151 resultaten.
Bewaard
gedicht
3.6 met 5 stemmen
3.431 Dat dood mij zo verging berooide mij,
wat was er met het hiernamaals gedaan
dat men mij kende en terug zag gaan?
---------------------------------
uit: Carabas ontvlucht (1982)…
Vol tegenstrijdigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 de spiegel heeft mij
lang meewarig aangekeken
gaf meer dan regelmatig
steken onder water
ik lachte wat gelaten
nog zonder oordeel
wat niet is kan komen
ik had zo mijn eigen dromen
uit het vat vol tegenstrijdigheid
van een doorlopen puberteit
het leek een goed te
lopen pad alleen de tijd
verging terwijl anderen oogstten
las ik uitgebreid…
Besame nada
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
464 Er ging in Down Under wel een maand voorbij
Zelfs onze leeuwinnen moesten eraan geloven
Ook Wiegman kwam haar near-triumph niet te boven
De Furie zette favorieten opzij
Hoe 't España verging lees je in
Coen's sonnet:
Een captain die haar baas opzij heeft gezet...
________________________________
BESAME NADA
Hermoso hoorde je…
Het blauwe uur
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.771 En op die lijnen,
hurkte ik, verging ik. Alleen maar kijken,
hangen aan lijnen met die andere ogen
van mij, en dan ook een beetje van haar.
Dat dacht ik graag, te graag, er is zoveel
van het algewone te doen. "Geeft niet,"
zei ze. Het had een beetje van ontstaan,
beroofd van dat grauwe uur tot uur, een ietsje
blauw had het, onecht.…
verloren dromen
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
750 het verging mij
als voorheen
loop mee zei ik
naar de kant
waar bloemen mogen bloeien
zo, bij die ontluikende velden
waar het nog pril oogt
en alles onaangetast lijkt
kon niet helpen
dat jij de loden last
bij je droeg
ik wilde mee dragen
de lucht kleuren
warmte laten geuren
laten voelen
in mijn diepere lagen
toen bleek
althans zo…
De L staat voor leven,lijden en liefde
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
841 Dan verging ik net als de skeletten die na jaren werden gevonden.
Ik zou gruis zijn geworden
Maar mijn leven is meer dan liefde, het is ook meer dan lijden.…
NA DE SCHEPPING
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
666 Toen de damp weggetrokken was
zag de aardkloot korte tijd schoon
Daarna werd het weer een moeras;
besteeg het kwaad weer zijn troon
Waar de hoop even had gegloord
stierf die gelijk een nachtkaars uit
Even leek haar stem hier gehoord;
pijlsnel verging dit schoon geluid
Wijl nevelflarden zakten in ’t stil
keek de schepper op de aarde toe…
Vijfdelige Kedinkedonkel voor Kronkel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
605 hij vertellen
Voorafgegaan door
Die Melodie
Hij kon meeslepend
Weloverwogen
Een leven vatten
In belletrie
Hij schreef kronieken
Vaak in een setting
Die toen al ophield
Om te bestaan:
Zo’n Amsterdamse
Verbruindemuurkroeg
Die gerestyled is
Of dichtgegaan
Dus toen de dood kwam
Was te voorspellen
Hoe het zijn status
Algauw verging…
Urkse viskotter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 De Urkse viskotter
nadat donderdag
het schip verging
zijn nu naar alle waarschijnlijkheid
de twee opvarenden gevonden.
Het is verschrikkelijk,
dat dit is gebeurd
in heel
Urk heerst er verslagenheid,
maar ook in het land.
Je werk doen, maar
door omstandigheden
op zee gebeurt iets vreselijks,
waar je nooit op hoopt.…
Als liefde van een aard'ling aan dorst randen
poëzie
3.3 met 19 stemmen
1.938 Als liefde van een aard'ling aan dorst randen
De lichtgestalte van een hemeling,
Je weet, dat zij tot nevelbeeld verging,
Tot hoon rondom heet hunkerende handen:
Zo dacht je dat, toen - lucht'ge zweveling -
Je om mij de rust verliet van effen landen,
Ik jou applaudisserend op liet branden,
Verijlend zelf tot vlucht'ge neveling.…
Liefde(s)weg
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
1.854 vlinders
Maar van hardlopen word je moe
En de bloemen verwelkten
Toen Verdriet kwam, werd het koud in het land
ijskoud zelfs
Ik had verwacht dat Verdriet ook zo snel zou kunnen lopen
Had ik me even vergist, Verdriet slenterde
De weg die Verdriet voor me koos was lang en vermoeiend
Er was niet zoveel licht, ik verloor bijna mezelf
En toch verging…
prins Claus
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
1.091 Zo verging het immers
Elisabeth, keizerin van Oostenrijk.
Ze schreef in de laatste periode
van haar leven, in vier jaar tijd,
meer dan vierhonderd gedichten,
een poëtisch dagboek.
Haar gedichten noemde ze
liefkozend Sissi.
Pas ruim een halve eeuw na
haar dood, in 1952, zijn ze in
Zwitserland opgedoken.…
Hellehond
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.201 zal nu komen
dat ik deze stroom moet gaan
En de hond hij schraapte kelen
al zijn kelen scherpend rond
die mij dreven niet veel later
naar het hooggeweven water
waar de hond in vals geschater
al mijn heldenmoed verslond
Al het water schuurde ruwend
langs mijn lippen -tot een traan
viel als stenen zwaar in kringen
die ver uitgerold vergingen…
"Benedenloop",
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
578 Het kan het hart en kind niet dwingen,
te hunkeren naar een tijd die warm en
zwanger was van geuren van seringen
maar door onzekerheid verging tot as.…
Eens en Nu.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.366 Maar, dankbaar om het schoon, dat is gebleven,
Zie ik der jaren staêge wisselingen,
't Najaar in goud, de Lente in bloesem staan,
Niet wetend, of ik lééfde of eerst gíng leven,
En of de storm'ge dagen, die vergingen
Wel schoner waren, dan dit nieuw bestaan.…
Thermodynamica
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
308 Zij zoeken overlevers;
ik ben alleen de abstractie van wat verging.
