1036 resultaten.
Nederige herfst,
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.085 De één als mooie herinnering,
de ander met een giftig venijn,
ik mag het nog even aanschouwen,
doorheen het dikke mist gordijn.
Als dan alles in mij stil wordt,
energieloos, zacht en vredig,
geef ik mij nederig over,
de winter, 'n periode heel ledig.…
Vlinders dansend in een warme zomerbries
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
598 Om hen heen, geen muren meer
maar enkel nog soepele, licht doorlatende, gordijnen,
mee bewegend op het ritme van een warme zomerbries.
Harten raken elkaar en hebben elkaar intens lief.
Ogen zetten elkaar in vuur en vlam
geven elkaar zoveel liefde en warmte.…
O DAT VOORJAAR
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 O dat voorjaar:
het is wakker worden
je ogen uitwrijven het gordijn openen
de laatste slaap verdrijven
de zon zien glimlachen
en hopen en dan zeker weten
het wordt een stralende dag
het leven overrompelt met een gulle lach
de oer energie pleegt natuurlijk overal
z’n te verwachten overval
knoppen barsten open
zet m’n deur op wagenwijd…
De kracht van de zon
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
1.030 Wie houdt niet van een huis vol zonneschijn
waar de zon schijnt door de zwaarste gordijnen
ieder schaduwhoekje die ze met licht overwint
en ons hart, ziel en lichaam ware heling vindt
ook de natuur laat ze openbarsten in volle pracht
daarvoor werkt zij met sterke stralen en kracht
ze brengt vogels in de lente blij aan het zingen
laat…
Troubadoursescapade
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
408 Zoet en zottekes klinkt vroeg in de wei
de altoos vigerende blaaskakerij
het oproer kraait, thans neigt het voorjaar te weeën
alterweeïg ligt het zieke najaar doods en verdelgd
maar welaan, heugt uw gemoed
deins niet voor het ritueel
in greppel en sloot
kleurde 't water reeds rood
thans blinkert een coupe soleil door de gordijnen…
steeds verder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
494 in onwrikbare gewoonte dragen de gordijnen diep het kroos.
het is de late nadronk van de dag
in een droesem op de kozijnen gezakt.
dromen gaan hun slinkse weg.
een late stap raakt verloren op
de stenen van de straat
alleen de stille booglampen raden
hoe laat het is.
ze weten dat het doel steeds verder ligt.…
Zelfbehoud
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
297 Achter het gordijn
gaat de wereld door.
Hier telt hij de seconden
tussen het druppen van de kraan
in de zinken bak.
Niets verdwijnt.
Alles verplaatst zich.
Hij draait zich naar de muur.
In zijn neus: verbrand vlees.
In zijn hoofd: muziek
die weet
hoe hij heet
zonder hem aan te spreken.…
De bietebauw
poëzie
4.0 met 36 stemmen
9.870 Recht naar bedde komt hij, boe,
riekt aan de gordijne,
doe maar zere uw oogjes toe,
of ge ziet de zijne!
Grijp, grap, grimmeland,
zonder lip of zonder tand,
grijp, grap, grauw!
de bietebauw!
Neen, neen, neen! Naar buiten, beest,
om de stoute knapen!
Moeders kind is braaf geweest;
kan zo schone slapen.…
spoorloos
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
2.011 Ik in de gordijnen gewikkeld.
Buiten de zon die mij bespot,
grimmig openspat in mijn gezicht.
De avond reikt nu al naar de sluimer,
de paarse en roze tinten in een stolp gevangen.
Zelfs lucht smaakt naar beklemming.
Jouw parfum drijft nog in de keuken.…
Uit en thuis
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.232 reis de wereld over
pas niet op de hond
nu de nachten lengen
brengt een bril uitkomst
schrijf het gewriemel op
het gevoel van slijten
en trek de gordijnen dicht.…
HET ONHEIL
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.261 Door 't gordijn zie ik hun muilen
't Wrede grijnzen van hun kaken
't Grijpen van hun zwarte klauwen
In de manen van hun rijdier
Die zich kronkelen als zeewier
Om het glinsteren van hun ringen.
Nergens kan ik mij verschuilen
Voor de doodsmars die zij zingen.…
zonder titel
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
10.377 Zet het licht op verzengend en open het gordijn
Voor dit dodelijk dorre drama: éénakter in de woestijn.
Uitzichtloos bedrijf, het publiek klapt zich tot zand
Voel hoe de hete adem door de droge kelen brandt.…
Zonder titel
netgedicht
2.7 met 131 stemmen
28.525 Zet het licht op verzengend en open het gordijn
Voor dit dodelijk dorre drama: éénakter in de woestijn.
Uitzichtloos bedrijf, het publiek klapt zich tot zand
Voel hoe de hete adem door de droge kelen brandt.…
De Jager in slaap
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
623 Tussen openslaande deuren
wiegen zware, fluwelen gordijnen in de middag-wind.
Een kamer ligt daarachter, schaduwrijk en stil.
Aan de wanden tapijten met verbleekte jachttaferelen,
honden, fazanten en in de verte vale bergen,
bijna weggewist in de verschoten lucht.…
In de bril van Bertha Teughels
poëzie
4.1 met 14 stemmen
4.612 ‘k Zag daar eens een vogel vliegen,
‘k Zag de kap van Soeur Chantal,
‘k Zag een venster met gordijnen,
Zo met bloempotten en al.
En een kleine muizenlandkaart
En een stukje Gibraltar,
En een gieter voor de bloemen,
Te koop in de brilbazar.
