2035 resultaten.
Malta's rotsbodem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 *
jarenlang laat mijn gelaat zien
dat er karrensporen lopen
waarvan het ontstaan duidelijk is
duizenden jaren oud vaag ik weg
het zijn er amper negenenzestig
het wiel is door mij niet uitgevonden
ook de genen niet waar oorsprong ligt
over de ouderdom van de sporen
blijft men nog steeds in het ongewisse
dat is het geheim van mijn jonkheid…
Met al haar kracht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
916 Donkere woeste wolken razen over haar heen
ze voelt zich plots weer zo intens klein en alleen
ze wil wegkruipen, zich verstoppen
voor deze angstaanjagende razernij
ze wil hier aan voorbij
maar weet,
ook dit hoort bij het leven
dus
blijft zij met al haar verworven kracht
dapper en fier, rechtop staan
zij laat deze waterval van woesternij
gelaten…
XXXIV
gedicht
4.7 met 53 stemmen
6.442 kende dan ik de myriaden ogen van hun gelatene?
op het bereik waarvan ik mij in verdichtsels hulde,
al voedsel verzamelend onder maar een voorwendsel:
weggaan, uit mijn as treden, uitruimen de urn.
of zo: vochten uit mijn slijm tredend, zwemen verspelend.
maar zo, dat dit mij lokte als een voeder of oxigenium.…
Op de drempel van de tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.239 Gezichten die dromerig
doch hoopvol uitkijken
naar een tijd
die nog niet is
maar die hopelijk
komen gaat
terecht gekomen in
de sluizen van de tijd
het oude achter zich
gelaten, het nieuwe
binnengevaren, niet
wetend wat er komen
gaat - onwetend van
de liefde en het leven
dat hen overkomen gaat
en van de dood die -nog - niet…
Jouw moeder Vincent ?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
552 er bestonden toen nog weinig haren
die op tanden groeiden
uitzonderingsgevallen daar gelaten
zij wakkerden later onder het gevoetveeg…
Liefde in goud.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
763 spelende met mijn liefde
zag ik de smaragden tranen
die als sprankelende diamanten
zich een weg baanden
over een zonverbrand gelaat
dat met verbaasde ogen
mijn versteende blik
als een harde bikkel
de liefde omarmde
die ik jou gaf
als een gouden kus
op een paar zachte platina lippen
die ik kuste.…
Alledaagse blues
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
442 Zo sjokt heel het leven
aan ons voorbij,
en tekent het tekort aan uren
de groeven op ons gelaat.
Al sjoemel ik wel met minuten
als tè vroeg mijn wekker gaat.…
Droomland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
638 Het land in halfslaap
onder hoge lucht gedaald,
nog niet bewoond,
open gelaten tussen
boomwallen, in gedachten
dwalende grijze schermen
sluiten aan op een droom,
nooit helemaal ontnuchterd
door de gebroken vogelvluchten.…
De vitale vibraties
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
464 heb met bomen gefluisterd
naar het ruisen van
bladeren geluisterd in
tientallen jaren van groei
maar de vitale
vibraties zijn over
in het geluid van het lover
hoor ik niet meer je bloei
in het tasten naar
warmte voel ik rust
en gelatenheid in de
groen bemoste basten
nog staan ze fier
torenen hoog boven mij uit
in het samen beleven…
Recitaties
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
446 Toen eenmaal afgelopen
lag op ons gelaat
een eerbied, dankbaarheid, een lach,
iets ongekends dat ons verbond,
terwijl wij uit alle windstreken
hier zomaar bijeen waren aangewaaid.…
emotie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 het is waar kippenvel langs
benen gaat
tot in haren laat ontwaren
dat emotie levend is
zelfs al mis je meer dan tastbaar
voelen, zoals een hand langs je gelaat
of strelend zachte armen
in een warm gebaar
het is het ooghoekmoment
de tonen van een melodie, de
lach van pasgeborenen
een leven, dat herinnerd wordt
door hart en hoofd…
LAIS CCCXIII
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Waarheid, die wervelende verveling
die ruwer steeds te diep in mij ontstaat,
dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing,
lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat,
haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat
de verschrikking ontwaar van haar schoonheid
en in mijn stem haar onnavolgbaarheid
omwikkel met het naakte van mijn taal,
de galm ervan in letters…
LUSTIG SPRINGEN
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
508 In woeste stormwind
danst het zeeschip
wild én gelaten
op de hoge golven
die schuim vol nevel spugen
lucht- en waterorkest
roept tot het vaartuig
met luide bulderstem
langzaam bij inspanning
tegen de kokende berg op
dan je laten gaan
door harde smak geleid
een snelle roller nadert
krult sierlijk zijn kop
stelt zich voor als mededanser…
HET WIL
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
508 Van witte stilte is haar echt gelaat,
gouden luister is haar uitgesproken staat.
Het wil haar met geen woorden nog bevuilen.
