Alle inzendingen over rimpel

989 resultaten.

Sorteren op:

volop leven - van harte

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 616
twee zusjes en zeven broertjes stond zestig jaar terug jouw wiegje nu vieren wij jouw zestigste jaardag maar bovenal wie jij geworden bent een fijne vent met charme en gratie een man met de ervaring van wijsheid van veel geluk ook naast ongelukken van een grote liefde die verloren ging die jij jou te omarmen en winnen wist toch zijn de rimpels…

Het laatste blad

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Nu somberend en laat mezelf meeslepen door een stroom aan vergrijzende gedachten ronddwalend in het hoofd, plekje nabij In aanraking komen met donkere dagen die al in de ochtend verrijzen terwijl mijn steeds meer rimpels en vlekken verschijnende lichaam verdrinkt in grauwe mist.…
CB30 november 2023Lees meer >

Park

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 370
hoofd verdwijnt in zijn rechtopstaande kraag Hij kijkt naar spelende kinderen Eens, in een vorig leven liep hij daar tussen, spelend, roepend Ver weg van de echte wereld Achter de donkere glazen van zijn bril zie ik nietszeggende ogen Ze zijn als een spiegel met daarachter een grijze leegte Zijn gezicht is doortrokken van diepe rimpels…
Tom3 december 2025Lees meer >

Het morele bankroet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 219
De rede is een optelsom van linialen, grenzen, eeuwen, een meetkunde waarin het heden slechts een rimpeling is. De vrede, de papieren vogel van de wijsheid, ligt vertrapt buiten de zware deuren. Voor de heerser is deze oorlog geen nederlaag van intellect, maar de hoogste vorm van logica.…

herfst

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 809
op mij stralen de vele druppels op elk draadje weerkaatsen elk de bron het tere web verankerd in de struiken dat vangt zelfs de zon als ik oud en moe wat hang in kale struiken en er komt iemand naar mij toe dan wil ik niet onzichtbaar duiken met de dauw van vele morgens en de zon die op mij schijnt laat ik je door mijn web van rimpels…
Gerjo Gerrits14 december 2011Lees meer >

Bertje.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 640
Wanneer 't spannend wordt, een rimpel op zijn voorhoofd. En als 't avond is, wil hij nog een verhaal voordat hij slapen gaat. Dan slaat de nacht de blaad'ren om, hij slaakt een zucht en droomt. Bertje kan veel dingen niet, maar eigenlijk ben ik jaloers.…

voorbij sara

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 625
alweer een jaartje meer tel jij voorbij sara jouw knopen en rimpels die altijd en steeds nog in niets vermoeden doen van de jaren die verstreken al was het voorbij jaar als het leven zelf vol dagen en momenten met prettige vrolijkheid naast tijden van gemis van afscheid ook en schrik eerder en te vroeg dan gedacht en verwacht zag…

Het lopen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
2000 tussen riet en zon en schachten, grachten, waar bootjes, fiets hun vrachten brachten Dan Kalenberg waar tweede soep Verderop het pad tussen struikgewas aan kade ‘n ijsvogel scheerde laag langs de vlakke plassen, waar strakke schuine daken, omgekeerde knotwilgen stil in ‘t water lagen Dan zwom een eendenpaar een zachte rimpeling…
Ralameimaar16 december 2025Lees meer >

ORGAANDONOR.

hartenkreet
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.681
Uw lever leed door al het pimpelen, en Uw vel is fors aan 't rimpelen. Die kromme misgroei zie ik nu, dat is de blinde darm van U. Op Uw hoofdhuid bloeit de roos, en Uw kunstgebit is broos. Donor zijn, het luistert nauw, U bent bedankt beste mevrouw, want wat ik verder zo bemerk, 't is allemaal versleten werk.…

