124 resultaten.
BELGISCH NOORDHOEK
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
563 Bij het klooster te Meersel-Dreef klinkt
jeugdgenoegen in de speeltuin, omrand
door een bomenboog, waar in hechte band
rijke mengeling van talen verzinkt.
Het krachtige lied van bergwouden zingt
vanuit stoere dennen, waait langzaam aan
neer in plechtige spraak van 't vlakke land,
die door zwaar eiken- en beukenloof dringt.…
Camoës’ thuiskomst
poëzie
3.9 met 9 stemmen
4.275 Om haar te schenken aan het vaderland:
Maar waar de vijand aan de grenzen ligt,
Waar pestilentie heerst, aardbeving dreigt,
Men ’t volk verdrukt, klooster op klooster sticht,
Ketters ombrengt, ontdekkingsroem verzwijgt,
Heeft men slechts hoon veil voor het heldendicht.
---------------------------------------
uit: Eldorado (1928)…
Chicades van Korfoe
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
601 gezichten en felle kleuren,
wat een mooie versie van het oude, Griekse koor,
dat klagend, maar zo krachtig blijft herhalen
hoe de mensheid tekortschiet en steeds weer faalt,
ach, dit oude, jonge koor, taal en teken
van wat zich nu afspeelt op dit eiland,
hoor, hoor, hoe verder weg, hoog op de berg,
de dubbele klank weerklinkt van het klooster…
Hebban olla vogala
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
552 Ik zit zo knus te kniezen in een Engels klooster
een Vlaamse monnik te veel mijlen af van huis
ik ben gehoorzaam, zielig arm en karig kuis
maar kijk als ’t even kan naar een Mariaposter
waarop de Maagd mij als een ziekentrooster
aanblikt, schenkend volle kracht naar kruis
en rondom klinkt ’t treurig monnikengedruis
op vaste tijden volgens ’…
- Sterrentocht -
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
997 Een duidelijke plek die oplichtte,
op volgorde van afstand zie ik je,
langs kapellen en kloosters.
Het doel van deze reis
de rust...bekroond,
de route wordt een sterrenweg genoemd,
dromen op schouders gedragen
kapen de mooiste sterren weg.…
MUSEUM SMALLINGERLAND
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 ------------------------------------------------------------
Het museum Smallingerland was vanaf 1937 tot in de jaren '70
van de vorige eeuw een klooster van de Mindere broeders.…
Het zwijgen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
594 Het repeteren van voetstappen door lange klooster-
gangen. De visies van verlangen die aan een monniken-
leven voorbij zijn gegaan. Het woord werd geen vlees,
maar slechts een verboden vrucht van een waan.
Bij de beklemming van de stiltes kon men daar ineens
Maria zien staan.…
Wiede Leegte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
441 wijde laagte
stormvloed vaagde
een landstreek weg
het zeewater kwam
helemaal tot Onderdendam
water sleurde alles mee
Reiderland werd binnenzee
kloosters, dorpen, borgen verdwenen
onder het slib wat losse stenen
eeuwen lang en eeuwen later
polderden Groningers het water
terug tot de norm
de Dollard in zijn huidige vorm
achter de zeedijk…
klapt vuur uit stoere hoeven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
827 ik reed weer
met mijn opa mee
de ket klapt vuur
uit stoere hoeven
we gingen in herinnering
soms wekenlang naar zee
vanuit Heiloo in
eerste spurt nog
even langs Kapél
Maria was hun heilige
bedevaarten gaven aflaat
en verlossing uit de hel
draafden zacht
langs Egmond-Binnen
uit het klooster hoorden
we het zingen en terwijl…
Door dik en dun
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.174 't Werd erger, daarom wou
ze in een klooster wonen.
Zo is ze non geworden.
Het heeft 'r niet gespeten.
'Ik voel me dik in orde,'
liet zij een zuster weten.
Ze plukte in d' abdij
met veel plezier de dag.
