1364 resultaten.
Voltooid kind, onvoltooide mens.
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
735 Speels, in herhaling creatief
in aanleg, in eenvoud intuïtief
ik mij zonder haar verloren vindt
zonder van de kudde af te dwalen
de sprookjes in haar voordeel vertaalt
niet om volwassenheid maalt, voor
een ander hoofdstuk wordt geboren
betovert de kindergeest de tijd
zonder de wereld te verstoren.…
Wielerroem (een kinderdroom)
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
2.092 Je ziet een gat
gooit je erin
de vedetten beloeren elkaar
altijd maar
geen oog
voor een eenvoudige Werbekenaar.
Vervelend dat moeder
vanuit de achterkeuken
voortdurend roept:
"Komen eten!"
Geen oog voor geel voor roem.
Toch maar doen.
Nog even pedaleren
van radio naar tafel
op mijn droomfiets
mijn glorie!…
Eigen strijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.275 Leven met de gevaren van deze tijd, het is geen eenvoudige klus,
En als je er onder lijdt, een troost: je zit niet alleen met deze rebus.…
Luisterdichten
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
991 gerichte
onderkennen, en hart verplichte
aandacht wennen
zag jou dansen onder duisterheden
met in de nacht het zicht op vrede
voelde weer jouw ziel verzoeken
vrij vol maanlicht het geschreeuw vervloeken
probeerde weer onderliggend te begrijpen
wat woord in geest en hart deed rijpen
jouw innerlijk lachende door het leven
deed toch eenvoudig…
Duister adem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
619 De tak gebroken
deelt de schaduw
mede ontmaagd
door het zwaard
van de eenvoud
zoals ik al wist
tijdens het begin
zijn spreektaal lippen
trillen de zaadlozing
uit elkaar als een dode kip
laat hij zich pakken
voegt hij zich zijn worst
bij het uitgestalde vleeswaar
van de Agrarische Hema
die soms neigt naar het Oosten
dat zucht onder…
op kindsbenen
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.073 in het water
voorbij de bestemming
die het oeveren afkalft
alsof het zich opmaakt
op de geboorte
in de nieuwe generatie
onopgemerkt
hoe de grenzen
met ons meereizen
ze weet dat het leven
hier blijft
in deze poel
verder gaat het niet
er is geen hemel
ze ledigt zich soms nog
in een haïku
als het raadsel van een leven
en de eenvoud…
TEVEEL INFORMATIE
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
792 Generatieverschillen
uitbreiding electronica
IT in alle hoeken en gaten
telefoon uitverkoren
laptop niet te ontwijken
computers in ieder gezin
jong en oud bezeten
niet meer zonder kunnen
eenvoud is verdwenen
snel is de code
verbinding hebben
contacten te over
over de totale aarde
is het oppervlakkigheid ten top
spreken in korte zinnen…
Zonder prullaria
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
574 ik heb geduld
want straks zal de zon weer schijnen
door jou voel ik me vogelvrij
wanneer voldoende licht
mijn woonplaats gratis bestrijkt
aan de thuisbasis
eenvoudig vrouwelijk verstand
zucht niet meer
in een ander muzeverhaal
wanneer de oogsttijd komt ploegen
als het tijd is om te maaien
neem ik rust
tot mij hart
denk aan het land…
Meesterhand
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
895 Het licht laat dolen door de toekomst
van de kosmos, ze ontleedt de eenvoud
aan de betrekkelijkheid en los van
zelfgenoegzaamheid,.
