Alle inzendingen over zwijgend

1174 resultaten.

Sorteren op:

Pleinvrees

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
' en wijs naar het plein Hij stopt Zijn gang en wijst - mijn versteende blik sturend - naar een sober, doch levensgroot ruwhouten kruis op een lege en vergrendelde kerk aan het eind van mijn blikveld dan stapt Hij zwijgend verder over betraande kasseien op weg naar een volgend wit laken op een ander plein.…

Herinnering in penseellicht

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 604
elke hoek van het vertrek een ezelsoor om niets te vergeten nog altijd volle maan op het kussen heldere sterren tussen de lakens adellijke kometen aan de zoldering sterven is in scherven vallen en resten achterlaten van een verscheurd boek de zinnen zijn gevierendeeld alle woorden gebroken op de wanden lees ik de echo's van jouw zwijgend…
Kees Keizer21 oktober 2014Lees meer >

Aloëtte

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.279
Wij horen 't zwijgend aan...: En vat gij niet de zin, mijn hart? Eéns zult ook gij verstaan!'…

Voor het vergeten

gedicht
4.7 met 92 stemmen aantal keer bekeken 10.226
vergeten dat iets van ons niets verloren mag gaan, eindelijk - zoals er een zwijgen bestaat dat tegelijk een vorm is van zingen dat een vorm is van dragen, een lichaam zo te dragen dat het door ons heen, alsof het uiterst traag voorover valt, iets als glas onder vel, broos glas, misschien is dat het lichaam dat als een wijnglas zingend zwijgend…

Ruzie aan het diner

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 618
Ze zaten wat verderaf aan een tafel, zwijgend in hun eigen chagrijn. Een knappe vrouw, niet zo jong meer, boos starend in haar glas wijn en een wat rossig uitziende heer. In het conflict dat er duidelijk heerste werd niet gepraat maar kwaad gezwegen, het “eigen gelijk” was kennelijk erg groot.…
Ruud14 december 2018Lees meer >

Een levenspalet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 456
Woont hier bij de steen slechts rust na ijver en vlijt zien zij bedolven nu zwijgend dat 't goed mag zijn het was hun tijd en een leven samen zonder spijt .…

Landingsplaats voor Legenden

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
naast de Tempel ligt ’n Pad de Berg op waarvandaan hij ’t Leven kan overzien de Verten en Vlaktes zich laven kan aan zijn Liefdes voor ’t Landschap en de Diepte van Verdichting de Afdaling langs de Rivier de Rijen Bomen als vertrouwde Gezichten de lokkende Velden met zwijgende Bloemen waar ’t Verhaal verwaait in ijdel jagende…

Slaappillen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 363
Dus slik ik zwijgend in. Witte rondjes die beloven dat ik even niets hoef te voelen. Ze houden woord — iets wat mensen zelden doen. Ik lig weer klaar voor het gevecht dat niemand ziet, het gevecht dat ik altijd verlies. Daarom laat ik me helpen door pillen die geen vragen stellen.…
Nathan10 december 2025Lees meer >

Deuren van de nacht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 392
Nacht verdraait zich stil/zwijgend tot droom, raam naar verleden (mijn eigen?) – letters voegen zich samen tot leesbare woorden: deze wereld en ikzelf - wij zoeken waar raad zich nestelt, terwijl de boom zich niet laat zien.…

Tussen blijven en verschijnen

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 292
zij ontstond als een breuk in het zijn waar voelen verdween en vormen slechts schijn haar lichaam bleef hangen tussen blijven en gaan haar wezen gleed weg niet meer te verstaan zij droeg wat verscheen in het licht van de ander maar viel in zichzelf- daar was niets van een ander de twijfel trok traag als een zwijgend getij…

De laatste worp

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 128
De aarde bewaart zwijgend wat mensen proberen te vergeten. Toch blijft de hand boven de tafel hangen, alsof verlies zich laat uitstellen, alsof de uitkomst nog wacht. Maar zelfs steen wordt moe van dragen. Iedere worp maakt de tafel leger.…

Lieve L

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 55
En zo, lieve L, ga ik verder… Hardop zwijgend en schreeuwend in stilte, met jou voor altijd in mijn hart. Liefs Paul…
Paul Willems30 september 2026Lees meer >

Levensboom - geworteld in kracht, groeiend door de tijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
Zo staat de boom als een zwijgende getuige tussen de vaste aarde en de open hemel, een symbool van innerlijke, onstuitbare groei die standhoudt in de stroom van de tijd.…
CB10 oktober 2026Lees meer >

Herfst in Amsterdam

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 109
De vroege avond dwingt tot zoet verlangen voor degenen die niets hebben, dat staat geschreven in de zwijgende boeken die liefdeloos wachten in de stille boekenkast. Kijk naar de lantaarns die vroeg aangaan bij de Magere Brug.…
mobar19 oktober 2026Lees meer >

Rood Gekapt…

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 10
Eén ferme zwaai van haar rechterarm een bijl sloeg met snelle, rake vlucht daarna vloog de kop van de wolf zwijgend door de lucht met haar kleding, rood als bloed huppelde zij tevreden door tijdens haar bezoek zag oma hierop geen enkel spoor...…

Storing

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.208
enkel na het laatste journaal Een rammelaar koos het hazenpad en sloop er stil vandoor Naar de hangplek voor konijnen daar rammelde men nu in koor De minister overweegde toen de ME in te zetten Om de konijnenpopulatie het uitgaan te beletten Maar gelukkig om 1.30 uur was de storing weer voorbij En alle konijnen zaten braaf weer zwijgend…

