Alle inzendingen over gelaten

2035 resultaten.

Sorteren op:

Malta's rotsbodem

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 629
* jarenlang laat mijn gelaat zien dat er karrensporen lopen waarvan het ontstaan duidelijk is duizenden jaren oud vaag ik weg het zijn er amper negenenzestig het wiel is door mij niet uitgevonden ook de genen niet waar oorsprong ligt over de ouderdom van de sporen blijft men nog steeds in het ongewisse dat is het geheim van mijn jonkheid…

Met al haar kracht

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 916
Donkere woeste wolken razen over haar heen ze voelt zich plots weer zo intens klein en alleen ze wil wegkruipen, zich verstoppen voor deze angstaanjagende razernij ze wil hier aan voorbij maar weet, ook dit hoort bij het leven dus blijft zij met al haar verworven kracht dapper en fier, rechtop staan zij laat deze waterval van woesternij gelaten…
Nicolien6 september 2011Lees meer >

XXXIV

gedicht
4.7 met 53 stemmen aantal keer bekeken 6.442
kende dan ik de myriaden ogen van hun gelatene? op het bereik waarvan ik mij in verdichtsels hulde, al voedsel verzamelend onder maar een voorwendsel: weggaan, uit mijn as treden, uitruimen de urn. of zo: vochten uit mijn slijm tredend, zwemen verspelend. maar zo, dat dit mij lokte als een voeder of oxigenium.…

Op de drempel van de tijd

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.239
Gezichten die dromerig doch hoopvol uitkijken naar een tijd die nog niet is maar die hopelijk komen gaat terecht gekomen in de sluizen van de tijd het oude achter zich gelaten, het nieuwe binnengevaren, niet wetend wat er komen gaat - onwetend van de liefde en het leven dat hen overkomen gaat en van de dood die -nog - niet…

Jouw moeder Vincent ?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
er bestonden toen nog weinig haren die op tanden groeiden uitzonderingsgevallen daar gelaten zij wakkerden later onder het gevoetveeg…

Liefde in goud.

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 763
spelende met mijn liefde zag ik de smaragden tranen die als sprankelende diamanten zich een weg baanden over een zonverbrand gelaat dat met verbaasde ogen mijn versteende blik als een harde bikkel de liefde omarmde die ik jou gaf als een gouden kus op een paar zachte platina lippen die ik kuste.…
Leny Kruis4 augustus 2013Lees meer >

Alledaagse blues

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 442
Zo sjokt heel het leven aan ons voorbij, en tekent het tekort aan uren de groeven op ons gelaat. Al sjoemel ik wel met minuten als tè vroeg mijn wekker gaat.…
Marije Geerts19 december 2015Lees meer >

Droomland

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 638
Het land in halfslaap onder hoge lucht gedaald, nog niet bewoond, open gelaten tussen boomwallen, in gedachten dwalende grijze schermen sluiten aan op een droom, nooit helemaal ontnuchterd door de gebroken vogelvluchten.…

De vitale vibraties

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 464
heb met bomen gefluisterd naar het ruisen van bladeren geluisterd in tientallen jaren van groei maar de vitale vibraties zijn over in het geluid van het lover hoor ik niet meer je bloei in het tasten naar warmte voel ik rust en gelatenheid in de groen bemoste basten nog staan ze fier torenen hoog boven mij uit in het samen beleven…

Recitaties

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 446
Toen eenmaal afgelopen lag op ons gelaat een eerbied, dankbaarheid, een lach, iets ongekends dat ons verbond, terwijl wij uit alle windstreken hier zomaar bijeen waren aangewaaid.…
Ralameimaar12 januari 2018Lees meer >

emotie

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 606
het is waar kippenvel langs benen gaat tot in haren laat ontwaren dat emotie levend is zelfs al mis je meer dan tastbaar voelen, zoals een hand langs je gelaat of strelend zachte armen in een warm gebaar het is het ooghoekmoment de tonen van een melodie, de lach van pasgeborenen een leven, dat herinnerd wordt door hart en hoofd…
switi lobi19 februari 2019Lees meer >

