14122 resultaten.
Alternatief voor Mundial
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 De wind voert hier de boventoon dit jaar
En onbestemde vogels kwinkeleren
’n Trimmer, honduitlaters hier en daar
En soms wat ouders met een kinderschaar
Die in dit weidse landschap figureren
Twee eksters gaan een grasveld confisqueren
De mannelijke helft van een jong paar
Ligt met beleid zijn liefje in te smeren
Vlakbij zie ik een ouder stel…
Verzonnen steden?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 daar dronken we de hete chocola
van de winterkampioen op een
vlonder in het klagend riet en
de ijzers raasden
langs de elf verzonnen steden
het landschap bescheen kraakhelder
de barrières aan de wallenkant.…
Delta van de dromen?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 als
de dromen zich verdiepen om
zonder spijt door de groene delta
van mijn landschap…
Buiten de muren van het huis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 gericht op de veiligheid
Van eigen pap, mam, en huis -
En nu zie ik je dansen
Op je eigen klompjes
Op het grijze zeil
Van je klaslokaal -
Op je hoofd een tuindershoed,
In je arm een mand met
Zelfgekweekte preien,
Voor de gelegenheid van
Papier en verf gemaakt;
En in je andere arm voer
Je het meisje van je dromen
Door het landschap…
daarna is alles gebleven
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
635 zij stond er vaak
koeien vulden het landschap
en in de verte lag de stilte, net achter
de oude gracht
een kauw schreeuwde rauw
naar het schemerend boerenland
het deed haar beven
het voelde als sterven
moeizaam draaide ze zich om
stak de lampen aan
en in het licht
om haar heen kwamen zij:
de dreigingen, het verwijten
zijn vlugge…
Herfstverhalend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Hollende landspatjes
van het ontrafelde landschap
lopen met de stroom mee.
Laaggevallen takken
priemen en beuken in
op geen acht slaande wandelaars.
Regen en wind halen verder
De kastanjes uit het vuur
voor de zegepralende herfst.…
Kwetsbaar dochtertje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Het landschap van je jeugd is nog herkenbaar
in je gezicht, sterk doorlijnd en gebutst,
met het verstrijken van de tijd kleurde alles mee,
verzonk in je, werd stevig door elkaar geklutst.…
Je bent niet hier
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
518 Donkere vogels krassen geluidloos
jouw naam in donkere wolkenlucht
er valt in mij een droeve stilte
die ik moeilijk kan duiden
mijn ratio wil niet verder zonder gevoelens
achter de horizon, een eindeloos landschap
ik hoor ook geen geluiden
in de nacht, een machteloze droom
dat je terugkomt met een boodschap
een bos bloemen en een bonzend…
PRILLE LENTE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
567 Het sombere landschap krijgt plots kleur.
Hoop sluimert stilletjes.
Ook al is het nog wat killetjes.
Dromen...
Over blaadjes krijgen bomen.
Over blauwe luchten, ontluikend groen.
Over kleurrijke bloemen, geel, paars en vermiljoen.
Over zingende vogels bij het ochtendgloren.
Een concert dat eenieder kan bekoren.…
Levenswandel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
201 Het landschap van mijn jeugd
Kent weinig hoge toppen
Noch diepe dalen,
Met vallen en opstaan
Kon ik de dipjes weerstaan.
Tijdens het rijpen van de tijd
Heb ik diep moeten vallen
En hoge toppen bedwongen,
Om overeind te blijven
In de stormen die woedden.…
bessen als kogels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
7 bessen als kogels
schoten
in de verkeerde keelgaten
Toch mag weemoed slijten
langs opgehelderde wegen
als onthouden ontkenning
tekortdoet
door elke pijl weg te zetten
als vluchten in waanzin
in gekte
het fysieke als grens
aan te nemen
bij weerstand een gevoel
door te drukken op volgers
wiens wensen branden
in dit plooiend landschap…
Ontmoeting
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
620 Het landschap voor mij hulde zich
in tinten grijsgroen-blauw met zilverlicht
zover het oog maar zag en ook dichtbij
was geen verloop van kleuren
en zag het aan met innerlijke rust
toen zijdelings een vrouw plots stond
ze sprak geen woord, maar wist het is de dood
haar arm al om mij heen geslagen
en voelde toen haar hand die op mijn schouder…
Strijden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
813 Voor het regionalisme
dienen aan
zij die stilstaan
omkijken naar vroeger tijden
van opbouw tot trouw,
waarvoor aan leiden
geen plaats vrij: afwezigen
aarzelend waarheid die verdeelt,
gemak voor mij die steelt
uit landschap's coloriet
zo niet van compositie
mij verkijk, overal kleurloos schiet.…
dahlía's in donkerpaars
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
731 sprietekes noemt
men ze hier, ik heb ze lief, omdat
ze zo knap zijn, nooit opgemaakt
een paar vingers in de grond zijn
al genoeg voor een kort gesprek
over de patatten en mijn moeder
haar zachte handen kliefden klei
nu zit ik hier en kijk naar vogels
wijds, zuiver klinkt een slag, die
strepen trekt in het strakke blauw
weet dat 't landschap…
Morgen maak ik een blauw schilderij.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
890 En dan, geheel onaangekondigd
ontvouwt zich een landschap
aan nieuw verworven zintuigen
in een stroom van kleur en intuïtie.
Mooi!
Morgen maak ik een
geel schilderij.…
Leende-Strijp
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
929 Hei en vennen,
eenzame berken her en der
en aan de einder dennenbossen,
vormen een landschap
dat zo ongewoon geworden is,
dat je je in een andere tijd waant.
Later trekken we Strijp binnen.
