Alle inzendingen over brons

1569 resultaten.

Sorteren op:

Hoe gretig gloeide de avondzon en vulde het hart als bron

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 769
Gretig gloeide de avondzon en vulde het hart als bron Al wil je dagen luidkeels danken om deze klanken bloem en knop en het avonddauw na ’t aardse sloven boven vanuit de sneeuw op eigen netvlies inklaren tijd vraagt geduld ook werkend ‘t tijdelijke te bewaren.…

Eens was ook het verleden heden en toekomst

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 771
In het aloude Rome, hamert een man in het brons onverholen de 12 tafelen van de wet door de keizer bevolen. Zijn heden. In het stadje Medenblik zit een man voor zijn liquid cristal display typt op het toetsenbord een blog naar het www. Zijn heden.…

Gerijpt

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 877
schelp, nóg ongebonden, nóg ongeschonden, voor haar de winnaar is een lauwerkrans geraapt, stil verschijnt licht in haar verhaal uit een versje op een kaartje, uit het hart verzonden, een ongeschreven taal, opent het inzicht dat een vers iets levends is in de schoot van het ongewisse, wat dat kind niet weten kan, waar de bron…
pama16 maart 2010Lees meer >

Lieve kinderen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 789
Als jullie vader, Zal ik voor zorgen dat jullie gelukkig zijn Dat jullie een goed leven tegen moet komen Dat de keuzen voor jullie klaar liggen, als het tijd is te kiezen Nou hoop ik dat jullie mijn advies volgen Dat alles wat ik jullie geleerd heb gebruiken om verder van te komen Dat educatie de bron is voor jullie toekomst Al is…
efia16 november 2010Lees meer >

vaderdag 2011

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 700
voor mij bleef hij een trouwe steun, een lichtend spoor, een lang gezochte schat, een bron van creativiteit van kracht en tederheid. op 't land was pa mijn houvast. in zee mijn reddingsboei. voor hem was ik nooit een last zelfs niet tijdens mijn turbulente puberale groei.…

mythe

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
het water brengt ons in vervoering alle andere muzen verbleken hoe graag verwijl ik aan uw oever en zie de sagen één voor één een onuitputtelijke bron voor mijn zusters, broeders en mij ik schep graag mijn eigen mythe dat staat een denker vrij, hoe een Venus herrijst en sterft door de hand van Midas dodelijk zijn gouden aanraking zelfs…
enrico3 december 2011Lees meer >

stromen

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.355
je glipt me door de vingers zoals een sterke stroom ontsnappen wil bij elke bocht of waterkant en nergens is een dam het laatste beeld van jou verdwijnt vloeit uit de palmen van mijn handen drijft weg naar onbereikbaarheid de richting keert zich van me af nog even kijk ik om en zoek de bron waaruit de onderstroom geboren is ik volg het…

Natuurbehoud*

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.089
Zacht en warm de bron waarin ik zwem en zwel. Alles beschouwd is het een paradijs waarnaar ik drong. Ik jaag ritselend door het kreupelhout met een strikvraag: als ik het weten kon hoe jij mij beoordeelt van wie ik houd. Plotseling een aardverschuiving. Ik word bedolven, maar onder welk een zoetheid. Het hele landschap op zijn kop.…

Zilte getijden

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 539
liefde te strelen als ik haar daar naar toe draag kunnen blonde lokken spelen er kleeft zand aan mijn voeten kruipend omhoog, ziltig gehecht kom eb en vloed even groeten opdat het woord wordt gezegd op de grens van mijn land beweegt even de horizon gedachten hebben het bemand maar ruikt zij, net als ik, ook even aan de eeuwige bron…

Oidipous

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 852
September doorsteekt mijn ogen met gouden messen, die scherp geslepen stralen van de Zonnegod, en zij bekleedt al wat groen is, met donker brons, een totaal mislukte Oidipous, zo voel ik me, die eerst de Zomer, mijn van god gegeven vader, heeft dood geslagen op een onmenselijke tweesprong, en vervolgens slaapt met de Herfst, mijn moeder,…
Tjoke18 september 2012Lees meer >

Shit happens

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
In China verkoopt men voor $ 200,= organische groene thee die gemaakt is van pandamest (bron: SPITS!)…
Ko de Laat17 oktober 2012Lees meer >

Ode

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
Dat glorie zal wonen daar waar je stappen gaan in de bomen en 't oog van de zomer in 't wakkere hart niet van verlangen zwaar dat je het bloed van de bomen en de zomer door je aderen voelt vloeien en in 't kloppen van je pols de adem van allen kunt horen Dat het hart een frisse bron blijft - een onophoudelijk stromen van licht en leven…

Onverwachte groei

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 558
Terwijl de zomertijd Zich zacht te rusten legt, Blaad'ren nog net niet vallen Maar wel verkleuren in tinten Goud en brons, Ook de schijnbaar altijd Groene heg het hoofd langzaam Hangen laat, Is daar op die dode plek Plek waar zomers nooit iets Groeien wil zomaar de onverwachte Geboorte van jullie drieën, Getooid met charmante…

Zijn eigen schaduw?