In de bril van Bertha Teughels
Staat de wereld in het klein.…
De trol die niet kon schrijven
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.068 de nootjes van eekhoorn
verstopte hij vlug
konijns blaadjes
kwamen nooit weer terug
omdat trol steeds stout was
bleef hij heel alleen
niemand speelde met hem
waar moest hij heen
als de zon nou
eens schijnen zou
werd hij vast liever
net wat trol wou
maar door de bomen
kwam geen zonneschijn
ze hielden 't licht tegen
als een gordijn…
ZOMERONWEER
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
526 zwiepende top
van een zilvergrijze, jonge berk,
dit zwerk is nu vol en zwaar, zo vochtig,
zo warm en broeierig, vol onbekende erotiek,
intens scherp doorklieft een felle bliksem
de stille sfeer van deze zomeravond,
en dikke druppels vallen onverwacht,
stil, koel en koud, als ijskristallen
de zon tekent een rijke kleurenboog langs
intense gordijnen…
Verstikt door associaties
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
786 (voor Sophie Podolski (1953 - 1974))
Je keek voortdurend door een kleurrijke, maar gekmakende caleidoscoop, die zich ontpopte als een boa constrictor rondom jouw slanke nek, met dikke gordijnen van zwart haar.…
Dompeling
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
646 Een groot onschuldig bed
leeg, alleen gelaten,
maar vol warmte nog
van innigheid, intimiteit,
diffuus het zonlicht
door gouden gloed van gordijnen.…
Wanneer de draaiorgels slapen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 In de ramen kierden gordijnen open
als maar half gelede ogen.
Het gerucht van mijn stap klonk als
verstoord tegen de gevels op.
In de stad was het leven tot morgen
roerloos en zwijgend opgeslagen.…
Onze tuin met kamer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 Achter mijn bureau gezeten geniet ik ook van het groen
zodra ik ’s morgens de gordijnen weer mag opendoen.
Ook deze ochtend schoven de wolken alweer voorbij
waanden wij ons bij de blauweregen ontwaakt heel blij.
Dit is de ideale rustige plek om over alles na te denken
wat de dagen ons steeds weer kunnen schenken.…
Kinderen van de wind
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
405 De mensen blijven binnen
en doen de gordijnen dicht.
Niet zo mopperen,
zei de wind
tegen het herfstkind,
Want kijk eens naar
jouw prachtige kleuren.
En jij, zei hij
tegen het winterkind,
Denk eens aan de kerst
met zijn lichtjes
en zijn heerlijke geuren.…
Als schemering wondert
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
535 En als de lichten van mensen
het duister overnemen, geniet ik na in stilte
van wat kort glansde, een vluchtige droom die nog even blijft
hangen, vooraleer de nacht haar gordijn opent en alles zacht omhult met kalmte.…
Zoektocht tussen dozen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
236 Het gordijn van mist houdt alles op afstand,
verdriet druppelt binnen, waait door kieren
terwijl ik vul, plak, schraap, en ploeter
om het huis bewoonbaar achter te laten,
de rug pijnlijk van het dragen
en het hart moe van het bewaren.…
Onder het Noorderlicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
349 Mijn longen geschroeid door de koude ijle lucht,
die dunne wolkjes uit mijn adem blaast
De betoverende gordijnen van het Noorderlicht,
waaien uit over het etherisch wit van velden
Licht beneveld door zulk een majestueuze glorie,
waar ontzag toeslaat in pulserende dromen
Een bevroren stem galmt uit in een diep respect,
richting de bergtoppen…
Prijs
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
319 Het gordijn hangt scheef.
Zon glipt langs de rand
recht in mijn ogen.
Een man op de bank tegenover me
snurkt met open mond.
Zijn hoofd schudt
bij elke bocht.
Buiten:
keukens achter glas,
een vrouw die roert in een pan,
een kind dat langs de tafel rent.
Alles verdwijnt
voor ik het kan vasthouden.…
De vergeten rat
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
229 optelsommen van
chronologie en causaliteit
feiten die nooit een rol speelden
nooit zwaarder wegen konden dan
dat pantser van lichtzinnigheid
verpakt als de vergeten rat
uit Semonides’ vrouwenspiegeltirade
de zon kon zelfs schijnen
terwijl het gedonder raasde
ramen rammelden in het helle licht
het gewicht van de woorden en daden
de gordijnen…
Versleten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
84 ik ben oud versleten uitgedragen
door onbeschreven tegenslagen
nooit zo laag gezakt als nu
nu ben ik terug bij af
loop weg van waar je mij verlaat
en merk dan dat ik nooit zo raad
waarom en wat er misgaat
ik bedenk het achteraf
in de golf van graag vergeten zijn
in een leeg huis met een dicht gordijn
is blijdschap soms een blijk of schijn…
'de kroon schittert niet naar haar gemeende zet', Petrarca's sonnetten in compacte vorm vertaald en herordend.
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.547 Bij de eerste fout, produkt van jeugdige dromen,
gevat binnen het verraad van de antieke tijd,
spreken tedere leugens of traag goud beleid
als een monsterende blik een emmer leeg doet stromen;
maar bij de ramende tijd de gedachte:
hoe ontloop ik de dood in schone staat
het pure fortuin gaat teloor bij de pracht
van een ijdel gordijn of een…
Zwartwitfoto
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
671 De wintermorgen laat de zon nog even slapen
gordijnen voor de hemel zijn nog dicht.
We gaan het bochtig paadje tussen beuken,
wind blaast ons waterkoude tranen op ’t gezicht.
Het pad is een oud laken vol met gaten,
versleten is de sneeuw, zwart schijnt erdoor.…