LAIS CCCXIII

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Waarheid, die wervelende verveling die ruwer steeds te diep in mij ontstaat, dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing, lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat, haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat de verschrikking ontwaar van haar schoonheid en in mijn stem haar onnavolgbaarheid omwikkel met het naakte van mijn taal, de galm ervan in letters…

LUSTIG SPRINGEN

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 508
In woeste stormwind danst het zeeschip wild én gelaten op de hoge golven die schuim vol nevel spugen lucht- en waterorkest roept tot het vaartuig met luide bulderstem langzaam bij inspanning tegen de kokende berg op dan je laten gaan door harde smak geleid een snelle roller nadert krult sierlijk zijn kop stelt zich voor als mededanser…

HET WIL

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
Van witte stilte is haar echt gelaat, gouden luister is haar uitgesproken staat. Het wil haar met geen woorden nog bevuilen. Het wil in plooien huid geloof ontvouwen: stil verzwijgen dat het van haar houdt.…
Dirk Vekemans11 september 2023Lees meer >

schoonheid beschrijven

netgedicht
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 728
eigenlijk is schoonheid het fraaiste dat er in jouw ogen kan bestaan momenten van verrukking wellicht waar je zó aan gehecht bent geraakt louter en alleen omdat ze ontroeren een vorm van tederheid op het gelaat van je geliefde bijvoorbeeld of het puur romantische landschap in de laatste gulden zonnestralen van een zoele zomeravond zomaar…

schoonheid beschrijven

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 623
eigenlijk is schoonheid het fraaiste dat er in jouw ogen kan bestaan momenten van verrukking wellicht waar je zó aan gehecht bent geraakt louter en alleen omdat ze ontroeren een vorm van tederheid op het gelaat van je geliefde bijvoorbeeld of het puur romantische landschap in de laatste gulden zonnestralen van een zoele zomeravond zomaar…

Potdicht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
vale grauw voorlopig ligt de stad in ochtenddauw de lucht ploetert al dagen met zichzelf het lukt haar niet de pleinen te versieren de bewolking biedt haar streven tegenwicht dat geeft de straat een somber aangezicht ook mensen zijn maar moeilijk te plezieren ze slaagt er niet in door het dek te breken mistgordijnen versluieren haar gelaat…
Wijnand Raben29 september 2024Lees meer >

oordeelvelling

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 15
geduld vind jezelf vooral niet verheven boven hen op dit moment ieder zijn eigen ding jij staat niet boven Jezus Hij de heilige volmaakte Heer de ongelovige kan de laatste minuut van zijn haar leven zozeer het licht aanschouwen waar de lieve Heiland vroom tussen staat met hemelse kracht en uitstralend Goddelijk gelaat…
Antonia4 november 2026Lees meer >

De Ziele, op haar zelve gelaten, bevindt hare nietigheid.

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.225
Schoon ik u dan, mijn God, noch zien noch voelen mag, Zo houdt nochtans uw oog op mij de ganse dag; Houd mij verborgen vast, dat ik u niet ontvluchte, Maar in gelatenheid, met tranen en met zuchten Mijn schuld bewene, en vast vertrouwe, dat uw dood En dierbaar bloed mijn ziel zal lossen uit haar nood. ------------------------------------…

Europa; zonder wending geen plot

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 147
En zoals dat dan gaat in van die uitgekauwde verhalen, plotseling stond daar een stier voor haar gelaat, - natuurlijk ga je die aaien en een krans aanmeten, gaat zeker op zijn harige rug zitten, laat je bovendien ook ontvoeren en misbruiken.…

