1000 resultaten.
iets in de krant
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 niet meer gezien
maar vergeten doet eens herinneren
eens waren we bevriend, maar omstandigheden
ver beneden onze maat schurkte onze band
als een frauduleuze handeling buiten
het bereik van een gezond verstand
nu kan ik slechts nog zeggen, het ga je goed - maar
as verwaait zoals gedachten zich kunnen keren
naar de tegenstelling van eb en vloed…
in het voorbijgaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 wolken
waarom moeder schreide
het zijn oude verlangens
we volgen valk en vlinder
we horen ver verdriet
herschrijven een bezonken Testament
van Boudewijn en Bob
alleen over de dingen die we liefhebben
hallucineren met Gabo in
honderd jaar eenzaamheid
kennen de wetten van weerstand
en woede
we voelen Brel’s dictaat van
norse vloed…
Stuifmeel en vrede
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
170 Je zoekt het ritme in de ademhaling,
in eb en vloed, de getijden van de liefde,
bewegingen die heen en weer gaan.
Jouw stemgeluid bevestigt wat je kunt:
je hebt de echo immers zelf gehoord,
gevonden bij een heel betrouwbare bron.
Er is nu een stille tevredenheid in het hart
om in de schoonheid van die bloem te zijn.…
De Jaar-Wende/Nieuwe jaar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
873 Voor en na-jaarstormen
Ontwortelde afgeknapte bomen
Watervloed ,stormvloed,
Keerkring,vloedgolven,
De koeien zijn reeds gemolken.
Watervlakten in een jaarkeerkring
Donkere dagen waar het licht wil uitbreken
Het waterzonnetje zit te bleken
Het lengen van dagen
Het klokje dat tikt
Tegendraads in een Tegen-wijzer-zin.
On-gegrepen,mis-begrepen…
Vonk
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.713 En hij, het zand nog schurend langs de tong
Kneedt en knijpt en grijpt
De vacht van het blakend beest
Vindt de malse dij
Zij klieft de stam
Met een bijl van was
Tot de vloed tintelt in de liezen.…
55 jaar samen
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
9.573 Bij eb luidt wel de schippersbel
Bladen verdwijnen voor de mond
Komt door dit andere huwelijksbootje
’t komt goed bij vloed, dan is het weer rond
Soms kwaad op elkaar
En ook wrijving gehad,
Wel meer dan eens
En dan weten ze niet eens over wat
Een prachtig stel
Om trots op te zijn
Een voorbeeld voor allen
Hoe je voor elkaar moet zijn…
Tussen hemel en zand
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
881 tussen hemel en zand
tussen gevoel en verstand
zit een zee van verschil
emoties volgen de golven
van eb en van vloed
tussen hemel en zand
is het af en toe hoogwaterstand
dan kust de hemel het water
mengen mijn zoute tranen
zich met het zout van de zee
tussen hemel en zand
is er geen ja en geen nee
geen vragen en geen antwoorden
geen…
- Verloren Seconden -
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
571 Ons verstand, het golft in volle vloed
maalt niet om de verloren seconden
de informatie van de psyche,
een flakkerende kaars met kern, met pit..
die nooit lijkt op te branden.