Gevangen in daverende stilte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 499
Maar haar emmer is vol, haar kamer stil, ze draagt diepe rimpels en is bij lange na nog niet gepensioneerd, zo jong oud van geest op sommige dagen stomweg ietwat verweesd. Hoge en sterke klanken komen op 't membraan maar hoe spreek je verstomd een plotsdove aan. De wereld zit echt vol mysteriën hoe klinkt leven.…

Speel

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
Zijn voeten blijven tikken en zijn stem voelt zich verheven boven alle grijze haren op zijn hoofd "Je hebt beloofd dat je zou spelen" In gedachten speel ik tetris met de rimpels op zijn hoofd "De wereld is te boos om in te spelen, zie je wel, het spel is dood" Spreken de kloven in zijn lippen die vernuft naar koffie snakken Zijn knieën…
Mae11 september 2021Lees meer >

Siem

gedicht
2.7 met 48 stemmen aantal keer bekeken 11.089
Het is hier groen, het rimpelende water, de bomen en de banken en een stengel met een kleine paarse bloem. Hij weet het niet zeker. Thuis heeft hij een witte zwaan in de keuken van porselein. Rozen van pastic in een rode vaas, een blauwe bloem op zijn beker, de koffie is altijd warm. En kringen op het tafelkleed. Soms komt Nora binnen.…
Maria Barnas18 november 2004Lees meer >

Niets

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.051
Rimpelen we verder. Wordt alles relatief. Na ons sterven is er niet niets. Ons lichaam gaat in rook op. Zorgvuldig gefilterd de lucht in. Op weg naar de zon. Meegenomen door de wind. Zo kom je na je dood toch in China, blijken dromen niet voor niets.…

De badende herderin.

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.429
Dan proeft haar voet het nat en met nieuwsgierige ogen Volgt ze, hoe rimpels ros, waar 't water langzaam vlaakt, Zich voegen tot een beeld en plotsling, fel bewogen, Ziet ze, (maar durft niet zien) haar eigen jonkheid naakt!…

Zo moet het zijn

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 540
een lafaard Een lafaard Een lafaard Je bent sneu Pathetisch Bejaard Ooit verlaat zij jou Je mooie jeugdige vrouw Voor een viriele sterke man En jij Wat zeg jij dan: Waarom Heb je me Verlaten Ik houd zo oneindig veel Van jou Echt, Ik had niets In de gaten Overtuigd van onze Eeuwige trouw En later tussen al die oudjes Rimpelige…
ElisabethR13 september 2019Lees meer >

Leda*

poëzie
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 8.722
Een purperschemer koomt in rozengloed Het bloesemblanke bladerdak doorzijgen, En bloost op elke rimpel van de vloed. Uit haar violen, waar in geur zij rustte, Verheft ze zich...wat haar dus rijzen doet?…

Hoe zeg je dat

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 7.536
Ik heb geen idee ik weet niet waarom het woord 'rimpels' zo banaal klinkt ik weet niet hoe ouder worden moet klinken in taal de irissen van je beruchte blauwe ogen zijn intussen doordesemd geraakt met groen maar dan stamelender en inniger - twee blijvende koelten die mij een leven lang liefhebben mijn wijsvinger trekt je wenkbrauwen na waaruit…

In de kamer

poëzie
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.753
In zijn lede-kantje fijn gelust, Het zes-dagig kindje ligt gerust, En het houdt met beide handjes vast Zijn jong leven dat het heeft getast, En er komen van zijn lippen uit Kleine krakelingen van geluid, En het rekt zich, geeft een hoge schreeuw, Wil dan boven uit de wolken sneeuw Van zijn witte bedje naar het licht, En het roept met rimpelend…

Droomspel

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 729
Een spel speel je niet alleen, ellebogen planten zich in het pluche kleed, hoofden peinzen in palmen en elke zet wordt vergezeld door de rook van een sigaret - rimpels trekken voren in het hoofd, er wordt getuurd zonder te zien. Is het dit spel, of zijn het verzonken gedachten misschien?…
Miranda Mei24 december 2013Lees meer >