' 'k Heb dikke pret,' zo zei
ze met een vette lach.…
Bi
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
377 Kijk en ruik
waar je bent, waar je gaat
Open en gesloten kloosters
verenigingen vizieren brieven bloemen blikken lippen ogen
oren. Luister en wees blind
voor wat je niet hoeft te zien
Open en gesloten boeken
kredieten lijnen vaten wonden chakras geesten vragen armen
harten.…
Roverslied
poëzie
3.6 met 24 stemmen
8.492 En dan weer
Op-en-neer,
Rechts en links door het land,
Hier een villa verwoest, daar een klooster verbrand,
Tot vermaak!
En dan voort
Weer gespoord
Naar een nieuw avontuur,
En mijn reisweg getekend met bloed en met vuur,
Om de wraak!…
Groninger monnik
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
641 ik weet nu geen antwoord op die vraag
ik ben de monnik die in eindeloos geduld
alles heeft opgeschreven, terwijl de wind
door het stille klooster blies, terwijl
ik de geur van rogge en tarwe proefde,
terwijl het zilt van god en de getijden,
blauw en krachtig, vettige sporen trok
door de blauwe klei van dit stugge land.…
Beschermengelen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
973 We waren allemaal dol op jou en je wist me op te
beuren, terwijl het met mij alleen maar bergafwaarts
ging en ik strandde in een somber klooster langs de
Noordzee, waar ik helemaal in duigen viel.…
TIJD VLIEGT NIET ALTIJD
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
506 de tijd vliegt voorbij
maar ik blijf staan
en laat haar zo snel mogelijk
aan mijn gezichtsveld voorbijgaan
de tijd vliegt voorbij ik wil niet mee
ken geen enkele haast
ben met mijn eigen tempo
gelukkig en tevree
en zij snelt langs hogelijk verbaasd
de tijd is zo traag
ze sleept zich voort
tijdens een preek vergadering
in klooster of…
Analyse
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
878 Het was in het klooster te Brugge, ik schuifelde
in mijn zwarte habijt naar de keuken, waarvan ik
enkele biertjes meenam naar mijn slaapvertrek.
Ik loerde naar wulpse dames vanuit mijn open raam.
Moeders met dure sportauto's haalden hen op. Zeker
een internaat voor de elite, geen heiligen in de knop.…
Identiteit ?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
655 Uit “Sein und Zeit” (Heidegger)
Foto: Pama
Franciscaner klooster
Mourão (PT)…
Kloosterslotherinnering
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
530 Ik was de reïncarnatie van een monnik uit de
middeleeuwen, die op dezelfde plek, in het eerste
klooster, eveneens de abt had aangevallen, zoals
ik in een vergeeld boek had opgespeurd.
Nadat mijn medebroeder en vriend op het orgel
'Jesu, Joy of Man's Desiring' van J.S.…
Zon boven nevel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 Dat constante ritme hoor ik, voel ik en maakt woorden
die me wekken –
ik luister naar jouw stem, kies door de pijn heen
een rivier te worden, op weg
naar grotere wateren,
naar het klooster van de zee,
mijn ziel, die mijn zon is,
onder jouw hemel.
Jouw hartslag bezielt dag,
warmt mij op onder jouw lach.