De grijze zware stenen cementen blokken verlies
dat niemand zag, noch ziet...onvoorwaardelijk
vullen ze hun dagen, nu de voorraad..…
VOOR HET VENSTER
poëzie
3.4 met 9 stemmen
2.015 Een voetstap klonk; dat ogenblik
Dook mijn bezinning onder,
Diep in een vloed van zoete schrik
Om 't zich vervullend wonder.…
wachten in de wind ....Dit gedicht wordt vanavond uitgezonden op 100%NL en maandagavond op www.candlelight.nl
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
829 , geef me dan die kans
Maar excuseer me als ik niet mee met je speel
Want ik blijf wachten in de wind
Wachtend tot het tij mijn hart verkilt
Alleen en onbemind
Gevoelens voor de eeuwigheid verspild
Tot een nieuwe tijd begint
Voor de pijn die pas na eeuwen wat verstilt
De fases van de maan in de kamers van mijn hart
Het eb en vloed…
Volle maansmagie – 9-
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
496 de laatsten der dagen,
het tijdperk van het beest en het einde der wereld
Nieuwe finale data werden weer eens voorspeld
Maar uiteindelijk werd het weer komkommertijd,
hoewel dat ook niet meer zal worden wat het altijd was
De maan was zich ondertussen
al weer aan het vernieuwen
richtte zich als altijd
op het eeuwig ritme
van eb en vloed…
Wat is het goed aan 't hart van zacht verliefd te zijn
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.483 Ik weet niet wat geluk is; maar uw schoon gelaat
is kalm, en maakt me blijde, en doet mijn leden rillen;
- en 'k lách, gelijk een kind dat door een water waadt,
en, vreemde vreugde in de ogen, áarzelt, in de kille
en ringlend-zilvren vloed die zijne voeten baadt.…
Verzuurd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
585 Verwachting stort
gaten in het gewelf,
perst licht uit de longen
van de wijsheid, omarmt
het weer in eb en vloed,
en uit de schede en de roede
tegelijk, we zijn de barenden
op een verlaten strand,
wedergeboorten in één hand,
de tong op de zilte lippen
die een bijsmaak geeft van
zelfbevruchting en in het
proeven onderscheidt,…
Kent gij het land?
poëzie
4.0 met 2 stemmen
908 Het muildier baadt zich in der wolken nat:
in holen woont der draken zwart gebroed,
de rots stort neer en over hem de vloed.
Kent gij het wel?
Dáárheen, dáárheen,
gaat onze weg, mijn Vader! Kom, dáárheen!…
springtij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
424 wijl ik aan de oever
sta van een gebed
dat ik in zekere mate cynisch
benader om vooral de reden
dat mijn geloof spreekwoordelijk
van korte duur zal zijn
zal ik sterven zonder reden
in het reiken van mijn hand
dat naar de jouwe zoekt, ik
had je eens gevonden
en ik blij me dat de warmte
van je liefde me telkens het
pad laat zien waar vloed…
gelukkig is het nog zomer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
628 wind
hier vindt helder denken
de oersprong naar diepte
van verdronken verhalen
in alle talen langs oevers
als moeders van woorden
voor ware liefdes geboren
uit dochters én de zonen
van alle zinnen voor ons
die droomden over zeeën
waarheen de ideeën gaan
in grote getalen eindigen
als een verzameling hoop
voor de wanorde van eb
en vloed…
Verstilde kracht
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
402 In de spiegeling van
je kalme, diepe vloed stroomt de vrede terug naar mijn breekbare stranden.…
zonder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
159 leeft, draag ik voor
uit het boekwerk en lees hoe dit
intiem gebeuren was geweest
het podium graaft in lege graven
dit alles droomt zich in wegen door
landschappen die ik vrees, het verstilt
de nacht en avontuurt mijn moed met
het tasten naar mijn waardevolste vondst
geen applaus in een kerker zonder liefde
een weke illusie raakt de vloed…
Nieuw leven
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
4.896 bestaan
Door zintuigen gevangen
Gebonden door verlangen
Zonder weet van weten
Wat geweten is en wordt
Zinderend vertraagd geluid
Doet horen voelen worden
Rimpels doen geen steen vermoeden
Als het water slechts nog deinen doet
Enkel door ruimte en tijd verstoord
Doet een cocon verbreken
Nog niet gekende krachten
Brengen golven tot een vloed…
myn mûle
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
605 wêzen
ik romje stil in plak foar myn fers
myn finzen yn frije geast
yn rykdom boppe alle gewin
vertaling :
mijn mond
mijn mond in liefde steeds op jacht
in moeilijkheid van leven
in vermoeidheid van tijd
zij is mijn kracht in bezinnen
toch spaar ik mijn woorden niet
ik giet mijn woorden uit
in vloed…
Waar bleef de zwaan?
poëzie
3.9 met 10 stemmen
7.529 Geen waatren blussen
Haar minnevier.
’t Lust haar te nestlen op de vloed,
Zij kweekt de gloed,
Zij kweekt de gloed
Met hare vrolijke wederga,
En kipt hare eiers,
en acht geen schreiers,
Noch vreest geen scha.