Mijn moeder

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.030
Ik keek naar de rimpels in haar huid en ik dacht aan hoe ze eens was, zo energiek en levenslustig, iedere ochtend sinaasappels uitpersend om ons een gezonde start te geven. Na schooltijd altijd thee met koekjes.…
Joanan Rutgers27 september 2015Lees meer >

Afscheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 599
Ze had een tevreden lach, ik nam plaats naast mijn moeder, en pakte haar rimpelige hand in mijn hand, ze draaide haar hoofd langzaam naar mij toe. We keken elkaar diep in de ogen, de woorden die ze niet meer uit kon spreken Waren in haar ogen te lezen, we begrepen elkaar en hoefde niets te zeggen, De stilte was zelfs hoorbaar.…

‘T ER VIEL NE KEER

poëzie
3.6 met 24 stemmen aantal keer bekeken 5.474
ne keer een bladjen op het water En vloeien op het bladje dei dat water En vloeien dei het bladjen op het water En wentel-winkelwentelen in ‘t water Want ‘t bladje was geworden lijk het water Zo plooibaar en zo vloeibaar als het water Zo lijzig en zo lustig als het water Zo rap was ‘t en gezwindig als het water Zo rompelend en zo rimpelend…
Guido Gezelle14 november 2022Lees meer >

Eerbied: Het Zwaluwtje.

netgedicht
5.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 634
Gierend zwaluwtje, met dat knap zwart kopje fijn, je vliegt zo keigoed door de stralende zonneschijn, de warme buitenlucht omarmt je, helder en klaar, in alle stilte, geen ribbeling rimpel die nog roert, alsof het geringste vleugje wind, ontoelaatbaar, je het tekenen belet en je hierdoor willoos rondtoert.…

Surplus

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 390
Bacchus heft zijn glas in Andriessen, het koor lacht in goed geoliede meerstemmigheid, ambitie met rimpels, de jaren klinken als gerijpte wijn. Je baton is nauwelijks zichtbaar, het zijn je ogen die tellen, een wenkbrauw die een maat verscherpt, een glimlach die de inzet zachter maakt.…

COLMA

poëzie
3.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.439
Hologig en spraakloos, Met benige kaken, En lippen van lood, Stond EDWIN daar voor haar, Vol rimpels en pramen, Gevoelloos en stijf. Genoeg, 't scheen de minnaar, Die ze eenmaal beminde Om 't eeuwig te doen - Een hut en zijn schaduw Verzwelgt in haar harte Een troon zonder hem!…

Stilte

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.007
opmerkt Een roodborstje zingt haar prachtige lied Niemand die het opmerkt Wind waait Niemand die het hoort De wereld is gehuld in stilte Nergens een geluid Alles gaat maar door, nergens staat iets stil Een wereld gehuld in stilte Rust Een wereld in onrust Een lucht is helder blauw Geen wolk te zien Een oceaan is spiegelglad Geen rimpeling…
JRH29 juli 2008Lees meer >

't Was buiten stoffig, warm en druk

poëzie
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.957
Die zilveren draden door 't lokkenblond, Die rimpels, die sporen van lijden?" Ze drukte mij zachtkens een kus op de mond, Ik boog het hoofd en schreide.…

Oude Piggelmee

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.859
Langzaam aan verdween de rimpel Die op 't water zichtbaar was, 't Vischje dook en... als een spiegel Werd de wijde waterplas. 87. Piggelmee stond nog te kijken Toen, in 't naad'rend avonduur Ver in zee de zon ging zinken Als een bol van laaiend vuur. 88.…
An Terlouw26 augustus 2014Lees meer >

Mei (Boek I)

poëzie
4.2 met 52 stemmen aantal keer bekeken 9.569
Maar toen vier lippen raakten en haar oog Zijn glans vlakbij zag lichten, toen bedroog Het water haar en vaagde rimpels in De wangen van 't beeldig kind, haar kin Ging dobberen in golfjes. Zij bleef stil, Geuldig wachten tot de breede ril Aan de oevers uitstierf.…