Een prentbriefkaart,
honderd jaar oud,
waarop mijn grootvader rustig
bij de opstal van het gehucht,
de dingen van de dag
te bespreken staat.…
Het rijp omlijst de bomen...
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.180 In een serene stilte laat koning winter
de bomen met een ijsmantel aankleden
Langzaam verlicht de ochtendzon het ijsrijp
en begint tot het witte landschap toe te treden
Het is een wonderlijk schouwspel van ijzige kleuren
aan een azuurblauwe lucht die zich wijds uitstrekt
De wind laat de bomen zacht kreunen onder de ijsdeken
en hierdoor zo nu…
het verborgene in plooien
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
849 ik zag je bergen kleurig landschap glooien
je rots onzichtbaar in ver perspectief
ik voelde het verborgene in plooien
maar had het zonlicht en je geuren lief
ik zag je water vallen langs de breuken
het zwart van de ravijnen donker diep
golven moesten vaak een uitweg beuken
als jouw rivier haar stroomgebied verliet
je passie moest ik los…
Trage beer
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.274 Als een trage beer vastgeketend,
die niet weet wat vrij zijn betekend,
dwaal ik door het landschap van ijs.
Verblind door wat ik achterliet,
door het leven dat mij verried,
volg ik een lange, eindeloze reis.
Verleerde mijn gevoel te delen,
kon het me niets meer schelen.
Liever dan te leven, was ik dood.…
Industriële Revolutie
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.619 Lange dikke grijze lijnen
schilderen het tere blauwe linnen,
je ziet de zonneschijn verdwijnen
waar die vieze wolken beginnen
Het zicht word je ongevraagd ontnomen,
het landschap is niet wat het is geweest,
grote schoorstenen in plaats van bomen
maar niemand die het ergste vreest.…
Schiermonnikoog, januari 1996
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.779 (een herinnering)
Je denkt: was er maar sneeuw en helderheid
en ijs op sloten, wolkjes uit je neus,
een rietkraag, krakend landschap wijd
verbreid – geen misverstand, geen enk’le keus -,
spaarzame vogels, takken rijp en tijd
bestaat niet. Je staat daar als een reus,
trotseert de wind die door de duinen rijdt.…
Verzonken land
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
1.425 over de laagte van het veld
glijden mijn vingers naar
een schaduw wanneer
mijn handen traag bewegen
ik schrijf wolken leeg
in het ondergelopen veen
waar afgestorven bomen
het landschap verlaten
langs oude baggerputten
en het smal begroeide spoor
verstomt de avondwind
op het dorre blad papier
steeds dieper schreeuwt
een vogel in…
Kadetten
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
914 In hun dromen reden zij reeds vele keren
over elk van uw heuvels, elke aardplooi,
wat uw landschap – gelijk de Biesbosch zo mooi –
als een bronstig paradijs doet fungeren.
Vegetariërs zijn terug carnivoren,
lieden zonder lichaamssap terstond weer nat,
lustelozen uit pure lust herboren.…
Geografie
gedicht
3.7 met 26 stemmen
14.812 Dit heimwee blijft nu wel voorgoed,
naar een landschap onderweg gemist
waarvoor je juist gekomen was
over de geysers van ijsland,
de gebroken glasvlakten van de poolzee.
Na dagen wachten in een onwennige ankerplaats
de zon zien rijzen over de grote oceaan.…
Geluk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
661 Het landschap schildert pastelkleuren,
lila, roze en zachtgeel.
Is dit een waanbeeld, een fantasie
van een te naïve ziel,
een gemoedstoestand, een euforie
die mij plotseling overviel?
Neen, dit behoeft geen dure woorden,
dit verdraagt geen valse schijn.
Is dit niet de definitie
van 'gewoon gelukkig zijn'?…
Vogelvrij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
627 Spiedde het landschap, diep benee,
zeer gebrand op prooi
ergens in de groene loverzee
moest en zou hij vinden
want in de ijle rotsplooi,
hongerige kuikens, nimmer tevree.
Een schot! Een krijs!…
Van de overkant
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.647 Avond
Het zwerk wordt wit en rood, het landschap groen en geel,
Onder een wolk aarzelt de morgenster,
Achter een raam waakt de ster van mijn nacht.
Over de stroom, die mijn boot voorbijsleurt,
Begroeten elkaar de beide sterren,
Over mij heen ziend.
-----------------------------------------
uit: Yoeng Poe Tsjoeng (1930)…
openbaar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
585 het leven ons riep
soms bij het raam
vaak op de gang
in een hoek
staan
omdat dit bestaan niet bestaat
in boeken die echt nergens over gaan
wij die altijd zoeken
in woorden en zinnen
wij die de sterren tellen
maar de waarheid nooit mochten
vinden
maar in die straat
vlak bij het park
waar de rivier in bochten
zichzelf door het landschap…
De tranen van de IJskoningin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
544 Een landschap met groeven en kringen
tekenen een opgeteerd leven
in een gezicht zo zacht
maar o, zo bedroefd
Het zilte vocht biggelt
over mijn warme wangen
zonder dat het mijn leed
bedaart, verzacht of verlicht
Woordenloos staar ik naar
de spiegeling in een plas water
Ik herken mezelf niet meer terug
Ik huil tot het vocht mijn hart…
Violoncello
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
860 snaren worden beroerd
de stok beademt
een kwartet van snaren
terwijl het spel
de klank zoekt
in harmonie met een verlengde arm
in een melancholische kleur
als tenor van het orkest
vaak zo dramatisch warm
het strelen kent
zijn grens naar boven tot de hals
en ontmoet in de diepte
de plek
waar de kam
ontwaart
daarachter
het landschap…