Ze steelt het vuur uit vruchtbare grond
voorbij de norm en middelmaat, heelt
de aarde in onbewerkt gebied, waarmee
met meesterhand de liefde is geijkt.…
Reservaat
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 Met de eenvoudigen woon ik
als een schamel struikje
aan de boorden van het verstand
de oude bomen hier
overheersen het bospaneel
ze broeden op slangeneieren
langs het lome pad
zijn de dagen verlaten stranden
verschroeid zand vol littekens
soms, heel even, tilt
een milde regen van herkenning
mij in het ritme van de vergezichten
veegt…
In mijn duisterklacht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
677 onnavolgbaar voor het hart
wanneer de duisternacht
zich eenzaam voedt
bedroom ik ze niet in volgzaamheid
of onwillig zonder kracht
ik geef ze geen doorzichtletters
tegenspoed om te veroveren
als slapen weer eens moeizaam is
niet verder gaat
dan hopen
op verandering van leven
ik plaats ze niet buiten de wereld
maar verwelkom ze met eenvoud…
Wezenlijk.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Zorgen door eenvoud gedompeld in helder water
en verspreid door lucht zo zuiver.
Luider wordt de stilte, donkerder het grijs,
duisternis doet dan zijn intrede.
Wezenlijk is alles in en om mij.…
VAN HUIS WEGLOPEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.141 Dàt moet je wel en dàt mag je beslist niet
wordt mij almaar voor de voeten gegooid
Het lijkt verdikkie wel of ik word bespied
omdat alles wat ik zeg, wordt nagevlooid
Geen rotzooi op je kamer maken, hoor ik
ik ben evenwel toch diegene die erin leeft
Als mama komt acteert ze slecht: Stoor ik
en ja, dan knik ik eenvoudig heel beleefd
Ik ben…
- Witte Wijnazijn -
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
620 De smakelijke
komkomm - er - salade erbij
bestelt de eenvoudige hete kip,
in een indische groene schotel
pittige kipfiletreepjes dus
allerlekkerst
verhuizen naar de oven
gegrilde bakharing op roggetoast
of gepaneerde maatjes
dragen elk krokant een jasje
genieten de ideale lunchparade
lente-uitjes, currypoeder en look,
kervelpluksels…
Knapelijn bij der beke.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.298 Hij stortte in een lief, eenvoudig lied
Het gevoel zijns jeugdige harten,
Hij zong niet van bittere zieleverdriet,
En nog min van der wereld smarten.
‘Och ware ik - zo zong hij - als geurende bloem
In de oevergraze verborgen,
Dan lachte ik om glans en ijdele roem,
En het weldoen ware mijn zorgen.…
Herrlich Weit
gedicht
4.0 met 1 stemmen
11.114 Mijn vrouw werd in die jaren nauwelijks
wat ouder, eigenlijk kleedt ze zich nog steeds
eenvoudig maar met smaak en maakt
's avonds textielschilderijen.
Onze kinderen noemen wij grut, het zijn
precies één jongen en één meisje, zij
zijn steeds het zonnetje in huis en wekken
bij vrienden afgunst of vertedering.…
Niet verstelbaar?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
543 Mijn mantel, het doodskleed, door de zon
verbleekt als het tot mij spreekt, ik stond
aan het weefgetouw te luisteren, in wat
voor linnen de boodschap was verpakt,
berooft de zin in elk schaduwwoord dat
verkleurt, doorbreekt het prisma van
kristal, de eenvoud van het onbeladen beeld,
kenmerk van een zwaan, die z’n ware veren
steelt…
De stormen voorbij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
615 't Is alles heel eenvoudig, heel geduldig;
hoe kon het ooit zo ànders zijn?
Maar ieder mens draagt dromen menigvuldig:
gewoon maar léven is te klein!
Toch komt doorheen de jaren steeds meer stilte
en leert dit hart een pelgrimslied.
