1044 resultaten.
Heimwee IX (uit: Ontheemde Gedichten, najaar 2026)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
328 Hier om mij heen bij het glasachtige
ochtendlicht dat het bed leger laat
de kast te groot en overbodig maakt
de schaduw van parfumflesjes bij de
spiegel raakt haar geur die in het diepste
van mijn herinnering leeft als een zee
haar beeld kleeft vast aan het dierbaarste
dat ze mij gaf toen ze speels met mij vree
Ik dacht aan eeuwigheid het…
Stad boven wolken / Stad onder de wolken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
262 Danny, in lentes nog jong, viel jouw stem stil viel
maar jouw lach woont nog in de keuken en in kieren van de trap;
je bent onuitgesproken de hand die wij missen in de nacht,
de naam die wij stil fluisteren wanneer het hart het hardst klopt
Onze stad beneden de wolken draagt jouw echo als een mantel,
en boven, in het huis van de sterren, spring…
THUISKOMST IN HOLLAND
poëzie
3.4 met 22 stemmen
3.777 Groen leven uit vulkaangeploegde voren,
Vol bloemen nieuw, echo's triangeltingen,
Droeg hoog de onnaakbaarheid der bergeklingen
Waar sneeuwziel lag in middagzon te gloren.…
ONWEDER
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.195 Daar schiet op eens de felle bliksemschicht
De donkre wand der wolkenwoning door,
En land en zee vertoont zich in die gloor
Aan ’t oog, dat zich verheft bij ’t flikkrend licht:
Daar rolt op eens de doffe donder rond,
En de echo galmt in ’t dreunen van de grond.
----------------------------------------------------------
uit: Braga - dichterlijke…
Daar is de Lente
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
709 Het is ook een fantastische periode van
prille liefde en verliefdheid waarbij men danst vol ritme
en beweging om op eender welke wijze indruk te wekken bij een partner
Vrije geluiden her en der verspreid, hun echo weerklinkt nog even in opklarende hemel.…
Hoogtijdagen van de herfst
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
508 Tegelijkertijd vullen warme kleuren en krachtige tinten het glooiend landschap,
hun ongewone schaduwen dansen op aarde als een speelse echo van vervlogen zonlicht.…
Waar de stad ademt, zingt hij
netgedicht
2.5 met 27 stemmen
422 Een zachte echo; verloren in het ritme van mensen.
Zijn dagen rijgen zich aaneen in sporen
van brood en gemorste friet, in de geur van warme stenen
en het stof van verlaten pleinen, in nesten verstopt achter regenpijpen
en brokkelige muren, waar het leven zich telkens opnieuw begint, zonder aarzeling.…
Papa
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.021 Wat onuitspreekbaar in ons bloeit,
dat vaders, zonen in zich weten
Ik ben aangekomen waar jij was
als een echo die zijn weerklank vindt.
Het vreemde wonder, en de pijn
van ouder en van kind te zijn.
Zijn hand beweegt, het glas gekanteld.
Dan doe ik 't na, een stil akkoord.
Een weten dat geen woorden weet.…
Waar het blauw zich hecht
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
664 Als je buigt en kijkt, echt kijkt, met twee
ogen die nog durven, zie je geen gewone bloem maar
een zachte echo in kleur, een klein stil gebaar dat weigert te verdwijnen,
onverzettelijk en teder, alsof de natuur zelf even terug wilde fluisteren: ik ben je niet kwijt.…
Omgekeerd Morgenrood
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
270 Dan flitst een schaduw voorbij – wat was: een hand die ooit de mijne warmde,
nu slechts een echo in het gras, een bloem die gisteren nog lachte, nu verdord.
Het licht kruipt nader, goud maar scherp, als vingernagels over steen,
en raakt de rivier die huivert, rimpelt in een koude kus van vuur.…
In hetzelfde vel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
223 En toch blijft er iets hangen,
een glinstering, een echo, een kier.
Een herinnering dat ik misschien niet kan ontsnappen
aan het vel waarin ik geboren ben,
maar dat ik er wél doorheen kan kijken
als ik durf te dromen.…
Onbezorgdheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.431 ."
zij legde koude
op mijn huid
een orde in het
wilde gras alsof
begrijpen zonder ruit
een echo was
maar onbezorgdheid
bleef bestaan
een kind dat door
de regen liep
dat zelfs in breekbaar
opengaan
nog iets van
eeuwigheid behield
want wat is denken
zonder zee
zonder vallen van
de nacht
zonder een hart dat
af en toe…
Solitudo
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
421 lege huid
een naam die langzaam
dooft van binnenuit
geen wolven in het
innerlijk veld
geen tanden door
verhalen geveld
slechts gestalten
zonder gezicht,
bijna mensen
in tegenlicht
de donkere kreeg
de meeste tijd
gevoed door zwijgen,
angst en spijt
hij droeg dezelfde
trage tred
de blik die zich
naar binnen zet
de echo…
Schijnwerpers
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
249 houten planken
voor haar deur
onzichtbaar voor
de ander, maar in
haar hoofd
zorgvuldig gespijkerd
elke klop herhaalt
de nacht
elke echo sleept
haar terug naar
het felle licht
de handen om
polsen de
overtuiging
dat zijzelf het
gevaar was
sindsdien leeft
de gebeurtenis
niet in herinnering,
maar in het nu,
in het opschrijven…
De Blinde Man en het Laatste Licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
110 De waanzin raast, de grens tussen goed en kwaad vervaagt,
terwijl de echo van het verleden door de lege straten jaagt.