Het bloed, de modder,
het geschreeuw – laat ze het hebben.
Mijn adem vriest op
de verbrijzelde ruiten,
mijn hart slaat traag,
een riem die is gebroken.
Geen troost, geen melodie,
geen placebo die de pijn verzacht.
Kou is de enige eerlijkheid.…
Verloren liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
100 De ochtend breekt aan met een aarzelend licht,
alsof er vannacht geen wereld verging.
Het werpt een koud schijnsel op een leeg gezicht,
terwijl de tederheid nu langzaam vervliegt.
Zilte vleugels slaan de woorden nu weg,
ze raken de rand van je kussen weer aan.…
Weerzien
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
911 Met een glimlach van verbazing
over hoe het mij daarna verging
denk ik aan dat verlangen en wat niet door kon gaan.
En hoe het dan in godsnaam
zo is gekomen
dat we hier nu toch allebei weer staan.…
Ontmoeting
poëzie
4.7 met 6 stemmen
1.141 Gij, gehate, kunt hier dolen:
Voor een maand verging uw brik.
'n Kleine golf grijnslacht verholen
Waar uw gelaat verrees.
't Schip kreunt. Ik ril van afschuw.
De spaak waarmee ik afduw
Boort in 't vermolmde vlees,
En 't schip zinkt aan een schaduw
Naar verrotting onderzees.…
Lezen der aarde
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
279 hovenier van de armen
in stof en oude tijd
met schoffel en spade
staat hij eenvoudig
maar bereid
hij keert de aarde
laag voor laag
tot wat verzonken
ligt verschijnt
geen teken dat
betekenis draagt
alles wat wordt
en weer verdwijnt
zijn handen lezen
zwijgend de grond
als blad dat
zonder stem verging
geen woord dat ooit…
Bestaanswijze
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 Wij hadden elkaar en hartstocht om te beminnen
te onthullen wie wij ten diepste waren
De bomen van de Kruidtuin keken neer
zagen hoe het goed was en terecht verging
Winter haast onmerkbaar in lente overging
geuren en lichtgroene verschillen
Voor de grote plataan, dichtbij het openbaar gemak
doet een zot zijn rituele gebaren en begint
met het…
stoer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
962 Zo verging ook mijn gebit,
Tussen bladeren, onkruid en slib.…
De Oude Heer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
904 In duisternis verging zijn hoop op leven.
Bewogen werkend tot op de laatste dag,
Verstierf een eens zo innemende lach,
Die aan wanhoop weer hoop wist te geven.
Oh, oude heer!,
Uw geliefden gaan de laatste keer
eendachtig aan uw vergane leven
schoorvoetend in verdriet aan u voorbij.…
VADERS VIOOLSPEL
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.054 Maar hij had mij gered, eer mijn vrede verging,
Uit de greep van het leven, zó hard, zó ruw
Met zijn zoete viool, in de schemering.…
Twee vaderlanden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
486 Zij reisde wekenlang van kust naar kust
verliet het land van apen en bananen
van kettingbeer, gevechten met de hanen
't zat in haar bloed - nimmer verging haar lust
Zij reisde in de tijd dat Slauerhoff
zich in liet schepen op de
wilde vaart
naar Het verboden rijk van
de Chinezen
en 't Eldorado van de Portugezen
vanuit het land waar…
Misdeelden
poëzie
3.4 met 27 stemmen
3.604 Ze zeggen nog wat,
Ze zeggen nog wat,
Ik heb zo vaak aan mijn hart gehad
Als trage brand die node verging,
Het hoofd van een mens, dat te sterven hing.
Uit de smeulende as van z'n brekend oog
Sloeg er bijwijlen een vlam omhoog,
'n Vlam als een vraag.
Want ze vragen nog wat,
Ze vragen:
Wie heeft er mij liefgehad?…
De Verborgene
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.394 Waar de goden nimmer stierven
in verhalen van de schrijnen
van Dilmoen - een zon die onderging
in wijndonkere zee
zo zijn we zelf ons niet meer
misschien een ander mens geworden
in camee
een zucht
herinnering
een hoorn die verging
Ik droomde weg
in overvloed
zou er een witte kroon nog vangen
ooit geweest van de Verborgene
die in godskastelen…
Uit alle poriën,
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
557 Je lachte om de verwondering,
ik moest wachten tot onze tijd in
as zou vergaan, en die verging,
jij bleef om een naam te dopen
in herinnering, geschreven als
volwassen vrouw, ik huiverde
toen ik je oprechte kleuren las.…
Moeder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 toetsen van bladerdeeg
een broche op haar vest en krulspelden
die de volgende strijd ging voorspellen,
langzamerhand werd dit syndroom
de stelling van de dag, een thema
om reikhalzend naar uit te zien, want
angst en pijn waren reeds ontgonnen
tot fragmenten die nimmer meer waren
te helen laat staan de groei te stoppen
doch ook dit verging…
Spraakwater
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.033 "
net alsof men verging van de pijn.'
'Dat pleziert me; het meel', zei de vrouw,
'blijkt dus duidelijk voicemeel te zijn.'
De boerin, beretrots op d'r akker,
begon in extase te raken.
Ze ging met het meel naar de bakker
en vroeg: 'Wilt u kletskoeken maken?…