1549 resultaten.
Fluistering van de tijd ?
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
677 Fluisterstemmen in de nacht,
woorden van een andere oever,
van bomen die de knoesten pellen
wachtend op het laatste veer, om
de geroeste schakels van hun strijd
in de kettingen te tellen, in het zicht
van de nog te ontdekken bakens
om in een ander licht naar hun
bestemming te schrijden, in
een uitgeslepen stroom, met een
voorbepaalde diepte…
Ballade dans
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
617 als een ballade dans medicijn
op lichte voeten en oren
is een souvenir
voor jou
(is geen prullaria)
nee, is meer dan dat
ik dicht het je toe in een poëem
vanuit mijn hart
zachtmoedig
dek ik de tafel met stilte
schuif maar aan
er is plaats genoeg
(lentebeelden wijzen de weg
voor jou en de jouwen)
dit is een lied
wat in de diepte…
Xestobium Rufovillosum
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
589 het moge u nu al duidelijk zijn
dat het gaat over een ongrijpbaar fenomeen
haast met een psychologische diepte
een wezen wroetend door zijn wereld
dát heeft hij met ons bestaan nagenoeg gemeen
buiten schot baant hij zijn weg
doch kan veel stof doen opwaaien
knaagt blindelings vaak aan edele kunst
weet zichzelf in de leegte om te draaien
voor…
Wonder
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.375 Wonder dat in 't leven is
Voor mij zelf geheimenis,
Ik, die steeds bespeeld weer word,
Die van hoogte in diepte stort,
Wonder 'k weet u mij gemeenzaam
Zonder U voel ik mij eenzaam,
Maar waarom gij komt en vliedt
Wonder, ach, dat weet ik niet.…
Stuwmeer
gedicht
3.3 met 7 stemmen
7.020 Zij lachen en luisteren niet, daar
aan de bovenkant van de diepte,
aan de overkant van de tijd.
---------------------------------
uit: 'Soldatenliederen, 1991.…
de vlam der liefde
gedicht
2.2 met 67 stemmen
18.662 wat heb ik moeten lachen vandaag
over de diepten van mijn lijden
zo blij was ik
van binnen
uit het diepst van mijn hart
terwijl mijn stille geest
klapwiekt over de oceanen
zonder te botsen
tegen de deur
tegen het raam
het plafond van mijn woede
zonder voorstelling van de dood
zonder na te denken
over de verslaving van de luxe…
Dromen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
894 Jouw gedachten sluipen door mijn dromen,
als kringelende rooksliertjes door het gordijn
tussen slapen en waken heen gekomen,
genesteld in de diepte onder mijn bewustzijn.…
Bathys
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
441 glas verzameld
van vette vingers en lippenstift
verweesd
echter, gevangen door drukkende angst
eenparig af te zinken naar zandige bodems
bovendien
verwikkeld in onbeschreven toedracht
van de vrije val in gapend grauw
boezemt vloeibare aarde bezwaar in,
ontegenzeggelijk
ook al ligt verzamelde regen als versteende zee
in vergrendelde diepten…
Samenloop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 ik zwalk best vaak tussen kanalen,
zij snijden beangstigend rechthoekig
door fijnmazige hersenluwte
ik zie in de verte een soort begin
van een vaste wal aandrijven
maar zelden vallen begin en eind
in één ruk samen, ook weer niet
eindeloos, niet de vrije val van diepte,
de nietigheid van vingers in groeven
van weerbarstige steilranden,
niet…
Mond
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
610 Schittering op torens van wit ivoor
Van waaruit een zingen klinkt
In de diepte een sirene zingt
Zij die bevestigt wat ik graag hoor
Zij verleidt mij met ontelbare woorden
Een kunstenares met de taal
Zowel op papier als verbaal
Als muziek met ongekende akkoorden
Haar lokzang brengt mij in vervoering
Met gevoelens van de eeuwigheid
Waarheen…
De blauwe bovenkant
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
483 de maan is uit
de sterren buitelen