Vliegende jongen zwemmen mee
Door stroom en zee,
Door stroom en zee.…
meeuwbericht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
962 lang staarde ik uit over de onstuimige zee
de wind nam moeiteloos mijn zorgen mee
het repeterende ritme van eb en vloed
werkte heel rustgevend op mijn gemoed
intuïtief luisterde ik naar mijn gevoel
mijn ogen zochten telkens hetzelfde doel
daarginds aan het einde van water en lucht
zag ik donkere strepen van vogels in hun vlucht
mijn gedachten…
Dichterslatijn
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
489 en star maar transparant,
Kristallen schitteren als korrels zand,
Stijgende zon op het koele meer,
Stralend licht breekt speels en fel,
Warmte krijgt gestaag vrij spel,
Smeltende ijskappen dalen neer,
Rollende tranen langs de bergwand,
Verzamelen in een letterbad,
Kolkend golven de woorden nat,
Schuimend zwemmen ze richting land,
Vloed…
het oude flatgebouw
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
734 traliehekken langs ieder balkon;
streepjescodes in babylon
en etnische stapeling in de zon
lakens als een witte vloed
uitbundig vlaggend wasgoed
aan lange rekken geknepen;
op de wind zeilende schepen
in een opgeblazen badje
een ebbenhouten schatje
de zwarte haartjes vast
in een kroeskrullen kwast
schuin boven voor de woning
benen met…
Nachtklam
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Naalden boren zich in de zachte vrucht,
waarvan de warme vloed van vlees
zich geurend verspreidt.
Met zakken van wind en zwarte gaten in de ogen
loopt de dood zich te pletter tegen regen.
Regen, die zich verslindend in bruine vegen
van verrotting, omzet in snijdend riet.
(Een sfinx wendt zich af
en verschuift de eeuwen.…
één
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 krijsend scheurt mijn ijzeren plooi
mijn stalen boeien barsten open
laten oude pijn in stromen lopen
mij bevrijdend uit mijn gouden kooi
ik zweef, ik vlieg, en grijp me vast;
jouw omhooggeheven hand
vlijt me teder op jouw strand
tot de vloed mijn wezen wast
schoon, door ‘t zachte zand gedragen
lig ik, zacht rakend licht
aan jouw innerlijk…
O nachten van gedragene extase
poëzie
3.0 met 4 stemmen
3.118 Te horen naar de rustig ingezogen
teugen des ademens en het geruis,
dat op en af het geheimzinnig huis
doorstroomde, in een eb en vloed bewogen.
En innerlijker naar de drift te horen
van de verborgen donkre hartenklop,
de wortelstok des levens; wat look op
en wat werd in de arbeidsnacht geboren?…
wachten in de wind
hartenkreet
4.6 met 12 stemmen
1.136 , geef me dan die kans
Maar excuseer me als ik niet mee met je speel
Want ik blijf wachten in de wind
Wachtend tot het tij mijn hart verkilt
Alleen en onbemind
Gevoelens voor de eeuwigheid verspild
Tot een nieuwe tijd begint
Voor de pijn die pas na eeuwen wat verstilt
De fases van de maan in de kamers van mijn hart
Het eb en vloed…
meningsverschil
hartenkreet
2.4 met 37 stemmen
4.169 Zij leefden voor elkaar,
waren als eb en vloed.
Maar hun meningen
waren verschillend.
Zij was de maan, hij de zon.
De nacht was voor haar
de dag voor hem.
De sterren fonkelden plots
niet meer.
De zon kwam ook niet meer op.
De maan liet haar niet meer zien
en ’s morgens was er mist.…
Bij het krieken…,
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
587 Kan nog steeds niet zwemmen, eb
en vloed vloeien mij te vluchtig,
vermijd dat ik staar naar de navel
van de onvoltooide tijden, waaruit
mensen hun kansen haakten uit de
lentezon, schaduwen getooid met
gekleurde linten, geschetst in
aquarellen van hun vragen, waarin
schade en schande ballancerend werd
gedragen op een zilver blad, in…