Je wacht op de klap van het noodlot, de kogel in de vlucht,
en de rook van het gevecht vult de trillende lucht.…
veluwe
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
890 van sombere beuken
en fluistert hees het oude verhaal
van moord geweld en wetteloosheid
duizendjarige eiken heilige plekken
offerplaatsen de bodem doordrenkt met bloed
wodan en donar rijdend door de lucht
kruisen op kapellen en schedels aan gevels
angst voor het geweld van blauwe flitsen
rommelende donder in een kolkende hemel
ratelende echo…
Ineens
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
615 Natuurgeluiden
weerklinken als echo in verte
Maanlicht golft tot ziens.
Waarom hoor ik jouw voetsporen niet meer daar ze
heel onverwacht en veel te vroeg van jou werden ontnomen
Ik weet heel goed dat zij op elk moment van het leven klaarstonden
om hun reis voort te zetten en ook nog eens voortdurend onderweg zijn met jou.…
tussen fantasie en werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 wordt werkelijkheid misschien
fantasie en werkelijkheid, één vloeiende lijn
buigen gedachten naar een eigen waarheid
zijn we niet allen vreemd in ons eigen bestaan
tussen de aarde en het sterrenbestaan
dus erken de psychoot, de dromer, het lot
en ontdek wie je bent, een simpele mens
normaal is een enkel verhaal van het nu
en waanzin de echo…
De Roep
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
279 Voeten zakken in het zand, warm nog van nacht,
elke stap een echo in de stilte van het veld,
vogels stijgen op met kreten scherp als mes,
niet om te vluchten, maar om mij voor te gaan.…
[ Het ruisen van wind ]
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
368 Het ruisen van wind
en water troost mij, vertel --
hem van mijn liefde!…
De laatste modernist
gedicht
3.4 met 44 stemmen
21.540 Hij strooide ze rond, explosies van kleuren, vermetele beelden,
maar hoorde blasfemische echo's vol spot.
Hij wist zich op weg naar de hemel
maar stuitte op plaksterren aan het plafond.
Hij dacht aan een lichaam volleerd in de liefde
maar lag naast een lijf dat niks wou.…
Als een cirkel sluit
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
928 morgen
ook wel toekomst genaamd
in mij bloeien de gladiolen
om de beurt naar kleur en klank
en wuiven met lichte zuchten
over het tere verlichte groene gras
vol ook van jong vuur en vluchtige as
als dan een stem roept
naargelang die ik ben
en de zure muren
die mijn geest,
denkbeeldig van allure,
maar door zwart aangetast,
in de echo…
Een gebed van liefde
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
537 gebed van liefde
En in het zachte licht verscheen
Een mensenmassa om me heen
Mensen pratend zonder geluid
Mensen spelend zonder bas of fluit
Liedjes zingend die nooit iemand horen zal
Geen berg of dal
In een gebed van liefde
Luister nu naar dit gedicht
Sluit de ramen, deuren dicht
Pluk de woorden recht uit de lucht
Hoor de echo…
20/04/2025 Pasen, Pascha, doornen kronen en kransen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
804 klanken
muziek verzacht
Stille graven op Paaszaterdag
Gemeenschappen die treuren
't verdriet verplensde ramen
Open baren
Hoop verlichte dagen
op standing
uit een diepe slaap
't graf verlaten
ei-sprong Paaseieren geboren
Beiaardspel in alle koren
de Paashaas zet het
op een lopen
nacht merries dagdromen
Klankschalen in echo…
Het lied dat we waren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
919 Een hart verscheurd,
en toch klopt het nog,
een echo in de stilte
waar jouw ritme ooit was.
Je maakte mijn daglicht kwetsbaar,
een zon die langzaam wegzakte,
vervagend aan de randen
terwijl jij uit mijn leven dreef.…
DE JONGE SATER
poëzie
2.6 met 7 stemmen
3.008 Zijn ogen spalken wijd, zijn boksbaard trilt,
En met één sprong in 't dicht struweel verdwenen,
Stoot hij een kreet uit, zó, dat de echo gilt
En nog eens gilt. Hij vlucht in dolle schrik
En brult in 't gaan om dat ontzettend éne.
- Maar eindlijk 't brullen moe slaat hij aan 't wenen
En breekt zijn angst in kinderlijk gesnik.…
Existentiekou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
560 de mens leeft niet
in waarheid alleen
of enkel schijn,
maar ergens in het
schemergebied
tussen verdwijnen
en zijn
dus leggen wij wat
zachtheid op barsten
van bestaan,
alsof verdriet zal wijken
wanneer wij fluisterend
slaan
en alles wat verzwegen
wordt verdwijnt niet
uit de tijd,
het blijft in kamers
hangen waar nog
de echo…
Als het lood verdwijnt
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
256 We zijn weer stam, weer vuur, weer echo,
en noemen chaos nu bericht.
De cirkel draait. Het lood is stof.
De stem breekt los uit elke mond.
Maar leerden wij niets van het verleden,
toen waarheid bloedde op de grond?…
ode aan de eik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 kroon de hemel raakte
om ons de lente dan te verkondigen
maar eens grimmig moegestreden
waardoor hij dreigde om te gaan
voelde hij dat zijn takken langzaam
een voor een hem genomen werden
die jarenlang daar ook getuige waren
uit wollige kraamkamers daar verlost
van de dartele lammetjes in de wei
onder de brug over de ringvaart
klinkt de echo…
Insomnia's strijder
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
528 elke dag
overspeelt hij het lot,
voor fortuin die hij vreest
is zijn zielemaat te groot geweest
IV
Als redder van haar grote verwachtingen
van onzichtbaar gezicht tot gezicht
een verhaal zonder einde
roman zonder begin
steeds onzeker over
gemaakte keuzes
hoort de strijder in duistere stilte
tussen geluiden van de dood
alleen de echo…