en vallen strepen
je wenst
graveert verlangen
in een koele nacht
je gaat toch niet verdwalen
in het donker als het
licht wordt in je hoofd
je hebt gekozen maar
maakt je passen veel te groot
omdat je bang bent voor de schaduw
ik zie je lopen op de rand
de blauwe bovenkant
van eindeloze diepte…
De blauwe bovenkant
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
585 de maan is uit
sterren buitelen
en vallen strepen
je wens
graveert verlangen
in een koele nacht
je gaat toch niet verdwalen
in het donker als het
licht wordt in je hoofd
je hebt gekozen
maakt je passen veel te groot
omdat je bang bent voor de schaduw
zie je balanceren op de rand
de blauwe bovenkant
van eindeloze diepte
ik heb…
Valse plooien
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
485 Valse plooien
Tussen plooien van emoties
waarin zorgen waren verborgen
bewoog zacht een sluier heen en weer
zag soms de realiteit niet meer
nam alles goed in ogenschouw
het een en ander glad gestreken
bleef hier en daar een valse vouw
de diepte kreeg ze niet meer glad
de spiegel echter zei het ware
deed me openbaren en ervaren
dat…
Vonkt het?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Zie je in de diepte
van de stad, auto in, auto uit
alleen maar kortsluiting
terwijl je een vrouw wilt
die daar boven staat, vies van gedoe
op een achterbank?
Waarom droom je
ervan te ontsnappen?
Wat maakt een kooi
van haar nest
van mijn genegenheid?
Waarom droom je
van Mona Lisa?
Is er geen stroom daar?…
Toen de taal nog mens was
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
765 Toen de taal nog mens was,
Klanken werden aangeblazen
Door adem die uit de diepten
Van een levend lichaam werd
Voortgebracht,
Er woorden werden gesproken
Met toon en klank en kleur -
Toen het leven nog mens was
En ogen zagen wat er gebeurde
Was er een taal met
Reuk en smaak en geur,
Was ze onvergelijkbaar
Met die van vandaag…
dingen die niet gezegd mogen worden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
543 het leven van het kind
staat stil groeit niet
het kan niet bewegen
een lege ruimte in het kind
waar niets bestaat
waar zelfs geen lucht is
in de wachtkamer van de dood
blijven tijd en ruimte steken in één
zeldzame zin: mama slaat
koortsachtig gezocht antwoorden
een testimonium paupertatis
breken af in het kind
de diepste diepten…
Levende anatomie?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
449 Vingertoppen
gegoten in zuiver dons
dragelijk voelbaar
een stralende contour
buigt zich diep voorover
rillingen zonder koorts
op het puntje van de tong
loopt over de gevoelstrap
van de ruggengraat
loopt via de heupen
naar de diepten van de bron
de hunkering ontspringt
in de hersenschors,
de verleiding
tokkelt op de snaren
van…
Held
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 Je bent een held als je vanuit de diepte
weer mens weet te zijn aan het oppervlak,
van geen wijken weet wanneer het tij
zich tegen je keert.
Een held ben je en je weet het,
om het morgen weer te vergeten.
Even besef je het, dat je het lef hebt,
om door te gaan.…
alsof het water vuur is
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.865 hier stroperig in de dorst van de sloot gesijpeld
en ijs geworden. zichtbaar. het vuil van vergissingen
zinkt weg na de dooi de diepte het onderste water in waar geen vis
doorheen glijdt
in harmonie met de lente dekt het ontvlambare vocht zich nu toe
met eendenkroos
-----------------------
uit: schokbos (2020)…
Rariteitenkabinet
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
452 .
__________________________________
RARITEITENKABINET
Ik heb De diepte in haar blik gezien
Ze staarde geen moment naar hare navel
Doch zong vol overtuiging met haar snavel
A star is born, zo kent men pas S10!
