Alle inzendingen over echo

1044 resultaten.

Sorteren op:

Heimwee IX (uit: Ontheemde Gedichten, najaar 2026)

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 328
Hier om mij heen bij het glasachtige ochtendlicht dat het bed leger laat de kast te groot en overbodig maakt de schaduw van parfumflesjes bij de spiegel raakt haar geur die in het diepste van mijn herinnering leeft als een zee haar beeld kleeft vast aan het dierbaarste dat ze mij gaf toen ze speels met mij vree Ik dacht aan eeuwigheid het…

Stad boven wolken / Stad onder de wolken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 262
Danny, in lentes nog jong, viel jouw stem stil viel maar jouw lach woont nog in de keuken en in kieren van de trap; je bent onuitgesproken de hand die wij missen in de nacht, de naam die wij stil fluisteren wanneer het hart het hardst klopt Onze stad beneden de wolken draagt jouw echo als een mantel, en boven, in het huis van de sterren, spring…

THUISKOMST IN HOLLAND

poëzie
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.777
Groen leven uit vulkaangeploegde voren, Vol bloemen nieuw, echo's triangeltingen, Droeg hoog de onnaakbaarheid der bergeklingen Waar sneeuwziel lag in middagzon te gloren.…

ONWEDER

poëzie
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.195
Daar schiet op eens de felle bliksemschicht De donkre wand der wolkenwoning door, En land en zee vertoont zich in die gloor Aan ’t oog, dat zich verheft bij ’t flikkrend licht: Daar rolt op eens de doffe donder rond, En de echo galmt in ’t dreunen van de grond. ---------------------------------------------------------- uit: Braga - dichterlijke…

Daar is de Lente

hartenkreet
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 709
Het is ook een fantastische periode van prille liefde en verliefdheid waarbij men danst vol ritme en beweging om op eender welke wijze indruk te wekken bij een partner Vrije geluiden her en der verspreid, hun echo weerklinkt nog even in opklarende hemel.…
CB7 april 2022Lees meer >

Hoogtijdagen van de herfst

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 508
Tegelijkertijd vullen warme kleuren en krachtige tinten het glooiend landschap, hun ongewone schaduwen dansen op aarde als een speelse echo van vervlogen zonlicht.…
CB21 oktober 2022Lees meer >

Waar de stad ademt, zingt hij

netgedicht
2.5 met 27 stemmen aantal keer bekeken 422
Een zachte echo; verloren in het ritme van mensen. Zijn dagen rijgen zich aaneen in sporen van brood en gemorste friet, in de geur van warme stenen en het stof van verlaten pleinen, in nesten verstopt achter regenpijpen en brokkelige muren, waar het leven zich telkens opnieuw begint, zonder aarzeling.…
CB11 februari 2025Lees meer >

Papa

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.021
Wat onuitspreekbaar in ons bloeit, dat vaders, zonen in zich weten Ik ben aangekomen waar jij was als een echo die zijn weerklank vindt. Het vreemde wonder, en de pijn van ouder en van kind te zijn. Zijn hand beweegt, het glas gekanteld. Dan doe ik 't na, een stil akkoord. Een weten dat geen woorden weet.…

Waar het blauw zich hecht

hartenkreet
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 664
Als je buigt en kijkt, echt kijkt, met twee ogen die nog durven, zie je geen gewone bloem maar een zachte echo in kleur, een klein stil gebaar dat weigert te verdwijnen, onverzettelijk en teder, alsof de natuur zelf even terug wilde fluisteren: ik ben je niet kwijt.…
CB9 juni 2025Lees meer >

Omgekeerd Morgenrood

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 270
Dan flitst een schaduw voorbij – wat was: een hand die ooit de mijne warmde, nu slechts een echo in het gras, een bloem die gisteren nog lachte, nu verdord. Het licht kruipt nader, goud maar scherp, als vingernagels over steen, en raakt de rivier die huivert, rimpelt in een koude kus van vuur.…

In hetzelfde vel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 223
En toch blijft er iets hangen, een glinstering, een echo, een kier. Een herinnering dat ik misschien niet kan ontsnappen aan het vel waarin ik geboren ben, maar dat ik er wél doorheen kan kijken als ik durf te dromen.…

Onbezorgdheid

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.431
." zij legde koude op mijn huid een orde in het wilde gras alsof begrijpen zonder ruit een echo was maar onbezorgdheid bleef bestaan een kind dat door de regen liep dat zelfs in breekbaar opengaan nog iets van eeuwigheid behield want wat is denken zonder zee zonder vallen van de nacht zonder een hart dat af en toe…

Solitudo

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 421
lege huid een naam die langzaam dooft van binnenuit geen wolven in het innerlijk veld geen tanden door verhalen geveld slechts gestalten zonder gezicht, bijna mensen in tegenlicht de donkere kreeg de meeste tijd gevoed door zwijgen, angst en spijt hij droeg dezelfde trage tred de blik die zich naar binnen zet de echo…

Schijnwerpers

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 249
houten planken voor haar deur onzichtbaar voor de ander, maar in haar hoofd zorgvuldig gespijkerd elke klop herhaalt de nacht elke echo sleept haar terug naar het felle licht de handen om polsen de overtuiging dat zijzelf het gevaar was sindsdien leeft de gebeurtenis niet in herinnering, maar in het nu, in het opschrijven…