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
menselijke beelden worden bleker, rekken zich uit in een eindeloze stroom van bitterheid waarin zelfs de zon veroudert, vingers ontstegen aan de bron waarbij de uren zijn geteld.…
Pama1 november 2014Lees meer >

Quetzalcoatl

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 472
is het ons verworven in haar brein gestorven om een klodder op het brons? “Het was maar roomboter!” roep ik dan “Die tepels zijn net salamiplakjes - het was een misverstand!” Ze luistert niet maar braakt ballen mijn eigen ballen…
Peau Pilosa28 oktober 2020Lees meer >

Driedimensionaal

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 537
Vincent had het prachtig gevonden, zijn 'De aardappeleters' als in het echt, in brons gegoten door Peter Nagelkerke, maar er zijn ineens giftige monden, die krijsen 'blasfemie en slecht!'.…

Zij-zoenen

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 698
Zo draait de Aarde verder naar Oktober met ons erop door heel de dierenriem: haar sterrenvrienden, die de levenskiem in laserlicht verpakten, helder-sober De Blauwe Sferoïde draait en schittert terwijl zij danst rondom de Gele Bron van nucleaire fusie: Koning Zon die zijn verliefdheid in fotonen twittert Hun Blauw en Geel vermengt tot bladergroenen…

Lege ochtendstond

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 795
liefde is in mij gevangen als de bloem in zijn knop niets kan dat vervangen bron droogt nimmer op dromen drijven in duister passie is slechts een lust niets vlucht weg in luister als jij mijn lippen kust als alles is vergeven tijd om weg te gaan niets om voor te leven blijf ik nog even staan verstervend in de verte ontvlucht de overkant…
J.J.v.Verre13 oktober 2015Lees meer >

Bedankt lieve schrijvers

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.707
die meandert naar de zee van verlangen en vlinders die niet rusten voor culinaire buiken ik ben ze hartelijk dankbaar voor hun lustig gefladder de wijnboeren uit het Zuiden voor hun goddelijke wijn er is geen grotere dank dan mijn dorst en dorstig drinken de eeuwige jeugd die ik niet kan benijden om de puistjes er zit een bron…

Bij de waterval

gedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.113
Er speelt wind door het gordijn, alsof een hand de bron zoekt. Witter kan water niet vallen, in alle puurheid opengaan. Zomerlicht stuift spetterend uiteen, waait weg in vliesdunne sluiers, glinsterend over rondingen en welvingen van steen.…

Klank & Timbre

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
Golven van geluid planten zich in ruimte voort trilling op je trommelvlies trigger in je oor de bron is louter klank of toon geluid signaal of woord een zoem een motor slag of stoot het ruisen van de wind het ritme van de regen of het huilen van een kind het schreien van een meisje net verlaten door haar vrind…
Maxim30 april 2020Lees meer >

Europa is een woord

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.130
Van niets meer ziel of bron. Arm troetelkind, te vaak, te schril geprezen Met slechte adem, achterna gezeten Door charlatans, bemind met bullepezen. Alleen nog kermisvolk wist hoe je heette. In het lawaai verdween je. Onbetreurd. Achter de bergen, ver weg, waar ik woon, Heeft niemand je zelfs maar gekend.…
Gerrit Komrij24 februari 2017Lees meer >

Mirjam

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.838
Maar Mirjam was mijn naam toen ik nog jong door zon en wind getekend en getaand met velen water putte uit één bron en heuvels wollig van het vee zag staan. De weelde van een wereld zonder schijn, een thuis, een man om mee op weg te gaan en het besef door God bemind te zijn.…

God onze vader

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
Meer dan een aardse vader zorgt Hij Hij is een bron van alle zegeningen En wil ons met Zijn liefde omringen Hij is en blijft ons steeds dicht nabij. Vader wil het beste voor Zijn kinderen En wil ze liefdevol beschermen Zich altijd over hen ontfermen Dat geen zorgen hen mogen hinderen.…

Geest en natuur

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 603
Denkend aan haar aan haar edele gebaar Het gebaar waarin alles bestaat Alles dat leven de moeite waard maakt Alle gevaar laakt Alle codes kraakt Alle onrecht wraakt Het geluk voor altijd bewaakt Dat is zij in haar onvergankelijke schoonheid die daarmee deze simpele sterveling bevrijdt Naar de onvindbaar geachte bron leidt van existentiële…

Uit het slop

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 645
Tot boven het dak stijgt warme damp vanuit de ingeperkte bron en het uitzicht krijgt een waas. En dan nog is er geen storm voor nodig om de dingen los te wrikken. Een vertrouwde hand legt eenvoudig verband dat de verdere looprichting bepaalt.…

Levensecht?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Er is niets dat je niet wilt Alleen dat wat niet je nieuwsgierigheid stilt Niet in de lichtste sluimerslaap Of uit de diepste bron gedroomd Een geparfumeerde fantasie vervliegt Of water dat naar ergens stroomt Ver van meningen vanuit vooroordeel Of een korrel zand die in de Sahara woont Of als schelpen waar getijden, in voor en tegenspoed…
Pama30 januari 2019Lees meer >

een gesmeed juweel

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.491
voel de scherpte van vele kanten het glas dat brak als ik ze wegsmeet de splinter die me stak jij was geen steen maar een gesmeed juweel de diamant nog ruw een stalen setting deed je glanzen als fluweel ik polijstte je het zicht werd zachter oogde meer facetten je ving de zon, brak licht tot kleurige rozetten jij werd de bron…
wil melker30 januari 2005Lees meer >

Mijn wintercocon?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 353
Ik bewaar mezelf voor de helderheid der dingen, de schoonheid van dansende zonnekrijgers aan de bron beleeft in het spiegelbeeld die opstaan uit de schaduwen vol met herinneringen, die in wisselende vorm zich verstaan in de camouflage van een kameleon.…
Pama7 december 2019Lees meer >