...In 't vreemde rariteitenkabinet
Werd zij zelfs buiten de top 10 gezet...…
we babelden in misverstaan
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
835 je liep mijn woorden achterna
verloor je in gedachten
die ik als verstrooiing
naar je lachte
ik liet wolken
dobberen op het hemelblauw
jij zag immense diepte
voelde de onmogelijke kou
ik nam de tijd en
brak haar tot verleden
jouw toekomst deed meer pijn
dan je lijden aan het heden
we babelden in misverstaan
rondom torens van verwarring…
De boemerang
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
425 zij flitste
lachend voorbij
nog voordat
ik de diepte
in haar ogen heb
kunnen peilen
zij was er
onaangekondigd
nam zichzelf
als suprise mee
naar huis
net bekomen van
het onaantastbare
moment haar te zien
en te accepteren
haar warmte weer
intens te ervaren
om samen het
hemels moment van
weer een edelsteen
aan de ketting van geluk…
schaduwen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
566 in de kamer waar je ligt
de stilte
ademlozer dan jij
zo wonderlijk helder
het zwijgen
in de diepte van de dood
gesloten smalle lippen
roerloze handen huizen
niet meer in onrustigheid
zonlicht zeeft door de ramen
een briesje strijkt langs je slapen
en ik zie het kind dat ik was
onder een lange schaduw
in de kiem gesmoord
ondoordringbaar…
dromen tussen bomen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 tussen lange bomen
doen zij, de slanke vrouwen
als gewillig riet bewegen de schimmen
het doet mij herinneringen beschouwen
waarin de liefde groeide en bloeide
tussendoor de zwaarte van de dagen
hoe droeg ik een werkelijkheid
die zo bovenzinnelijk vloeide
doch het zicht verblindde,
ik zag geen dubbele lagen
toch is het tot in alle diepte…
Zinken als een kiezel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 Traceren stralen van zonlicht,
en laten rimpels achter, voordat ze in de inktzwarte diepten verdwijnen.
Een fluister van door jou gekozen te zijn,
Onbekommerd en veilig in je handpalm, net voor een adem.
Je kijkt toe hoe het water hen tot zich neemt.
Oppervlak ongebroken, de vijver weigert de val te erkennen.…
STRIJD EN RUST
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
423 het meer van Galilea
stoort zich aan geen tijd en krakeel
weerspiegelt bergen en wolken
in zijn klare diepte
toont schoonheid en vrede
als in de dagen
dat Christus' gezag hier klonk
het Woord van genade bracht.…
Alsof er niemand
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
351 Jij daalde af in de
diepte van de nacht
waar ben je geliefde
onkenbare sterrenman?
Langs eindeloze draden
weef je me
in verlorenheid vast
ik kan niet bij je komen.
Noch de weg aan je vragen
een stotteren in
brokstukken over beminnen
over beschermen.…
schrijverslast
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
390 Andersom
laat hij de stad achter zich;
op weg,
waar hij ooit Achterberg las,
eenzaamheid diepte bracht
in zijn glas,
waar Marsman hem liet kijken,
naar de slapende vrouw,
de overtocht.
Sombergroot en grauw
waagt hij nu de bascule
van Ter Balkt;
zijn leven heeft macht
aan de sorteermachine gegeven.…
De vuilere leegte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
333 ze zit netjes
rechtop
zoals het hoort
woorden gestreken
handen schoon
aan
de nette kant
dat in stijl
volle interieurs
bouwen
dat heet de
diepte
der literatuur
echter alles staat
zo dicht naar elkaar
dat er niets meer
ademt
alleen het voor de hand
liggende grijpen
genoemd
begrijpen
elke kier dicht
gekit
met smaak en…
Van stormen en blauw
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
94 Ik voel het vuren, het klare,
dat lang in de diepte sliep.
O, de winden die hoog opwaaien,
de wegen zo groen en zo vrij!
Zie de meeuwen die zwenken en draaien,
een nieuwe morgen in mij.
Geen stilstaan meer in de schaduw,
geen vrees in het zilveren licht.
Mijn borst is van stormen en blauw,
mijn ogen naar voren gericht.…