De Blinde Man en het Laatste Licht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 110
De waanzin raast, de grens tussen goed en kwaad vervaagt, terwijl de echo van het verleden door de lege straten jaagt. Je wacht op de klap van het noodlot, de kogel in de vlucht, en de rook van het gevecht vult de trillende lucht.…

veluwe

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 890
van sombere beuken en fluistert hees het oude verhaal van moord geweld en wetteloosheid duizendjarige eiken heilige plekken offerplaatsen de bodem doordrenkt met bloed wodan en donar rijdend door de lucht kruisen op kapellen en schedels aan gevels angst voor het geweld van blauwe flitsen rommelende donder in een kolkende hemel ratelende echo…

Ineens

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 615
Natuurgeluiden weerklinken als echo in verte Maanlicht golft tot ziens. Waarom hoor ik jouw voetsporen niet meer daar ze heel onverwacht en veel te vroeg van jou werden ontnomen Ik weet heel goed dat zij op elk moment van het leven klaarstonden om hun reis voort te zetten en ook nog eens voortdurend onderweg zijn met jou.…
CB13 augustus 2021Lees meer >

tussen fantasie en werkelijkheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 442
wordt werkelijkheid misschien fantasie en werkelijkheid, één vloeiende lijn buigen gedachten naar een eigen waarheid zijn we niet allen vreemd in ons eigen bestaan tussen de aarde en het sterrenbestaan dus erken de psychoot, de dromer, het lot en ontdek wie je bent, een simpele mens normaal is een enkel verhaal van het nu en waanzin de echo…

De Roep

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 279
Voeten zakken in het zand, warm nog van nacht, elke stap een echo in de stilte van het veld, vogels stijgen op met kreten scherp als mes, niet om te vluchten, maar om mij voor te gaan.…

[ Het ruisen van wind ]

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 368
Het ruisen van wind en water troost mij, vertel -- hem van mijn liefde!…
Zywa3 april 2025Lees meer >

De laatste modernist

gedicht
3.4 met 44 stemmen aantal keer bekeken 21.540
Hij strooide ze rond, explosies van kleuren, vermetele beelden, maar hoorde blasfemische echo's vol spot. Hij wist zich op weg naar de hemel maar stuitte op plaksterren aan het plafond. Hij dacht aan een lichaam volleerd in de liefde maar lag naast een lijf dat niks wou.…

Als een cirkel sluit

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 928
morgen ook wel toekomst genaamd in mij bloeien de gladiolen om de beurt naar kleur en klank en wuiven met lichte zuchten over het tere verlichte groene gras vol ook van jong vuur en vluchtige as als dan een stem roept naargelang die ik ben en de zure muren die mijn geest, denkbeeldig van allure, maar door zwart aangetast, in de echo…

Een gebed van liefde

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 537
gebed van liefde En in het zachte licht verscheen Een mensenmassa om me heen Mensen pratend zonder geluid Mensen spelend zonder bas of fluit Liedjes zingend die nooit iemand horen zal Geen berg of dal In een gebed van liefde Luister nu naar dit gedicht Sluit de ramen, deuren dicht Pluk de woorden recht uit de lucht Hoor de echo…

20/04/2025 Pasen, Pascha, doornen kronen en kransen

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 804
klanken muziek verzacht Stille graven op Paaszaterdag Gemeenschappen die treuren 't verdriet verplensde ramen Open baren Hoop verlichte dagen op standing uit een diepe slaap 't graf verlaten ei-sprong Paaseieren geboren Beiaardspel in alle koren de Paashaas zet het op een lopen nacht merries dagdromen Klankschalen in echo…
arensoog14 april 2025Lees meer >

Het lied dat we waren

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 919
Een hart verscheurd, en toch klopt het nog, een echo in de stilte waar jouw ritme ooit was. Je maakte mijn daglicht kwetsbaar, een zon die langzaam wegzakte, vervagend aan de randen terwijl jij uit mijn leven dreef.…

DE JONGE SATER

poëzie
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.008
Zijn ogen spalken wijd, zijn boksbaard trilt, En met één sprong in 't dicht struweel verdwenen, Stoot hij een kreet uit, zó, dat de echo gilt En nog eens gilt. Hij vlucht in dolle schrik En brult in 't gaan om dat ontzettend éne. - Maar eindlijk 't brullen moe slaat hij aan 't wenen En breekt zijn angst in kinderlijk gesnik.…

Existentiekou

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
de mens leeft niet in waarheid alleen of enkel schijn, maar ergens in het schemergebied tussen verdwijnen en zijn dus leggen wij wat zachtheid op barsten van bestaan, alsof verdriet zal wijken wanneer wij fluisterend slaan en alles wat verzwegen wordt verdwijnt niet uit de tijd, het blijft in kamers hangen waar nog de echo…

Als het lood verdwijnt

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 256
We zijn weer stam, weer vuur, weer echo, en noemen chaos nu bericht. De cirkel draait. Het lood is stof. De stem breekt los uit elke mond. Maar leerden wij niets van het verleden, toen waarheid bloedde op de grond?…

ode aan de eik

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 426
kroon de hemel raakte om ons de lente dan te verkondigen maar eens grimmig moegestreden waardoor hij dreigde om te gaan voelde hij dat zijn takken langzaam een voor een hem genomen werden die jarenlang daar ook getuige waren uit wollige kraamkamers daar verlost van de dartele lammetjes in de wei onder de brug over de ringvaart klinkt de echo…

Insomnia's strijder

netgedicht
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 528
elke dag overspeelt hij het lot, voor fortuin die hij vreest is zijn zielemaat te groot geweest IV Als redder van haar grote verwachtingen van onzichtbaar gezicht tot gezicht een verhaal zonder einde roman zonder begin steeds onzeker over gemaakte keuzes hoort de strijder in duistere stilte tussen geluiden van de dood alleen de echo…
Xander17 juni 2025Lees meer >