De glimlach sterft

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.395
Er ligt een mooi evenwicht Een eigen, klare taal In het menselijk gelaat Die het gemoed lezen laat Achter een onderhuids web van spieren Zoals angst mond en oog openspert Een vrouw toont het nog wat meer Hoewel hun vetlaag alles weer effent De snelle opgetrokken wenkbrauw Een bijna onzichtbare groet Vertraagt als ze over de wieg buigt…

de wurger

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.317
ontij woelde ik de droom, jij brenger van beelden van heden en verleden want was er geen pad in het duister tussen bomen in stilte slechts mijn angstig gefluister en twijfelende gang dwaalde er geen waanzin tussen het lover op zoek naar mijn adem in een krankzinnige dwang o droom, brenger van beelden eerder zag ik dit verwrongen gelaat…
erik7 augustus 2005Lees meer >

Haat .....

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.160
Wist plotseling dat hij haar bedroog Ontzet sloeg zij haar handen voor haar mond, een kreun slakend, volgde meteen de dreun terwijl zij zich vermande Hij hoefde niet te zien 't verdriet dat naar buiten wilde hun toekomst, die hij één klap vilde nerveus slikkend zag zij niet de grijns op zijn arrogante gelaat met 'n waas voor haar ogen…
metha19 augustus 2003Lees meer >

Courtoisie vitrage

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.188
Het Winterland leek schilderij zelfs het gras deed geen concessie brak frêle af van de impressie de sporen van het ijs in mij Het lentekind kwam aangefloten vrolijk smolt ze bij `t ontdooien m`n gelaat in zachte plooien tot mijn zaadje was ontsproten Sprietje groeide uit tot halm waar ik eind`lijk in kon klimmen om mijn kleur te laten…
oepsie6 oktober 2003Lees meer >

Bejaardentehuis

netgedicht
2.6 met 39 stemmen aantal keer bekeken 4.830
Haar wereld is een kamer in 't vierkant nauwelijks een voorschoot groot tussen vergeelde foto's en 't uurtje dat ik wekelijks kom wacht zij gelaten op de dood. Als ik er ben keurt zij haar pillen haar drankjes en haar knie 't is water zegt zij noemt mij weer jongen en vindt dat ik er goed uit zie.…

Herfst

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.684
Achter de oude kloosterwoning Hing wat rode zon… Onder goud-getinte linde Bad een jonge non Heur gelaten ogen droomden Onder blanke doek, Naar de zwart’ en rode letters Van ’t getijden boek… Langs de wegskens was geprevel Van wat blâren bruin…; Aan heur voeten bogen schrale Violieren schuin Als ’n dode^illusie, die ze Lang vergeten…
Alice Nahon10 december 2004Lees meer >

flflflflfplt

netgedicht
1.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.663
Een vlegel sloeg hem in`t gelaat…
WOLF23 juli 2007Lees meer >

In de stilte

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 963
Elke vorming op je gelaat die me vertelt hoe jij je voelt. geuren, geheimen, blikken, zo oneindig ver, maar toch nog dichtbij ergens, cirkelend om me heen. Tranen die smaken naar pijn, op een bedje van gevoelens. De wind glijdt door mijn haren bemoedigend en troostend tegelijk.…
Rosanne6 augustus 2007Lees meer >

Een VN militair

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.629
Ik ging waar anderen bang waren om te gaan En deed wat anderen nalieten om te doen Ik vroeg niets aan hen, die ook niets gaven En accepteerde gelaten de gedachte aan eeuwige eenzaamheid.. Ik heb het gezicht gezien, het gezicht van Ellende, De stekende kou van angst gevoeld, Maar ook af en toe een moment van liefde mogen proeven..…

Zestig jaar

netgedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 951
Mijn vader zweeg over zijn oorlogsleed; heeft het eindoordeel aan mij gelaten. Maar er is zoveel dat ik niet weet, want ik hoor enkel dode soldaten. Wat is het verschil tussen lafheid, angst of verzet met zoveel duizend doden? Duurde eerlijkheid wel het langst in het duister oord van de oorlogsnacht?…