Jij bent niet hem.…
Torenbewoner
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
984 Hij bewoonde de top van het
klooster, dus moest hij uitzonderlijk
wijs zijn, dacht ik als symbolist. Niet
die paters, die Frederik van Eeden nog
gezien hadden, vond ik interessant, nee,
juist deze eenling onder de eenlingen,
die mij volop vreugde bood voordat ik
weer moest afdalen met mijn bezem en
rare, ronde, droefgeestige stofzuiger.…
Het Noorden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
614 De boeren, bonkig als de grond waarop zij leven,
de gegroefde koppen als bevroren,
zijn de band met de natuur niet verloren,
kennen niet de dwang van het volle rooster,
vrezen niet de stilte van land, kerk of klooster.…
Verleden Achtervolgt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
431 soms willen we …
het verleden doen vergeten
wat was en nog is aanpassen
zelfs het middel van herprogrammering
wordt niet gemeden in de
vorm van gedwongen bekering
en als dat mislukt
wordt het in stilte begraven
onschuldige culturen en volkeren
van wie velen slechts
nog kinderen waren
van het verleden moet je leren
helaas de lessen…
Als een cirkel sluit
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
928 onder mijn hemel
van grijze haren;
zij kennen nog lengte
soms tot schouderhoogte
naargelang het gemoed
deze snaren bespeelt
doch als maar meer naar
ijle dikte neigen
waar inhammen bij voortduring
ruimte scheppen voor het
schemeren in schaduw
onder dit dak
van toenemende jaren
ligt het klooster
met beelden vol gevuld
en resten van…
De naam van de Roos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 Slopend ritme in het klooster
Wakend door de nacht, naar 't rooster
Haat en nijd - een moordpartij
Wat is vluchtiger, vroeg hij,
Dan buitenkant die niet beklijft,
Als uiterlijke vorm niet blijft
Vaak zag hij frater William's hand
Bedekt met stof van de schrifturen
Verse inkt van het verguldsel
Van gracieuze arabesken
In beeldrijke…
Virus
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
553 ontwricht
We zullen winnen
Tot dat er weer is, een nieuw evenwicht
We leven tussen hoop en vrees
En voelen onze onmacht
Onze beste mensen strijden op de IC's
Hun ervaring en daadkracht, heeft bij ons veel los gebracht
Ook leven we tijdelijk in een rollercoaster
Pakket diensten racen af en aan
We zitten als religieuzen in een klooster…
Mane Novum
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
374 Ja ook gij Brutus daar
met al jouw andere mafketelaars
de penseelezelaars
die hier hun graffiti mogen tonen
maar intussen geen zinnig
woord uit kunnen brengen
dat van enige wijsheid
enig werkelijk inzicht
en bovenal kennis
der europese beschaving
in al zijn facetten
van de steen van Rosetta
tot de hogepriesters der kloosters
die…
Godin van de Fado
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
691 kom en daal de brede trappen af in de rivier
en laat je lichaam langzaam drijven
zweef aan ragfijne snaren van guitarras
traag over het water van de Taag
jij glijdt in visioenen
over heuvels van Lisboa
langs kerken, kloosters en paleizen
Bairro Alto, Cidade Baixa en Bélem
saudade en genade
zingt haar stem:
als jij ontwaakt mijn…
Huichelarij
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
536 Dat de kloosters leeglopen en zelfs opgeheven
worden, kan ook niemand meer boeien en geef ze
eens ongelijk na al dat roomse geflikvlooi
en het tergende getreiter van al die pausen
met hun schijnheilige conservatisme, terwijl
ze in de onderaardse kerkers geen haar beter
zijn, wat iedereen weet, behalve de vrome
kwezels zelf.…
PATER BIBAMUS
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.688 Al woon ik in het klooster,
van steen is mijn harte niet.
Wijn is mijn vertrooster,
vasten mijn verdriet.
Bibamus*, zegt de pater,
liever wijn dan water.
Bibamus! Drinkt, gelijk
uw ziel in 't hemelrijk.
Van alle goeie dingen
is 't beste nog de wijn.
Wil pater vrolijk zingen,
daar moet gedronken zijn.…
Ballade van Bahe
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
672 Langs de Eufraat binnen de kloostermuren,
staart Bahe, een kind naar de kloosterpoort.
Mama heeft gezegd: blijf op me wachten,
ik kom terug, echt, ik kom terug.
De tijd is een Tantalus kwelling,
een wrede god, hangend bij de hellepoort.
Aan zijn stokdove despoten-oren gaan
kinderlijke smeekzangen verloren.
Langs de Eufraat binnen de kloostermuren…