1569 resultaten.
Hoe gretig gloeide de avondzon en vulde het hart als bron
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
769 Gretig gloeide de avondzon en vulde het hart als bron
Al wil je dagen luidkeels danken om deze klanken
bloem en knop en het avonddauw na ’t aardse sloven
boven vanuit de sneeuw op eigen netvlies inklaren
tijd vraagt geduld ook werkend ‘t tijdelijke te bewaren.…
Eens was ook het verleden heden en toekomst
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
771 In het aloude Rome,
hamert een man in het brons
onverholen de 12 tafelen van de wet
door de keizer bevolen.
Zijn heden.
In het stadje Medenblik
zit een man voor zijn liquid cristal display
typt op het toetsenbord
een blog naar het www.
Zijn heden.…
Geheim
gedicht
3.2 met 69 stemmen
21.097 .
-------------
bron: Plint.…
Gerijpt
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
877 schelp, nóg ongebonden,
nóg ongeschonden, voor
haar de winnaar is een
lauwerkrans geraapt, stil
verschijnt licht in haar
verhaal uit een versje op
een kaartje, uit het hart
verzonden, een ongeschreven
taal, opent het inzicht dat
een vers iets levends is in
de schoot van het ongewisse,
wat dat kind niet weten kan,
waar de bron…
Lieve kinderen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
789 Als jullie vader,
Zal ik voor zorgen dat jullie gelukkig zijn
Dat jullie een goed leven tegen moet komen
Dat de keuzen voor jullie klaar liggen,
als het tijd is te kiezen
Nou hoop ik dat jullie mijn advies volgen
Dat alles wat ik jullie geleerd heb
gebruiken om verder van te komen
Dat educatie de bron is voor jullie toekomst
Al is…
vaderdag 2011
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
700 voor mij bleef hij een trouwe steun,
een lichtend spoor,
een lang gezochte schat,
een bron van creativiteit
van kracht en tederheid.
op 't land was pa
mijn houvast.
in zee
mijn reddingsboei.
voor hem was ik nooit een last
zelfs niet
tijdens mijn turbulente puberale groei.…
mythe
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 het water brengt ons in vervoering
alle andere muzen verbleken
hoe graag verwijl ik aan uw oever
en zie de sagen één voor één
een onuitputtelijke bron
voor mijn zusters, broeders en mij
ik schep graag mijn eigen mythe
dat staat een denker vrij,
hoe een Venus herrijst en sterft
door de hand van Midas
dodelijk zijn gouden aanraking
zelfs…
stromen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.355 je glipt me door de vingers zoals
een sterke stroom ontsnappen wil
bij elke bocht of waterkant
en nergens is een dam
het laatste beeld van jou verdwijnt
vloeit uit de palmen van mijn handen
drijft weg naar onbereikbaarheid
de richting keert zich van me af
nog even kijk ik om en zoek de bron
waaruit de onderstroom geboren is
ik volg het…
Natuurbehoud*
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
2.089 Zacht en warm de bron
waarin ik zwem en zwel. Alles beschouwd
is het een paradijs waarnaar ik drong.
Ik jaag ritselend door het kreupelhout
met een strikvraag: als ik het weten kon
hoe jij mij beoordeelt van wie ik houd.
Plotseling een aardverschuiving. Ik word
bedolven, maar onder welk een zoetheid.
Het hele landschap op zijn kop.…
Zilte getijden
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
539 liefde te strelen
als ik haar daar naar toe draag
kunnen blonde lokken spelen
er kleeft zand aan mijn voeten
kruipend omhoog, ziltig gehecht
kom eb en vloed even groeten
opdat het woord wordt gezegd
op de grens van mijn land
beweegt even de horizon
gedachten hebben het bemand
maar ruikt zij,
net als ik,
ook even aan de eeuwige bron…
Oidipous
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
852 September doorsteekt mijn ogen met gouden messen,
die scherp geslepen stralen van de Zonnegod,
en zij bekleedt al wat groen is, met donker brons,
een totaal mislukte Oidipous, zo voel ik me,
die eerst de Zomer, mijn van god gegeven vader,
heeft dood geslagen op een onmenselijke tweesprong,
en vervolgens slaapt met de Herfst, mijn moeder,…
Shit happens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 In China verkoopt men voor $ 200,= organische groene thee die gemaakt is van pandamest (bron: SPITS!)…
Ode
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 Dat glorie zal wonen
daar waar je stappen gaan
in de bomen
en 't oog van de zomer
in 't wakkere hart
niet van verlangen zwaar
dat je het bloed
van de bomen en de zomer
door je aderen voelt vloeien
en in 't kloppen van je pols
de adem van allen kunt horen
Dat het hart
een frisse bron blijft -
een onophoudelijk stromen
van licht en leven…
Onverwachte groei
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
558 Terwijl de zomertijd
Zich zacht te rusten legt,
Blaad'ren nog net niet vallen
Maar wel verkleuren in tinten
Goud en brons,
Ook de schijnbaar altijd
Groene heg het hoofd langzaam
Hangen laat,
Is daar op die dode plek
Plek waar zomers nooit iets
Groeien wil zomaar de onverwachte
Geboorte van jullie drieën,
Getooid met charmante…
Zijn eigen schaduw?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 menselijke beelden worden
bleker, rekken zich uit in
een eindeloze
stroom van bitterheid
waarin zelfs
de zon veroudert,
vingers
ontstegen aan de bron
waarbij de uren zijn geteld.…
Quetzalcoatl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 is het ons verworven
in haar brein gestorven
om een klodder op het brons?