Het wil in plooien huid geloof ontvouwen:
stil verzwijgen dat het van haar houdt.…
schoonheid beschrijven
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
728 eigenlijk is schoonheid het fraaiste
dat er in jouw ogen kan bestaan
momenten van verrukking wellicht
waar je zó aan gehecht bent geraakt
louter en alleen omdat ze ontroeren
een vorm van tederheid op het gelaat
van je geliefde bijvoorbeeld
of het puur romantische landschap
in de laatste gulden zonnestralen
van een zoele zomeravond zomaar…
schoonheid beschrijven
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
623 eigenlijk is schoonheid het fraaiste
dat er in jouw ogen kan bestaan
momenten van verrukking wellicht
waar je zó aan gehecht bent geraakt
louter en alleen omdat ze ontroeren
een vorm van tederheid op het gelaat
van je geliefde bijvoorbeeld
of het puur romantische landschap
in de laatste gulden zonnestralen
van een zoele zomeravond zomaar…
Potdicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
485 vale grauw
voorlopig ligt de stad in ochtenddauw
de lucht ploetert al dagen met zichzelf
het lukt haar niet de pleinen te versieren
de bewolking biedt haar streven tegenwicht
dat geeft de straat een somber aangezicht
ook mensen zijn maar moeilijk te plezieren
ze slaagt er niet in door het dek te breken
mistgordijnen versluieren haar gelaat…
oordeelvelling
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
15 geduld
vind jezelf
vooral niet
verheven boven
hen op
dit moment
ieder zijn
eigen ding
jij staat
niet boven
Jezus Hij
de heilige
volmaakte Heer
de ongelovige
kan de
laatste minuut
van zijn
haar leven
zozeer
het licht
aanschouwen waar
de lieve
Heiland vroom
tussen staat
met hemelse
kracht en
uitstralend Goddelijk
gelaat…
De Ziele, op haar zelve gelaten, bevindt hare nietigheid.
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.225 Schoon ik u dan, mijn God, noch zien noch voelen mag,
Zo houdt nochtans uw oog op mij de ganse dag;
Houd mij verborgen vast, dat ik u niet ontvluchte,
Maar in gelatenheid, met tranen en met zuchten
Mijn schuld bewene, en vast vertrouwe, dat uw dood
En dierbaar bloed mijn ziel zal lossen uit haar nood.
------------------------------------…
Europa; zonder wending geen plot
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
147 En zoals dat dan gaat
in van die uitgekauwde verhalen,
plotseling stond daar een stier voor haar gelaat,
- natuurlijk ga je die aaien en een krans aanmeten,
gaat zeker op zijn harige rug zitten,
laat je bovendien ook ontvoeren en misbruiken.…
De glimlach sterft
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.395 Er ligt een mooi evenwicht
Een eigen, klare taal
In het menselijk gelaat
Die het gemoed lezen laat
Achter een onderhuids web van spieren
Zoals angst mond en oog openspert
Een vrouw toont het nog wat meer
Hoewel hun vetlaag alles weer effent
De snelle opgetrokken wenkbrauw
Een bijna onzichtbare groet
Vertraagt als ze over de wieg buigt…
de wurger
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.317 ontij
woelde ik de droom, jij brenger van beelden
van heden en verleden
want was er geen pad in het duister
tussen bomen in stilte slechts mijn
angstig gefluister en twijfelende gang
dwaalde er geen waanzin tussen
het lover op zoek naar mijn adem
in een krankzinnige dwang
o droom, brenger van beelden
eerder zag ik dit verwrongen gelaat…
Haat .....
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.160 Wist plotseling dat hij haar bedroog
Ontzet sloeg zij haar handen
voor haar mond, een kreun
slakend, volgde meteen de dreun
terwijl zij zich vermande
Hij hoefde niet te zien 't verdriet
dat naar buiten wilde
hun toekomst, die hij één klap vilde
nerveus slikkend zag zij niet
de grijns op zijn arrogante gelaat
met 'n waas voor haar ogen…
Courtoisie vitrage
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.188 Het Winterland leek schilderij
zelfs het gras deed geen concessie
brak frêle af van de impressie
de sporen van het ijs in mij
Het lentekind kwam aangefloten
vrolijk smolt ze bij `t ontdooien
m`n gelaat in zachte plooien
tot mijn zaadje was ontsproten
Sprietje groeide uit tot halm
waar ik eind`lijk in kon klimmen
om mijn kleur te laten…
Bejaardentehuis
netgedicht
2.6 met 39 stemmen
4.830 Haar wereld is een kamer
in 't vierkant
nauwelijks een voorschoot groot
tussen vergeelde foto's
en 't uurtje dat ik wekelijks kom
wacht zij gelaten op de dood.
Als ik er ben
keurt zij haar pillen
haar drankjes en haar knie
't is water zegt zij
noemt mij weer jongen
en vindt dat ik er goed uit zie.…
Herfst
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.684 Achter de oude kloosterwoning
Hing wat rode zon…
Onder goud-getinte linde
Bad een jonge non
Heur gelaten ogen droomden
Onder blanke doek,
Naar de zwart’ en rode letters
Van ’t getijden boek…
Langs de wegskens was geprevel
Van wat blâren bruin…;
Aan heur voeten bogen schrale
Violieren schuin
Als ’n dode^illusie, die ze
Lang vergeten…
flflflflfplt
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
3.663 Een vlegel sloeg hem in`t gelaat…
In de stilte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
963 Elke vorming op je gelaat
die me vertelt hoe jij je voelt.
geuren, geheimen, blikken,
zo oneindig ver, maar toch nog dichtbij
ergens, cirkelend om me heen.
Tranen die smaken naar pijn,
op een bedje van gevoelens.
De wind glijdt door mijn haren
bemoedigend en troostend tegelijk.…
Een VN militair
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
1.629 Ik ging waar anderen bang waren om te gaan
En deed wat anderen nalieten om te doen
Ik vroeg niets aan hen, die ook niets gaven
En accepteerde gelaten de gedachte aan eeuwige eenzaamheid..
Ik heb het gezicht gezien, het gezicht van Ellende,
De stekende kou van angst gevoeld,
Maar ook af en toe een moment van liefde mogen proeven..…
Zestig jaar
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
951 Mijn vader zweeg over zijn oorlogsleed;
heeft het eindoordeel aan mij gelaten.
Maar er is zoveel dat ik niet weet,
want ik hoor enkel dode soldaten.
Wat is het verschil tussen lafheid, angst
of verzet met zoveel duizend doden?
Duurde eerlijkheid wel het langst
in het duister oord van de oorlogsnacht?…