STEMMING.

poëzie
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.500
Dan zal ik zwijgend hun gekromde handen Losmaken van mijn kleed, - en als zij vallen, Zal ik niet sidd'ren bij de doffe slag; Maar zingend rijzen in de koude nacht! -…

Schelden doet geen pijn

hartenkreet
4.2 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.008
you so much And deep down I feel broken Cause maybe I was longing for a touch Or shall I say you asshole You low-life piece of shit If I was living close to you I would have surely hit Wat moet ik eigenlijk zeggen Wat is toch mijn recht Maar liever had ik gewild Dat je de waarheid had gezegd Maar zonder iets te zeggen Heb je zwijgend…
Juultje20 september 2002Lees meer >

Verkering

netgedicht
2.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.595
bleef een roomse donder Haar eigen vader zag me ook niet graag in huis Dus dwong hij vrijen af in 't duin wel wat gezonder Al kreeg Madonna schurend zand in 't katholieke kruis De pater, vader Kees, maar ook Maria's moeder haakten interconfessioneel de vingers vroom in één De Here Jezus kwam om haar voor zin en zonde te behoeden stil zwijgend…

Onder de helm

poëzie
3.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 3.005
Duitser, ruk met uw horden zwijgend over de Rijn. Broeders willen wij worden, als ge weer mens zult zijn.…

De wereld in mijn hand

netgedicht
4.4 met 32 stemmen aantal keer bekeken 8.662
Zwijgend, als ik naar de horizon tuur streel ik je, streel ik zacht je gezicht In mijn oude hart brandt het vuur nog mooier dan een mooi gedicht. Ik voel me zo heel rijk van binnen jij bent dichtbij me, hier aan zee Samen zullen we alles overwinnen want wij blijven samen, met z’n twee.…

...'s Liedje

poëzie
2.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.468
Zwijgend drijven de wolken en snellen Mij voorbij. Hebben die wolken mij niets te vertellen? Geen tijding voor mij?…

eeuwig Down

netgedicht
4.6 met 181 stemmen aantal keer bekeken 1.785
Nog even dan zou de boreling zoals elk leven ooit aanving zijn eerste kreetjes geven een kind bij de poort van het leven nog slechts een laatste beving en het kind kwam al ter wereld waar direct al zijn oordeel werd geveld verslagenheid waarmee men hem ontving Zwijgend werd het kindje weggehaald een nader onderzoek bepaalt de diagnose:…
chatfant15 februari 2006Lees meer >

de kadans der duizenden

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 930
nacht verschrikte ramen daveren bij hun naderen trachten zich te ontrukken aan hun sponning in een roes ongeremd mee te marcheren beginnen mijn benen onbedaarlijk te trillen vurig gegrepen door die vreemde kadans vertrappelen onbeheerst mijn gekoesterde rust tot ik eindelijk het verzet moe soldatesk vertrek sluit ik me aan bij duizenden zwijgende…

25 november 1898

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.698
Een lange grauwe gestalte, bovennatuurlijk groot, Stond zwijgend op de drempel en wachtte, het was de dood. Met blauwe glans verlichtten de ogen het bleke gelaat Met flauw en weifelend schijnsel, als hout dat langzaam vergaat. `Wat blijft gij daar en op de drempel stil en dreigend staan?…

Blind en ontevreden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 593
Die in armoe leeft, in feite niets heeft, Maar ons toch, zwijgend, lessen geeft. Leert hij ons te begrijpen, om te zien, Om anders te gaan leven, misschien? Of blijven we onszelf maar verrijken, En liever nog de andere kant op kijken. Laat de zwerven z’n juk maar dragen, Terwijl wij om méér en méér vragen.…

- Mijn hart heeft liefdevolle letters -

hartenkreet
4.0 met 47 stemmen aantal keer bekeken 1.942
niet duidelijk omschreven, kunstig vertellen, sinds jaren geleden, onvindbaar de roem van het dierbare mijn hoofd geborgen tegen je schouder aan, breekt de muur maakt warmte plaats, verdeeld verlangen, het leven zoekend onbeantwoord de dans, zuchtend bevatten zonder klagen geplaatst de innigheid van diep begrijpen, huldigen het woord zwijgend…

Laatste ademzucht

netgedicht
4.4 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.346
Zwijgend is de kracht van de stilte wanneer de wereld inslaapt ondergedompeld in fluweel-nachtelijk tapijt, en fluistering van schaduwen gevormde beelden in haar geest laat spreken en de droom de eenzaamheid gaat doorbreken.…
Katty10 augustus 2010Lees meer >

Landleven

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 631
dagelijkse droogte aan In de verre verte lokt klokgelui -boven rieten daken en onder de dreigende hemel- ze terug naar de hofstee Ze dralend en talmen staan moeizaam op ze scheurden de schrale akkers bijna gebroken hun gang Het avondlicht begeleidt de boerenstoet naar de warme dis paarden trillen zand en vlieg uit dampende manen Zwijgend…

Fado van een jeugd

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 617
De kleine kinderblik verkilde, paste zich aan, kameleon, vervloekte zwijgend toen de zon. De kinderlach verdween, verstilde. Daar niemand om die kleine gaf, - want druk met eigen somberheid - verstikte ‘t kind in eenzaamheid. en dolf daarop zijn eigen graf.…