van wat ik zie door middel van hun groei schoonheid verspreid via de aarde de plaats van kracht om witgroen te bloeien als zilveren bladeren in een tuinruimte vol leven volkomen vrij daar voel ik me thuis, waar ik ben waar het leven is zonder taal zichtbaar, onzichtbaar in puur kleur, glans…
Quicksilver7 september 2010Lees meer >

VISIOEN

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.234
Wat zou die glans bedieden ?... Over 't water wandelt weer een geest: En ik zie de golven westwaarts vlieden, Als voor 't oog des temmers 't wilde beest.…

Verdronken

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
Blijf aan- gemeerd staan en bedruip jezelf met kunstwijn, zoiets als de glans die je ondergaat in de poëzie.-…
c. paris29 augustus 2010Lees meer >

Rembrandt

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 573
opdoen als een kleur die niet huilt daar de traan van je penseel gedropen geruisloos en nat in druppel verf tot stand kwam wie ziet een rimpel op het water als jij er op loopt geen vezels van bedekking op een wankel doek de naakte waarheid omsluierd je eenzame destinatie je ogengloed in pigmenten fluweel geven een matte glans…

Berekenend

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 898
mensen zijn zoals je hoopt Het doet zeer te constateren Dat het telkens anders loopt Je sluit een deur Blindeert een raam Gooit de toegang in het slot Verdrukt de pijn, vergeet een naam En voelt je lange tijd nog rot Totdat je weer vertrouwen krijgt Open staat voor weer een kans Tot ook die verloren gaat Wat schitterde heeft nu geen glans…
Hookie24 oktober 2010Lees meer >

Ontwaken

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 596
Ontwaken en niemand die je begroet Elke eenzame dag gaat het leven door Je vraagt je zelf af, waar leef je voor De glans is er af, ‘t komt niet weer goed. Ontwaken en opstaan, het zal wel moeten Je bidt om moed en sterkte voor deze dag Je put troost uit het feit dat je weten mag Dat God er is en dat Hij je wil begroeten.…
Fedde Nicolai16 februari 2011Lees meer >

melancholie

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 713
het dorp waar ik kort na de oorlog geboren ben is niet meer wat het ooit was, verloor van jaar tot jaar zijn vertrouwde glans oude huizen lijken nu droefgeestig gestemd alsof zij moeizaam leunend tegen elkaar naar lang vervlogen tijden te hunkeren staan naar geluiden van rinkelende flessen op de kar van de melkboer achter zijn stapvoets…

Hun lach.

poëzie
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.212
Hebben gezang van blaren, En alles - Herinnering, Het Heden nú, en het Verwachten, Het nóóit moede licht van de zon, Het korengeel, het smaragd en Het bloemenrood bij de bron, Het geluid van een vogel jeugdig Vol uitgelaten genot, En hun eigen stemmen, vreugdig, Als een levens-danklied tot God - Het leeft alles tezamen in de Glans…

Reservaat

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 669
als een schamel struikje aan de boorden van het verstand de oude bomen hier overheersen het bospaneel ze broeden op slangeneieren langs het lome pad zijn de dagen verlaten stranden verschroeid zand vol littekens soms, heel even, tilt een milde regen van herkenning mij in het ritme van de vergezichten veegt ander onkruid met gulle glans…
Kees Keizer25 november 2011Lees meer >

Ouder worden.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 900
Ouder worden doe je zonder geld, zonder glans en trots. Zonder koperwerk mijn liefste! En dan is er het onsterfelijke kruis. De stilte. En de altijddurende liefde en de gladiolen.…
cornil12 juli 2012Lees meer >

BLINDE LIEFDE

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.128
Schoon straalden zij, aleer de macht begon Der heerlijke, door wie haar glans verdween; Gij zijt, geliefde, mij een beeld der zon; Verblind door luister zie ik u alleen!…

Niet-fragiel fragmentje uit een leven

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 924
Bij de vogels is de voertaal Frans en af en toe een fraai gedicht, dat geeft het leven glans. En de afwas, die ramp-slomp, moet ook nog schoon. In het bonte magazijn ontvlamt mijn liefde voor Monet. Bij ieder kind wel is bekend mijn passie voor ballet.…

VAN EEN LIEF VROUWENBEELD.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 971
Uw gang is licht gelijk de wind, Uw lichaam slank als ene slang, Gij dartelt als een argloos kind, Dat springt door haag en bloemenhang, Vol glans! Hoe klinkt uw stem, hoe rolt uw woord, Een zuiver Vlaams en rein akkoord, Dat meest nog mijne ziel bekoort, Omdat uw hart niet werd vermoord Door 't Frans.…

IK VOEL MIJN LEVEN ...

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.449
0 droom van hoge schoonheid, die mijn schreden voorlichtte, - tot uw puurste glans gerezen vervliet ge allengs . . . En 't jammerlijk verleden jaagt stormend door de diepten van mijn wezen, in zulk een koorts van haat en woede aan 't loeien als stond heel de aarde in vlammend bloed te gloeien. 1895…

Knapelijn bij der beke.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.298
‘Och ware ik - zo zong hij - als geurende bloem In de oevergraze verborgen, Dan lachte ik om glans en ijdele roem, En het weldoen ware mijn zorgen.…

Levensloon

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.829
De dag verglijdt in stille glans Bij mijn verholen droom, Mijn ogen zien ten verre trans, Of reeds de avond koom’. Ik keer, als groot de zonne poost En dag en werk zich sloot, Waar Gij mij geeft zo wond’re troost, Lijk van de vrome dood.…

Ontberen

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 613
, pa en ma rond het smyrna waarom heb ik het beeld van houtje-touwtje jasjes met zorg gebreide dasjes naast elkaar op de kapstok die warme eenheid raak ik die kwijt… waarom schuift de zomereuforie zich naar de achtergrond… iemand heeft de deur gesloten van het behouden huis het plekje dat me zo kon bekoren heeft wat van zijn glans…
Hilly Nicolay20 augustus 2015Lees meer >