“Het was maar roomboter!”
roep ik dan
“Die tepels zijn net salamiplakjes -
het was een misverstand!”
Ze luistert niet
maar braakt ballen
mijn eigen ballen…
Driedimensionaal
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
537 Vincent had het prachtig gevonden,
zijn 'De aardappeleters' als in het echt,
in brons gegoten door Peter Nagelkerke,
maar er zijn ineens giftige monden,
die krijsen 'blasfemie en slecht!'.…
Zij-zoenen
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
698 Zo draait de Aarde verder naar Oktober
met ons erop door heel de dierenriem:
haar sterrenvrienden, die de levenskiem
in laserlicht verpakten, helder-sober
De Blauwe Sferoïde draait en schittert
terwijl zij danst rondom de Gele Bron
van nucleaire fusie: Koning Zon
die zijn verliefdheid in fotonen twittert
Hun Blauw en Geel vermengt tot bladergroenen…
Lege ochtendstond
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
795 liefde is in mij gevangen
als de bloem in zijn knop
niets kan dat vervangen
bron droogt nimmer op
dromen drijven in duister
passie is slechts een lust
niets vlucht weg in luister
als jij mijn lippen kust
als alles is vergeven
tijd om weg te gaan
niets om voor te leven
blijf ik nog even staan
verstervend in de verte
ontvlucht de overkant…
Bedankt lieve schrijvers
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.707 die meandert
naar de zee van verlangen
en vlinders
die niet rusten voor culinaire buiken
ik ben ze hartelijk dankbaar
voor hun lustig gefladder
de wijnboeren uit het Zuiden
voor hun goddelijke wijn
er is geen grotere dank
dan mijn dorst en dorstig drinken
de eeuwige jeugd
die ik niet kan benijden om de puistjes
er zit een bron…
Bij de waterval
gedicht
3.8 met 5 stemmen
3.113 Er speelt wind door
het gordijn, alsof een hand de bron zoekt.
Witter kan water niet vallen, in alle puurheid
opengaan. Zomerlicht stuift spetterend uiteen,
waait weg in vliesdunne sluiers, glinsterend
over rondingen en welvingen van steen.…
Klank & Timbre
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
484 Golven van geluid
planten zich
in ruimte voort
trilling op je
trommelvlies
trigger in je oor
de bron is louter
klank of toon
geluid signaal of woord
een zoem een motor
slag of stoot het
ruisen van de wind
het ritme van de regen
of het huilen
van een kind
het schreien van
een meisje net verlaten
door haar vrind…
Europa is een woord
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.130 Van niets meer ziel of bron.
Arm troetelkind, te vaak, te schril geprezen
Met slechte adem, achterna gezeten
Door charlatans, bemind met bullepezen.
Alleen nog kermisvolk wist hoe je heette.
In het lawaai verdween je. Onbetreurd.
Achter de bergen, ver weg, waar ik woon,
Heeft niemand je zelfs maar gekend.…
Mirjam
gedicht
5.0 met 1 stemmen
1.838 Maar Mirjam was mijn naam toen ik nog jong
door zon en wind getekend en getaand
met velen water putte uit één bron
en heuvels wollig van het vee zag staan.
De weelde van een wereld zonder schijn,
een thuis, een man om mee op weg te gaan
en het besef door God bemind te zijn.…
God onze vader
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
459 Meer dan een aardse vader zorgt Hij
Hij is een bron van alle zegeningen
En wil ons met Zijn liefde omringen
Hij is en blijft ons steeds dicht nabij.
Vader wil het beste voor Zijn kinderen
En wil ze liefdevol beschermen
Zich altijd over hen ontfermen
Dat geen zorgen hen mogen hinderen.…
Geest en natuur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
603 Denkend aan haar
aan haar edele gebaar
Het gebaar waarin alles bestaat
Alles dat leven de moeite waard maakt
Alle gevaar laakt
Alle codes kraakt
Alle onrecht wraakt
Het geluk voor altijd bewaakt
Dat is zij in haar onvergankelijke schoonheid
die daarmee deze simpele sterveling bevrijdt
Naar de onvindbaar geachte bron leidt
van existentiële…
Uit het slop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
645 Tot boven het dak stijgt warme damp
vanuit de ingeperkte bron
en het uitzicht krijgt een waas.
En dan nog is er geen storm
voor nodig om de dingen los te wrikken.
Een vertrouwde hand legt eenvoudig verband
dat de verdere looprichting bepaalt.…
Levensecht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
554 Er is niets dat je niet wilt
Alleen dat wat niet je nieuwsgierigheid stilt
Niet in de lichtste sluimerslaap
Of uit de diepste bron gedroomd
Een geparfumeerde fantasie vervliegt
Of water dat naar ergens stroomt
Ver van meningen vanuit vooroordeel
Of een korrel zand die in de Sahara woont
Of als schelpen waar getijden, in voor
en tegenspoed…
een gesmeed juweel
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.491 voel de scherpte
van vele kanten
het glas dat brak
als ik ze wegsmeet
de splinter die me stak
jij was geen steen
maar een gesmeed juweel
de diamant nog ruw
een stalen setting deed
je glanzen als fluweel
ik polijstte je
het zicht werd zachter
oogde meer facetten
je ving de zon, brak
licht tot kleurige rozetten
jij werd de bron…
Mijn wintercocon?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
353 Ik bewaar mezelf voor
de helderheid der dingen,
de schoonheid van dansende
zonnekrijgers aan de bron
beleeft in het spiegelbeeld
die opstaan uit de schaduwen
vol met herinneringen,
die in wisselende vorm
zich verstaan in de
camouflage van een kameleon.…