Er was zoveel wat het ooit hevig wilde,
gelukkig bracht het leven 't niet!…
Novalis
gedicht
2.6 met 11 stemmen
11.766 Hij zat voor 't instrument en speelde een wijs
Die meedreef met het drijven van zijn dromen,
En zei eenvoudig: ‘Nu zal wellicht komen
Hij met de zandloper, viool en zeis.’…
het klooster
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
542 keurig klooster,
later, veel later
ruige ruïne
eenzame pater
heilige ramen
goddelijk licht
akkers en weiden
vruchtbaar gezicht
losse planken
scheef op de brug
“eenvoudig leven”
stond op de rug
dik was het boek
muffig de zaal
vreemde geluiden
vloerkleden kaal
verbrokkelde toren
stinkende gracht
uitgesleten treden
nostalgische…
Inspiratie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
670 Er zijn zoveel die inspireren
waarvan velen kunnen leren
Mulisch, Hermans, Reve
schijnen de grote drie te wezen
Marsman, Vondel, Nescio
schijn je ooit te moeten lezen
Maar toch komt de inspiratie
vaak uit het gewone leven
De eenvoud van Gijzemeijer
laat me graag afkijken bij je
De directheid van Oskam
laat zien hoe het ook kan
En ook…
wij samen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 tot me had genomen, geen muziek met schrale
teksten of beelden die nooit dimmen
wij samen, het had gekund en niet gekund,
onbezoldigde daden hebben geen afkomst
doch mijn geest regeert als een vorst
over al mijn zonden, gepleegd uit het verzet
tegen al het onmenselijke waar het begrijpen
geen finish kent, laat staan het ontknopen
van eenvoud…
Al stel ik mij een mond vol stilte voor
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Ik noem je inkt en ganzenveer die spontaan
al het eenvoudige in en uit de wereld beschrijft,
de waarde ziet van het onder woorden brengen.…
Verjaardag 31 januari
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
663 Dan helpt de liefdevolle aandacht van een jonge vrouw,
die al mijn chagrijn naar de ratsmodee weet te leiden,
met een eenvoudig statement "Weet dat ik veel van je hou".
Als ze dan met haar stevige armen mij omgort,
weet ik "schuif mijn verjaardagen maar terzijde",
ik wens dat ik met haar zeker honderd jaar word.…
Zijnsgeluk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 Van eenvoudig ZIJN !…
Vooruitzien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
560 Straks maken we het mee
dat wij elkaar begrijpen
op een eenvoudig niveau:
elkaar in de ogen kijken -
zó moet het nou!
Vandaag is morgen.
We vorderen met het gevecht.
Voor meer duidelijkheid.
Tot er eindelijk eens
voorwaarden worden gesteld.
Achteroverleunen kan pas
als uw onwil is geslecht.
Soms kampen we met onszelf.…
Het einde der cirkel?
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
424 gelukkig kunnen wij
nooit verdwalen
want wij zijn deel van
deze wereld en willen
onze verbinding met deze
wereld met jou delen
wel zullen wij onze
begrippenmatrix
naarstig bij moeten
stellen in vele
verhoudingen groot
en klein licht en donker
waarin al ontelbare
nuances hun eigen
bestaansrecht iedere
seconde bewijzen omdat
zij eenvoudig…
Plein '40 - '45
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
527 't slotakkoord
rivieren hebben ook geen goesting meer
want zij citeert niet in haar laatste snik
al kwam voor overlevenden
op tijd
een nieuwe lente vol hypocrisie
zwart zelf is nooit genoeg, ook niet voor hen
die als kosmopolieten hemelden
in excellent gezelschap, engelen
ballonvaarders in een opwaartse vlucht
de kunst van eenvoud…
De stormen zijn voorbij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
401 ‘'t Is alles heel eenvoudig heel geduldig:
hoe kon het ooit zo anders zijn?
Maar ieder mens draagt dromen menigvuldig:
gewoon maar leven is te klein!
Toch komt doorheen de jaren steeds meer stilte
en leert dit hart een pelgrimslied.
Er was zoveel wat het ooit hevig wilde,
gelukkig bracht het leven 't niet!…
Verontrustende machteloosheid
netgedicht
4.6 met 47 stemmen
1.743 Het meanderen van waanbeelden
liederen van verloren tranen
het eerste zachte maanlicht
in de beschaving van verlangen
naar de eenvoud van de dood
de droevige stilte van de stilte
je brengt het dichtbij
jouw bruine verdorde gras
deprimerende schaamte
door jou ben ik mijn kompas kwijt.…